De rituele stoelendans
De zomerstop is nu echt ingegaan. Degradanten likken hun wonden en promovendi werken hun laatste katers weg. Jodan Boys mag zaterdag nog een keer aan de bak voor de VoetbalRijmond Cup.
Het nieuwe voetbalseizoen is nog ver weg, maar toch is het de komende tijd spannend voor veel clubs. Wie blijft en wie gaat. In het betaald voetbal wordt gesmeten met geld. Zestig miljoen euro voor een voetballer is niets. De gemeente Gouda zou voor dat bedrag de komende 10 jaar niet hoeven te bezuinigen.
Ook bij de amateurs wisselen voetballers soms sneller van club dan van onderbroek. Hier speelt geld ook vaak een rol. Of men is teleurgesteld en denkt dat het gras bij de buren groener is. En spelers keren terug naar hun roots. Jesse Kok bv. die weer lekker bij Be Fair gaat spelen. Op 15 juni kan de eindstand worden opgemaakt.
Bij andere sporten zien we ook steeds vaker transfers. Ik moest even slikken toen ik las dat Remco Raghunath ILAC verlaat en in het nieuwe tafeltennisseizoen voor Vriendenschaar gaat spelen. Misschien is dit wel de voorbode voor een mooie fusie in de Goudse tafeltenniswereld. Waarom niet eigenlijk? Tenslotte zijn DONK en GZC ook min of meer geruisloos gefuseerd en dat hadden weinigen ook voor mogelijk gehouden.
Op naar het WK voetbal
De Grote Roerganger heeft gesproken. Onze Louis heeft 23 spelers absolutie gegeven en een aantal verdriet gedaan. De afvallers mochten hun bolides pakken en kunnen met vakantie. Dat heeft ook zijn voordelen. Kun je ook niet met pek en veren worden overgoten mocht Nederland voortijdig sneuvelen.
Voetbal minnend Nederland maakt zich op voor het WK voetbal. Langzaam kleuren de straten en cafés oranje. Ook Gouda verschiet dagelijks van kleur. De commercie ruikt zijn kansen en weet van gekkigheid niet wat ze nu weer moet verzinnen. Ik heb al de nodige ongein voorbij zien komen. “Creativiteit” kent soms geen grenzen. Maar ieder mens heeft recht op zijn eigen gekte. Als iemand in een juichpak van Roy Donders wil lopen moet hij dat vooral doen.
De voetbalcompetitie in Gouda zit er ook bijna op. Gouda moet zaterdag nog even naar Maasdijk, maar dat moet een formaliteit zijn. Als je dit nog uit handen geeft verdien je gewoon te degraderen. En Olympia verheugt zich op 2e Pinksterdag. De laatste sta in de weg heet TOGB.
Louis en de zijnen gaan naar Brazilië. Ik vind het alleen een misser dat de bondscoach Gouda doelman Erik van der Laan thuis heeft gelaten. Nu moeten we nog maar afwachten hoe het met de eventuele strafschoppen gaat.
Het balletje kan raar rollen
Vrijdagavond heb ik me gestort op een sport die ik niet dagelijks beoefen. Jeu de boules. Alleen tijdens de zomervakantie gooi ik wel eens een balletje. Ik piekerde me suf of ik de spelregels kende, maar gelukkig werden die voor dummy’s zoals ik nog een keer uitgelegd. In de eerste partij dolven mijn maat en ik het onderspit tegen twee fanatieke spelers die volgens mij vaker met die ballen gooien. Wij konden er trouwens volgens hen ook wat van. En dan met name het gooien van vieze balletjes. Dat vonden ze denk ik niet echt leuk. Maar met vieze balletjes is het wel goed scoren. Laat ik het er maar op houden dat wij geen geluk hadden. Dan moest het in de 2e ronde maar gebeuren.
Ik ging helemaal op in het spel en vergat de hele wereld om me heen. Totdat ik opgeschrikt werd door de speaker van dienst die via de microfoon vroeg of Gerrit Schinkel aanwezig was. “Ja hier ben ik” riep ik verbaasd. Waarop de goede man mij van harte feliciteerde met het feit dat ik zojuist opa was geworden.
En die mededeling deed blijkbaar wonderen, want de twee volgende series werden gewonnen. Het kon gekker. Kleinzoon Guus bracht geluk. Ik heb hem zondag vriendelijk bedankt.
Van de zondag naar de zaterdag
Er is veel aan de hand in district West 2. De ene na de andere voetbalvereniging laat het prestatievoetbal op zondag voor wat het is en verhuist naar de zaterdag. Dit seizoen werd de toon al gezet door SC Feyenoord. De zondaghoofdklasser moest in de 4e klasse beginnen en won alle competitiewedstrijden met grote cijfers. In het komende seizoen zullen Nieuwenhoorn, Neptunus-Schiebroek, SCO’63, Nieuwkoop, NSV ’46, Dilettant, om er een paar te noemen, proberen het voorbeeld van SC Feyenoord te volgen. Het is voor de zaterdagvoetballers van Gouda te hopen dat ze in de 3e klasse blijven en dat WDS promoveert, want probeer met deze ontwikkelingen maar eens snel uit die kelder van het zaterdagvoetbal te komen. Ik wens Rohda ’76 veel succes.
Maar deze volksverhuizing kan voor een aantal zondagteams ook gunstig uitpakken. Er komen nogal wat plaatsen vrij en dat betekent dat Olympia zondag a.s. bij winst al promoveert naar de 1e klasse. En volgens de laatste stand van zaken zijn Gouda en RVC’33 voor het Pinksterweekend ook al bijna zeker van promotie.
Ik vraag me alleen af wat de redenen zijn om het zondagvoetbal massaal de rug toe te keren. Lekker stappen op zaterdagavond denk ik. Dan hebben we in de horeca nog een winnaar.
Spits gezocht
Toen ik vorige week op de Ridder van Catsweg fietste viel mijn oog op een poster op een boom. Ik stapte af om te zien wat er op stond. “Spits zoek” las ik. Spits is een rode kater die sinds 4 mei zoek is.
Toen ik zaterdag Gouda ook zijn laatste competitiewedstrijd zag verliezen moest ik aan kater Spits denken. Spits zoek, ja dat is de makke bij Gouda. Alleen is die spits niet sinds 4 mei zoek, maar al het hele seizoen.
Gouda zaterdag mist duidelijk een spits, maar die zijn er meer. Bij Jodan Boys moest Thomas Verheijdt vorig seizoen voor de doelpunten zorgen, maar langdurig blessureleed voorkwam dat. Mede daardoor degradeerde Jodan Boys. Dat deze spits ze er dit seizoen bij IJsselmeervogels wel bij bosjes intrapt is cynisch.
Likkebaardend kijken veel clubs naar Aziz el Bouazatti, de spits van Gouda zondag. De kans dat hij zijn team naar de 2e klasse schiet is aanwezig. Maar als het gejuich dan is verstomd moet men snel bij zinnen komen, want hij heeft zijn afscheid aangekondigd. Het is hem gegund en ik hoop dat het hem nu wel lukt. Maar Gouda moet op zoek naar een nieuwe spits. Ik ben benieuwd wie eerder succes heeft, Gouda of de familie aan de Ridder van Catsweg.
O rijkdom van het onvoltooide
Beste lezers, hoewel ik u kan verzekeren dat er meer is in het sportleven dan voetbal, gaat mijn column deze week toch over weer volkssport nummer één.
Komend weekend is de laatste reguliere competitieronde. Jodan Boys heeft zich gelukkig weer verzekerd van het hoofdklasserschap. Gouda zaterdag ging een beetje lullig onder de rook van vliegveld Zestienhoven, ondanks een vliegende start, in de laatste 2 minuten onderuit. De nacompetitie lonkt, hoewel lonken niet het gewenste woord is. Ze denken de nacompetitie nog te ontlopen maar ik vrees het ergste.
Olympia en Gouda zondag maken zich op voor de nacompetitie, maar dan in positieve zin. “O rijkdom van het onvoltooide” schreef de dichter J..H. Leopold en ik moet hem met terugwerkende kracht gelijk geven. O heerlijke nacompetitie, fenomeen maar tegelijkertijd een loterij. ONA en RVC ’33 verlangen er naar. DONK leeft op het moment dat ik dit schrijf tussen hoop en vrees. In blessuretijd drukte zondag een speler van ESTO, die weggelopen leek uit een strip van Kamagurka, dorpsgenoot Bodegraven in grote onzekerheid.
A.s. weekend vallen de laatste beslissingen. Hoewel ik geen gokker ben, ben ik een fan van de nacompetitie. Lekker onvoorspelbaar. Iedereen rekent zich al rijk. Ik ben er klaar voor. Hopelijk de spelers ook. Lang leve J.H. Leopold.
Luik Bastenaken Luik
“Ieder nadeel heb z’n voordeel”, aldus een legendarische nummer 14. En dat werd afgelopen weekend weer bevestigd. Door de Koningsdag kon ik mijn microfoon in de tas laten omdat spijkerpoepen en koekhappen blijkbaar even belangrijker waren.
Ik kon nu zondag in ieder geval lekker voor de TV kijken naar de 100e editie van de wielerklassieker Luik Bastenaken Luik. Schitterend, zo’n peloton wielrenners door het Waalse landschap. Mijn gedachten gingen ongemerkt terug naar begin jaren ‘80 toen ik met een aantal wielerfanaten ook deze ruim 260 kilometer heb gefietst. Twee keer heb ik zelfs deze klassieker gereden. Niet in wedstrijdverband, maar ik kan u, zonder arrogant te doen, wel verzekeren dat ik toen geen gek figuur sloeg. Ik had een conditie als een paard, kon goed klimmen en zelfs de scherprechter La Redoute was geen onoverkomelijke hindernis.
Verder kan ik me niet zo veel meer herinneren. We reden zonder helm, afdalen met 65 km per uur, idioot achteraf. Het regende pijpenstelen en het werd pas droog toen we de finish in zicht kregen. En er stond geen klappend publiek langs het parcours.
Met weemoed dacht ik terug aan die mooie tijd. Ik heb besloten op mijn ouwe dag weer in training te gaan. Een fiets heb ik al gekocht. Nu de conditie nog.
Passion, paasvuren en PEC
Ik was het afgelopen weekend in Groningen, waar de restanten van De Passion nog duidelijk zichtbaar waren. Onze Lieve Heer bleek opeens in Volendam te wonen en werd door een sportverslaggever ter dood veroordeeld. Jack van Gelder sprak van topsport was en waste daarna zijn handen in onschuld.
Op 1e Paasdag reed ik nietsvermoedend terug naar Gouda. Ter hoogte van Zwolle werd het ineens wel erg druk op de snelweg. Dom van mij natuurlijk, want ik was vergeten dat PEC Zwolle die dag de bekerfinale speelde tegen Ajax. Ik verzeilde op de A 28 in een file van tientallen autobussen met voetbalsupporters die welgemutst op weg waren naar Rotterdam. Op de viaducten en op de parkeerterreinen stonden honderden supporters hen met vlaggen en clubsjaals uit te wuiven.
Prachtig al die bussen met die enthousiaste supporters. Ik weet uit eigen ervaring dat het heel gezellig kan zijn in zo’n bus. En bij winst natuurlijk helemaal. Uitbundig alle rotondes meerdere keren nemen. Wanneer kunnen we dit in Gouda weer eens meemaken?
Zwolle was 1e paasdag uitgestorven. Inbrekers hadden vrij spel. De voetballers van PEC speelden vooral na het door idioten gegooide vuurwerk vol passie en overklasten favoriet Ajax. De echte paasvuren zullen op 2e paasdag in de eigen vertrouwde omgeving hoog opgestookt zijn.
Scheidsrechters zijn gewoon aardige kerels
Als de scheidsrechter wordt uitgeroepen tot de man van de wedstrijd dan kan dat twee dingen betekenen. Of we hebben naar een waardeloze wedstrijd gekeken of de wedstrijd werd geleid door een uitstekende scheidsrechter.
Scheidsrechters zijn vaak de kop van Jut. Hij ziet strafschoppen over het hoofd, bestraft overtredingen die geen overtredingen zijn en laat dingen onbestraft die in de ogen van spelers en publiek een gele of een rode kaart waard zijn. Ze zijn autoritair of passen de regels soepel toe. Zij wapperen met kaarten als vallende herfstbladeren of vergeten hun kaarten mee te nemen.
Vorige week was in het Groenhovenpark bij een trainingsavond van de Scheidsrechtersvereniging Gouda. Na eerst stil te hebben gestaan bij het overlijden van een collega, trokken ruim 20 scheidsrechters hun rondjes. Oud en jong door elkaar. Er liepen zelfs mannen mee die niet meer fluiten, maar die de dinsdagavond met hun maten niet willen missen. Na afloop gezellig napraten met een biertje en darten.
Scheidsrechter, ik wil het voor geen goud zijn. Ik heb ook wel eens commentaar op een beslissing, maar desondanks ben ik blij dat ze er zijn. We kunnen niet zonder. De mannen die ik zag in het Groenhovenpark waren mannen met passie voor hun hobby. Bovendien zijn het gewoon aardige kerels.
De Koning is dood, leve de Koning
Zaterdag was ik na jaren weer bij VV Schoonhoven. De laatste keer was ergens in de vorige eeuw bij een wedstrijd van DONK, met René van Beek en Renke Prevo in de spits. In Schoonhoven voetbalt men op zondag nu alleen recreatief. Wat ook verdwenen is bij Schoonhoven zijn die oude opstallen. In relatief korte tijd is een prachtige kleedaccommodatie uit de grond gestampt. Maar de gezelligheid is gebleven.
Ook in Gouda gaan oude sportaccommodaties tegen de grond om plaats te maken voor nieuwbouw.
De contouren van de nieuwbouw van Olympia worden steeds duidelijker. Sommigen zullen misschien nog met weemoed terugdenken aan “de oude dame” zoals de houten tribune in de volksmond liefkozend werd genoemd. Maar wat er voor terugkomt is iets waar de Olympianen trots op mogen zijn. Nu nog even 1e klasser worden.
Vorig jaar werd het prachtige nieuwe zwembad Groenhoven geopend. De Tobbe werd bedankt voor haar diensten en staat nu te verpieteren. Maar ook hier geldt het gezegde “De Koning is dood, leve de Koning”. Op de plaats waar tientallen jaren vele duizenden baantjes zijn getrokken kunnen we binnenkort genieten van de schijnbewegingen van de zaalvoetballers van Watergras. Ook al is het waarschijnlijk maar tijdelijk. Maar dat is het leven helaas ook.