HET CLUBBLAD
Laat ik deze column beginnen met het uitdelen van een compliment. Een compliment aan mijn krantenbezorger die ook vanmorgen weer voor dag en dauw de twee dagbladen waarop ik geabonneerd ben weer in mijn brievenbus liet glijden. Heerlijk om ’s-morgens bij het ontbijt je papieren krant te lezen. Het komt heel af en toe wel eens voor dat de kranten, om welke reden dan ook, niet komen en dan is het net of mijn dag niet goed begint. Ik zweer nog steeds bij de papieren krant. Je moet de krant voelen en je moet hem ruiken, net als een boek.
En zolang het nog kan, de afkalving van de gedrukte media gaat maar door, koester ik de klassieke papieren bladen waarop ik geabonneerd ben.
Afgelopen week viel het clubblad van GRTC Excelsior bij mij in de bus. De nieuwe editie stond weer vol met mooie verhalen over het Nederlands Club Kampioenschap, de opening van het cross-seizoen met de “Cees Slingerland” Bokaal, de 2e editie van Borderline 700, de monsterrit Gouda-Roubaix-Gouda, een verhaal over de hongerklop, een impressie van een fietsvakantie langs de Rijn naar De Bodensee en een juichend verhaal over de ontvangst van jeugdrenners van GRTC Excelsior door team Visma Lease a Bike. Het novembernummer was weer het lezen waard.
De Goudse wielervereniging is zo’n beetje de laatste der Mohikanen, de laatste Goudse sportvereniging, voorzover ik weet, die nog een papieren clubblad uitbrengt. Ik herinner me nog de tijden dat de sportredactie van RTV Gouwestad werd overstroomd met Goudse sportclubbladen. Legendarische bladen als De Donkiaan, De Pang, De Jodan Boy, Officieel Orgaan SV Gouda, De Olympiaan, De Sprint, Op gladde ijzers, de DES-koerier, De Spetter, De Tweeling en De Smash, om er maar een paar te noemen, verschijnen niet meer in hun traditionele papieren versie. De digitale wereld heeft de macht overgenomen en de clubleden zijn nu aangewezen op de clubwebsite, nieuwsbrieven en op de diverse social media.
Misschien behoor ik zo langzamerhand ook tot de lezerscategorie ‘de laatste der Mohikanen’. Ik beschouw dit maar als een geuzennaam.
GOUDA SPORTSTAD
De gemeente Gouda telt volgens een onderzoek uit 2024 zo’n 16.500 vrijwilligers, een bovengemiddeld aantal. Gouda is dan ook terecht trots op haar vele vrijwilligers die goud zijn voor onze stad.
Ook de Goudse sportwereld telt heel veel vrijwilligers. Bij iedere sportvereniging zijn ze een onmisbare schakel. ‘Zonder vrijwilligers geen sport’ durf ik men droge ogen te beweren. Daarom is het ook prima dat de gemeente Gouda, vorig jaar uitgeroepen tot sportgemeente van Nederland, de vele vrijwilligers ondersteunt en in het zonnetje zet. Op maandag 30 november organiseert de gemeente een vrijwilligersavond in de Goudse Schouwburg. Prima!
Behalve kracht is het vrijwilligerswerk ook kwetsbaar. Mooie initiatieven en activiteiten verdwijnen door diverse oorzaken. Een voorbeeld van een initiatief in de Goudse sportwereld dat helaas ter ziele is gegaan is dat de werkgroep Gouda Sportstad helaas heeft besloten de website www.GoudaSportstad.nl uit de lucht te halen. De belangrijkste aanleiding is een gepeperde rekening van John de Mol voor het gebruik van vier oude fotootjes uit de portefeuille van het ANP. Uit vrees dat er nog meer claims komen heeft de werkgroep besloten er mee te stoppen. Bovendien waren de leden van de werkgroep ook niet meer de jongsten.
Zonde dat zo’n mooi initiatief is gesneuveld. Het begon in 2009 met het aanhaken bij Goudanet als Goudanet.Sport, een samenwerkingsverband tussen Museum GoudA, Archief en Bibliotheek. Toen Goudanet.Sport stopte werd de werkgroep Gouda Sportstad opgericht.
De website van Gouda Sportstad, www.goudasportstad.nl werd in 2019 officieel geopend door wereldkampioene jiujitsu Aafke van Leeuwen. Deze website legde de rijke sporthistorie van Gouda vast in talloze interviews en filmopnamen. Jubilea van ONA, Olympia, Bouncers, ISV Gouda, Vriendenschaar, Watergras, Vires et Celeritas, Schaatsclub Gouda, GMHC, Gemini, DES, etc. etc. Historische stamtafelgesprekken met bekende Goudse (oud) sporters en (oud) sportjournalisten. Oral history zolang het nog kan.
Jammer dat een niet commercieel vrijwilligersinitiatief helaas ter ziele is gegaan en uiteindelijk zo de nek is omgedraaid. De rijke website is gelukkig na afspraak nog wel te bekijken via het Streekarchief Midden Holland, waar het is opgeslagen in het nieuwe E-depot.
EIGEN KEUS
Johan Derksen is niet iemand die schroomt om opmerkelijke uitspraken te doen. Daar is in principe niks mis mee, maar ik vraag me wel af of hij die uitspraken uit overtuiging doet of om te provoceren. Zo had hij enige tijd geleden kritiek op de keuze van in Nederland opgeleide voetballers om niet te kiezen voor het Nederlands Elftal. Hij sprak zelfs van ‘stank voor dank’ en ‘belediging’.
De voorbeelden van voetballers met een Nederlands paspoort die kiezen om voor een interlandcarrière van een ander land te kiezen zijn talrijk. Los van familiebanden proberen deze spelers gewoon het
Ook in andere sporten speelt deze kwestie. Succesvolle Antilliaanse atleten als Churandy Martina en Liemarvin Bonevacia kozen om voor Nederland uit te komen. Logische keuze.
Je wil het hoogste bereiken. Kom je niet zo snel in aanmerking voor Oranje, dan is de keuze niet zo moeilijk.
Een ander voorbeeld zijn Nederlandse schaatsers die vanwege zware concurrentie meer kansen zien als ze voor een ander land uitkomen. Het bekendste voorbeeld is ‘schaatsbelg’ Bart Veldkamp, die na een conflict, zijn geluk in België ging beproeven. Met succes.
Ook Ted-Jan Bloemen, die zijn schaatscarrière startte bij SC Gouda, en waarvan hij nog steeds lid is, maakte de overstap naar een ander land. TJ Flowers schaatst nog steeds op niveau, maar nu als Canadees.
Het meest recente voorbeeld van een Goudse sporter die de keuze heeft gemaakt om voor een ander land uit te komen is Stephen de Vries. Deze visueel gehandicapte wielrenner van GRTC Excelsior werd in 2015 samen met piloot Patrick Bos wereldkampioen achtervolging. Zijn carrière stond de laatste jaren op een lager pitje en hij was maar wat blij dat de Ierse wielerbond contact met hem op nam. Omdat hij een Ierse moeder heeft mag hij voor moederland Ierland uitkomen. Van 29 oktober tot en met 1 november komt hij met zijn nieuwe piloot Harvey Barnes in actie tijdens het WK Parabaanwielrennen in Apeldoorn.
Ik wens je veel succes Stephen en wat zou het mooi zijn als het Ierse volkslied te horen is.
SPROOKJE
Ik deed zaterdagmiddag in Ridderkerk liveverslag voor de radio van de bekerwedstrijd RVVH – Jodan Boys. De poulefases waren achter de rug, nu was de knock-out fase aangebroken. Verlies betekent uitschakeling en de winnaar gaat naar de 2e ronde.
De strijd om de KNVB beker blijft toch iets aparts houden. Hoewel niet iedere trainer het bekertoernooi als een prioriteit bestempelt denken de voetbalfans er wel degelijk anders over. Dat merkte ik zaterdag ook weer toen de Goudse vierdedivisionist eersteklasser RVVH met 0 - 2 aan de kant schoof. De meegereisde Goudse fans werden nu al enthousiast en hun, en ook mijn gedachten, gingen tien jaar terug in de tijd.
Het is deze week tien jaar geleden dat Jodan Boys voor een enorme verrassing zorgde door in de 2e ronde van het KNVB bekertoernooi in Deventer profclub Go Ahead Eagles met 1 - 2 te verslaan. Levi Marengo en Roald Heerkens dompelden met hun doelpunten het Deventer thuispubliek in diepe rouw. Met meer dan 20 bussen waren de Goudse fans naar de Koekstad vertrokken, om naar later op die avond bleek, getuige te zijn van Het Wonder van De Adelaarshorst. De terugreis naar Gouda was één groot feest. Zoiets maak je ook niet als Goudse sportverslaggever dagelijks mee.
De woorden ‘Go Ahead’ en ‘Deventer’ klonken zaterdag in Ridderkerk uit meerdere vreugdevolle Goudse kelen. Het dromen kon weer beginnen want de basis voor een nieuw sprookje was bij hen gelegd. Was de victorie in Ridderkerk begonnen? Je moet natuurlijk ergens beginnen maar pas het eerste, niet een echt moeilijk obstakel, is genomen, en de weg naar een nieuw sprookje is nog lang.
Over sprookjes gesproken, tijdens het EK dammen in Beilen hebben zich het afgelopen weekend maar liefst drie dammers van Damlust geplaatst voor het WK dammen 2027 in Wageningen. Martijn van IJzendoorn, Erno Prosman en Sven Winkel strijden dan met 21 andere dammers om de wereldtitel. Een Goudse wereldtitel zou het ultieme sprookje zijn, maar met drie deelnemers mag het kleine sympathieke Damlust wat mij betreft ook al van een sprookje spreken.
Oudjes
Ik moet de laatste tijd regelmatig denken aan de bekende Nederlandse uitdrukking ‘de oudjes doen het nog best’. De term oudjes kan op veel etiketten worden geplakt, van een klassieke auto uit de jaren ’60 tot een cabaretier die nog 50 jaar nog relevant is. Een rockgroep die al meer dan 60 jaar aan de weg timmert en die dit jaar opnieuw bewijst dat ze nog steeds fans en recensenten enthousiast kunnen maken. Oud-politici en voormalige andere zwaargewichten, die als mastodonten blijkbaar nog steeds invloedrijk zijn en te pas, maar vooral vaak te onpas, in talkshows verschijnen om hun visie tentoon te spreiden.
En dan zijn er natuurlijk de oudjes in de sport. Zo is daar wielrenster Marianne Vos die afgelopen weekend op 39-jarige leeftijd haar 15e wereldtitel pakte. Ze denkt nog niet aan stoppen begreep ik. Bauke Mollema vond zaterdag wel dat hij op zijn 39e met wielerpensioen kon gaan. Hij nam bescheiden afscheid zoals een nuchtere Groninger betaamd. De Kroatische voetbalinternational Luka Modric (41) gaat ook nog even door als het aan hem ligt. Lionel Messi hield het vorige week op zijn 39e ook voor gezien. Hij blijft wel voetballen, maar de bondscoach van Argentinië hoeft hem niet meer op te roepen. Het afscheid van deze grote voetballer vond ik enigszins lachwekkend en het ontbrak er nog maar aan dat in zijn vaderland een 14-daagse periode van nationale rouw werd afgekondigd.
Maar het kan nog gekker. De Portugees Christiano Ronaldo (41) denkt nog steeds dat hij onze lieve heer is, want hij eist gewoon dat de bondscoach van Portugal hem altijd opstelt. Het gekke is dat zelfs de politiek zich er mee bemoeit. Ik was nooit zo’n fan van Ronaldo en na zijn recente escapades heeft hij zijn mini restje sympathie bij mij helemaal verspeeld.
Maar over het algemeen heb ik een zwak voor de oudjes in de sport. Dat had ik ook voor de ‘diesel van Havelte’, oud-marathonschaatser Jan Roelof Kruithof, die vorige week op 89-jarige leeftijd overleed.
U mist de ‘oude’ Goudse sporters. Daarover een volgende keer.
Memory Lane
Voor de zekerheid vertrok ik afgelopen zaterdag op tijd naar de Sportlaan. De stadsderby GSV – ONA stond op het programma, dus wie weet werd het een drukte van belang, daarom wilde ik geen enkel risico nemen om van een plaatsje verzekerd te zijn. Het was natuurlijk een illusie om te denken dat de voetbalfans in rijen voor het loket zouden staan, maar een beetje wegdromen in het verleden mag toch wel, of niet soms?
Ik kon zaterdagmiddag snel en ongehinderd doorlopen. De kassa was gesloten, maar dat is tegenwoordig bij veel voetbalclubs het geval, dus dat was geen verrassing. Toen ik een aantal weken geleden bij GSV bij de bekerwedstrijd tegen Moordrecht was, was het heel rustig, kon je als het ware iedereen de hand schudden en was je binnen twee minuten klaar. Maar zaterdag was het toch een ander verhaal. Het was gezellig druk, het mooie weer werkte natuurlijk ook mee, en ik herkende meteen een aantal bekende gezichten. Collega columnist Willem Dekker, ONA man bij uitstek en ook bekend onder de eretitel ‘voetbalgek’, zat met zijn nieuwe knie op de tribune en ging met zijn verhalen uiteraard decennia terug in de tijd. Olympiaan Vincent Govers, ook met een GSV verleden, kon zich ook nog memorabele momenten voor de geest halen. Ook de bekende Gouwenaar Leen Bezem, oud doelman van Hermes DVS en trainer van o.a. SV Gouda, was blijkbaar nieuwsgierig, want hij heeft ook een ONA verleden.
Veel GSV’ers hebben een ONA verleden. En ook andersom. Neem Theo van Eck, oer GSV’er maar nu al jaren een ONA man. Hij zal die middag ongetwijfeld prettige mixed feelings hebben gehad. En datzelfde zal ook gespeeld hebben bij Chris Langeveld, die net als van Eck successen bij beide Goudse clubs heeft gekend.
Het was zaterdagmiddag voor veel aanwezigen een soort memory lane. Een beetje wegdromen in het verleden. De wedstrijd op zich was soms vermakelijk en sportief, daar is alles mee gezegd. En nu maar duimen dat de gloriejaren van zowel ONA als GSV weer terugkeren.
DE STADSDERBY
De Goudse voetballiefhebbers, en ik denk vooral de oude(re) supporters, hebben 3 oktober en 10 oktober in hun agenda omcirkeld. De wijnmaand kan haast niet beter beginnen want de komende twee zaterdagen worden er weer echte Goudse voetbalderby’s gespeeld. In de 5e klasse weliswaar, maar dat mag de pret niet drukken. Een stadsderby roept bij velen herinneringen op en maakt specifieke krachten los.
Ik ben even in de geschiedenis gedoken van de derby’s die ONA, GSV en Gouda deze eeuw hebben gespeeld. Volgens de gegevens die ik heb kunnen opduikelen hebben ONA en GSV deze eeuw, zowel op zondag als op zaterdag, in competitieverband nooit tegen elkaar gespeeld. Wat dat betreft is er zaterdag 3 oktober sprake van een primeur, GSV – ONA. Dat moet publiek trekken.
De week daarop, zaterdag 10 oktober, treffen Gouda en GSV elkaar in het Groenhovenpark. Deze oude Goudse voetbalclubs met allebei een mooie geschiedenis, hebben recenter wel tegen elkaar gespeeld. En die wedstrijden leverden steeds behoorlijk wat doelpunten op. In het seizoen 2010-2011 speelden zij in de 4e klasse C op zondag. Gouda trok met 1-5 en 6-0 twee keer aan het langste eind. Ook in het seizoen 2022-2023, inmiddels waren beide clubs overgestapt naar het zaterdagvoetbal, vielen de doelpunten als rijpe appels. Op 10 december 2022 won Gouda met 6-1, maar GSV nam op 13 mei 2023 sportief wraak door met 5-3 te winnen. En nu, nieuwe ronde, nieuwe kansen!
ONA en Gouda hebben deze eeuw een iets grotere geschiedenis met elkaar. Op de zondagmiddag troffen zij elkaar vier keer. De laatste keer was op 9 februari 2014 toen ONA aan de Walvisstraat met 5-1 won. Vermeldenswaardig is nog de grote uitslag op 9 september 2012 toen Gouda thuis met maar liefst 10-2 over ONA heen walste. In het seizoen 2023-2024 won ONA twee keer (3-2 en 1-3). Op zaterdag 12 december, zo rond de klok van 16.30 uur weten we of ONA de punten thuis heeft weten te houden of dat Gouda juichend naar het Groenhovenpark kan afreizen.
Lang leve de stadsderby!
ZIJN WE ER KLAAR VOOR?
Het speelkwartier is voorbij schreef ik in een vorige column. Ik bedoelde dat de aftrap voor de nieuwe competitie er aan zat te komen. Ik licht de Goudse voetbalclubs er uit.
Vierde divisionist Jodan Boys is al drie weken bezig, en hoe! Drie keer winst met een doelsaldo van 9 voor en 0 tegen. Een clean sheet zoals dat zo mooi heet. En daarmee trotse koploper. Waar moet dat eindigen. Ik hoorde vooraf de optimistische geluiden bij de trainer en dacht ‘nou nou dat is wel heel optimistisch’. Maar voorlopig heeft hij het gelijk aan zijn zijde. Maar ik gooi de naam Joop Zoetemelk er nog maar eens in, want de weg naar u weet wel is nog lang.
Voor de andere Goudse voetbalclubs zit de bekercompetitie er op. SV DONK won alle drie wedstrijden met een doelsaldo 9-0, ook een clean sheet. De degradant is volgens mij klaar om het verloren gegane terrein te heroveren. Olympia gaat ook naar de volgende bekerronde en het zou mij niet verbazen dat de kampioen van afgelopen seizoen ook in de 2e klasse weer mee gaat draaien.
SV Gouda, dat nog nageniet van het prachtige jubileumfeest en de jubileumwedstrijd tegen Feyenoord Legends, is optimistisch voor het nieuwe seizoen. Het jonge team van Herman Verrips is weliswaar uitgeschakeld in de beker, maar aan het scorend vermogen ligt dat niet. Zij hebben niets te verliezen en alles te winnen.
Over de kansen van ONA kan ik alleen maar gissen. Je kunt zeggen dat een degradant in een klasse lager wel even een hoofdrol gaat spelen, maar de ‘resultaten’ in de bekercompetitie stemmen nu niet direct tot ongebreideld optimisme. Maar ook aan de Walvisstraat is de bal rond, dus wie weet gaan we nog leuke dingen zien.
Tot slot GSV. Het mooie is wat mij betreft dat de club aan de Sportlaan weer competitie gaat spelen. Ik kon afgelopen zaterdag na jaren weer verslag doen van GSV. “We gaan gewoon lekker voetballen”, hoorde ik. Dat is mooi en ik laat me verrassen.
NOSTALGIE
Het afgelopen sportweekend stond bij mij grotendeels in het teken van de nostalgie. Oude herinneringen kwam boven toen ik zaterdagmiddag verslag deed van de bekerwedstrijd SV DONK – VV Benschop. “Daar moet ik bij zijn”, mompelde ik toen bekend werd dat DONK tegen mij oude cluppie Benschop zou spelen. Herinneringen kwamen dus bij mij boven. Ik heb medio jaren ’70 van de vorige eeuw enkele jaren gevoetbald bij VV Benschop. Eerst als linkerspits maar ik heb mijn ‘voetbalcarrière’ afgesloten als doelman van Benschop 5. Ik werd min of meer toevallig doelman. Toen een elftal, ik meen Benschop 4 of 3, geen keeper had, werd mij gevraagd om de vacature in te vullen. Ik had die dag al een wedstrijd gespeeld, maar ik zei gretig ja. Tegen wie we toen speelden herinner ik me niet meer, wel dat we met 10 – 0 verloren. Lekker debuut natuurlijk, maar ik had blijkbaar toch een aardige indruk achtergelaten, want sindsdien was ik keeper.
Zaterdag speelde Benschop dus bij DONK. Bij het bestuderen van het wedstrijdformulier gingen bij mij bij de achternamen van de Benschopse spelers geen lichtjes branden. In ruim een halve eeuw is er natuurlijk wel het een en ander veranderd. Ook in mijn geboorteplaats.
Ik was ruim voor aanvang van de wedstrijd aanwezig. Twee vertegenwoordigers van Benschop waren er ook. Ik zei dat ik geboren was in Benschop en daar ook had gevoetbald. “Schinkel, ja een bekende naam in Benschop, daarvan wonen er nogal wat”. Namen vlogen over de tafel. Hans Kraay sr. de eerste trainer van VV Benschop, die meteen maar promoveerde. De kleine Kraay jr. die als 10-jarig jochie ook regelmatig langs de lijn was te vinden. Toen ik op een gegeven moment de naam van een van mijn toenmalige favoriete spelers liet vallen, zei mijn buurman laconiek “dat ben ik”. Bleek ik naast Joop Corsten te zitten, destijds een geweldige voetballer. Inmiddels 81 jaar dus niet zo gek dat ik hem niet herkende. Joop Corsten, een echte clubman. De verhalen bleven komen. Ik moest maar eens snel in Benschop langskomen.
HET NIEUWE SPORTSEIZOEN
De bal rolt weer. Voor het eggie welteverstaan. Het speelkwartier is voorbij. De vakantie is voor de meesten ook voorbij. De maand september ligt voor ons. Het sportseizoen 2026 – 2027 is begonnen. Tijd om alle al dan niet terechte optimistische verwachtingen waar te maken.
De Goudse voetbalclubs trapten zaterdag af. Jodan Boys gaf meteen zijn visitekaartje af en startte de competitie met een afgetekende 0 – 4 zege. Maar de weg naar Parijs is nog lang zou Joop Zoetemelk zeggen. DONK, Gouda en GSV wonnen hun bekerwedstrijden. Kersverse 2e klasser Olympia net niet en bij ONA is nog werk aan de winkel voor de nieuwe trainer Bert Potuyt.
Voor RFC Gouda begint de competitie op 12 september met een uitwedstrijd in Utrecht tegen USRS. De Goudse rugbytrots degradeerde afgelopen seizoen, maar dankzij het terugtrekken van AAC en het afhaken van Oemoemenoe komen de Gouwenaars dit seizoen opnieuw uit in de 1e klasse, het op een na hoogste niveau in Nederland. De ietwat wrange nasmaak van de zwaarbevochten degradatie is verdwenen. De Utrechtse studenten zijn gewaarschuwd.
De nieuwe damcompetitie in de Ereklasse begint op 19 september. Damlust speelt ook nu weer op het hoogste niveau in Nederland. Met toppers Martijn van IJzendoorn en Erno Prosman, resp. 3e en 6e op de nationale rating van de KNDB. De openingswedstrijd is thuis tegen DIOS, het team uit de Achterhoek dat zich in het afgelopen seizoen via de nacompetitie het vege lijf redde.
De vrouwen van GZCDONK beginnen op 26 september in Nijverdal aan de nieuwe competitie. De Goudse waterpolovrouwen moesten de landstitel dit jaar afstaan aan ZV De Zaan. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Op naar de 13e landstitel?
Uiteraard beginnen er nog veel meer sportcompetities. Dit was slechts een kleine greep.
Tot slot wil ik een paar grote complimenten uitdelen. Gefeliciteerd Lisa Bruijnincx met je wereldtitel roeien in de dubbelvier. Klasse!
Een extra groot compliment wil ik uitdelen aan Lowie van Eck die afgelopen weekend geblinddoekt de Elfstedentocht heeft gelopen. Een absurde uitdaging volgens de Goudse atleet. Grote klasse Lowie!