Gerritschinkel.nl Columns & meer

16mei/240

We leven nog

De 1e helft van de wedstrijd was zaterdag tamelijk tam, maar wat er in de rust in de thee heeft gezeten weet ik niet, want Olympia en FC Oudewater schotelden de supporters in de twee helft van deze regelrechte degradatiekraker een waar spektakel voor. Winst zou voor beide teams een godsgeschenk betekenen, hoewel de bezoekers wellicht ook met een gelijkspel tevreden zouden zijn. De supporters schreeuwden hun kelen schor en stonden soms te bibberen van de spanning. Een cruciaal moment was toen Olympia 2-1 dacht te scoren, maar de scheidsrechter door liet spelen en de bal nauwelijks een halve minuut later in het andere doel lag. “De bal was zeker een halve meter over de doellijn” foeterde na afloop een Olympiaan. FC Oudewater rekende zich rijk, maar in de 86e minuut werd uiteindelijk toch de gelijkmaker gescoord.

Teleurstelling en opluchting streden om voorrang. Olympia beleefde de laatste weken een opleving en de hoop op overleving nam toe. Maar op deze zonovergoten zaterdagmiddag werd de finalereeks van Olympia wreed onderbroken en lijkt het doek nu toch te gaan vallen. “We leven nog” hoorde ik desondanks een optimist opmerken, maar er klonk toch ook berusting in zijn stem door. Maar de wonderen zijn de wereld niet uit.

We zijn nu in de beslissende fase van de competitie beland. Verrassingen zijn in de laatste twee ronden niet uit te sluiten. Elk punt telt en soms zet dat ook geen zoden aan de dijk. De wil is aanwezig, maar als je het niet meer in eigen hand hebt wordt het lastig. Dat laatste zal Jodan Boys zich ook realiseren. Maar koester die minieme kans.

De voetbaljaargang 2023 – 2024 lijkt voor Gouda geen succesverhaal te worden. Misschien dat DONK en ONA nog voor verrassingen gaan zorgen. We mogen ons in ieder geval gelukkig prijzen met de geweldige prestaties van het 1e vrouwenteam van Jodan Boys. A.s. zaterdag is een gelijkspel tegen Jong Sparta voldoende om voor het 3e(!) achtereenvolgende seizoen kampioen te worden en te promoveren naar de Topklasse. Dat is top, dat is klasse!

9mei/240

De bananenschil

In de vaderlandse politiek zijn maandag de finaleweken begonnen. De vier onderhandelaars voor een nieuw kabinet moeten nu echt met de billen bloot. Het is tijd om eindelijk knopen door te hakken. Ik ben benieuwd.

In het amateurvoetbal zijn de finaleweken al een tijdje bezig. In mijn sportcolumn van 17 april jl. voorspelde ik dat de competitie voor veel clubs als een nachtkaars uit zou gaan. Maar voor waarzegger ben ik blijkbaar niet in de wieg gelegd, want drie competitieronden later is de situatie weer anders.

Jodan Boys nam zaterdag afscheid van het thuispubliek en kan zich alvast gaan richten op een nieuw seizoen in de 1e klasse. DONK droomde een aantal weken geleden stiekem nog van een kampioenschap. Dat worden ze in ieder geval niet en ze zullen de laatste drie wedstrijden naar verwachting met RCL moeten uitvechten wie van hen mag hopen om via de nacompetitie naar de 1e klasse te promoveren. Het waakvlammetje brandt nog.

Olympia was een aantal weken geleden dood verklaard en nog net niet begraven. Het zeer kleine waakvlammetje lijkt een steekvlam te worden. Van de vijf finales die men voor zich zag zijn er nu al twee gewonnen. De rode lantaarn is overgedragen en de concurrentie is weer in zicht. A.s. zaterdag wordt cruciaal. Winst op FC Oudewater zou de spanning helemaal opvoeren, maar verlies zou ook degradatie kunnen betekenen. De bal is ronder dan ooit.

ONA is ook een verhaal apart. De laatste weken was de trots van Korte Akkeren ‘op de sukkel’ zoals onze zuiderburen zo mooi kunnen zeggen. Er werden sinds 23 maart veel punten verspeeld en een riante positie kwam in acuut gevaar. Zaterdag werd eindelijk weer eens gewonnen. Maar de grootste winst was misschien wel het cadeautje dat men kreeg van vorige week gedegradeerde stadgenoot Gouda. Een regelrechte bananenschil waar Perkouw op uitgleed en de eveneens onverwachte nederlaag van koploper Groeneweg opent ineens weer perspectieven.

De finaleweken zijn nu echt aangebroken. Sommigen rekenen zich voorzichtig een beetje rijk, maar dat is link want bananenschillen kunnen overal liggen.  

5mei/240

De voetbaltrainer

Zijn naam komt de laatste dagen overal voorbij. Er is geen medium waar de naam Arne Slot niet valt. De succestrainer van Feyenoord heeft zich de afgelopen drie jaar in de kijker gespeeld. En dan wordt er in de opportunistische voetbalwereld volop gespeculeerd. Iedereen heeft een mening over de toekomst van Slot en komt met adviezen.

Succestrainer Arne Slot vertrekt bij Feyenoord. Maar er zijn legio voorbeelden van trainers die de andere kant van de medaille zien. Gaat het even niet naar wens dan mag je de deur achter je dichttrekken. De trainers van Ajax, AZ, FC Utrecht, Vitesse, Heracles, Telstar, NAC Breda en Willems II konden in de loop van dit seizoen hun biezen pakken. Soms in onderling overleg, maar die zinsnede is vaak een dooddoener volgens mij.

Wekelijks lees ik de laatste tijd dat ook in het amateurvoetbal trainers met onmiddellijke ingang opstappen of worden ontslagen. In de Goudse regio was het ook raak. Frank Bloemheuvel (Olympia), René van Beek (DONK), Frans Schaap (De Rijnstreek), Chris Snatersen (Alphen), Mark Evers (ARC) en Remco Tuinenburg (Alphense Boys) maakten om verschillende redenen het voetbalseizoen 2023-2024 bij hun club niet af.

Ik kan niet in de hoofden van de trainers en de beleidsmakers kijken en je kunt alleen maar gissen waarom trainers tussentijds (moeten) vertrekken. Je hoort uiteraard verschillende verhalen en de waarheid zal vaak wel in het midden liggen. Je bent als trainer ook afhankelijk van de selectie waarover je kunt beschikken. En dan spelen pech en geluk ook nog een rol. 

Het is trouwens geen wet van Meden en Perzen dat een trainer die degradeert automatisch wordt ontslagen. Olympia en Jodan Boys degradeerden vorig jaar en de trainers mochten blijven. Ook sv Gouda degradeerde vorige week naar de 5e klasse, de kelderklasse. Even slikken voor de oude(re) supporters waarvan sommigen nog veel vuur kunnen vertellen over de twee landskampioenschappen die Gouda begin jaren ’60 behaalde. Maar met trainer Romeo el Bouazatti, die ook mag blijven, gaat de 117-jarige club uit het Groenhovepark vol vertrouwen weer bouwen aan de toekomst.

24apr/240

Ik was er bij

Ik neem u even mee terug naar 10 april 2022. Naar een mooie zondagmiddag in St. Willebrord, het kerkdorp in Noord-Brabant. Het dorp van de legendarische wielrenners Wim van Est, Rini Wagtmans, Wout Wagtmans en Jacques Hanegraaf. Van de fameuze biljarters Christ van der Smissen en Dick Jaspers. En van zangeres Corrie Konings.

Op die bewuste zondagmiddag speelde Olympia op sportpark De Gagelrijzen tegen Rood-Wit. Een regelrechte degradatiewedstrijd in de 1e klasse. Olympia verliet die middag juichend het veld, want er werd met 2-3 gewonnen.

De datum 10 april 2022 werd zo langzamerhand voor menig Olympiaan een traumatische datum, want dat was de laatste keer dat Olympia een uitwedstrijd won. Tot afgelopen zaterdagmiddag, want na precies 2 jaar en 10 dagen werd eindelijk weer een uitoverwinning geboekt. Nu was EMM ’21 het slachtoffer en ook nu was de uitslag 2-3. Het was voor een aantal spelers zelfs de eerste keer dat zij in hun carrière in Olympia 1 een uitwedstrijd wonnen. En voor Olympia een eerste uitoverwinning in het zaterdagvoetbal.

Net als twee jaar geleden was het groot feest in de bus terug naar Gouda. Meezingers van Andre Hazes, de engelbewaarder en Alie de vrouw van mijn dromen. Zelfs John Denver kwam voorbij. Alsof ze kampioen waren geworden. Ik was er bij en zag het glimlachend aan.

Olympia leeft nog. Zou de victorie in Roelofarendsveen zijn begonnen? Ondanks de overwinning staan ze nog op de laatste plaats. “We kunnen nog 12 punten halen”, werd er hier en daar optimistisch geroepen. Klopt helemaal. Maar als dat lukt, dan kom je op 28 punten en de mededegradatiekandidaten gaan ongetwijfeld ook nog punten halen.

Eerst maar proberen rechtstreeks degradatie te ontlopen want het halen van de nacompetitie is met 8 punten achterstand nog een hele opgave. Maar hoe dan ook, de spirit en de hoop zijn terug en wie weet wat Houdini en Hitchcock nog in petto hebben. De strohalm die ik voor aanvang van de wedstrijd uitdagend langs het veld zag staan is door Olympia geplukt en wordt gekoesterd.

18apr/240

Nachtkaars

Het getal 13 staat wereldwijd bekend als een ongeluksgetal. Niet iedereen is het daarmee eens en vindt dat onzin. Maar ik kan me voorstellen dat veel Goudse voetbalsupporters, gezien de resultaten van afgelopen zaterdag 13 april en de gevolgen daarvan, toch uitgaan van een ongeluksgetal. Behalve voor de vrouwen van Jodan Boys want voor de nieuwe koploper in de Hoofdklasse lijkt 13 een geluksgetal te zijn.

Zaterdag 13 april jl. was voor alle Goudse voetbalclubs een dag om snel te vergeten. De kans op een kampioenschap in de 1e klasse B is voor Jodan Boys door de nederlaag tegen DVVA bijna de verwaarlozen. En dan te bedenken dat a.s. zaterdag een uitwedstrijd tegen koploper Zuidvogels op het programma staat. Ook een periodetitel lijkt heel ver weg. Ik vrees dat het seizoen als een nachtkaars uitgaat.

Olympia bevindt zich al weken in het degradatiemoeras en is met 13(!) punten hekkensluiter in 2C en met nog 5 wedstrijden te gaan 11 punten verwijderd van een veilige plaats. Zelfs de nacompetitie halen lijkt me een mission impossible. Maar de bal is en blijft rond. 

DONK was tot voor kort medekoploper van 2C, maar door twee opeenvolgende nederlagen kan men normaal gesproken de titel vergeten. Rest alleen nog de 3e periodetitel of de 3e plaats om wederom via de nacompetitie promotie te kunnen afdwingen. Gezien het resterende programma zou dat, op papier in ieder geval, mogelijk moeten zijn.

Zelfs de motor van ONA hapert de laatste weken. Uit de laatste 3 wedstrijden werden slechts 2 punten gehaald en is de achterstand op koploper Groeneweg opgelopen tot 5 punten. De 3e periode lijkt er ook niet in te zitten. ONA moet duimen dat Groeneweg die wint en in dat geval ook kampioen wordt en dat ze zelf minimaal op de 3e plaats in de eindstand eindigen. Dan maar promoveren via de nacompetitie.

Voor SV Gouda valt het doek a.s. zaterdag helaas vrijwel zeker.

Hoop doet leven, maar de kans is helaas reëel dat voor een aantal Goudse clubs het seizoen als een nachtkaars uitgaat.   

11apr/240

Rugbyfeest op zondagmiddag

“Vandaag gaan we hem drinken”. Met een joviale klop op mijn schouder begroette trainer Carl Flux me zaterdag voor het vertrek met de bus naar Wilnis. Het was voor de zoveelste keer 5 voor 12 voor Olympia. Vandaag moest er absoluut gewonnen worden, anders werd handhaving in de 2e klasse zelfs theoretisch moeilijk. Ondanks de zomerse omstandigheden was er weer geen driepunter te begroeten, hoewel die op een gegeven moment binnen bereik lag. Slechts een schamel puntje en als gevolg daarvan loopt de klok helaas verder naar 12 uur toe. Berusting lijkt bezit genomen te hebben van de club.

Hoe anders was de feestelijke stemming zondagmiddag aan de Uiterwaardseweg in Gouda. Honderden rugbyfans uit Gouda en Rotterdam waren afgekomen op de ‘kampioenswedstrijd’ RFC Gouda – Rotterdamse Studenten RC. Boven het veld zoemde de drone van Appo en de bierpompen begonnen al warm te draaien.

Ik heb me kostelijk vermaakt en had geen enkele spijt dat ik de wielerwedstrijd Parijs – Roubaix had laten schieten. De liefhebbers van rugby werden niet teleurgesteld en waren getuige van een aantrekkelijke en vooral zeer spannende wedstrijd. Links van mij stonden de Goudse supporters en rechts van mij klonken in het Engels en met een Rotterdamse tongval de luide aanmoedigingen van de Rotterdamse studenten. RFC Gouda trok uiteindelijk aan het langste eind en won met 13-7. De Goudse supporters waren in een jubelstemming en de  teleurstelling bij de Rotterdamse studenten was groot, hoewel een van de fans opmerkte dat zijn dag toch nog een beetje geslaagd was omdat Feyenoord aartsvijand Ajax had afgeslacht.

Hoewel er nog twee wedstrijden moeten worden gespeeld nam RFC Gouda met de zege op de Rotterdamse concurrent zondagmiddag een duidelijk voorschot op de titel in de 3e klasse ZuidWest. De voorsprong bedraagt 4 punten en de wedstrijden tegen WRC Te Werve op 14 april en de uitwedstrijd in Delft op 21 april tegen SVRC moeten geen probleem vormen.

De 2e klasse lonkt en dat is belangrijk voor RFC Gouda om hun talenten te kunnen behouden. De beroemde derde helft was inmiddels al begonnen

4apr/240

De Vlaamse Hoogmis

Ik zat er zondagmorgen vroeg klaar voor. Klaar voor de Ronde van Vlaanderen, Vlaanderens Mooiste, de Vlaamse Hoogmis, of welke mooie benaming je mag geven aan het jaarlijkse wielerfeest dat de Vlaamse maar ook duizenden andere wielerfans in extase brengt. Ik zat er dus klaar voor en de sportredactie van Sporza met Karl, José en Renaat ook. Het begon al om 09.00 uur met een rechtstreekse uitzending vanaf de al volgestroomde Markt in Antwerpen, waar de deelnemende ploegen werden voorgesteld.

Om 10.00 uur kon het echte feest beginnen in het prachtige glooiende Vlaamse landschap door de smalle straatjes van dorpjes met illustere namen als ’t Spurt, Hamme, Moerzeke, Lebbeke, Kerksken, Aaigem, Kerkgate en Zottegem. Duizenden wielerfans wilden de Hoogmis van dichtbij aanschouwen. Ik zag zelfs een Amerikaan die helemaal vanuit Los Angeles speciaal voor Wout van Aert was gekomen. De teleurstelling was groot toen hem verteld werd dat de Vlaamse topfavoriet helaas niet meedeed. Maar zelfs die mededeling mocht de pret niet drukken.

De fans langs het parcours, de vlaggen met de Vlaamse Leeuw, vendelzwaaiers, reusachtige poppen, dorpsfanfares, de Belleman, spandoeken die een hart onder de riem staken voor Wout, boerentrekkers die gedisciplineerd stonden opgesteld, het enthousiasme was overweldigend.

De kasseien van de Paddestraat, Holleweg en Jagerij. De legendarische hellingen de Wolvenberg, de Kapelleberg, de Berendries, de Valkenberg, de Paterberg, de Taaienberg en de Oude Kwaremont. De Koppenberg bleek de scherprechter en toen de spreekwoordelijke rook van dat slagveld was opgetrokken begon Mathieu van der Poel aan zijn indrukwekkende race. “Mathieu vreet iedereen met huid en haar op”, aldus José de  Cauwer, die zijn bewondering voor de Vliegende Hollander niet onder stoelen of banken stak. Iedereen aan de finish in Oudenaarde juichte met hem mee.   

Over Oudenaarde gesproken, deze stad staat ook bekend als het mekka voor de wielersport. Sinds 2003 is er het wielermuseum Centrum Ronde van Vlaanderen (CRVV), een interactief belevingscentrum, opgebouwd rond de legendarische wielerkoers. Ik heb mezelf plechtig beloofd om in juli tijdens mijn vakantie in De Panne een dagje Oudenaarde in te plannen.

27mrt/240

Tartan Army

Het is weer eens iets anders dan langs de lijn aan de Sportlaan, de Nieuwe Donkstraat, het Groenhovenpark, de Bodegraafsestraatweg of de Walvisstraat. Vrijdagavond was ik op uitnodiging van SV Gouda, dat 20 toegangskaartjes had gekregen van de KNVB, in de Johan Cruyff ArenA in Amsterdam. Op het programma stond de oefeninterland Nederland – Schotland. Ik heb in mijn geheugen gegraven, maar ik kon me niet herinneren dat ik ooit een wedstrijd van het Nederlands Elftal heb bijgewoond. Maar één keer moet de eerste zijn en dan neem ik de ellende als de wedstrijd is afgelopen en de massale mensenschare, die dringend en duwend door NS personeel door heel smalle poortjes naar de metro en de uitpuilende treinen wordt gedirigeerd, op de koop toe.

Nederland – Schotland, een gewone oefeninterland. Met uiteraard de bekende in oranje uitgedoste supporters. Rondom om me op de tribune fans met Brabantse, Tukkerse, Limburgse en andere dialecten die hun helden aanmoedigden. Het Wilhelmus werd, zij het bescheiden, meegezongen.

Over meezingen gesproken, mooi was het massaal meezingen van het Schotse volkslied door de Schotse supporters. Er waren heel wat Schotse supporters aanwezig. Veelal in de bekende traditionele Schotse kilt. Ik stond na afloop in een lift met zo’n tien fraai uitgedoste mannelijke en vrouwelijke Schotse fans. Heel aardige mensen en zeker niet het type voetbalhooligan die wedstrijden nogal eens wil verstieren.    

De fans van het Schotse nationale voetbalteam heten Tartan Army. Ik las dat supporters van Tartan Army, onder de titel Tartan Army Sunshine Appeal al ruim 20 jaar naar elke uitwedstrijd van Schotland gaan en geld inzamelen voor liefdadigheidsinstanties die zich in het gastland inzetten voor (zieke) kinderen. Voor de interland van vrijdag werd 5200 euro opgehaald. De opbrengst werd gedoneerd  aan Project Fearless, een non-profitorganisatie die o.a. naschoolse (sport) activiteiten biedt voor meisjes van 9 tot 14 jaar uit Amsterdam en Rotterdam.

Er zullen ongetwijfeld meer supportersorganisaties zijn die aan liefdadigheid doen, maar de initiatieven van Tartan Army zijn uniek. Alleen al daarom vind ik het jammer dat Schotland vrijdagavond, geflatteerd, met 4-0 verloor.  

21mrt/240

Driepunters

Of ik vandaag niets beters te doen had. Een beetje cynische vraag van de trainer van Olympia zaterdagmiddag voor aanvang van de wedstrijd tegen Kagia. Ik mompelde iets dat ik natuurlijk een goed boek had kunnen lezen, maar ik zei dat er vanmiddag wel eens iets moois zouden kunnen gebeuren. Op het menu stond een regelrechte kelderkraker. De winnaar zou weer wat een beetje hoop krijgen en de verliezer zou met het degradatiespook hand in hand na afloop zwaar teleurgesteld het sportpark van VV Kagia aan de Kikkerbeetstraat in Lisserbroek verlaten. En aan een gelijkspel hadden beiden niets. Met andere woorden: de dood of de gladiolen.

Olympia maakt een dramatisch seizoen door. Het aantal nederlagen loopt in de dubbele cijfers. Hoewel er veelal niet zo veel op deze nederlagen valt af te dingen zit het soms domweg ook niet mee. En dat was afgelopen zaterdag ook het geval. En als de topscorer dan ook nog geblesseerd uitvalt. Bij een stand van 2-1 gaf Olympia gas en de supporters van de thuisclub werden zenuwachtig. Maar een ongelukkig eigen doelpunt betekende 3-1 en dat was het breekpunt. Uiteindelijk stond er na 90 minuten een ontluisterende 6-2 op het scorebord.

De victorie begon helaas niet in de Haarlemmermeer. De 3e klasse komt met nog acht wedstrijden te gaan, waarvan drie uitwedstrijden, angstig dicht bij. Er zijn nog 24 punten te halen, maar dat is louter theorie.

Op de terugreis naar Gouda was het stil in de bus. Weer geen driepunter in een uitwedstrijd. De laatste uitoverwinning dateert van zondag 10 april 2022. Bijna twee jaar geleden! In St Willebrord werd toen Rood Wit verslagen met 2-3. Als je zo lang geen uitwedstrijd wint kun je van een uitcomplex spreken. Ik kan het helaas niet mooier maken.

Toch begin ik me een beetje schuldig te voelen, want de uitwedstrijden die Olympia na 10 april 2022 speelde waarvan ik radioverslag deed gingen verloren. Zal ik de trainer maar vertellen dat ik de rest van het seizoen op zaterdagmiddag iets beters te doen heb?

13mrt/240

COPA 71

Vorige week donderdag zag ik een prachtige documentaire over het WK voetbal voor vrouwen in Mexico in 1971. Hoewel dit toernooi een groot succes was is het toch in de vergetelheid geraakt. In de documentaire werd met speelsters van de deelnemende landen  teruggeblikt op dit gedenkwaardige toernooi. Voetbalbonden, de FIFA voorop, moesten er niet aan denken dat vrouwen gingen voetballen. Voetbal was geen vrouwending, was gevaarlijk voor vrouwen en meer van die onzinnige opmerkingen. In sommige landen werd vrouwenvoetbal zelfs verboden.

Maar in 1971 speelden Engeland, Italië, Argentinië, Frankrijk, Mexico en Denemarken het WK voor vrouwen. In het Aztekenstadion in Mexico-Stad en Estadio Jalisco in Guadalajara. De publieke belangstelling was enorm, alle wedstrijden waren stijf uitverkocht. Mooie verhalen van speelsters en beelden van de wedstrijden. Hoewel de speelsters benadrukten dat ze één grote familie waren eindigde de halve finale tussen Mexico en Italië in een veldslag en floot de scheidsrechter 10 minuten eerder af. Op 5 september 1971 versloeg Denemarken in het met 110.000 fans gevulde Aztekenstadion favoriet Mexico met 3-0. Ondanks de teleurstelling van de Mexicaanse fans kregen beide elftallen na afloop een staande ovatie.

Het vrouwenvoetbal stond na dit voetbalfeest op de kaart. Ja dat dacht men, maar niets was minder waar. De bonden wilden er nog steeds niets van weten en de Engelse vrouwen werden zelfs geschorst. Tot op de dag van vandaag heeft de FIFA trouwens Copa 1971 nog steeds niet officieel erkend. Gelukkig is de kijk op vrouwenvoetbal de laatste jaren veranderd en is het zelfs de snelst groeiende sport. De vrouwen van 1971 hebben toch geschiedenis geschreven.

Ook in Gouda is er al jaren vrouwenvoetbal. SV DONK speelt sinds 1971 competitievoetbal. In 1994 promoveerden ze zelfs naar de nieuwe landelijke 1e divisie. Een hoogtepunt.

Het huidige vlaggenschip van het Goudse vrouwenvoetbal is het eerste vrouwenteam van De Jodan Boys. Ze werden 2 jaar achtereen kampioen en spelen in de subtop van de Hoofdklasse A. Let wel, het hoogst spelende voetbalteam in Gouda. Daar kunnen zelfs de mannen van De Jodan Boys nog een puntje aan zuigen.