Gerritschinkel.nl Columns & meer

16sep/190

GSV

GSV werd opgericht op 21 juni 1913 en lijkt sinds kort als een feniks uit zijn as te herrijzen. Een aantal jaren geleden gaf men de brui aan het prestatievoetbal op de zondag en vroeg menigeen zich daarna af of GSV überhaupt nog bestond. Maar er is weer leven in de brouwerij van de roemruchte Goudse voetbalvereniging. Er waren tijden dat menig tegenstander het bij voorbaat al in de broek deed van de aanvalstandem Piet de Jong – Cees Brem. Namen als Renke Prevo, Remco Anker, Chris Langeveld, Ron Branderhorst, Richard van Grieken, Leen Swanenburg, ‘kleine’ Gerrit Boogaard, Michel Kradolfer, Leon van Golden, Marco Bouwmeester, Glen Telusa, Ferry Christ en doelman Dido Havenaar klinken nog bekend in de oren. GSV met de legendarische voorzitters Jan Kapteijn, Piet Prevo en Leen Bik.

Vooral oudere GSV’ers herinneren zich ongetwijfeld nog de kampioenschappen in de 3e en 4e klasse en het hoogtepunt het kampioenschap van de 2e klasse in 1967 en de promotie naar de 1e klasse. Als verslaggever van Gouwestad Sport heb ik veel wedstrijden van GSV verslagen. Ik herinner me nog goed de beslissingswedstrijd UNIO – GSV, op een donderdagavond in Oudewater. Liveverslag vanaf het dak van de kantine. GSV won met 0-1 door een doelpunt van Manolito v.d. Want. Na afloop groot feest en werden Theo van Eck en Mario de Lange kaalgeschoren.

A.s. zaterdag maakt GSV haar opwachting in de 4e klasse zaterdag. Bekende oud-voetballers van ONA, Olympia, DONK en Gouda, ik hoor hier en daar smalend praten over een vreemdelingenlegioen, gaan nu hun kunsten aan de Sportlaan vertonen. Op papier heeft GSV een sterk elftal, nu de praktijk nog. Ik verwacht dat de Ammerstolse SV dit zaterdag aan den lijve gaat ondervinden. Gaan oude tijden herleven?

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
9sep/190

De 5e klasse

Afgelopen zaterdagmiddag werd nog maar weer eens duidelijk dat de KNVB ernstig moet overwegen om in West 2 ook een 5e klasse in te voeren bij het prestatievoetbal op zaterdag. Gouda speelde een bekerwedstrijd tegen Moordrecht. Eigenlijk moet je zeggen dat Gouda met Moordrecht speelde, want ik heb zelden een zo’n eenzijdige voetbalwedstrijd gezien. Na een ruststand van 7-0 walste Gouda uiteindelijk met maar liefst 15-1 over het arme Moordrecht heen. Paal, lat, keeper en een aantal gemiste kansen stonden trouwens een nog grotere zege in de weg. Het scorebord in het Groenhovenpark kon nu het scoreverloop al niet bijbenen.

In de bekercompetitie zijn wel meer grote uitslagen te noteren, maar in de reguliere competitie gaat dit volgens mij ook steeds meer gebeuren. Een van de belangrijkste oorzaken is de toenemende instroom van teams die eerder op zondag speelden, en vaker ook nog op een hoger niveau.

VV De Rijnstreek uit Nieuwerbrug heeft voor het komende seizoen het eerste elftal teruggetrokken omdat ze als gevolg van de instroom van die zondagteams weinig heil meer zien in de vierde klasse. De krachtsverhoudingen worden volgens voorzitter Kaptein te groot.

ASW uit Waddinxveen heeft dit seizoen ook afscheid genomen van prestatievoetbal op zondag. Maar om te wennen aan het zaterdagritme gaat ASW in het nieuwe seizoen in de reserveklasse spelen!

VV De Rijnstreek en ASW komen we (voorlopig) niet meer tegen in de standaardcompetitie. En je moet je afvragen hoe het Moordrecht zal vergaan. Ik zou niet vreemd opkijken als er nog meer verenigingen in de problemen komen of de handdoek in de ring gooien.

KNVB let op uw saeck! Invoering van een 5e klasse in West 2 lijkt mij meer dan ooit urgent.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
2sep/190

In de hekken!

De Nigeriaanse voetballer Mike Obiku was in de jaren ’90 een cultfiguur. Als hij scoorde rende hij zwaaiend met zijn shirt juichend over het veld en sprong voor de enthousiaste supporters regelmatig in de hekken. Dat deed hij ook op 22 mei 1993 toen hij tegen Willem II als invaller bij Feyenoord het 3e doelpunt scoorde. Uit dat shirt en op naar de hekken! En het prikkeldraad kon hem niets schelen. Bloeden als een rund, even naar de verzorger en hup het veld weer in om verder te voetballen alsof er niets was gebeurd. Zoals een cultheld betaamt. Legendarisch was ook zijn golden goal op 8 maart 1995 tegen Ajax in de kwartfinale van de KNVB beker. Uit dat shirt en op naar de hekken!

Afgelopen zaterdag was Mike Obiku in Gouda om met Oud Feyenoord onder leiding van coach Mario Been een jubileumwedstrijd te spelen tegen de ONA legends. Samen met andere voormalige topvoetballers vermaakte Obiku het publiek aan de Walvisstraat. Mooi was ook weer het moment dat beide teams de bekende trap afdaalden om onder luid applaus het veld te betreden. De ONA legends moesten volgens de verwachting het onderspit delven. De uitslag 2-10 was vrij logisch. Ik heb Obiku zijn shirt niet zien uittrekken. En bij gebrek aan hoge hekken kon hij zijn andere strapatsen in Gouda ook niet vertonen.

Een paar uur eerder en zo’n kleine drie kilometer verderop vertoonde Junior Obiku zijn kunsten. Maar de zoon van cultheld Mike had die middag met zijn SC Feyenoord geen reden tot juichen en verloor de openingswedstrijd van de nieuwe competitie met 2-0 van Jodan Boys. Geen shirt uittrekken en geen juichende gang naar de hekken. Maar Junior is pas 23 en de hekken zijn geduldig.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
26aug/190

Hoe warm het was

Ik moet de laatste tijd in deze hete zomer regelmatig denken aan de 19e eeuwse schrijver Nicolaas Beets. In zijn beroemde boek Camera Obscura heeft hij het in het hoofdstuk ‘Een oude kennis’ over hoe warm het was, en hoe ver. ‘Het was een brandendheete vrijdagachtermiddag in zekere hollandsche stad; zoo heet en zoo brandend, dat de mosschen op het dak gaapten, 't welk, op gezag der hollandsche manier van spreken, de grootste hitte is, die men zich voor kan stellen’. Nu weet ik niet of Beets met die zekere hollandsche stad Gouda in gedachten had, maar dat het in Gouda ook warm was is een waarheid als een koe. En niet alleen op die vrijdagachtermiddag.

De Goudse sportwereld had het in ook hard te verduren met die tropische temperaturen. De voetballers bij de Jober Thoen Memorial zullen het zeker zaterdag hebben ondervonden. Maar de bierpompen zijn geduldig en die zullen ongetwijfeld op volle toeren hebben gedraaid.

Op de wielerdag van GRTC Excelsior was het zondag ook peentjes zweten. De toeschouwers lieten het helaas een beetje afweten. Die stonden waarschijnlijk in de vele files naar de stranden. Maar stel je voor dat het de hele dag keihard had geregend. Dan had het publiek het ook laten afweten en veel renners wellicht ook.

De publieke belangstelling had zondag op de finaledag bij Ad Astra ook een beetje te lijden onder de hittegolf. Zelfs de sprinklerinstallatie, die om onduidelijke redenen ineens ging sproeien, kon geen verkoeling brengen. Desondanks was het 30e Open Kaasstadtoernooi een groot succes. De hele week was het een feest. Er waren zelfs meer deelnemers dan vorig jaar. En dat is gezien de tendens van tanende belangstelling bij veel sportclubs zeker een positief gegeven.

 

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
19aug/190

We zijn begonnen

Kortom, we gaan weer beginnen! Dat was mijn laatste zin van mijn vorige column. En ze zijn weer begonnen. Voor Jodan Boys stond er zaterdag meteen al heel wat op het spel. Met de nieuwe trainer Leen van Steensel werd 3e divisionist Hoogland in de 1e kwalificatieronde van de KNVB beker met 1-3 verslagen. Deze mooie prestatie was zelfs voor de samenstellers van teletekstpagina 801 aanleiding om dat prominent op regel 2 te vermelden. Op naar de 2e kwalificatieronde en bij winst de rentree in het echte bekertoernooi. Voor menig supporter doemt al weer het scenario van Go Ahead Eagles, of een andere profclub op.

De andere Goudse voetbalclubs zijn nog in hun voorbereidingsperiode. Zaterdag was ik bij de wedstrijd Gouda – ONA en het zag er best aardig uit. Voor trainer Willem Dekker was het weer even thuiskomen en hij kwam handen te kort om ze allemaal te schudden. GSV zit als ik het begrijp nog volop in de opbouw. Na acht jaar weer prestatievoetbal. Ik ben benieuwd hoe het team van trainer Dick Vleggeert zich zal manifesteren in de competitie. Ik heb hoge verwachtingen.

Ik ga de komende week kijken bij SV DONK, bij het Jober Thoen Memorial Toernooi. Mooi dat men deze in 2017 overleden oerdonkiaan eert. Tijdens de wedstrijden van ‘zijn’ DONK, Olympia, RVC ’33 en Groeneweg zal de ‘kleine generaal’ vanaf zijn roze wolk goedkeurend knikken. Over Olympia gesproken, daar is het nog een grote bouwput. Maar de nieuwe kunstgrasmat zal er hopelijk op tijd liggen.

Deze week wordt bij tennisvereniging Ad Astra voor de 30e keer het Open Kaasstadtoernooi  gespeeld. Ook hier ga ik een kijkje nemen. Er is tenslotte (gelukkig) meer dan voetbal. U ziet het, ook ik ben weer begonnen.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
12aug/190

Briek Schotte

Deze laatste zomerse column van mijn vakantie in Vlaanderen gaat weer over  wielrennen. Logisch want dit land is nu eenmaal wielergek en je ontkomt er ook als vakantieganger niet aan. Ik had het al eerder over Eddy Merckx, de grootste Belgische wielrenner allertijden die onlangs weer in het zonnetje werd gezet omdat het dit jaar precies 50 jaar geleden is dat ‘de kannibaal’ zijn eerste Tour de France won. En sinds dit weekend komt men hier superlatieven te kort om de nieuwe Belgische sensatie Remco Evenepoel te bewieroken. “O Remco, wat doe je nu al” luidde de kop in zondagskrant ‘De Zondag’. Deze pas 19 jarige knaap wordt door velen als de opvolger van Merckx gezien. Maar het zal toch nog wel even duren eer  Evenepoel de status van een legende als Eddy Merckx zal bereiken.

Over legendarische Belgische wielrenners gesproken, wat dacht u van Briek Schotte. Op 7 september a.s. is het 100 jaar geleden dat ‘IJzeren Briek’ in het West-Vlaamse dorp Kanegem werd geboren. Briek Schotte, ook wel de laatste Flandrien genoemd, een renner die altijd aanviel en meer dood dan levend over de meet kwam.

Kanegem maakt zich op om hun beroemde zoon dit jaar te gedenken. Hij heeft al een standbeeld gekregen in zijn geboortedorp en het kleine Flandrienhuis heeft een tentoonstelling over deze oer Flandrien. Er is ook een speciale fietsroute ‘Briekse’ uitgezet. Tijdens deze rit ontkom je niet aan Briek. Carlito serveert een Briek-quiche. Bij Bakker Java ligt een broodje Briek klaar. In Schuiferskapelle is er de biercocktail Den Briek. Briekijsjes bij IJspol. Briekpaté bij Beenhouwerij Jean-Marie en An. En zo kan ik nog even doorgaan. Ik heb de Briek fietskaart klaar liggen en ga deze week fietsend Briek achterna.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
12aug/190

Voetbal in België

De Tour de France 2019 zit er weer op. Colombia is in feeststemming en Nederland heeft weer een renner op het eindpodium. De renners melden zich nu voor de criteriums, het beroemde rondje om de kerk. Ik was een aantal jaren getuige van het wielerfeest bij het Dernycriterium van Lombardsijde. Organisator, oud topsprinter Freddy Maertens, presteerde het om jaarlijks grote namen als Tom Boonen, Wout van Aert, Sven Nijs en Thomas de Gendt naar zijn geboortedorp te halen. Maar dit jaar gaat dit spektakel helaas niet door. Jammer.

Nu de Tour, de Gentse Feesten en Tomorrowland zijn afgelopen verlegt de sportminnende Vlaming zijn interesse naar het voetbal. Afgelopen vrijdag begon de nieuwe voetbalcompetitie in België. Maar terwijl de Rode Duivels de FIFA- wereldranglijst aanvoeren, is het clubvoetbal in België een merkwaardig vehikel. Neem alleen al die verschillende play-offs aan het eind van het seizoen. En die heisa rondom al dan niet vermeende match-fixing. De soap rondom KV Mechelen neemt te veel plaats in beslag om alles hier uit te leggen. De 1e klasser wordt door velen nu als een paria beschouwd. Vincent Kompany, Prince Vince, is door Anderlecht als verlosser binnengehaald, maar ging in de eerste wedstrijd zondag al meteen onderuit tegen KVO, de Koninklijke Voetbalclub Oostende, waar ik om de een of andere reden fan van ben. De nieuwe spelers komen hier niet zoals bij Feyenoord uit een helikopter maar presenteren zich in trapfietsen op de boulevard. En net als bij Feyenoord is er bij KVO sprake van een mogelijk buitenlandse investeerder. Een Japanse zakenman wil miljoenen in de club steken, alleen weigert de Belgische ambassade in Tokio al maandenlang de honden, die door de ambassade waren ontvreemd, aan de eigenaar terug te geven. Geen hond, geen yen!

Gearchiveerd onder: Columns Geen reacties
12aug/190

21 juli

Zondag 21 juli 2019. Nationale feestdag in België. Ook in De Panne, mijn huidige vakantiestek, waar Leopold Van Saksen-Coburg op 17 juli 1831 per koets aankwam om op 21 juli 1831 in Brussel de grondwettelijke eed af te leggen en de eerste koning der Belgen werd. Het grote standbeeld van Leopold I op de boulevard van De Panne is nog steeds een blikvanger.

Op zondagavond keek ik op de Vlaamse televisie naar de documentaire ‘De zomer van ‘69’. Centraal stond 21 juli 1969, de dag dat de eerste mens voet zette op de maan en de dag waarop Eddy Merckx zijn eerste Tour de France won. Uitgebreid werd met hoofdrolspelers uit die tijd en met fraaie filmbeelden teruggeblikt op deze twee belangrijke gebeurtenissen. Voor veel Belgen was de overwinning van Merckx zelfs belangrijker dan de landing van de Apollo 11 op de maan hoorde ik beweren.

België is momenteel in de ban van de prestaties van hun renners in de Tour de France van 2019. Wout van Aert, Thomas de Gendt, Tiesj Benoot, Laurens de Plus, Greg van Avermaat, Jasper Stuyven, Dylan Teuns, Xandro Meurisse en Tim Wellens krijgen terecht de handjes op elkaar en zijn de helden van vandaag. Maar ze hebben nog een lange weg te gaan voor ze zo legendarisch zullen worden als Eddy Merckx, de kannibaal, de tamburlaine van de pedalen, de Beethoven van de ronde, de zwarte van Tervuren, de beul van de fiets.

Deze week zijn in België alle sportieve ogen nog volop gericht op het wielrennen, maar a.s. vrijdag begint bij onze zuiderburen de nieuwe voetbalcompetitie. Dit is een merkwaardig vehikel, waar voordat de eerste bal heeft gerold al heel veel is te doen. Maar daar kom ik in mijn volgende column op terug.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
12aug/190

Vive le velo

De zee ligt zilvergrijs te glinsteren. Joggers lopen hun dagelijkse rondjes op het strand. De soepkar van Johan Blankaert uit Veurne heeft zijn vroege dagelijkse rondje al gereden en zijn vaste klanten weer blij gemaakt. De zeilwagens worden in gereedheid gebracht om de zeilen te laten bollen. Meeuwen scheren laag over het water en ook vissers hebben hun hengels gegooid om een visje te verschalken. Vakantie in De Panne.

Ik ben neergestreken aan de kust in het wielergekke Vlaanderen. En dat ze wielergek zijn heb ik meteen gemerkt. Nauwelijks was de overwinning van Dylan Teuns verwerkt of men prees Wout van Aert de wielerhemel in want zonder zijn beulswerk had Dylan Groenenwegen natuurlijk niet gewonnen. Maar de klap op de vuurpijl was de ritwinst van Thomas De Gendt. Op radio en tv kwam men superlatieven te kort. De ontsnappingskoning had met een onwaarschijnlijk kabinetsstuk iedereen naar de vaantjes gereden. “Ongelooflijke Thomas” luidde de chocoladelettergrote kop in de zondagskrant. Zondag dreigde het nog gekker te worden toen er zelfs drie Belgen in de in de kopgroep zaten. Chauvinisme in optima forma, vooral toen Wout van Aert maandag voor de 4e overwinning van Team Jumbo-Visma zorgde. Maar kijk je naar de Nederlandse televisie dan viert dit ook bij ons hoogtij.

Hoewel ik Gouda even achter me heb gelaten probeer ik de Goudse sport natuurlijk  wel en beetje te volgen. Zo las ik vanmorgen dat definitieve indelingen van het zaterdag- en zondagvoetbal voor het nieuwe seizoen bekend zijn. In de 2e klasse D op zondag zijn de (streek) derby’s niet van de lucht. En met al die nieuwe zaterdagteams wordt de 4e klasse C een feest van herkenning. De supporters kunnen bijna alle wedstrijden per fiets af. De aloude afdeling Gouda lijkt zijn comeback te vieren. Amai, alleen jammer dat Bodegraven en Rohda ’76 elders zijn ingedeeld.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
8jul/190

Sportzomer

De Oranje Leeuwinnen hebben het niet gered. De VS bleken uiteindelijk toch een maatje te groot. Jammer, maar helaas. Toch hebben de vrouwen de afgelopen weken veel aandacht naar zich toegetrokken. Iedereen had uiteraard een mening. Nederland kende weer zo’n 17 miljoen bondscoaches en notoire azijnzeikers kropen uit hun duistere holen om het vrouwenvoetbal tot de grond toe af te breken. Niet iedereen houdt van vrouwenvoetbal, dat is ieders goed recht, maar de abjecte, respectloze en soms ronduit discriminerende tweets die ik voorbij zag komen hebben mij verbijsterd. De afzenders verlangen weer naar het ‘echte’ voetbal waar ze van gekkigheid niet weten hoe ze elkaar moeten aftroeven met absurde transferbedragen. Om over andere uitwassen nog maar te zwijgen.

De sportkaternen van de maandagochtendkranten pakten groots uit met paginagrote artikelen over de Oranje Leeuwinnen. Ook op radio en tv was men nog niet uitgepraat en werd voor de zoveelste keer nog maar weer eens de mening gevraagd van ‘kenners’. Alsof we daar de afgelopen weken al niet mee waren doodgegooid.

Dat de maandagochtendkranten aandacht besteden een de Oranje Leeuwinnen is meer dan terecht, maar het gaat wel ten koste van andere sporten. Het Nederlands vrouwenteam, met de Goudse Julia van der Sprong, werd zondag in Rotterdam Europees kampioen rolstoelbasketbal. Deze topprestatie werd afgedaan met welgeteld 20 woorden in een achterafje. Maar misschien wordt dit in de loop van de week nog goedgemaakt.

We zitten midden in de sportzomer van 2019. Alle ogen zijn nu gericht op de Tour de France, waarin de Nederlandse renners flitsend zijn gestart. Eind deze week hoop ik op mijn vakantieadres in Vlaanderen te zitten. België, een land waar de komende weken alles om  wielrennen draait. Ik verheug me er op.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties