Gerritschinkel.nl Columns & meer

8jul/190

Sportzomer

De Oranje Leeuwinnen hebben het niet gered. De VS bleken uiteindelijk toch een maatje te groot. Jammer, maar helaas. Toch hebben de vrouwen de afgelopen weken veel aandacht naar zich toegetrokken. Iedereen had uiteraard een mening. Nederland kende weer zo’n 17 miljoen bondscoaches en notoire azijnzeikers kropen uit hun duistere holen om het vrouwenvoetbal tot de grond toe af te breken. Niet iedereen houdt van vrouwenvoetbal, dat is ieders goed recht, maar de abjecte, respectloze en soms ronduit discriminerende tweets die ik voorbij zag komen hebben mij verbijsterd. De afzenders verlangen weer naar het ‘echte’ voetbal waar ze van gekkigheid niet weten hoe ze elkaar moeten aftroeven met absurde transferbedragen. Om over andere uitwassen nog maar te zwijgen.

De sportkaternen van de maandagochtendkranten pakten groots uit met paginagrote artikelen over de Oranje Leeuwinnen. Ook op radio en tv was men nog niet uitgepraat en werd voor de zoveelste keer nog maar weer eens de mening gevraagd van ‘kenners’. Alsof we daar de afgelopen weken al niet mee waren doodgegooid.

Dat de maandagochtendkranten aandacht besteden een de Oranje Leeuwinnen is meer dan terecht, maar het gaat wel ten koste van andere sporten. Het Nederlands vrouwenteam, met de Goudse Julia van der Sprong, werd zondag in Rotterdam Europees kampioen rolstoelbasketbal. Deze topprestatie werd afgedaan met welgeteld 20 woorden in een achterafje. Maar misschien wordt dit in de loop van de week nog goedgemaakt.

We zitten midden in de sportzomer van 2019. Alle ogen zijn nu gericht op de Tour de France, waarin de Nederlandse renners flitsend zijn gestart. Eind deze week hoop ik op mijn vakantieadres in Vlaanderen te zitten. België, een land waar de komende weken alles om  wielrennen draait. Ik verheug me er op.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
1jul/190

Hoezo komkommertijd

Nu de vakantietijd met rasse schreden nadert zou je denken dat het in de Goudse sportwereld komkommertijd is. Maar dat valt eigenlijk reuze mee.

Om met de sportieve successen te beginnen. Jochem Ribberink veroverde tijdens het NK Junioren afgelopen weekend twee titels. Zowel op de 400 meter als op de 400 meter horden werd deze jonge Goudse atleet Nederlands kampioen. Een groot compliment ook voor de jeugdopleiding van AV Gouda. Helaas heeft Ed Vergeer het succes van Ribberink niet meer mee mogen maken. Ed, jarenlang enthousiast trainer van pupillen en junioren, overleed afgelopen week plotseling tijdens een trainingsrondje. De verslagenheid is groot. Ik herinner me Ed als een zeer aimabel mens. R.I.P. Ed!

Het was ook weer feest in huize Stubbe. Joy Stubbe maakt momenteel met haar partner Marleen van Iersel furore tijdens haar debuut op het WK Beachvolleybal in Hamburg. En alsof dat nog niet genoeg is haalde Puk Stubbe, de jongste volleybaltelg, voor het eerst in haar carrière de finale van de Dela Eredivisie Beach Volleybal. Vader John was helemaal in de wolken. En terecht!

En de Goudse sportogen zijn deze week natuurlijk gericht op het EK Rolstoelbasketbal. Het Nederlandse damesteam, met ‘onze’ Goudse Julia van der Sprong in de gelederen, hoopt a.s. zondag in Rotterdam na de wereldtitel in 2018 nu ook de Europese titel te pakken. En en passant een ticket voor de Olympische Spelen van 2020 in Japan.

Hoewel voor velen de vakantieperiode is aangebroken is dit bij de bouwvakkers niet het geval. En dat is dagelijks te merken. Zo groeien de contouren van de nieuwe (tijdelijke) sporthal naast het Groenhovenbad dagelijks als kool. De nieuwe loot in het Goudse sportaccommodatiebestand hoopt begin 2020 de deuren feestelijk te openen. Hoezo komkommertijd!

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
24jun/190

Volkshelden

‘Wat een held’. Deze kwalificatie hoorde je de afgelopen dagen veel en was bedoeld voor Maarten van der Weijden, de stoere zwemmer die in deze tropische dagen door Friesland zwom. Vorig jaar strandde zijn poging om Leeuwarden te bereiken, maar dit jaar is zijn exercitie geslaagd. Om 19.30 uur bereikte hij maandag lachend de finish. Dionne Stax hoefde hem niet eens over de streep te sleuren. De helletocht van 195 kilometer was volbracht. Nederland, maar vooral Friesland juichte. Geen ijs en toch een Elfstedentocht.

Ik heb bewondering voor het lef van Maarten van der Weijden. En vooral voor het doel van zijn tocht, geld ophalen voor kankeronderzoek. Dit doel heiligt alle middelen. Maar ergens moet er toch wel een steekje los zitten aan Maarten want je maakt mij niet wijs dat het gezond is om je lichaam zo af te beulen.

Ik noem Maarten dan ook geen held in de officiële betekenis van het woord, maar een volksheld. Helden hebben, uitzonderingen daargelaten, eeuwigheidswaarde en bij volkshelden is er vaak sprake van dagkoersen. De Oranjeleeuwinnen worden opgehemeld als de nieuwe voetbalsterren. Maar als ze geen wereldkampioen worden zullen hun sterren snel minder gaan stralen. De volksheldenstatus van Tom Dumoulin staat op een laag pitje. En de Feyenoorders die twee jaar geleden landskampioen werden kunnen nu geen goed meer doen.

Ik ben niet iemand die zich snel ‘verliest’ in een aanbidding maar heb toch sympathie voor volkshelden als Maarten van der Weijden. Een voor al die deelnemers aan de Roparun, de Alpe d’HuZes en de SamenLoop voor Hoop Groene Hart. Deze deelnemers vinden zich wellicht zelf geen volkshelden, maar hun hart zit op de juiste plek. En dan ben je voor mij een volksheld.

foto Marianka Peters

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
17jun/190

De zomerstop

Na de laatste stuiptrekkingen in het afgelopen weekend zit het amateurvoetbalseizoen 2018-2019 er op. De verlies- en winstrekeningen kunnen worden opgemaakt. Kampioenschappen en promoties zijn feestelijk gevierd en degradaties zijn teleurgesteld en met gebogen hoofd aanvaard. Van trainers en spelers is afscheid genomen. Volgend seizoen beter. Nieuwe ronde nieuwe kansen.

Het jaarlijkse circus van de overschrijvingen in het amateurvoetbal sloot haar loket afgelopen zondagavond om 23.59 uur. Elk jaar wordt weer met spanning naar dit tijdstip uitgekeken. Jaarlijks zie ik weer complete volksverhuizingen. Zo las ik dat het Rotterdamse Swift Boys maar liefst 28 nieuwe spelers ziet komen. En sommige teams lopen bijna leeg. Clubs zullen er mee moeten leven.

In het Goudse voetbal bleef het vrij rustig op het transferfront. En dan bedoel ik dat er weinig ‘grote vissen’, de onmisbare sterkhouders, van club wisselen. Het 47-jarige fenomeen Marco Bouwmeester laat ik hier buiten beschouwing. Verder stoppen ook nu weer spelers die lange tijd in de hoofdmacht hebben gespeeld, of gaan lager spelen. Een club waar wel heel veel gaat veranderen is GSV. Al maanden zoemden namen rond die in het nieuwe seizoen naar de club, die deze week zijn 106e verjaardag viert, zouden komen. En het blijkt inderdaad een lange lijst te zijn. Uit alle Goudse windstreken strijken er spelers neer aan de Sportlaan. Vooral spelers met veel routine. Ook opmerkelijke namen. Ik ben benieuwd.

Het nieuwe seizoen begint in september. Ondanks de leegloop op zondag kan vooral de 2e klasse leuk worden met ONA, DONK, RVC ’33 en ESTO. Mooie stads- en streekderby’s. En in de 4e klasse zaterdag kan met één tank benzine de hele competitie worden gedaan. Tenzij de KNVB daar anders over denkt en dat zou zo maar kunnen.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
10jun/191

Wall of fame

In oktober 2006 werd de Canon van de Nederlandse Geschiedenis gepresenteerd. Een overzicht van de 50 belangrijkste personen en gebeurtenissen. En zoals altijd leidde dit  uiteraard  weer tot discussie. Na bijna dertien jaar is deze canon aan vernieuwing toe en is er een commissie ingesteld die de canon van 2006 moet evalueren en vernieuwen.

De presentatie van de Canon van de Nederlandse Geschiedenis inspireerde mij om in 2006 de Canon van de Goudse Sportwereld op te stellen. Een lijst van 50 sporters die volgens mij een grote rol hebben gespeeld in de Goudse sportwereld. Teruglezend zie ik namen die veel Goudse sportliefhebbers waarschijnlijk helaas minder zeggen. Ik noem b.v. Pieter Britsemmer, Gerda Groenewoud, Walter Donk, Cees van der Tooren, Cor Verkaik, Ria Boot, Ennie Krom en Adrie Kasbergen. Maar er stonden ook namen in die vandaag de dag nog bekend in de oren klinken. Mario den Edel, Cees Brem, Walter de Mooij, Piet van Mullem, Ingrid Veenhuis-Scholten en Remco Raghunath.

In dertien jaar is ook in de Goudse sportwereld veel veranderd. Veel Goudse sporters werden Nederlands kampioen, Europees kampioen, wereldkampioen en Olympisch kampioen. Op de Wall of Fame in sporthal de Mammoet staan de namen van deze sporters op een plaquette. Afgelopen vrijdag kregen ook Chabeli Arenberg Peeters, Ecco van der Veer, Tom Olde Heuvelt, Frank Strooker, Mario den Edel, Julia van der Sprong en Boy Vogelzang een ereplaats op deze fameuze wand, die almaar voller wordt. En als ik me niet vergis mis ik zelfs nog namen.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat mijn sportcanon van de Goudse sport na dertien jaar ook aan herziening toe is. Ik ga aan de slag. Voor tips hou ik me aanbevolen.

 

 

 

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant 1 Reactie
3jun/191

Waterloo

Op 18 juni 1815 leed Napoleon een verpletterende nederlaag bij Waterloo, ruim drie maanden nadat hij een onwaarschijnlijke comeback gemaakt. Maar het optreden van de Franse keizer was van korte duur en hij werd verbannen naar Sint- Helena. Einde carrière.

Ruim 200 jaar na de nederlaag van Napoleon wordt het gezegde ‘zijn Waterloo vinden’ nog veelvuldig gebruikt. Ik moest daar afgelopen zaterdag aan denken toen ik verslag deed van de voetbalwedstrijd Sparta Nijkerk – Jodan Boys. Met veel Goudse supporters hoopte ik op een wonder, het wonder van De Ebbenhorst. Maar het werd helaas geen herhaling van het wonder dat op 25 oktober 2016 in De Adelaarshorst in Deventer gebeurde. Jodan Boys vond zijn Waterloo in Nijkerk. Absoluut geen schande en er is dan ook geen enkele reden om scheidend trainer Dennis van den IJssel naar een ver al dan niet onbewoond eiland te verbannen. Zowel van den IJssel als Jodan Boys zullen ongetwijfeld ooit hun comeback vieren.

Vrijdagavond was ik bij het 133-jarige Olympia en keek naar een wedstrijd tussen Olympia 1 en de oude garde van Olympia. De oudjes zijn wat breder en grijzer geworden, het voetballen zijn ze niet verleerd. Eén naam zal ik er uit lichten, die van Marco Bouwmeester. Op hem schijnt de tijd geen enkel vat te krijgen, want wat hij op 47-jarige leeftijd nog presteert is bewonderenswaardig. Hij scoorde drie keer. En scoren deed hij ook in de laatste competitiewedstrijd van Olympia 1, tot ongeloof van tegenstander Den Hoorn. Of hier sprake is van een comeback betwijfel ik, maar waar Bouwmeester ooit zijn Waterloo moet vinden weet ik ook niet. ‘Van Bouwie komen we nooit af’ was het antwoord van trainer Tom Rietberg. Hij zou best eens gelijk kunnen hebben.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant 1 Reactie
27mei/190

De Oranje leeuwinnen

Volgende week vrijdag begint het WK voetbal voor vrouwen. Gedurende een maand zijn alle voetbalogen gericht op de verrichtingen van de Oranje leeuwinnen in Frankrijk. De verwachtingen zijn hooggespannen. Nederland werd in 2017 Europees kampioen, dus adeldom verplicht, of zoals de Fransen het zeggen, noblesse oblige. Bekende voetbalnamen  als Frenkie, Virgil, Memphis, Donny en Matthijs worden tijdelijk ingeruild voor Vivianne, Lineth, Lieke, Sherida en Shanice. Bondscoach Ronald Koeman staat een aantal weken in de schaduw van zijn vrouwelijke evenknie Sarina Wiegman.

Het vrouwenvoetbal is booming business, zeker met het WK in zicht. Iedereen probeert uiteraard weer een graantje mee te pikken. Mensen en instanties die je eigenlijk nooit hebt kunnen betrappen op een zekere mate van enthousiasme voor het vrouwenvoetbal, lopen nu voorop om de loftrompet te steken over ‘onze’ Oranje leeuwinnen.

In Gouda leeft het vrouwen- en meisjesvoetbal al heel lang. Met wisselend succes weliswaar, want ik kan me nog herinneren dat DONK dames 1 zelfs in de 3e divisie speelde. De succesvolle Goudse trainer René van Beek is zijn trainerscarrière trouwens bij de vrouwen van DONK begonnen. Zo zie je maar. Bij alle Goudse voetbalclubs zijn meerdere vrouwen- en meisjesteams. En 30+ teams of zoals ze bij ONA heten, de Witte Wijn Ladies. Alleen GSV blijft nog achter, maar wie weet werkt het feit dat er komend seizoen weer een prestatieteam op de zaterdag gaat voetballen stimulerend.

Over stimulans gesproken, ik sprak afgelopen vrijdag een trotse voetbalmoeder die vertelde dat haar dochter, die haar eerste voetbalstappen heeft gezet bij SV Gouda, binnenkort naar de VS gaat, waar zij een Voetbal Studiebeurs USA Overboarder heeft gekregen. Gefeliciteerd en wie weet zien we haar nog een keer als Oranje leeuwin terug.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
20mei/190

De laatste loodjes

De euforie rondom ‘onze’ Duncan oversteeg de laatste dagen de opwinding rondom de recente prestaties van Ajax. De comeback van Nederland bij het Eurovisie Songfestival vergelijk ik maar met de opstanding van het Nederlands Elftal. Uit de put naar de top.

Maar waar nu de discussies oplaaien over de plaats waar het Songfestival volgend jaar moet worden gehouden en wie dit dan moet presenteren, hebben de Goudse voetbalclubs andere ‘zorgen’ aan hun hoofd. Komend weekend eindigt de reguliere competitie en er staat nogal wat op het spel. De laatste loodjes dus, en die wegen het zwaarst.

Kampioen Gouda kan eigenlijk al met vakantie en voor Olympia valt er ook niets meer te halen. Jodan Boys moet zaterdag nog even een verplicht nummer in Nootdorp afwerken en kan zich dan gaan opmaken voor de uitdagende strijd om promotie naar de 3e divisie.

Voor ONA en DONK staat er zondag veel op het spel. Het 100-jarige ONA is in het moeras van de onderste regionen verzeild en kan hopelijk in de laatste wedstrijd bij Foreholte de vermaledijde P/D wedstrijden ontlopen. DONK wil graag rechtstreeks naar de 2e klas promoveren, maar dan moet de concurrentie ook meewerken. Anders wacht de loterij van de nacompetitie. Het zou mooi zijn als beide Goudse clubs de vlag uit kunnen hangen, want dan hebben we volgend jaar weer een mooie stadsderby.

Kortom, er staat voor veel voetbalsupporters een spannend weekend voor de deur. Spanning tot de laatste minuut behoort tot de mogelijkheden. Voor mij als verslaggever mag de beslissing ver in de blessuretijd vallen. Desnoods via een zeer omstreden winnende treffer. Maar daar zullen trainers, spelers en fans het waarschijnlijk niet mee eens zijn. We gaan het beleven.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
13mei/190

De erehaag

Een voetbalicoon nam afgelopen zondag afscheid. Vriend en vijand (voor zover die er zijn) pinkten een traantje weg. Met het stoppen van Robin van Persie is de Nederlandse voetbalwereld er minder leuk op geworden. Maar aan alle mooie dingen komt een eind. Meer dan terecht dat er die middag in de Kuip een prachtige erehaag werd gevormd voor deze balkunstenaar.

Net als de spelers van ADO Den Haag die in de erehaag voor van Persie stonden, deden de spelers van WDS dat een dag daarvoor ook voor aanvang van de wedstrijd in het Groenhovepark voor hun tegenstander. Een mooi eerbetoon voor kampioen Gouda. Als ‘beloning’ bezorgden de bezoekers Gouda de eerste thuisnederlaag. Niet geheel onterecht trouwens dat ze de punten meenamen.

Zondag zag ik een soms flitsend TAC ’90 een gehavend maar dapper strijdend ONA een voetbaldraai om de oren geven. Na het laatste fluitsignaal vloeide de champagne bij de Hagenaars om het kampioenschap te vieren. Maar niet voordat de teleurgestelde ONA spelers hun tegenstanders hartelijk hadden gefeliciteerd. Een mooi sportief gebaar en getuigend van respect voor je tegenstander. Respect voor je tegenstander, daar kunnen de Gele Hesjes die telefonerend en weigerend om tegenstander Mark Rutte de hand te schudden nog een voorbeeld aan nemen.

Voor het mooiste Goudse sportmoment van het afgelopen weekend moest je zondag in Ede zijn. Nadat ze zaterdagavond een 3e wedstrijd hadden afgedwongen, veroverden de vrouwen van GZC DONK in het hol van de leeuw de landstitel door in een zinderende finale regerend kampioen Polar Bears te onttronen. Dit inspireerde de mannen van GZC DONK ongetwijfeld, maar die moeten nog stevig aan de bak. Binnenkort een dubbele erehaag in het Groenhovenbad? Ik ga er dan gewoon in staan!

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
6mei/190

VV Benschop

In 40 jaar kan er heel veel veranderen. Afgelopen vrijdagavond was ik in mijn geboorteplaats Benschop. Nu rij ik wel vaker door het dorp, maar bij de plaatselijke voetbalvereniging was ik in geen 40 jaar geweest. Ik heb daar in de jaren ’70 van de vorige eeuw een aantal jaren met heel veel plezier gespeeld. Begonnen als (destijds) snelle linksbuiten, maar toen een elftal een keer een keeper nodig had ben ik daar ingevallen. En sindsdien was ik de vaste keeper van Benschop 5. En al zeg ik het zelf, ik kon vrij goed een balletje tegenhouden.

Vrijdagavond was ik dus na jaren weer bij de VV Benschop. Ik had mijn jongste broer meegenomen want die kende ongetwijfeld meer mensen bij de jubileumreceptie dan ik. Vol bewondering heb ik het sportcomplex bekeken. Een mooi clubhuis, een prachtige overdekte tribune, fraaie kleedkamers en een heuse businessruimte. Daar waar in de oertijd van het voetbal in Benschop eerst de koeien van het veld moesten worden gejaagd en de vlaaien verwijderd, beschikt Benschops voetbaltrots nu over een kunstgrasmat.

Zoals ik al vreesde herkende ik nog maar heel weinig mensen, maar dat kon de pret niet drukken. De naam van Hans Kraay sr, de eerste trainer die Benschop 1 meteen naar het kampioenschap leidde, zoemde rond op de druk bezochte receptie ter ere van het 50-jarig bestaan van VV Benschop.

Er is na mijn voetbalperiode heel veel veranderd maar wat gebleven is is het enorme enthousiasme van de clubleden. De club bruist en leeft als nooit tevoren.

‘VV Benschop, een dorpsclub die al 50 jaar midden in de samenleving staat’, staat met grote letters in de speciale jubileumkrant. Een waarheid als een koe. Je zou er bijna weer gaan voetballen.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties