Gerritschinkel.nl Columns & meer

23mrt/202

RETRO

‘Gerrit mis jij het voetbal al? Jij hebt zeker nu ook niets te doen’. Zo maar een terloopse opmerking van een voetballer die ik op een afstand van ruim 1 ½ meter sprak toen ik voor een winkel stond te wachten op mijn vrouw die boodschappen deed. Ik zei dat ik het voetbal nog niet miste maar dat deze ellende toch niet te lang moest duren. Anders komt er schimmel op mijn microfoon. Maar wat is sport in deze moeilijke tijden. En ik verzekerde hem dat ik me in ieder geval niet verveelde.

Het coronavirus slaat hard toe in de sportwereld. Alle competities liggen stil. Een aantal sportbonden heeft al besloten de competitie per direct te beëindigen. Kampioenen zullen er in jaargang 2019-2020 niet zijn bij het volleybal en het basketbal. Andere sportbonden breken zich het hoofd over hoe het verder moet. En of het verder moet. Grote sportevenementen zijn gecanceld of zijn verschoven naar het najaar. Ik hou mijn hart vast voor de Tour de France. Alleen de Japanners en het IOC denken in hun onschuld nog dat de Olympische Spelen gewoon door moeten gaan, onder het motto ‘The show must go on’. De commercie gaat hier duidelijk voor de gezondheid van de atleten en het publiek. ‘Het afgelasten van de Olympische Spelen is oneerlijk’, aldus Thomas Bach, de voorzitter van het IOC. Zou deze met ruime oogkleppen voorziene sportbobo dat zelf geloven? Kappen met die Spelen Thomas Ba!

Radio en vooral tv stellen in dit sportloze tijdperk alles in het werk om toch sport uit te zenden. Noodgedwongen wordt teruggegrepen op het verleden. Op de Vlaamse sportzender Sporza werd de wielerklassieker Milaan – San Remo van 19 maart 2011 uitgezonden. Tot groot enthousiasme van de commentatoren Michel Wuyts en Jose de Cauwer lag Greg van Avermaet met nog 6 ½ kilometer te gaan op kop. Nog even afdalen (‘met de duikbril op en naar beneden’). Helaas voor de chauvinistische Vlamingen werd Greg ingelopen en ging Matthew Harley Goss als eerste over de streep.

Op NPO 1 zond Studio Sport een terugblik op het EK voetbal 1988 uit. Mooi natuurlijk, maar daar waar ik niet meer wist dat Matthew Goss Milaan – San Remo in 2011 won, was hier de winnaar wel bekend. Maar toch aardig om weer eens terug te zien hoe die verschrikkelijk irritante Rudi Völler zich aanstelde in de halve finale. Interessant om te zien dat er toen nog veel op doelman van Breukelen werd teruggespeeld en hij doodleuk de bal mocht oprapen. Goed dat die regel veranderd is trouwens. Ook hier chauvinistisch commentaar van de niet geheel objectieve Evert ten Napel. Je rook de revanchegevoelens want het ‘onrecht’ van 1974 werd nu met die 2-1 overwinning op West Duitsland uitgewist. ‘Zij die vielen rezen juichend uit hun graf’’, dichtte Jules Deelder. En bij de finale tegen de Sovjet Unie op 25 juni 1988 vierde het chauvinisme ook hoogtij. Kees Jansma had nog een klein beetje haar. Mart Smeets was zelfs ‘zingend’ te horen naast Freek de Jonge. Op de tribune zag ik mooie spandoeken met teksten als ‘het laatste karwei, een Russisch ei’ en ‘STADSKANAAL’. Ik genoot van het gedegen commentaar van Theo ‘dit is een goed stel hoor’ Reitsma. En Andre Hazes leefde nog. Retro in optima forma.

De komende tijd zal het nog heel rustig blijven op de sportvelden en zullen we de nodige al dan niet historische sportevenementen als een soort troost tv krijgen voorgeschoteld. Op zich leuk natuurlijk, maar ik zie toch liever evenementen waarvan de winnaars niet bekend zijn.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport 2 Reacties
3jun/180

Chaos

Ik heb wel vaker gemerkt dat de wegen van de KNVB ondoorgrondelijk zijn. Maar ik heb de indruk dat ze nu het spoor volkomen bijster zijn. Het bewijs is de gang van zaken bij de nacompetitie in de poule waarin Zestienhoven, Victoria ’04, Lekkerkerk, Gouda, FC Maense, Bergambacht, CKC en VFC uit moeten vechten wie degradeert naar de 4e klas of promoveert naar de 3e klas. Vorige week heeft de KNVB SDV en HWD uit de competitie gezet. Door deze beslissing werd CION kampioen. Groot was de verrassing toen de KNVB een paar dagen later deze beslissing weer introk waardoor FC Maense, op basis van het doelsaldo kampioen zou zijn. Maar gisteren kwam SDV niet opdagen en werd nu weer uit de competitie genomen. U begrijpt het, verwarring alom. Iedereen vraagt zich af hoe deze soap zal aflopen.

Ik was gisteren bij de nacompetitiewedstrijd Lekkerkerk – Gouda, de enige wedstrijd in die poule die gisteren wel doorging. Het gesprek van de dag was natuurlijk de complete chaos die de KNVB had veroorzaakt. Behalve het uit competitie nemen van clubs heeft de KNVB lopende het seizoen ook besloten dat het doelsaldo bij clubs die gelijk bovenaan eindigen doorslaggevend is. Clubs zien nu lucratieve beslissingsduels door de neus geboord. Nu heb ik in principe geen probleem met het feit dat het doelsaldo de doorslag geeft bij een kampioenschap, maar het is natuurlijk wel merkwaardig dat dit pas in december bekend werd gemaakt. De KNVB past als het ware tijdens de wedstrijd de spelregels aan.

En dan nog wat. Gisteren kon ook niemand mij duidelijk maken hoe het besluit van het spelen van uit- en thuiswedstrijden in de nacompetitie tot stand is gekomen. Zo speelt Lekkerkerk, dat gisteren van Gouda won, ook hun tweede wedstrijd thuis. En winnen ze die dan spelen ze de finale ook thuis! Omgekeerd kunnen er teams zijn die alleen maar uitwedstrijden spelen. DONK is daar een voorbeeld van. Als ze vandaag in Zevenbergen van Virtus winnen moeten ze volgende week zondag naar Rotterdam of Dordrecht. Of hier een visie achter zit waag ik te betwijfelen. Gisteren begreep niemand er in ieder geval iets van.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
29apr/180

Kampioenskoorts

Veel competities naderen hun ontknoping. En dat betekent weer veel vreugde en verdriet. Vreugde en verdriet, een twee-eenheid die als een Siamese tweeling tussen de supporters in staat.

Een aantal beslissingen in het Goudse is al gevallen. De dames van GZC DONK gingen helaas kopje onder tegen een fysieke tegenstander. Geen landstitel waar misschien heel stiekem op gehoopt was. Dan moeten de pijlen maar gericht worden op het eerste mannenteam onder leiding van Ingrid Veenhuis. In de reguliere competitie werden verrassingen afgewisseld door ongewone nederlagen. We gaan het zien. Ook bij waterpolo is de bal rond.

De dames van tafeltennisvereniging Vriendenschaar hebben hun kampioenskoorts helemaal overwonnen en zijn vorige week zaterdag juichend kampioen geworden en gepromoveerd naar de Eredivisie. Hulde!

Maar het kan ook helemaal verkeerd aflopen. Van kampioenskoorts was bij GZV Watergras al helemaal geen sprake. De competitie begon nogal hoopgevend met een overwinning. Maar daarna sloeg de ellende toe en na een onverkwikkelijk incident en een aantal strafpunten eindigde de Goudse zaalvoetbaltrots op de laatste plaats met slechts 2 punten. Degradatie. Helaas. Jammer. Uithuilen en opnieuw beginnen. Nu die sporthal nog!

Bij de Goudse voetballers is geen kampioenskoorts. Kampioenen kunnen we dit jaar niet begroeten. Wellicht dat Olympia, Gouda, DONK en ONA nog in de nacompetitie verzeild raken zodat er van pseudo kampioenskoorts sprake kan zijn. Over een paar weken gaan we het hopelijk beleven.

Maar de kampioenskoorts is op dit moment het hoogst bij Jodan Boys 10. Er hadden zich bij Fox Sports in totaal 923 teams aangemeld in de hoop dat deze commerciële zender hun kampioenswedstrijd live gaat uitzenden. Intussen zijn er nog 3 kandidaten over, Altena 5, Spero 7 en Jodan Boys 10. En niets is bij deze strijd te gek. Jodan Boys heeft Andy van der Meijde weten te strikken als een soort mental coach. Andy van der Meijde, oud voetballer van Ajax, Inter Milan, Everton, FC Twente, PSV. Tegenwoordig clown en realityster. Van der Meijde heeft Jodan Boys in ieder geval al 1000 gehaktballen laten draaien.

Vandaag wordt bekend gemaakt wie de winnaar is en of de kampioenswedstrijd van Jodan Boys 10 wordt uitgezonden. Dat zou niet alleen leuk zijn voor de voetballers, maar ook voor de vereniging Jodan Boys. Maar zou vooral fantastisch zijn voor de Stichting Kans Tegen Kanker. Forza Jodan Boys!

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
22apr/180

Het Damlust van het tafeltennis

Ze waren al weken zenuwachtig. Volgens mij dan hoor, want wie weet waren ze dat helemaal niet. Feit is in ieder geval dat het al weken rond zong. Zou het waar zijn dat de dames van Vriendenschaar voor het eerst in de historie van de Goudse tafeltennisvereniging naar de Eredivisie gaan promoveren? Zou zaterdag 21 april 2018 in gouden letters in de Goudse tafeltennisanalen worden bijgeschreven? Eigenlijk te mooi om waar te zijn. Of zou de mooie droom op die warme zaterdagmiddag met een grote knal uiteenspatten? Dat zou ongetwijfeld een grote teleurstelling zijn want hekkensluiter SVE zou toch geen probleem moeten zijn. De vurig gewenste 6 punten binnenhalen moest kunnen.

Maar ja, of het nu de spanning was of niet, de Utrechtse dames namen brutaal een 2-0 voorsprong en de Goudse supporters zullen ongetwijfeld even zenuwachtig geworden zijn. SVE, in 1963 opgericht als Supporters Vereniging Elinkwijk, maar tegenwoordig door het tafeltennisleven gaand als Sport Vereniging Eendracht zou toch niet als scherprechter in de Ton de Gruijl zaal gaan optreden zodat het kampioenschap toch naar grote concurrent Avanti zou gaan?

Mijn gedachten gingen terug naar een zaterdagmiddag enkele jaren geleden toen Damlust in de laatste competitieronde ook zou gaan promoveren. Ook toen gierden de zenuwen bij de Goudse damliefhebbers door de keel. Ik was met een cameraman van RTV Gouwestad trouwens aanwezig om het kampioensfeest te filmen. En het zou je maar gebeuren dat je alles min of meer voor de kat zijn viool staat te filmen.

Maar net als bij Damlust destijds kwam het bij Vriendenschaar uiteindelijk toch nog goed. Om precies 6 minuten over 6 (ik heb het zelf geklokt) werd onder luid gejuich het benodigde 6e punt binnengeslagen. De mooie bossen bloemen werden tevoorschijn gehaald en heetten als het ware de Goudse dames welkom in de Eredivisie. Ik weet zeker dat Ton de Gruyl het tafereel vanaf zijn wolk glimlachend heeft aanschouwd en goedkeurend heeft geknikt.

Voordat het beslissende punt op het scorebord kwam stond ik te praten met Remco Raghunath en Marco van der Meijden over tafeltennis in het algemeen in Vriendenschaar in het bijzonder. Geconstateerd werd o.a. dat tafeltennis toch een beetje een stoffig imago heeft en zeker in Nederland een kleine sport is. ‘De dames beseffen het wellicht nog niet wat het betekent om in de Eredivisie te spelen. Ze moeten straks het hele land door om hun wedstrijden te spelen. Van Den Helder tot Heerlen’. Maar het is prachtig!

Kleine verenigingen en kleine sporten, ik heb er een zwak voor. Ik maakte de vergelijking met het kleine en sympathieke Damlust dat ook in het nieuwe seizoen weer met beperkte middelen op het hoogste damniveau in Nederland speelt. ‘Wij zijn het Damlust van het tafeltennis’ was het antwoord. Het buffet zal die avond ongetwijfeld uitstekend hebben gesmaakt. Geniet er van meiden en succes in de Eredivisie!

 

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
15apr/180

Nostalgische momenten

Het voetbalseizoen 2017 – 2018 bevindt zich in de slotfase. De eerste kampioenen zijn al bekend en voor een aantal teams is degradatie ook bijna een feit. JODAN BOYS verloor gisteren in Nootdorp in een slechte wedstrijd waarin maar liefst 7 gele kaarten vielen met 0-1 door een doelpunt van een zekere Manuela. Of zanger Jacques Herb hier iets mee te maken heeft weet ik niet, maar feit is dat Jodan Boys de resterende 4 wedstrijden voor de kat zijn viool kan uitspelen. GOUDA  daarentegen boekte gisteren in Ammerstol zijn 6e achtereenvolgende overwinning en gaat trots aan de leiding in de 2e periode. Zouden ze dan toch via de nacompetitie uit die vermaledijde 4e klasse kunnen komen waar het volgend seizoen zo druk wordt met nieuwe teams?

Ja die nieuwe teams volgend seizoen in het zaterdagvoetbal. Bijna wekelijks hoor je weer signalen dat voetbalclubs hun zondagteams ontmantelen en zich op het zaterdagvoetbal gaan richten. Dat betekent o.a. dat er net als vorig jaar ook dit seizoen afscheidswedstrijden op het programma staan. Wedstrijden van teams die voor het laatst in competitieverband tegen elkaar spelen. Op zondagen hoefden de sportverslaggevers van Gouwestad Sport geen acte de préséance meer te geven in MOORDRECHT en volgend jaar helaas ook niet meer bij het sympathieke GOUDERAK. Dan maar op de zaterdag, hoewel we dan wel een blik verslaggevers moeten opentrekken, want het wordt wel erg druk op de zaterdag. De dorpsderby’s tussen  ESTO en BODEGRAVEN kunnen in de geschiedenisboeken worden bijgezet. Jammer.

En zo heb je bijna wekelijks wel zo’n nostalgisch afscheidsmoment. Ik was vanmiddag in Nieuwerkerk aan den IJssel voor de zwanenzang tegen OLYMPIA. Nooit meer mooie wedstrijden van OLYMPIA tegen NIEUWERKERK? Het zal even wennen zijn voor veel voetballiefhebbers. Ik zal vanmiddag met een buiging afscheid nemen van het zondagvoetbal op Sportpark Dorrestein.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
8apr/180

Daar is de lente

Het liedje ‘Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente’ van Peter de Koning bleef gisteren maar door mijn hoofd spoken. Guus Meeuwis heeft het ongetwijfeld ook gezongen. Wat een beetje zonneschijn al niet met mensen kan doen. Vrolijke gezichten alom. Vergeten zijn de koude en regenachtige dagen. Ik zat een paar weken geleden kleumend op de tribune verslag te doen van de voetbalwedstrijd Bodegraven – NOC Kralingen. Behalve de bittere kou, was de wedstrijd ook niet om warm van te worden.

Maar gisteren was alles anders.  Het Groenhovenpark was in lentesfeer. Het terras voor de kantine was in bezit genomen door zonaanbidders. De spelers van SV Gouda waren zich desondanks aan het warm lopen want er stond het nodige op het spel. Het team van trainer Jerry de Groot zit in een flow om het zomaar te zeggen. Er worden nu, zoals vorige week tegen Swift Boys, ook slechte wedstrijden gewonnen. Men gelooft weer in de nacompetitie.

Gisteren kwam FC IJsselmonde naar het Groenhovenpark. De ongeslagen koploper uit Rotterdam Zuid. Onder het motto ‘iedere keer komt de eerste nederlaag dichterbij’ ging Gouda er fris tegenaan. En of het nu de lentekriebels waren of niet, maar Gouda presteerde het om de koploper te vloeren. Oké, er kwam in de eerste helft wel wat geluk aan te pas, maar zonder geluk vaart niemand wel. ‘Geluk moet je ook afdwingen’ hoor ik trainers dan zeggen, maar dat is psychologie van de koude grond.

Nu maakt één zwaluw nog geen lente, maar het geloof in eigen kunnen is bij Gouda weer helemaal terug. Je ziet het bij De Jodan Boys, dat twee weken geleden ook een koploper vloerde, maar gisteren met de staart tussen de benen afdroop en het thuispubliek figuurlijk in de kou liet staan. Maar misschien putten ONA en vooral DONK naar hun minder prettige paasdagen vandaag ook hoop uit de zonnestralen. Afijn, als u dit hoort, weet u het als het goed is.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
20nov/170

Swift Boys

Ik loop nu zo’n ruim 30 jaar rond als verslaggever van RTV Gouwestad en dan kom je nog eens ergens om het zo maar te zeggen. Sporthallen, sportzalen, zwembaden, korfbalvelden, cricketvelden, handbalvelden, hockeyvelden, rugbyvelden, atletiekbanen, wielerparcoursen. Kortom te veel om op te noemen.

En natuurlijk niet te vergeten de vele voetbalaccomodaties. Die heb je in alle soorten en maten. Grote complexen als bv. Sportpark De Westmaat in Bunschoten- Spakenburg, het thuishonk van de voetbalgrootmachten Spakenburg en IJsselmeervogels. Sportpark Nieuw Zuid in Katwijk, het enorme complex van Quick Boys met zijn mooie Dirk Kuyt Tribune.

Voetbalcomplexen die net als ONA midden in een woonwijk liggen zoals dat van AVV Swift aan het Olympiaplein in Amsterdam Oud Zuid. Een van de mooiste vind ik nog steeds het sportpark van ODIN ’59 in Heemskerk, met op de achtergrond een mooi kasteel en de constant overkomende vliegtuigen. Ook al is de voetbalwedstrijd niet om aan te zien, dan vermaak je je met je omgeving.

Maar je komt ook bij voetbalcomplexen waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan en waar de sfeer van de jaren 50 en 60 nog voorzichtig rond waart. Je komt nog net Gerard Cox uit de serie ‘Toen was geluk heel gewoon’ niet tegen, maar het scheelt niet veel. Maar daar waar het bij clubs als IJsselmeervogels en Quick Boys net een fabriek lijkt met al die bewakingsmensen voor de poort daar is het bij de clubs die ik net beschreef vaak heel gezellig.

Gisteren was ik in Rotterdam bij Swift Boys. Was ik nog nooit geweest en dan ga je even googelen om iets meer te weten te komen over die verenigingen. Het eerste wat ik tegen kwam was dat Swift Boys een fictieve amateurclub is uit de tv-serie All Stars. De club van voorzitter Jack Wouterse en legendarische voetballers als Thomas Acda, Kasper van Kooten, Danny de Munck en Frank Lammers. Even ging mijn fantasie met me op de loop want ik zag het al voor me dat Ton Blonk met zijn collega voorzitter Wouterse onder het genot van een biertje sterke verhalen gingen ophalen.

Maar ik googelde verder en kwam bij de website van R.V.V. Swift Boys de echte tegenstander van SV Gouda. Maar ik twijfelde toch weer want het meest actuele bericht van de club op de website dateerde van 19 januari 2014, bijna 4 jaar oud. De tijd leek te hebben stilgestaan en dat leek het ook toen ik bij de ingang van het complex van Swift Boys aan de Prinsenlaan aan kwam. Het hokje waar normaal de kassa zou moeten zijn leek te zijn getroffen door een bombardement en er hing nog niet geen bordje ‘onbewoonbaar verklaarde woning’ op. De oude kantine was een gezellig onderkomen. In de bestuurskamer was een aardige man aanwezig die de voorzitter bleek te zijn die me vriendelijk koffie aanbood. De merkwaardige wedstrijd mocht ik volgen vanuit de uit oude plastic golfplaten opgetrokken dugout van ‘de gasten’.

Maar geen kwaad woord over Swift Boys. Het lijkt of ik kritiek heb, maar dat is echt niet zo. Ik mag zulke verenigingen wel. Alles mag en niets hoeft. En weet u waar ik gistermiddag het meest van heb genoten? Van dat heerlijke broodje bakkeljauw. Heerlijk! Het leven van een voetbalverslaggever is zo slecht nog niet.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
29okt/170

Herinneringen

Afgelopen vrijdag overleed Hans Kraay sr. Toen ik dat hoorde moest ik denken aan mijn eigen voetbalcarrière. Geen flitsende carrière moet ik eerlijk bekennen, maar ik kon best een aardig balletje trappen. En toen een lager elftal van VV Benschop eens een keer geen keeper had ben ik tussen de palen gaan staan en was mijn loopbaan als doelman geboren.

Maar wat heeft Hans Kraay met VV Benschop te maken zult u wellicht denken. Nou, Hans Kraay was nl. de eerste trainer van de in 1969 opgerichte voetbalvereniging Benschop. Kraay werd niet alleen trainer van de selectie, maar hij was ook speler in het 1e. Ik heb hem eens vanaf de middenlijn zien scoren. En in het eerste jaar promoveerde VV Benschop meteen!

Het had trouwens wel moeite gekost om de oud profvoetballer naar Benschop te halen. Er waren bv. een paar politieke partijen die het niet zagen zitten, maar de heren Terberg en van Vliet drukten het toch door en kregen het voor elkaar. De euforie in Benschop was groot omdat de ‘grote Kraay’ naar het nietige Benschop kwam. En het betaalde zich meteen uit.

Omdat ik de selectie van VV Benschop niet heb gehaald, ik zat bij de Koninklijke Marine dus kon niet trainen, heb ik dus nooit training gehad van Hans Kraay. Maar de verhalen rondom hem waren mooi. Hij dacht soms dat hij met profs te maken had want ik heb me laten vertellen dat hij op vrijdagavonden nog wel eens de toen bekende dorpskroeg Lieverse van Benschop bezocht om te kijken of zijn spelers wel op tijd naar bed waren om de volgende dag helemaal fit aan de start te staan. Of het waar is weet ik niet, maar het zou zo maar kunnen.

Ik kan me ook nog goed herinneren dat Hans Kraay ook vaak zijn zoontje meenam, Hansje Kraay, een ventje van 10 jaar, de man die tegenwoordig door het leven gaat als Hans Kraay jr.

Mooie herinneringen. Hans Kraay sr. hield het anderhalf jaar uit als trainer van VV Benschop en stapte over naar Elinkwijk. Later werd hij nog trainer van Go Ahead Eagles, Ajax, AZ ’67, Sparta, FC Den Haag en Feyenoord. En ook nog technische directeur van PSV en Feyenoord.

Voorwaar een prachtige carrière, die begon in het kleine dorp Benschop. Maar dat wordt in de meeste media niet vermeld en daarom vertel ik het nu hier.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
8okt/170

Wat is dat nou voor stomme vraag

‘Wat is dat nou voor stomme vraag. Denk je nou echt dat Zweden met 8-0 wint. Zulke uitslagen komen tegenwoordig in het moderne voetbal niet meer voor’.  Ik moest ook lachen toen Dick Advocaat dit antwoord deze week gaf op een vraag van NOS verslaggever Bert Maalderink. Of Bert Maalderink verstand heeft van voetbal of dat hij waarzeggende capaciteiten heeft weet ik niet, maar u heeft gisteravond het resultaat kunnen zien.

Maar Dick zou Dick niet zijn als hij na afloop van de gewonnen wedstrijd tegen Wit Rusland nu zelf de uitdaging aanging. ‘Waarom zouden wij dinsdag niet met 7-0 van Zweden kunnen winnen’. Ja waarom niet, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. We zullen dinsdag zien Dick. Maar reken je nog niet rijk, want stel voor dat Nederland 2e wordt in de poule, dan is het nog maar afwachten of we bij de beste nummers 2 horen. Zo ja, dan wordt het nog een helletocht. Nee, Rusland is nog ver weg om met Joop Zoetemelk te spreken.

Iets anders. De KNVB heeft deze week in haar oneindige wijsheid besloten de promotie-/degradatieregeling voor de Jupiler League af te schaffen. Voetballen de meeste clubs gewoon voor de kat zijn viool. Promotie van de 2e divisie naar de Jupiler League gaat ook niet door. Waarom zou je dan nog kampioen worden? Voor de eer, maar meer ook niet.

Bovenstaande strapatsen van de KNVB waren gisteren ook onderwerp van gesprek na afloop van de wedstrijd AFC – Jodan Boys. Ik heb niemand op enig begrip voor de bond kunnen betrappen. De bestuurders van AFC baalden ook stevig van het feit dat hun 1e zondagteam, dat in de 2e divisie speelt, meer op zaterdag dan op zondag speelt vanwege de vele zaterdagteams die in de 2e divisie zitten. Het prachtige grasveld van de Amsterdamse club ligt er trouwens puntgaaf bij. Geen wonder natuurlijk als alleen het 1e zondagteam er op mag spelen. Het eerste zaterdagteam was gewoon verbannen naar een aanpalend kunstgrasveld. Dat trouwens wel van een goede kwaliteit is begreep ik van de voetballers van Jodan Boys.

Mooie vereniging trouwens AFC. Meer dan 2100 leden heeft deze oudste Amsterdamse voetbalclub, opgericht in 1895. De club van Jack van Gelder. De club waar oud profs als Danny Landzaat en Kenneth Perez, om er maar een paar te noemen, wekelijks hun balletje trappen. En waar good old Sjaak Swart, ja hij was er gisteren ook weer, kind aan huis is. Het enorme complex wordt omringd door kantoorkolossen van de Zuidas. Een mooie oude kantine, met een antieke bar, maar kleedkamers uit het jaar nul. Slechts twee kleedkamers hebben eigen douches werd mij verteld. Maar er komt nieuwbouw werd mij ook verteld. Alles schuift een beetje op en er wordt zelfs een voetbalveld aangelegd bovenop een garage!

Mooi vond ik de spreuk boven de ingang naar de kantine: ‘Na noest doch vreugdevol gezwoeg, ontstond hier Sportprak Goed Genoeg’.

‘Amsterdam huilt, waar het eens heeft gelachen’. Amsterdam huilt om zijn burgemeester, maar kon gistermiddag op Sportpark Goed Genoeg toch ook lachen want ze veroverden drie belangrijke punten voor handhaving in de hoofdklasse zoals hun doelstelling is. Jammer voor De Jodan Boys want die staan na drie opeenvolgende nederlagen weer helemaal met beide voeten op de grond.  De derde divisie is nog ver weg. Of ze gaan degraderen? Nee natuurlijk niet, wat is dat nou voor stomme vraag!

 

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
3sep/170

De bal rolt weer

Met de bekerwedstrijden is gisteren het voetbalseizoen 2017 – 2018 bij de amateurs van start gegaan. In vergelijking met voorgaande jaren een wijziging. Daar waar eerst de bekerwedstrijden in de poulefase tussen de competitiewedstrijden door werden gespeeld heeft de KNVB besloten dat de bekerwedstrijden in de poulefase voor aanvang van de competitie worden gespeeld. Ik begrijp dat men over het algemeen tevreden is met dit besluit. Het is niet allemaal kommer en kwel bij de bond en kunnen ze ook nog goede beslissingen nemen.

De competitie begint in het weekend van 23 en 24 september. Alleen voor de teams in de hoofdklasse is de competitie gisteren al begonnen. Voor de teams uit de 3e en 2e divisie vorige week trouwens al, maar die laat ik hier buiten beschouwing, want daar heb je het zo langzamerhand niet meer over amateurs.

Hoofdklasser De Jodan Boys trapte gisteren het nieuwe seizoen af met een uitwedstrijd tegen Swift in Amsterdam. Ik had De Jodan Boys de afgelopen maand slechts 1 keer zien voetballen in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Olympia en ik was benieuwd hoe het vernieuwde team van Dennis van den IJssel de competitie zou openen. Vertrouwde namen als Adil Akanoui, Martijn Jansen, Bram van Loon en Mitchel Heerkens zijn niet meer op het wedstrijdformulier terug te vinden.

Over wedstrijdformulier gesproken, ook hier heeft de KNVB weer iets uit de hoge hoed getoverd waar nog niet iedereen aan gewend is zo bleek mij gisteren. De wedstrijdgegevens moeten voortaan via een app worden ingevoerd. Lekker gemakkelijk voor de KNVB maar als verslaggever sta je dan toch even met je handen in het haar. Kreeg je vroeger een mooi wedstrijdformulier uitgedraaid, dat is dus nu niet meer mogelijk. Terug naar de oude tijden dat je met je bloknootje en je pen naar de trainers toe moet stappen om de opstelling te vragen. Uiteindelijk lukte het me, maar voor de pers is het allemaal wat lastiger geworden.

Het nieuwe Jodan Boys trapte af op het prachtige complex van AVV Swift aan het Olympiaplein, midden in de wijk Oud Zuid. Ik was er een aantal jaren geleden ook en het verschil met de accommodatie toen en nu is groot. Daar waar vroeger de kantine en de bestuurskamer je deden herinneren aan de tijden van ‘Toen was geluk heel gewoon’ stond er nu een ultra modern gebouw. Amsterdamse humor was met grote letters te lezen op de muur in de heren wc: ‘Soms moet er iets gebeuren, voordat er iets gebeurt’.

Dan de wedstrijd die werd bekeken door Vitesse trainer Henk Fraser. ‘Jodan Boys ken ik wel, maar Swift niet’ aldus Fraser, want Vitesse speelt a.s. dinsdag een bekerwedstrijd bij en tegen Swift. Ook Michael Reiziger en zelfs Wim Kieft lieten hun gezichten zien. Verder veel Goudse voetbalsupporters die in de eerste helft een min of meer gelijk opgaande strijd zagen met kleine mogelijkheden voor beide teams. Jodan Boys was in de 2e helft iets de bovenliggende partij, maar tot twee minuten voor tijd leek het, net zoals vorige jaar in Amsterdam, op een 0-0 uit te draaien, toen invaller Bradley el Idrissi de door de Goudse supporters hartstochtelijk begroete openingstreffer scoorde. De supporters rekenden zich al rijk en de spelers misschien ook, maar in de 93e minuut werd het toch nog 1–1. De jarige trainer van den IJssel kreeg geen drie punten als verjaardagscadeautje.

Het nieuwe Jodan Boys heeft mij wel kunnen bekoren. Mijn eerste indruk is dat het elftal sterker is dan vorig jaar, maar of je dat na 1 wedstrijd kunt beoordelen is de vraag. Volgende week komt Hoek naar de Sportlaan. En het gezegde ‘ons Zeeuwen bin zuunig’ ging gisteren voor de mannen uit Zeeuws Vlaanderen niet op want ze wonnen met de korfbalcijfers 5-4 van Smitshoek. Jodan Boys is gewaarschuwd!

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties