Gerritschinkel.nl Columns & meer

20apr/200

Jubilea (2)

Het coronavirus hakt er ook bij de sport hard in. Alles ligt stil en het is maar de vraag wanneer de sportvelden, sporthallen en de zwembaden weer een vrolijke drukte laten zien. Zoals het er nu naar uitziet zal dat nog wel even duren. Het seizoen 2019-2020 is in ieder geval definitief op slot gegaan. En ook voor het nieuwe seizoen is onzekerheid ook nog troef.

Voor een aantal Goudse sportverenigingen is 2020 een jubileumjaar. SV DONK viert dit jaar het 100-jarige bestaan. Een voetbalclub met een mooie geschiedenis. Opgericht op 29 oktober 1920 door pater A. van de Donk OFM en de heer J. Karsbergen. De van oorsprong rooms-katholieke voetbalclub is bezig met een mooi jubileumprogramma, maar door de coronacrisis is een gedeelte van het programma al in het water gevallen. En het is afhankelijk van de ontwikkelingen of er dit jaar überhaupt nog wat te vieren valt. Hopelijk in het najaar nog want het zou toch zonde zijn als dit feestelijke jubileum helemaal niet kan worden gevierd.

Ook SV Gouda viert dit jaar een feestje want het is in mei 50 jaar geleden dat er een zaterdagafdeling werd opgericht. Een jubileumcommissie heeft plannen gemaakt om dit jubileum op gepaste wijze te vieren op 5 en 6 juni. Maar ook hier heeft corona anders beslist. Het feest is doorgeschoven naar volgend jaar. Dan bestaat de vereniging SV Gouda ook 115 jaar en dat kan dan een mooie aanleiding zijn om extra feestelijk uit te pakken.

En als er in Gouda één sportvereniging is die weet wat feestvieren is dan is dat RFC Gouda. De Goudse rugbyclub werd opgericht op 6 juni 1980 door een aantal enthousiastelingen die vonden dat de stad Gouda rijp was voor deze geweldige teamsport. Ik heb nog niet gelezen of RFC het feit dat ze in juni 40 jaar bestaan gaat vieren, maar ik weet haast wel zeker dat ze een fantastische derde helft in gedachten hebben. Is het niet in juni dan is het vast later in het jaar.

Veel onzekerheid dus, maar ook bij deze drie jubilerende sportclubs staat de gezondheid van hun leden voorop. En wat in het vat zit verzuurt niet.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
6apr/200

Virtuele sport

Ik heb zondag met gemengde gevoelens zitten kijken naar de Ronde van Vlaanderen. De virtuele ronde wel te verstaan, want vanwege die vermaledijde coronacrisis was de jaarlijkse Hoogmis van Vlaanderen in zijn feestelijke vorm gecanceld. We moesten ons behelpen met 13 opgehokte pedaleurs die vanuit hun kot op de hometrainer online met elkaar de strijd aanbonden. En met live verslag van het befaamde duo Wuyts & De Cauwer. Van het typische Vlaamse landschap was niet veel te zien en slechts hier en daar stond een verdwaalde virtuele toeschouwer. Een voordeel was wel dat we verlost waren van die idioten die, al dan niet zwaaiend met vlaggen, als dwazen meeholden naast de renners.

Virtueel fietsen, het lijkt leuk, maar het heeft met echte sport eigenlijk niets te maken. Zou het bestuur van de Elfstedentocht gisteren ook hebben gekeken? En de bestuurders van de KNVB? Ik sluit het niet uit, maar de gedachte alleen al om ook virtueel aan de slag te gaan is in mijn ogen een zonderlinge. Maar ik sta nergens meer van te kijken.

Ik heb al maanden een kaartje voor De Tour van ’80. Een avond met Joop in de Goudse Schouwburg op maandag 25 mei a.s. Een exclusieve theatershow rondom het winnen van de Tour de France door Joop Zoetemelk in 1980. Een avond met voormalige wielervedetten als Henk Lubberding, Leo van Vliet, Johan van der Velde en uiteraard Joop Zoetemelk himself. En met wielerliefhebbers als Mart Smeets, Eric Corton, Bert Wagendorp, Frank Lammers, Blaudzun, JW Roy en Wilfried de Jong. Virtueel wielrennen in de schouwburg. Ik verheugde me er op, maar helaas, de voorstelling gaat niet door.

Ik moest met enige weemoed denken aan die prachtige virtuele wieleravond in maart 2012. Wilfried de Jong trad toen in de Goudse Schouwburg op met zijn programma ‘De man en zijn fiets’:

Het geroezemoes in de volle zaal verstomde. Het licht ging uit en op het nog spaarzaam verlichte podium stond een naakte man doodstil met zijn rug naar het publiek toe. De drums roffelden zachtjes, de gitaar tokkelde, de bas trilde en zoemde. De glimmende rode racefiets van het merk Fausto Coppi stond werkeloos en vol verlangen te wachten op zijn coureur. Plotseling vertoonde de naakte man met het losse wiel in de hand tekenen van leven en hij zoog het publiek op indringende wijze mee in wat een spetterende avond zou worden.

De broek werd plotseling omhoog getrokken. De naakte man was niet helemaal naakt meer. De band ging helemaal los en het daverende wielerfeest in de Goudse Schouwburg was begonnen. Wielerfanaat Wilfried de Jong en het trio Ocobar zetten de volle zaal met wielerliefhebbers in vuur in vlam. Schitterende wielerverhalen werden de zaal ingespuwd. Het Vlaamse gehucht Munkzwalm werd aan de vergetelheid ontrukt. In het losstaande bouwsel met de naam Café Taxi bekeek de Hollandse wielerliefhebber de meute die naar dit onherbergzame oord was gekomen voor Vlaanderen’s Mooiste. De waardin glimlachte haar vriendelijkste glimlach. De bierpomp maakte op dit vroege tijdstip al overuren. Het Mariabeeld huilde. In de verte kwam het peloton aangeraasd om na enkele minuten  Munkzwalm weer in de anonimiteit terug te duwen. “That’s where you do it for” zou Lieuwe Westra in zijn steenkolenengels na zijn ritwinst in Parijs-Nice zeggen.

Eddy Merckx, Lance Armstrong, Fausto Coppi, Marco Pantani, ze kwamen allemaal langs. Vooral de ode aan Pantani, het Olifantje, deed me de rillingen over het lijf lopen. Ademloos luisterde de zaal naar het verhaal waarin De Jong door oud tourwinnaar Jan Janssen totaal de vernieling werd ingereden. Gelukkig was er na afloop van de afstraffing de maaltijd met de vers gestoken asperges met ei en hesp van Cora Janssen.

Het grote scherm vertoonde nu de mistige contouren van de Mont Ventoux, de berg waar Tom Simpson op 13 juli 1967 de dood vond. Onze held Wilfried had zichzelf getrakteerd op een enkeltje Mont Ventoux. Je word tenslotte maar één keer 50 jaar. Zoonlief filmde de heldentocht die bijna ook nog in het ravijn eindigde.

Ik had het boek met wielerverhalen meegenomen naar de Schouwburg in de hoop een handtekening te krijgen. Het wachten duurde lang. Ik was even bang dat de auteur stiekem via de achterdeur naar Rotterdam was teruggereisd. Gelukkig werd het wachten veraangenaamd met een Westmalle Tripel. Daar kwam de man aan, nu zonder fiets. Vriendelijk schreef hij bijna een nieuw verhaal in mijn boek. Ik borg het boek meteen weer trots op. Nu was het wielerseizoen pas echt begonnen.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
1apr/200

De gevolgen van het coronavirus voor de Goudse sport

De kogel is door de kerk, de voetbalcompetitie bij de amateurs wordt niet meer uitgespeeld. Na de persconferentie van premier Mark Rutte dat de crisismaatregelen minimaal tot 28 april worden verlengd, moest de KNVB natuurlijk wel met de billen bloot. Het zou ook van de gekke zijn als voetballers, terwijl de hele wereld zo’n beetje stil staat of ligt, gewoon weer tegen een bal zouden gaan trappen. Kortom, de enige juiste beslissing! Nu het profvoetbal nog, maar daar moet de gezondheid van spelers en publiek nog steeds het gevecht aangaan met de commercie. Ik wil niet bagatelliseren, want er staan inderdaad grote belangen op het spel. En dan heb ik het niet over die megasalarissen van veel topvoetballers, of zij die daar voor denken door te gaan. Je zult maar ‘gewoon’ medewerker zijn bij een profclub. Met die voetbalmiljonairs hoeven we geen medelijden te hebben, maar de rest is zijn baan niet zeker.

De competitie 2019 – 2010 is bij de voetbalamateurs afgesloten. Er worden geen kampioenen aangewezen en ook degradatie is niet aan de orde. Bij sommige Goudse clubs zullen ze dat niet erg vinden. SV GOUDA maakt na het afgetekende kampioenschap van vorig jaar nu een zeer moeilijk seizoen door en staat in de 3e klasse A op een 13e en voorlaatste plaats. Ondanks het feit dat men in het Groenhovenpark toch optimistisch was dat degradatie te ontlopen was, kunnen ze in ieder geval nu opgelucht adem halen. Ook volgend seizoen weer 3e klasser! ‘Elk nadeel hep se foordeel’ zou wijlen Johan Cruyff zeggen. Wel jammer dat het seizoen voor de scheidende en sympathieke trainer Peter Huisman als een nachtkaars uitgaat.

Maar bij ONA leven andere gedachten denk ik. Zij staan bovenaan in de 2e klasse D met goede vooruitzichten op het kampioenschap. En mochten ze geen kampioen zijn geworden, dan hadden ze nog een periodetitel in de achterzak om via de nacompetitie promotie naar de 1e klasse af te dwingen. Trainer Willem Dekker zei me ‘ik wil met een kampioenschap afscheid nemen, dus nu moet ik nog zeker een jaar door’. Kijk dat is dan weer een voordeel!

Ook bij het jubilerende SV DONK had men nog een kansje op de titel in de 2e klasse D en bij hen was de 2e periodetitel eventueel ook nog een achterdeur voor promotie. SV DONK na 100 jaar 1e klasser, deze droom is in ieder geval in diggelen gevallen.

De KNZB had al eerder besloten een punt achter de waterpolocompetitie te zetten. De mannen en de vrouwen van GZC DONK waren zich al een beetje aan het warmdraaien voor de play-offs. De mannen stonden zelfs bovenaan in de competitie en hadden na 10 jaar weer uitzicht op het landskampioenschap. En de vrouwen kunnen hun vorig jaar behaalde landstitel helaas niet verdedigen.

Voor de tafeltennisvrouwen van Vriendenschaar zit de competitie er ook op. De Goudse vrouwen staan op de laatste plaats in de eredivisie en ontsnappen aan degradatie was toch al een moeilijke zaak. De NTTB beraadt zich nog over het vraagstuk van promotie/degradatie. Misschien dat het coronavirus bij Vriendenschaar, hoe dwaas het eigenlijk ook klinkt, hier de reddende hand biedt.

Het stopzetten van de volleybalcompetitie heeft voor de dames van VollinGo grote gevolgen want zij promoveren naar de Topdivisie. Het team van trainers/coaches John Stubbe en Edward van Erp stond op een mooie 3e plaats in de 1e divisie, maar ‘moet’ nu al een stapje hoger. Een grote uitdaging, maar het zal aanpoten worden.

De rugbyers van RFC Gouda strijden met RC De Bassets om promotie naar de 2e klasse, maar ook hier op sportcomplex De Uiterwaarden zijn voorlopig geen try’s of scrum te bewonderen, en het is maar de vraag of er überhaupt nog verder wordt gespeeld. Jammer, want promotie zou een extra tintje geven aan het 40-jarig jubileum dat de Goudse rugbytrots in juni hoopt te vieren. Laten we hopen dat dat in ieder geval wel doorgaat want die 3e helft zullen ze zich toch niet laten ontnemen.

De sportieve gevolgen van de coronacrisis kunnen worden afgedaan met ‘jammer’ en ‘gelukkig’, maar er liggen veel grotere problemen op de loer. Geen inkomsten, de vaste kosten lopen gewoon door en het is maar de vraag hoe sponsors gaan reageren. Hopelijk schieten de lokale en landelijke overheid ook de sportclubs te hulp want het kan toch niet zo zijn dat verenigingen, die vaak ook een belangrijke maatschappelijke rol vervullen, omvallen.

Kunnen de sporters zelf ook een bijdragen leveren? Jazeker, in ieder geval alle regels in acht nemen en je club blijven steunen door in ieder geval niet het lidmaatschap op te zeggen. Er komen hoe dan ook weer betere tijden en ik hoop dat die zo snel mogelijk weer komen.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
23mrt/202

RETRO

‘Gerrit mis jij het voetbal al? Jij hebt zeker nu ook niets te doen’. Zo maar een terloopse opmerking van een voetballer die ik op een afstand van ruim 1 ½ meter sprak toen ik voor een winkel stond te wachten op mijn vrouw die boodschappen deed. Ik zei dat ik het voetbal nog niet miste maar dat deze ellende toch niet te lang moest duren. Anders komt er schimmel op mijn microfoon. Maar wat is sport in deze moeilijke tijden. En ik verzekerde hem dat ik me in ieder geval niet verveelde.

Het coronavirus slaat hard toe in de sportwereld. Alle competities liggen stil. Een aantal sportbonden heeft al besloten de competitie per direct te beëindigen. Kampioenen zullen er in jaargang 2019-2020 niet zijn bij het volleybal en het basketbal. Andere sportbonden breken zich het hoofd over hoe het verder moet. En of het verder moet. Grote sportevenementen zijn gecanceld of zijn verschoven naar het najaar. Ik hou mijn hart vast voor de Tour de France. Alleen de Japanners en het IOC denken in hun onschuld nog dat de Olympische Spelen gewoon door moeten gaan, onder het motto ‘The show must go on’. De commercie gaat hier duidelijk voor de gezondheid van de atleten en het publiek. ‘Het afgelasten van de Olympische Spelen is oneerlijk’, aldus Thomas Bach, de voorzitter van het IOC. Zou deze met ruime oogkleppen voorziene sportbobo dat zelf geloven? Kappen met die Spelen Thomas Ba!

Radio en vooral tv stellen in dit sportloze tijdperk alles in het werk om toch sport uit te zenden. Noodgedwongen wordt teruggegrepen op het verleden. Op de Vlaamse sportzender Sporza werd de wielerklassieker Milaan – San Remo van 19 maart 2011 uitgezonden. Tot groot enthousiasme van de commentatoren Michel Wuyts en Jose de Cauwer lag Greg van Avermaet met nog 6 ½ kilometer te gaan op kop. Nog even afdalen (‘met de duikbril op en naar beneden’). Helaas voor de chauvinistische Vlamingen werd Greg ingelopen en ging Matthew Harley Goss als eerste over de streep.

Op NPO 1 zond Studio Sport een terugblik op het EK voetbal 1988 uit. Mooi natuurlijk, maar daar waar ik niet meer wist dat Matthew Goss Milaan – San Remo in 2011 won, was hier de winnaar wel bekend. Maar toch aardig om weer eens terug te zien hoe die verschrikkelijk irritante Rudi Völler zich aanstelde in de halve finale. Interessant om te zien dat er toen nog veel op doelman van Breukelen werd teruggespeeld en hij doodleuk de bal mocht oprapen. Goed dat die regel veranderd is trouwens. Ook hier chauvinistisch commentaar van de niet geheel objectieve Evert ten Napel. Je rook de revanchegevoelens want het ‘onrecht’ van 1974 werd nu met die 2-1 overwinning op West Duitsland uitgewist. ‘Zij die vielen rezen juichend uit hun graf’’, dichtte Jules Deelder. En bij de finale tegen de Sovjet Unie op 25 juni 1988 vierde het chauvinisme ook hoogtij. Kees Jansma had nog een klein beetje haar. Mart Smeets was zelfs ‘zingend’ te horen naast Freek de Jonge. Op de tribune zag ik mooie spandoeken met teksten als ‘het laatste karwei, een Russisch ei’ en ‘STADSKANAAL’. Ik genoot van het gedegen commentaar van Theo ‘dit is een goed stel hoor’ Reitsma. En Andre Hazes leefde nog. Retro in optima forma.

De komende tijd zal het nog heel rustig blijven op de sportvelden en zullen we de nodige al dan niet historische sportevenementen als een soort troost tv krijgen voorgeschoteld. Op zich leuk natuurlijk, maar ik zie toch liever evenementen waarvan de winnaars niet bekend zijn.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport 2 Reacties
3jun/180

Chaos

Ik heb wel vaker gemerkt dat de wegen van de KNVB ondoorgrondelijk zijn. Maar ik heb de indruk dat ze nu het spoor volkomen bijster zijn. Het bewijs is de gang van zaken bij de nacompetitie in de poule waarin Zestienhoven, Victoria ’04, Lekkerkerk, Gouda, FC Maense, Bergambacht, CKC en VFC uit moeten vechten wie degradeert naar de 4e klas of promoveert naar de 3e klas. Vorige week heeft de KNVB SDV en HWD uit de competitie gezet. Door deze beslissing werd CION kampioen. Groot was de verrassing toen de KNVB een paar dagen later deze beslissing weer introk waardoor FC Maense, op basis van het doelsaldo kampioen zou zijn. Maar gisteren kwam SDV niet opdagen en werd nu weer uit de competitie genomen. U begrijpt het, verwarring alom. Iedereen vraagt zich af hoe deze soap zal aflopen.

Ik was gisteren bij de nacompetitiewedstrijd Lekkerkerk – Gouda, de enige wedstrijd in die poule die gisteren wel doorging. Het gesprek van de dag was natuurlijk de complete chaos die de KNVB had veroorzaakt. Behalve het uit competitie nemen van clubs heeft de KNVB lopende het seizoen ook besloten dat het doelsaldo bij clubs die gelijk bovenaan eindigen doorslaggevend is. Clubs zien nu lucratieve beslissingsduels door de neus geboord. Nu heb ik in principe geen probleem met het feit dat het doelsaldo de doorslag geeft bij een kampioenschap, maar het is natuurlijk wel merkwaardig dat dit pas in december bekend werd gemaakt. De KNVB past als het ware tijdens de wedstrijd de spelregels aan.

En dan nog wat. Gisteren kon ook niemand mij duidelijk maken hoe het besluit van het spelen van uit- en thuiswedstrijden in de nacompetitie tot stand is gekomen. Zo speelt Lekkerkerk, dat gisteren van Gouda won, ook hun tweede wedstrijd thuis. En winnen ze die dan spelen ze de finale ook thuis! Omgekeerd kunnen er teams zijn die alleen maar uitwedstrijden spelen. DONK is daar een voorbeeld van. Als ze vandaag in Zevenbergen van Virtus winnen moeten ze volgende week zondag naar Rotterdam of Dordrecht. Of hier een visie achter zit waag ik te betwijfelen. Gisteren begreep niemand er in ieder geval iets van.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
29apr/180

Kampioenskoorts

Veel competities naderen hun ontknoping. En dat betekent weer veel vreugde en verdriet. Vreugde en verdriet, een twee-eenheid die als een Siamese tweeling tussen de supporters in staat.

Een aantal beslissingen in het Goudse is al gevallen. De dames van GZC DONK gingen helaas kopje onder tegen een fysieke tegenstander. Geen landstitel waar misschien heel stiekem op gehoopt was. Dan moeten de pijlen maar gericht worden op het eerste mannenteam onder leiding van Ingrid Veenhuis. In de reguliere competitie werden verrassingen afgewisseld door ongewone nederlagen. We gaan het zien. Ook bij waterpolo is de bal rond.

De dames van tafeltennisvereniging Vriendenschaar hebben hun kampioenskoorts helemaal overwonnen en zijn vorige week zaterdag juichend kampioen geworden en gepromoveerd naar de Eredivisie. Hulde!

Maar het kan ook helemaal verkeerd aflopen. Van kampioenskoorts was bij GZV Watergras al helemaal geen sprake. De competitie begon nogal hoopgevend met een overwinning. Maar daarna sloeg de ellende toe en na een onverkwikkelijk incident en een aantal strafpunten eindigde de Goudse zaalvoetbaltrots op de laatste plaats met slechts 2 punten. Degradatie. Helaas. Jammer. Uithuilen en opnieuw beginnen. Nu die sporthal nog!

Bij de Goudse voetballers is geen kampioenskoorts. Kampioenen kunnen we dit jaar niet begroeten. Wellicht dat Olympia, Gouda, DONK en ONA nog in de nacompetitie verzeild raken zodat er van pseudo kampioenskoorts sprake kan zijn. Over een paar weken gaan we het hopelijk beleven.

Maar de kampioenskoorts is op dit moment het hoogst bij Jodan Boys 10. Er hadden zich bij Fox Sports in totaal 923 teams aangemeld in de hoop dat deze commerciële zender hun kampioenswedstrijd live gaat uitzenden. Intussen zijn er nog 3 kandidaten over, Altena 5, Spero 7 en Jodan Boys 10. En niets is bij deze strijd te gek. Jodan Boys heeft Andy van der Meijde weten te strikken als een soort mental coach. Andy van der Meijde, oud voetballer van Ajax, Inter Milan, Everton, FC Twente, PSV. Tegenwoordig clown en realityster. Van der Meijde heeft Jodan Boys in ieder geval al 1000 gehaktballen laten draaien.

Vandaag wordt bekend gemaakt wie de winnaar is en of de kampioenswedstrijd van Jodan Boys 10 wordt uitgezonden. Dat zou niet alleen leuk zijn voor de voetballers, maar ook voor de vereniging Jodan Boys. Maar zou vooral fantastisch zijn voor de Stichting Kans Tegen Kanker. Forza Jodan Boys!

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
22apr/180

Het Damlust van het tafeltennis

Ze waren al weken zenuwachtig. Volgens mij dan hoor, want wie weet waren ze dat helemaal niet. Feit is in ieder geval dat het al weken rond zong. Zou het waar zijn dat de dames van Vriendenschaar voor het eerst in de historie van de Goudse tafeltennisvereniging naar de Eredivisie gaan promoveren? Zou zaterdag 21 april 2018 in gouden letters in de Goudse tafeltennisanalen worden bijgeschreven? Eigenlijk te mooi om waar te zijn. Of zou de mooie droom op die warme zaterdagmiddag met een grote knal uiteenspatten? Dat zou ongetwijfeld een grote teleurstelling zijn want hekkensluiter SVE zou toch geen probleem moeten zijn. De vurig gewenste 6 punten binnenhalen moest kunnen.

Maar ja, of het nu de spanning was of niet, de Utrechtse dames namen brutaal een 2-0 voorsprong en de Goudse supporters zullen ongetwijfeld even zenuwachtig geworden zijn. SVE, in 1963 opgericht als Supporters Vereniging Elinkwijk, maar tegenwoordig door het tafeltennisleven gaand als Sport Vereniging Eendracht zou toch niet als scherprechter in de Ton de Gruijl zaal gaan optreden zodat het kampioenschap toch naar grote concurrent Avanti zou gaan?

Mijn gedachten gingen terug naar een zaterdagmiddag enkele jaren geleden toen Damlust in de laatste competitieronde ook zou gaan promoveren. Ook toen gierden de zenuwen bij de Goudse damliefhebbers door de keel. Ik was met een cameraman van RTV Gouwestad trouwens aanwezig om het kampioensfeest te filmen. En het zou je maar gebeuren dat je alles min of meer voor de kat zijn viool staat te filmen.

Maar net als bij Damlust destijds kwam het bij Vriendenschaar uiteindelijk toch nog goed. Om precies 6 minuten over 6 (ik heb het zelf geklokt) werd onder luid gejuich het benodigde 6e punt binnengeslagen. De mooie bossen bloemen werden tevoorschijn gehaald en heetten als het ware de Goudse dames welkom in de Eredivisie. Ik weet zeker dat Ton de Gruyl het tafereel vanaf zijn wolk glimlachend heeft aanschouwd en goedkeurend heeft geknikt.

Voordat het beslissende punt op het scorebord kwam stond ik te praten met Remco Raghunath en Marco van der Meijden over tafeltennis in het algemeen in Vriendenschaar in het bijzonder. Geconstateerd werd o.a. dat tafeltennis toch een beetje een stoffig imago heeft en zeker in Nederland een kleine sport is. ‘De dames beseffen het wellicht nog niet wat het betekent om in de Eredivisie te spelen. Ze moeten straks het hele land door om hun wedstrijden te spelen. Van Den Helder tot Heerlen’. Maar het is prachtig!

Kleine verenigingen en kleine sporten, ik heb er een zwak voor. Ik maakte de vergelijking met het kleine en sympathieke Damlust dat ook in het nieuwe seizoen weer met beperkte middelen op het hoogste damniveau in Nederland speelt. ‘Wij zijn het Damlust van het tafeltennis’ was het antwoord. Het buffet zal die avond ongetwijfeld uitstekend hebben gesmaakt. Geniet er van meiden en succes in de Eredivisie!

 

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
15apr/180

Nostalgische momenten

Het voetbalseizoen 2017 – 2018 bevindt zich in de slotfase. De eerste kampioenen zijn al bekend en voor een aantal teams is degradatie ook bijna een feit. JODAN BOYS verloor gisteren in Nootdorp in een slechte wedstrijd waarin maar liefst 7 gele kaarten vielen met 0-1 door een doelpunt van een zekere Manuela. Of zanger Jacques Herb hier iets mee te maken heeft weet ik niet, maar feit is dat Jodan Boys de resterende 4 wedstrijden voor de kat zijn viool kan uitspelen. GOUDA  daarentegen boekte gisteren in Ammerstol zijn 6e achtereenvolgende overwinning en gaat trots aan de leiding in de 2e periode. Zouden ze dan toch via de nacompetitie uit die vermaledijde 4e klasse kunnen komen waar het volgend seizoen zo druk wordt met nieuwe teams?

Ja die nieuwe teams volgend seizoen in het zaterdagvoetbal. Bijna wekelijks hoor je weer signalen dat voetbalclubs hun zondagteams ontmantelen en zich op het zaterdagvoetbal gaan richten. Dat betekent o.a. dat er net als vorig jaar ook dit seizoen afscheidswedstrijden op het programma staan. Wedstrijden van teams die voor het laatst in competitieverband tegen elkaar spelen. Op zondagen hoefden de sportverslaggevers van Gouwestad Sport geen acte de préséance meer te geven in MOORDRECHT en volgend jaar helaas ook niet meer bij het sympathieke GOUDERAK. Dan maar op de zaterdag, hoewel we dan wel een blik verslaggevers moeten opentrekken, want het wordt wel erg druk op de zaterdag. De dorpsderby’s tussen  ESTO en BODEGRAVEN kunnen in de geschiedenisboeken worden bijgezet. Jammer.

En zo heb je bijna wekelijks wel zo’n nostalgisch afscheidsmoment. Ik was vanmiddag in Nieuwerkerk aan den IJssel voor de zwanenzang tegen OLYMPIA. Nooit meer mooie wedstrijden van OLYMPIA tegen NIEUWERKERK? Het zal even wennen zijn voor veel voetballiefhebbers. Ik zal vanmiddag met een buiging afscheid nemen van het zondagvoetbal op Sportpark Dorrestein.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
8apr/180

Daar is de lente

Het liedje ‘Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente’ van Peter de Koning bleef gisteren maar door mijn hoofd spoken. Guus Meeuwis heeft het ongetwijfeld ook gezongen. Wat een beetje zonneschijn al niet met mensen kan doen. Vrolijke gezichten alom. Vergeten zijn de koude en regenachtige dagen. Ik zat een paar weken geleden kleumend op de tribune verslag te doen van de voetbalwedstrijd Bodegraven – NOC Kralingen. Behalve de bittere kou, was de wedstrijd ook niet om warm van te worden.

Maar gisteren was alles anders.  Het Groenhovenpark was in lentesfeer. Het terras voor de kantine was in bezit genomen door zonaanbidders. De spelers van SV Gouda waren zich desondanks aan het warm lopen want er stond het nodige op het spel. Het team van trainer Jerry de Groot zit in een flow om het zomaar te zeggen. Er worden nu, zoals vorige week tegen Swift Boys, ook slechte wedstrijden gewonnen. Men gelooft weer in de nacompetitie.

Gisteren kwam FC IJsselmonde naar het Groenhovenpark. De ongeslagen koploper uit Rotterdam Zuid. Onder het motto ‘iedere keer komt de eerste nederlaag dichterbij’ ging Gouda er fris tegenaan. En of het nu de lentekriebels waren of niet, maar Gouda presteerde het om de koploper te vloeren. Oké, er kwam in de eerste helft wel wat geluk aan te pas, maar zonder geluk vaart niemand wel. ‘Geluk moet je ook afdwingen’ hoor ik trainers dan zeggen, maar dat is psychologie van de koude grond.

Nu maakt één zwaluw nog geen lente, maar het geloof in eigen kunnen is bij Gouda weer helemaal terug. Je ziet het bij De Jodan Boys, dat twee weken geleden ook een koploper vloerde, maar gisteren met de staart tussen de benen afdroop en het thuispubliek figuurlijk in de kou liet staan. Maar misschien putten ONA en vooral DONK naar hun minder prettige paasdagen vandaag ook hoop uit de zonnestralen. Afijn, als u dit hoort, weet u het als het goed is.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
20nov/170

Swift Boys

Ik loop nu zo’n ruim 30 jaar rond als verslaggever van RTV Gouwestad en dan kom je nog eens ergens om het zo maar te zeggen. Sporthallen, sportzalen, zwembaden, korfbalvelden, cricketvelden, handbalvelden, hockeyvelden, rugbyvelden, atletiekbanen, wielerparcoursen. Kortom te veel om op te noemen.

En natuurlijk niet te vergeten de vele voetbalaccomodaties. Die heb je in alle soorten en maten. Grote complexen als bv. Sportpark De Westmaat in Bunschoten- Spakenburg, het thuishonk van de voetbalgrootmachten Spakenburg en IJsselmeervogels. Sportpark Nieuw Zuid in Katwijk, het enorme complex van Quick Boys met zijn mooie Dirk Kuyt Tribune.

Voetbalcomplexen die net als ONA midden in een woonwijk liggen zoals dat van AVV Swift aan het Olympiaplein in Amsterdam Oud Zuid. Een van de mooiste vind ik nog steeds het sportpark van ODIN ’59 in Heemskerk, met op de achtergrond een mooi kasteel en de constant overkomende vliegtuigen. Ook al is de voetbalwedstrijd niet om aan te zien, dan vermaak je je met je omgeving.

Maar je komt ook bij voetbalcomplexen waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan en waar de sfeer van de jaren 50 en 60 nog voorzichtig rond waart. Je komt nog net Gerard Cox uit de serie ‘Toen was geluk heel gewoon’ niet tegen, maar het scheelt niet veel. Maar daar waar het bij clubs als IJsselmeervogels en Quick Boys net een fabriek lijkt met al die bewakingsmensen voor de poort daar is het bij de clubs die ik net beschreef vaak heel gezellig.

Gisteren was ik in Rotterdam bij Swift Boys. Was ik nog nooit geweest en dan ga je even googelen om iets meer te weten te komen over die verenigingen. Het eerste wat ik tegen kwam was dat Swift Boys een fictieve amateurclub is uit de tv-serie All Stars. De club van voorzitter Jack Wouterse en legendarische voetballers als Thomas Acda, Kasper van Kooten, Danny de Munck en Frank Lammers. Even ging mijn fantasie met me op de loop want ik zag het al voor me dat Ton Blonk met zijn collega voorzitter Wouterse onder het genot van een biertje sterke verhalen gingen ophalen.

Maar ik googelde verder en kwam bij de website van R.V.V. Swift Boys de echte tegenstander van SV Gouda. Maar ik twijfelde toch weer want het meest actuele bericht van de club op de website dateerde van 19 januari 2014, bijna 4 jaar oud. De tijd leek te hebben stilgestaan en dat leek het ook toen ik bij de ingang van het complex van Swift Boys aan de Prinsenlaan aan kwam. Het hokje waar normaal de kassa zou moeten zijn leek te zijn getroffen door een bombardement en er hing nog niet geen bordje ‘onbewoonbaar verklaarde woning’ op. De oude kantine was een gezellig onderkomen. In de bestuurskamer was een aardige man aanwezig die de voorzitter bleek te zijn die me vriendelijk koffie aanbood. De merkwaardige wedstrijd mocht ik volgen vanuit de uit oude plastic golfplaten opgetrokken dugout van ‘de gasten’.

Maar geen kwaad woord over Swift Boys. Het lijkt of ik kritiek heb, maar dat is echt niet zo. Ik mag zulke verenigingen wel. Alles mag en niets hoeft. En weet u waar ik gistermiddag het meest van heb genoten? Van dat heerlijke broodje bakkeljauw. Heerlijk! Het leven van een voetbalverslaggever is zo slecht nog niet.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties