Gerritschinkel.nl Columns & meer

18nov/190

OVVO

Ik las vorige week een leuk interview met Corrie Ursum en Willem Dekker over voetbal voor 55+ vrouwen. Corrie had een Deense documentaire gezien over oudere vrouwen die lekker buiten trainen en een balletje trappen. Dat vond zij wel wat en zocht contact met Willem Dekker die ook enthousiast was.

Nieuwsgierig geworden ging ik vrijdagmorgen naar het ONA-terrein waar om 10.00 uur de eerste training zou zijn. Het was koud en er stond een gure wind, maar dat weerhield acht dappere vrouwen er niet van om het trainingsveld te betreden. Trainer Willem Dekker (‘ik heb geen tijd om van mijn pensioen te genieten’), ging aan de slag om de dames de eerste kneepjes van het voetbalspel bij te brengen.

Kou en wind deerden de dames niet en na vijf kwartier ging men moe maar voldaan naar de kantine. Op naar de koffie (voor een wijntje was het nog te vroeg). Ideeën, telefoonnummers en e-mailadressen werden uitgewisseld en er moest een Facebookpagina komen. Willem Dekker ging met ‘zijn’ vrouwen op de foto.

De dames hadden ook al een logo ontworpen. Een variatie op het bekende tegen kernwapens schoppende vrouwtje van tekenaar Opland met daaronder de letters OVVO. Nu denk ik bij die letters aan de bekende Amsterdamse honk- en softbalvereniging. Maar de letters op dit logo betekenen niet Op Volharding Volgt Overwinning, maar Oudere Vrouwen Voetballen Ook.

Is OVVO een nieuwe loot aan de Goudse sportboom? Aan het enthousiasme van die vrijdagmorgen te zien zou dat zo maar kunnen. Bondscoach Sarina Wiegman zal niet komen kijken want het plezier staat voorop, hoewel ik iemand al hoorde dromen over een wedstrijd in Denemarken. Het gezegde ‘Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’ heeft bij OVVO een andere invulling gekregen.  

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
11nov/190

William Webb Ellis

Bij het noemen van de naam William Webb Ellis zal er bij veel mensen niet direct een lampje gaan branden. Deze in 1806 in Salford geboren Britse geestelijke wordt beschouwd als de uitvinder van rugby. Hoewel de geleerden het er niet over eens zijn of hij werkelijk de uitvinder is, heeft Ellis toch een belangrijke plaats in de geschiedenis en de tradities van de rugbysport. Het mooiste eerbetoon is de Webb Ellis Cup, de beker voor de wereldkampioen rugby.

Het WK rugby werd dit jaar in Japan gespeeld en de Zuid-Afrikaanse Springbokken veroverden de Webb Ellis Cup door in de finale Engeland te verslaan. Miljoenen rugbyliefhebbers over de gehele wereld hebben wekenlang genoten van de wedstrijden. Ook bij RFC Gouda was men uiteraard in de ban van het WK. De finale op zaterdagmorgen 2 november jl. werd door ruim 60 rugbyliefhebbers, terwijl men zich te goed deed aan een echt English breakfast, bekeken op een groot scherm in het clubhuis.

Ik was zondagmiddag bij de Goudse rugbytrots om verslag te doen van hun wedstrijd tegen WRC Hornets. De bal was die middag duidelijk niet rond voor de Haagse studenten want ze werden afgedroogd met maar liefst 80-0! Na afloop werd uiteraard gezamenlijk de beroemde 3e helft gevierd.

RFC Gouda bestaat volgend jaar 40 jaar. De vereniging bloeit als nooit tevoren. Het 1e team is de trotse koploper in de 3e klasse. Samen met Dordrecht en Eilanders uit Middelharnis is een 2e team opgetuigd onder de naam “Batavieren”. Drie (oud) jeugdspelers zijn inmiddels jeugdinternationaal.

RFC Gouda, een mooie club voor jong en oud. Van de kleinste guppen tot de senioren van Gouda’s Glorie en de moeders die het damesteam vormen.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
4nov/190

Mister Excelsior

‘Goede middag sportluisteraars’. Deze zin was jaren geleden wekelijks te horen bij Gouwestad Sport. Exact om kwart over twee was het tijd voor wielrennen. Onze vaste wielercorrespondent deed dan uitgebreid verslag van de wielerwedstrijd die ‘s-morgens was verreden. De winnaar kreeg alle lof, maar ook de renners die een mindere dag hadden werden niet vergeten. Ook tijdens de zomerstop van Gouwestad Sport was hij te horen. ‘Kun je niet regelen dat ik gewoon even inbreek bij de muziekprogramma’s’. Verzoek gehonoreerd!

Onze correspondent hield ook alles nauwkeurig bij. Hij meldde me eens dat hij op een zondag voor de 250e keer zijn wielerpraatje zou houden. Ik heb hem in de studio getrakteerd op een bos bloemen. Ook tijdens een live uitzending van de sportverkiezingen van Gouwestad was hij eens te gast en alle aanwezigen konden zien hoe hij zijn wielerverslag deed. Verbazing alom, want hij had wel wat aantekeningen en hij maakte er als het ware een toespraak van.

Afgelopen donderdag overleed de heer G.W. Oussoren. Niet alleen onze voormalige wielercorrespondent, maar hij was ook 24 jaar voorzitter van GRTC Excelsior. Een legendarische voorzitter! Een man die bijna letterlijk voor zijn cluppie vocht. Mijn eerste kennismaking met hem was begin jaren ’80. Ik werkte bij de Sportstichting en de heer Oussoren kwam elke maandagmorgen naar ons kantoor aan de Sportlaan om te vragen hoe het stond met zijn subsidieaanvraag voor een nieuwe clubaccommodatie. De aanhouder won uiteraard want hij heeft de nodige centen losgepeuterd.

GRTC Excelsior heeft inmiddels een prachtig parcours en clubhuis aan het Kale Jonkerpad. Op het clubhuis pronkt trots in grote letters de naam van G.W. Oussoren. De man die heel veel betekend heeft voor de wielersport en zeker voor zijn GRTC Excelsior. Een icoon is heengegaan.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
28okt/190

Allemaal meningen

‘Voetbal is de belangrijkste bijzaak in het leven’. Het is niet helemaal duidelijk wie deze uitdrukking voor het eerst heeft gebruikt. De naam Kees Jansma valt vaak. Maar ook die van Herman Kuiphof, de legendarische sportjournalist die afgelopen zondag precies 100 jaar geleden werd geboren.

Ik vraag me wel eens af hoe Kuiphof zou hebben gereageerd op de absurde aandacht voor voetbal. En dan bedoel ik niet de sport op zich, maar het geouwehoer er om heen. Sla een willekeurige krant open. Ze weten soms van gekkigheid niet wat ze moeten schrijven. En aan randzaken, obligate feitjes en vooral aan veelal ongebreidelde meningen helemaal geen gebrek.

Op radio en vooral op tv neemt de diarree aan zogenaamde ‘talkshows’ over voetbal hand in hand toe. Iedere zichzelf respecterende omroep of zender heeft zijn eigen ‘meningencircus’.  ‘Veronica Inside’. ‘Bij Kees aan tafel’. ‘Rondo’. ‘Studio voetbal’. En zo kan nog wel even doorgaan.

Op FOX Sports is het helemaal een kakafonie aan meningen. Ik zat afgelopen week te wachten op de samenvattingen van de wedstrijden in de Europa League. Maar eerst moest het meningencircus over ons worden uitgestrooid om daarna snel nog een paar wedstrijdbeelden te laten zien. Gelukkig sneuvelt er ook wel eens een programma want na 1 seizoen werd VTBL van Humberto Tan van de buis gehaald. Zelfs de meest verstokte voetbalfans vonden dit programma blijkbaar ook te erg.

Ik geef toe dat ik ook regelmatig langs de nodige ‘talkshows’ zap. Soms zit ik een hele uitzending van ‘Veronica Inside’ of ‘Studio Voetbal’ uit. Hopend op een informatieve avond. Maar bijna altijd is er na afloop teleurstelling en dan moet ik aan de beroemde uitspraak van Herman Kuiphof denken: “Zijn we er tóch ingetuind”.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
21okt/190

Geen doelpunten

Net als het publiek wil de voetbalcommentator doelpunten zien. En als het aan mij ligt zo veel mogelijk. Liefst zo veel dat je na 90 minuten je stem kwijt bent en geruime tijd bij moet komen van de doelpuntenregen. En het summum is uiteraard dat je een doelpunt ‘live’ hebt. Daar kan ik op kicken.

Maar het feit dat er veel doelpunten vallen in een wedstrijd hoeft niet automatisch te betekenen dat er sprake is van een spannende pot voetbal. Bij een stand van 4-4, 5-4 of 5-5 gieren de zenuwen ongetwijfeld door de keel. Maar ik deed zondag verslag van TAC ’90 – Olympia en daar ebde de spanning na 3-0 snel weg en was de uitslag 7-1 zeker voor de Olympianen niet leuk. Ik heb ook wedstrijden gezien met uitslagen van 15-1 en zelfs 17-3. Nou daar is de lol heel snel van af en krijgt medelijden met de verliezer de overhand.

Maar alles beter dan een bloedeloze 0-0 wedstrijd, met de nadruk op bloedeloze. Maar dat een 0-0 wedstrijd ook heel aantrekkelijk en spannend kan zijn heb ik zaterdag ervaren. In de wedstrijd Gouda – Aarlanderveen werd niet gescoord. De legendarische Frits van Turenhout  zat in gedachten de hele wedstrijd zenuwachtig naast me. Zou er toch nog een verdwaalde goal vallen waardoor hij met zijn karakteristieke stem niet de einduitslag null null door de ether kon laten klinken?

Een doelpuntloze wedstrijd hoeft dus niet altijd saai te zijn. Een taart zonder slagroom smaakt soms ook voortreffelijk. De wedstrijd van zaterdag verdiende terecht geen verliezer. Eigenlijk hadden er twee winnaars moeten zijn. Maar daar voorzien de regels helaas (nog) niet in.

Na afloop gaf ik in gedachten ‘mister nul nul’ een schouderklopje. Bedankt meneer van Turenhout!

 

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
14okt/190

Meneer Vos

Op 30 maart 1932 wordt de voetbalclub Achilles Veen opgericht. Bekende namen uit die tijd zijn Jan Vos (poes), Giel Vos (de kreek), Piet Verbeek (de plaaier), Bertus Vos (de potluis), Cor van der Pol (de dofkool) en Hen Roeland (de kakkau).  Namen die weggelopen lijken uit de roman Bint van Bordewijk. Het toenmalige voetbalveld ligt aan de Groenesteeg. Om tijdens de wedstrijden inkijk te belemmeren zijn draden gespannen en wordt een gordijn van jute langs de straat getrokken. In een keet kunnen de spelers zich omkleden. Sanitaire voorzieningen zijn er niet.

Nadat er een aantal jaren niet was gevoetbald  besluiten Jan Vos (den berm), Joost Sonneveld (den hakker) en Gerrit Vos (de fangelo) om Achilles Veen op 7 juni 1944 nieuw leven in te blazen.

Ik was zaterdagmiddag in Veen. Het knollenveld met de keet van Jan Fop had plaatsgemaakt voor een schitterend complex met de welluidende naam ‘De Hanen Weide’.

Na afloop van de wedstrijd tegen Jodan Boys raakte ik in het fraaie sponsorhome in gesprek met een supporter van Achilles. “Herman Vos is de naam”, antwoordde hij. “Ik ben 87 jaar en ken deze omgeving heel goed. Het was pure armoede in die tijd meneer. Dat is nu anders” Hij vertelde me ook dat hij onlangs zijn sleutelbeen had gebroken. Gestruikeld over een gevallen portie kibbeling die hij net had gekocht. Verbluft flapte ik er uit “dan is de vis duur betaald meneer Vos”.

Op de terugreis naar Gouda moest ik aan Herman Vos denken. Hij kwam uit een gezin van 15 kinderen. Die mannen van het eerste uur met de naam Vos zouden broers of in ieder geval familie geweest kunnen zijn. Had ik misschien moeten vragen en ook of hijzelf een bijnaam heeft.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
7okt/195

Damlust

De afgelopen weken vond in Ivoorkust het WK dammen plaats. Een bizar WK heb ik begrepen. Elke dag moest maar weer worden afgewacht of de wedstrijden gespeeld konden worden omdat de hoteldirectie telkens met verrassingen kwam. Bondscoach Rob Clerc nam geen blad voor zijn mond en had het over corruptie, maffia, het ‘Wilde Westen’ en matchfixing. En op de dag van hun vertrek werd het Nederlandse team gegijzeld door een hoteldirectie die geld wilde zien.

Op dat WK deed ook Martijn van IJzendoorn mee. Deze 23-jarige dammer heeft de afgelopen jaren grote prestaties verricht. Een kleine greep: 7 keer Nederlands jeugdkampioen, 4 keer Europees jeugdkampioen, 1 keer jeugdwereldkampioen. En met Damlust promoveerde hij enkele jaren geleden naar de ereklasse, het Walhalla van het Nederlandse dammen.

Ik heb vaker de loftrompet gestoken over Damlust, de kleine sympathieke Goudse damvereniging. De club van de enthousiaste secretaris Gerard van der Wouden. De club van voorzitter, internationaal grootmeester en voormalig wereldkampioen blindsimultaan Erno Prosman.

Ook dit jaar komt Damlust weer verenigingen tegen die klinkende namen in hun gelederen hebben. Grote namen als Alexander Baliakin, Guntis Valneris, Roel Boomsma, Auke Scholma, Harm Wiersma en Anatoli Gantwarg. En die spelen echt niet voor een paar extra consumptiebonnen. En tussen dat geweld houdt Damlust zich al jaren staande.

Damlust begon de nieuwe damcompetitie zaterdag met een verrassende overwinning op WSDV uit Wageningen. Met kopman Erno Prosman, maar zonder het vertrouwde gezicht van Martijn van IJzendoorn. Hij speelt dit seizoen voor Constant Charlois Rotterdam. Waarom weet ik niet, maar ik heb zo mijn vermoedens. Maar wie ben ik om daar over te oordelen. Feit is dat hij met zijn nieuwe club meteen een nederlaag leed. Wie weet zien we hem toch weer een keer terugkeren in Gouda.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant 5 Reacties
30sep/190

Ambities

Niets is zo veranderlijk als het weer. Dit spreekwoord werd het afgelopen weekend duidelijk in praktijk gebracht. Vorige week deed ik in zomertenue verslag van voetbalwedstrijden van GSV en Olympia, maar dit weekend had mijn korte broek plaatsgemaakt voor een zuidwester.

De herfst had zaterdag aan de Sportlaan zijn intrede gedaan en Pluvius strooide royaal met zijn regenbuien. En zondag was het op Kaagjesland in Reeuwijk helemaal bar en boos. De hoge bomen maakten diepe buigingen, paraplu’s sneuvelden en de bal was moeilijk onder controle te krijgen.

Zaterdag deed ik verslag van Jodan Boys – DUNO. DUNO is een kleine voetbalvereniging uit het Gelderse dorpje Doorwerth, een club met grote ambities. De club versterkte zich met negen spelers, afkomstig van eredivisieclubs, beloftenteams en topamateurverenigingen. De doelstelling is om dit jaar kampioen te worden van de Hoofdklasse A. En als ze de komende wedstrijden net zoveel geluk hebben als zaterdag tegen Jodan Boys, dan zouden ze best een heel eind kunnen komen. De bestuursleden van DUNO waren trouwens vol lof over de prachtige accommodatie van Jodan Boys. “Als u bij ons komt dan waant u zich in de jaren ’50 meneer”. Op Sportpark ‘De Waayenberg’ waart de geest van Gerard ‘toen was geluk heel gewoon’ Cox blijkbaar nog rond.

Maar DUNO heeft een eigen complex en dat is voor die andere ambitieuze Gelderse hoofdklasser Achilles ’29 niet zeker meer. Door interne twisten binnen de familie Derks dreigt de Groesbeekse club van haar vertrouwde terrein te worden verbannen. Sportief is het ook al een drama.

Jodan Boys heeft in ieder geval zijn wedstrijd nog kunnen spelen op Sportpark De Heijkamp. Ik was daar niet bij, maar ik ben van plan om volgend jaar wel naar ‘De Waayenberg’ te gaan.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
23sep/190

De kop is er af

Hoewel het nog steeds volop zomer lijkt zit de vakantie er voor de meeste sporters op. Enkele competities zijn al van start gegaan. Zo heeft RFC Gouda een vliegende start gemaakt in de 3e klasse door de eerste twee wedstrijden te winnen en voeren de Goudse rugbyers de ranglijst aan. De veldkorfballers van Gemini zijn al drie weken onderweg en moeten hun draai nog vinden in de 3e klasse G. VollinGo werd zaterdag op een 4-0 nederlaag getrakteerd, maar ik weet zeker dat de volleybalmeiden van John Stubbe dit seizoen in de 1e divisie nog van zich laten horen.  De tafeltennisvrouwen van Vriendenschaar staan dit seizoen weer voor de zeer moeilijke opgave om zich te handhaven in de eredivisie. Maar niets is onmogelijk. De waterpolocompetitie is nog niet begonnen, maar de vrouwen van GZCDONK hebben zondag door het winnen van de Supercup laten zien dat ze weer titelkandidaat zijn.

Ook de voetbalcompetitie draait weer volop. Promovendus Gouda kreeg meteen een nederlaag te slikken, maar dat was vorig seizoen ook zo en toch werden ze kampioen. GSV is ook terug van weggeweest. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar meer dan 1 punt zat er zaterdag niet in.

DONK en ONA schoten zondag flitsend uit de startblokken en staan samen aan kop in de 2e klasse. Maar de weg naar de finish is nog lang om Joop Zoetemelk aan te halen. Olympia moet zich schamen want het leek wel of de Goudse 1e klasser nog in de vakantiemodus zit. De terreinmeester moet zondag maar flink wat peperkorrels in de nieuwe kunstgrasmat strooien!

Tenslotte hoop ik dat Jodan Boys zich woensdagavond kwalificeert voor de knock-outfase van de KNVB beker, want TOP Oss thuis is toch wel een mooie affiche.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
16sep/190

GSV

GSV werd opgericht op 21 juni 1913 en lijkt sinds kort als een feniks uit zijn as te herrijzen. Een aantal jaren geleden gaf men de brui aan het prestatievoetbal op de zondag en vroeg menigeen zich daarna af of GSV überhaupt nog bestond. Maar er is weer leven in de brouwerij van de roemruchte Goudse voetbalvereniging. Er waren tijden dat menig tegenstander het bij voorbaat al in de broek deed van de aanvalstandem Piet de Jong – Cees Brem. Namen als Renke Prevo, Remco Anker, Chris Langeveld, Ron Branderhorst, Richard van Grieken, Leen Swanenburg, ‘kleine’ Gerrit Boogaard, Michel Kradolfer, Leon van Golden, Marco Bouwmeester, Glen Telusa, Ferry Christ en doelman Dido Havenaar klinken nog bekend in de oren. GSV met de legendarische voorzitters Jan Kapteijn, Piet Prevo en Leen Bik.

Vooral oudere GSV’ers herinneren zich ongetwijfeld nog de kampioenschappen in de 3e en 4e klasse en het hoogtepunt het kampioenschap van de 2e klasse in 1967 en de promotie naar de 1e klasse. Als verslaggever van Gouwestad Sport heb ik veel wedstrijden van GSV verslagen. Ik herinner me nog goed de beslissingswedstrijd UNIO – GSV, op een donderdagavond in Oudewater. Liveverslag vanaf het dak van de kantine. GSV won met 0-1 door een doelpunt van Manolito v.d. Want. Na afloop groot feest en werden Theo van Eck en Mario de Lange kaalgeschoren.

A.s. zaterdag maakt GSV haar opwachting in de 4e klasse zaterdag. Bekende oud-voetballers van ONA, Olympia, DONK en Gouda, ik hoor hier en daar smalend praten over een vreemdelingenlegioen, gaan nu hun kunsten aan de Sportlaan vertonen. Op papier heeft GSV een sterk elftal, nu de praktijk nog. Ik verwacht dat de Ammerstolse SV dit zaterdag aan den lijve gaat ondervinden. Gaan oude tijden herleven?

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties