Gerritschinkel.nl Columns & meer

19apr/210

MEI

En zo was ik afgelopen zaterdagmorgen weer in een sporthal. Alweer voor de tweede keer binnen vijf weken notabene, het moet niet gekker worden. In maart mocht ik in sporthal De Mammoet mijn stem uitbrengen voor de 2e Kamerverkiezingen. En mijn bezoek aan de Dick van Dijk Hal had zaterdag helaas ook niets met sport te maken. Het enige wat hier momenteel aan sport herinnert is een basketbalnet dat treurig aan de muur hangt en verlangend uitkijkt naar het moment dat er weer lekker gesport gaat worden. De hal was nu het domein van de GGD. Ik had een uitnodiging gekregen om mijn 1e coronaprik te halen. Als sportverslaggever had ik trouwens geen uitzonderingspositie bedongen zoals de Olympische sporters. Nee, ik was gewoon aan de beurt. De prik was raak, bull’s eye om in darttermen te spreken. Toch nog een beetje sport.

Al is het langer dan een jaar geleden dat ik een sportwedstrijd in een sporthal heb bezocht, daarentegen kom ik de laatste tijd zeer regelmatig in een zwembad om waterpolowedstrijden te verslaan. Ik zit dan wel alleen op de tribune van een verder sfeerloos Groenhovenbad, maar het is wel topsport wat de dames en heren van GZCDONK laten zien. Nu op naar de play-offs om het landskampioenschap!    

Buiten het waterpolo is het in de Goudse sportwereld nog steeds huilen met de pet op. Het kabinet strooit met data die hoop bieden, maar de inkt is nog niet droog of deze data worden al weer ter discussie gesteld. Zelfs de alternatieve regiocompetitie bij de amateurvoetballers zit er waarschijnlijk ook niet in. ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid’, dichtte Herman Gorter in zijn prachtige gedicht Mei. Dan maar hopen dat de maand mei eindelijk verlossing brengt?

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
12apr/210

Piet van Mullem

Magere Hein slaat de laatste tijd in de Goudse voetbalregio hard toe. In februari overleed de legendarische doelman Ton Thie en in mijn column van vorige week stond ik stil bij het overlijden van de voetbaliconen Herman Vleggeert en Puck Pols.

Afgelopen week werden we opgeschrikt door het overlijden van Piet van Mullem. Oud-voetballer van Jodan Boys, Sparta, Hermes DVS en SV Gouda. En hij was volgens kenners de beste voetbaltrainer in de Goudse regio. En wie ben ik om daaraan te twijfelen. Sterker nog, ik ben het volledig met hen eens.

Ik heb ook mooie herinneringen aan Piet van Mullem. De mooiste herinnering dateert van ergens uit de jaren ’90, toen ik radioverslag deed van een competitiewedstrijd van ONA. Ik heb geen actieve herinnering meer aan wie de tegenstander was, maar ik meen een team uit Den Haag of Rotterdam, maar het kan ook Leiden zijn. Ik weet wel dat ONA een zeer belabberde eerste helft speelde. Met een gezicht dat op onweer stond beklom van Mullem in de rust de beroemde trap naar de kleedkamer. Daar kon je door de muren heen zijn donderspeech horen. Die tirade duurde volgens mij niet langer dan een minuut, waarna Piet grommend naar buiten kwam, woedend de deur van de kleedkamer met een enorme smak achter zich dichtsloeg en alvast in de dug-out ging zitten. De donderspeech had uitwerking want ONA speelde de tweede helft zoals Piet het graag zag. En de punten bleven aan de Walvisstraat.

Woensdag brengen (oud) voetballers bij de ingang van begraafplaats IJsselhof een eerbetoon  aan de maestro. Een erehaag met applaus als afscheidsgroet voor de mooie dingen die Piet van Mullem voor het voetbal in de Goudse regio heeft betekend. Een schitterend gebaar!

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
5apr/210

Voetbaliconen

Meestal is er in het paasweekend volop sport, maar net als vorig jaar was het dit jaar ook weer behoorlijk stil op de Goudse sportvelden. Gelukkig ging de Ronde van Vlaanderen wel door en heb ik voor de televisie volop genoten van de jaarlijkse Hoogmis van het Vlaamse wielrennen en waar Matthieu van der Poel ook een gewoon mens bleek te zijn.  

Ik wil in deze column stil staan bij het heengaan van twee voetbaliconen. Op 31 maart jl. overleed op 85-jarige leeftijd Herman Vleggeert, erevoorzitter van VV Gouderak. Ik heb Herman zelf nooit zien voetballen, maar heb uit zeer betrouwbare bron vernomen dat hij vroeger jarenlang een heel goede stopperspil en aanvoerder was. Ik ken Vleggeert vooral als een markante en zeer joviale bestuurder van de sympathieke voetbalclub uit Gouderak. Toen ik medio jaren ’80 voor het eerst verslag deed van een voetbalwedstijd op sportpark Gouderak was Herman Vleggeert voorzitter. Altijd had hij een vriendelijk woord. En na afloop van de wedstrijd moest je het niet in je hoofd halen om meteen te vertrekken. Dat zou je niet in dank zijn afgenomen door de voorzitter. Nee, lekker nababbelen in de bestuurskamer, je ontkwam er niet aan. Mooie tijd. Mooie herinneringen.

Een andere voetbalicoon die op 31 maart jl. overleed is Puck Pols. Ook deze solide verdediger van SV Gouda in de jaren ’70 heb ik helaas nooit zien voetballen en moet het dus ook hebben van de verhalen van degenen die de loftrompet staken over zijn grote voetbalkwaliteiten. Ik heb Puck Pols vooral meegemaakt als trainer van SV Gouda en ONA. Ook was hij jaren coach van het zondagteam van Gouda bij de traditionele nieuwjaarwedstrijden. Ik zal mij Puck Pols blijven herinneren als een vriendelijke en aimabele man.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
29mrt/210

Rooie Koos

En weer zeggen twee voetbalverenigingen in West II het prestatievoetbal op zondag vaarwel. Een van die twee verenigingen die het ook op zondag niet meer zien zitten is VV Groeneweg.  De club uit Zevenhuizen wil niet wachten tot de KNVB eindelijk eens een beslissing neemt over b.v. weekendvoetbal en het standaardelftal speelt in het nieuwe voetbalseizoen in de 4e klasse zaterdag. De Goudse trainer René van Beek daalt af van de 2e naar de 4e klasse. Een soort vlucht naar voren want als ze nog langer hadden gewacht hadden ze het seizoen daarop zelfs in de 5e klasse moeten beginnen. KNVB, wakker worden!

SV Gouda zou afgelopen zaterdagmiddag de nieuwe hoofdtrainer officieel presenteren. Een mooie gelegenheid om alvast kennis te maken met Tim den Haan. Maar helaas, ook dit ging weer niet door. Dan maar wachten op het nieuwe seizoen.

Over nieuwe trainers gesproken. Omdat Willem Dekker geen dispensatie kreeg van de KNVB moest ONA op zoek naar een opvolger van Dek. Die is nu gevonden in de persoon van Koos Waslander. ‘Rooie Koos’, zoals de oud profvoetballer van o.a. NAC, Excelsior en PEC Zwolle destijds werd genoemd, is nog steeds de trotse bezitter van een fraai record. Op zaterdag 20 maart 1982 scoorde hij na de aftrap van de wedstrijd NAC – PEC Zwolle, tot ontzetting van centrale verdediger ‘IJzeren’ Rinus Israel en doelman Piet Schrijvers, al na 8 seconden een doelpunt.  Een record dat na 39 jaar door nog geen enkele voetballer in de Eredivisie is verbroken.

Ik maakte met Koos Waslander kennis in 2009 toen hij een half jaar trainer was van 1e klasser SV Gouda.  Nu is ‘Rooie Koos’ dus weer terug in Gouda. Ik hoop snel met hem hernieuwd kennis te maken.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
22mrt/210

Qatar

Dat sport en politiek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn wordt de laatste dagen weer  duidelijk. De discussie of Nederland volgend jaar naar het WK voetbal in Qatar moet gaan laait weer op. Sommigen pleiten voor een totale boycot, terwijl anderen zeggen dat ‘we’ juist wel moeten gaan want dan kun je nog invloed uitoefenen.

Het WK voetbal werd in 2010 toegewezen aan Qatar. Steeds meer wordt duidelijk dat er sprake was van corruptie en omkoping. Maar het ergste is dat er bij de bouw van de stadions duizenden arbeidsmigranten om het leven zijn gekomen.

Het lijkt principieel om te pleiten voor een boycot, maar daar is het helaas te laat voor. Deze discussie had al veel eerder moeten plaatsvinden, want die erbarmelijke  arbeidsomstandigheden zijn al jaren bekend.

‘We’ gaan ‘gewoon’ naar Qatar. Koning Willem Alexander en premier Mark Rutte gaan niet. Dat veel hoogwaardigheidsbekleders dat voorbeeld mogen volgen! Dat moet emir Tamim bin Hamad al-Thani dan toch aan het denken zetten. Ik las een ingezonden brief van iemand die voorstelde om elke wedstrijd te laten voorafgaan met een minuut stilte om de slachtoffers te herdenken. Dat zou een mooi statement zijn, maar dit is voor de FIFA bobo’s vast een brug te ver.

Maar Nederland moet zich natuurlijk eerst nog kwalificeren. En als dat lukt zullen volgend jaar straten in Gouda weer fel oranje kleuren en kan men hopelijk weer in de voetbalkantines op grote schermen de verrichtingen van Oranje volgen.

Deze week begint de kwalificatie. Woensdag speelt Oranje in Turkije, ook een land dat het met de mensenrechten niet zo nauw neemt, zeker als je vrouw of journalist bent. Misschien kunnen de KNVB en de spelers woensdagavond in Istanboel ook hier een statement maken.    

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
15mrt/210

Lockdown

Het is deze week precies een jaar geleden dat Nederland in lockdown ging. Een mijlpaal waarbij deze dagen wordt stilgestaan, maar waar niemand volgens mij mee geconfronteerd had willen worden. Ik in ieder geval niet. Op 15 maart 2020 ging Nederland grotendeels op slot. Ook de sportaccommodaties. Deuren van sporthallen en zwembaden en hekken rond de sportvelden werden hermetisch afgesloten. COVID-19 had een staatsgreep gepleegd en heerste met dictatoriale verbetenheid.

In de afgelopen mooie zomer was er gelukkig een paar maanden weer een klein beetje vrijheid, maar we zijn weer enkele maanden terug bij af. De meeste sportcompetities zijn definitief gestopt. Jubilerende sportverenigingen hebben hun festiviteiten afgelast of verplaatst in de hoop dat er dit jaar nog iets officieels gevierd kan worden. Anderhalve meter is de norm. Handen schudden is er niet bij. BOA’s treden op als scheidsrechter en delen gele en rode kaarten uit. We werken met onze ellebogen en boksen om elkaar te begroeten. Alleen profvoetballers staan blijkbaar boven de wet want die knuffelen elkaar als nooit tevoren.

Ik ben het goed zat. Ik ben blij dat ik af en toe verslag kan doen van waterpolowedstrijden en heb zaterdag genoten van doelman Bram van Rossum van GZCDONK. Prachtige reddingen en een zeer fraaie treffer bij zijn collega doelman aan de andere kant van het bad in de allerlaatste seconde van de 2e periode. Maar ik wil meer. Ik wil ook naar de voetbalvelden om wedstrijden te verslaan. Ik ben benieuwd of bij Jodan Boys, ONA, Olympia, DONK, GSV en  Gouda ook zgn. muurliggers te zien zijn bij vrije trappen. Ik wil weer een scrum zien bij RFC Gouda. Of naar handbal, volleybal en tafeltennis.

Ach, hoop doet leven maar gezondheid staat voor mij voorop.

Covid-19 Lockdown concept. CORONAVIRUS LOCKDOWN. Covid-19 Pandemic world lockdown for quarantine. World many country and city under lockdown concept.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
8mrt/210

De Club van 27

Jimi Hendrix, Janis Joplin, Brian Jones, Jim Morrison, Kurt Cobain en Amy Winehouse zijn de bekendste leden van de legendarische Club van 27. De mysterieuze Forever 27, een club van beroemde en minder bekende muzikanten die door overmatig drugs- en alcoholgebruik, moord, zelfmoord, ziekte, verkeersongelukken en andere oorzaken het leven lieten. De gemeenschappelijke deler is dat ze op hun 27e overleden.  

Ik moest vorige week ongewild een link leggen tussen de Club van 27 en het kabinetsbesluit dat buitensporters tot 27 jaar vanaf 3 maart weer in teamverband mogen sporten. Maar dan alleen trainen met je eigen team binnen je vereniging. Voor het spelen van wedstrijden is het nog te vroeg. En voor de binnensporters zijn er helemaal nog geen vooruitzichten.   

Dat er weer meer mogelijk is voor sporters is mooi, maar waarom die grens bij 27 jaar is gelegd ontgaat mij. Waarom niet bij 28 of 25? Ik begrijp dat het een politieke keuze is en het met de miljoenen van het jeugdplan van staatssecretaris Blokhuis heeft te maken. En dan zijn er nog die beweren dat sport en politiek niets met elkaar te maken hebben.

Ik zie een voetbaltraining al voor me. Om 19.00 uur meldt een aantal spelers zich. Een van hen is jarig en heeft een doos gebak meegenomen. ‘Gefeliciteerd Fred met je verjaardag en bedankt voor de traktatie. Hoe oud ben je geworden?’ Aarzelend antwoordt Fred zijn trainer dat hij de mooie leeftijd van 27 jaar heeft bereikt. De trainer slikt want volgens de regels mag zijn sterspeler niet meer met de groep meetrainen. Hopelijk kan hij vanaf 16 maart met enkele andere ‘oudjes’ toch ook iets doen wat op trainen lijkt.

Gefeliciteerd Fred, ook namens het hele kabinet.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
1mrt/210

Ton Thie

Gouda heeft een zekere reputatie op het gebied van keepers die in het betaalde voetbal hun doelmannetje hebben gestaan. De meest bekende, en wellicht ook de beste, was Ed de Goeij. Begonnen bij Olympia en daarna prof bij Sparta, Feyenoord, Chelsea en Stoke City. En 31 interlands op zijn naam.

Een grootheid was ook de veel te vroeg overleden Tonnie van Leeuwen. Jeugdspeler van Jodan Boys en ONA, die via Sparta bij GVAV en FC Groningen uitgroeide tot een geweldige en populaire doelman. Hij kreeg zelfs een standbeeld bij het stadion van FC Groningen.

Iets minder bekend, maar ook een uitstekende doelman heb ik me laten vertellen, want ik heb hem zelf nooit zien keepen, was Leen Bezem, die in 1964 van ONA naar Hermes DVS in Schiedam verkaste. Bezem werd in dat jaar de opvolger van een andere Gouwenaar, Ton Thie, die naar verluid voor een transfersom van 100.00 gulden door ADO werd gecontracteerd.

Ton Thie zette als 5-jarige zijn eerste voetbalstapjes bij Olympia, waar hij tot zijn 16e voetbalde. Zijn grootste triomfen vierde hij bij ADO Den Haag. Ik heb hem slechts één keer als doelman in actie gezien, maar dat was wel tijdens de legendarische wedstrijd op 2 januari 1972 in het Zuiderpark tegen Ajax, waarin Thie, ondanks een sierlijke duik, verrast werd door een magistrale boogbal van John Cruijff.

Ton Thie overleed afgelopen week op 76-jarige leeftijd. Ik herinner mij Ton Thie als een aimabele man. In de jaren ’80 maakte ik als voetbalverslaggever met hem kennis toen hij trainer was van GSV. En na afloop van waterpolowedstrijden in het restaurant van zwembad De Tobbe, waar hij uitbater was, was het altijd gezellig en zat hij nooit om een praatje verlegen.

R.I.P. Ton.    

  

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
22feb/210

20 februari

Alsof het weer de gewoonste zaak van de wereld was ging ik afgelopen zaterdag naar het Groenhovenbad om liveverslag te doen van een waterpolowedstrijd. In de naast het zwembad gelegen sporthal was het druk. Vaccineren tegen het vermaledijde COVID-19 virus. Ik realiseerde me dat het zaterdag precies 1 jaar geleden was dat de Dick van Dijkhal officieel werd geopend met het Sportgala. Op 20 februari 2020 werden de sportman, sportvrouw, sportploeg en het sporttalent van 2019 gekozen. De nieuwe sporthal, vernoemd naar de in 1997 veel te vroeg overleden voetballer Dick van Dijk, de veel scorende spits van o.a. FC Twente en Ajax, die deze maand 75 jaar geleden in Gouda werd geboren.

Het zwemwater van het buitenbad van het Groenhovenbad lag te glinsteren in de vroege voorjaarszon. ’s-Morgens hadden fanatiekelingen hun baantjes getrokken, maar het bad lag er nu verlaten bij. In het binnenbad heerste ook geen uitgelaten sfeer. Publiek is nog steeds niet welkom

De waterpolocompetitie van de vrouwen in de eredivisie werd zaterdag hervat. Koploper GZC DONK speelde tegen, zeg liever met, SWOL 1894. De Goudse ploeg, precies een jaar geleden zo’n 100 meter verderop gekozen tot sportploeg van Gouda 2019, schoot met scherp en de arme Zwolse vrouwen gingen ook figuurlijk kopje onder. Een monsterzege van 26-5.

Noblesse oblige, want je bent niet voor niets nog steeds de regerend landskampioen.

Toeval of niet, toen ik die middag thuis kwam vond ik het fraaie jubileumboek van de 100-jarige Goudse Reddings Brigade in mijn brievenbus. Mooie verhalen en veel prachtige foto’s. Ook van Bastiaan de Knoop, die ook precies een jaar geleden gekozen werd tot sportman van Gouda van 2019. Toeval bestaat niet zegt men, maar ik ga hier nu toch aan twijfelen.   

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
15feb/210

Kort maar krachtig

Het is maandagmorgen en het regent. De sneeuw smelt. Fietsers banen zich voorzichtig een weg. Kinderen glibberen naar school. De bevroren sloten worden weer vloeibaar. Eenden en zwanen zien dat hun domein weer groter wordt. Grote stukken dooiende sneeuw vallen van de daken. De bomen staan troosteloos Koning Winter uit te zwaaien.

De afgelopen dagen veranderde Nederland in winterse taferelen die we lang niet hebben gezien. Ons land was helemaal in de ban van het ijs. Ook in Gouda was in het weekend geen sloot, gracht of plas ‘veilig’. Van krabbelaars tot toerders, iedereen bond de gladde ijzers onder. Ik zag hele gezinnen genieten. Moeders op bankjes langs de kant om hun kroost in de gaten te houden. De aantrekkingskracht van met name de Breevaart en de Reeuwijkse Plassen was groot. Fietsen en auto’s waren achteloos geparkeerd. Overvolle parkeerplaatsen. Geen steiger was onbezet. Geïmproviseerde koek- en zopietenten. Het klonk fantastisch om het zwarte ijs onder de glijdende noren te horen zingen. Voor velen was het genieten geblazen. Voetbal, volleybal, atletiek, handbal, judo, basketbal, dammen, schaken, rugby en andere sporten waren even niet belangrijk. Schaatsen was het motto!  

Er werd in het weekend niet alleen buiten, maar ook binnen voor het laatst geschaatst. Ook hier was het  genieten, althans voor sommigen. De Zweed Nils van der Poel was alleenheerser op de vijf en de tien kilometer. Zou dat alleenheerser zijn misschien met zijn achternaam te maken hebben?   

Het schaatsplezier was kort maar krachtig. Helaas ontbrak de kers op de taart, want de Elfstedentocht zat er niet in. Henk Angenent deed nog een vertwijfelde poging, maar dat werd geen doorslaand succes.

De winter lijkt voorbij. De schaatsen kunnen weer in het vet. Over tot de orde van de dag.

Foto's: Pret op het ijs! - Rebonieuws.nl
Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties