Lopers, torens, paarden en pionnen
Op wie moeten we gaan letten vroeg ik me vorige week af. Na 1 competitiewedstrijd valt daar nog niet veel van te zeggen, al hebben een paar Goudse voetbalclubs hun visitekaartje afgegeven. Maar het eerste gewin is kattengespin. Eén zwaluw maakt nog geen zomer of om met Joop Zoetemelk te spreken, “Parijs is nog ver weg”.
De voetbalcompetitie is van start gegaan, en dat is voor veel voetballiefhebbers een zegen. Ik heb me ook vermaakt in Reeuwijk. RVC ’33 tegen Gouderak, nog nooit in competitieverband tegen elkaar gespeeld in de 3e klasse. En dat meteen 8 doelpunten, je kunt je een slechtere zondagmiddag voorstellen. Het kan verkeren.
Maar het meest tot de verbeelding sprekende sportevenement van afgelopen weekend was het Open Goudse Schaakkampioenschap. Het grootste eendaagse schaaktoernooi van Nederland. Topschaak in de Kaasstad. En tussen die internationale grootmeesters loopt dan ook schuchter Liam Vrolijk rond. Binnenkort gaat dit talent naar Georgië, naar het Europees Jeugdkampioenschap. Laten we hopen dat er genoeg geld binnen komt om deze reis mogelijk te maken.
Gouda mag trots zijn op zo’n prachtig toernooi. Terecht dat Messemaker 1847 van alle kanten veel lof krijgt toegezwaaid. En nu nooit meer roepen dat schaken geen sport is, want dan worden heel veel mensen boos. Ik ook.
Op wie moeten we gaan letten
Het speelkwartier is voorbij voor de Goudse voetballers. Die oefenwedstrijden zijn niemendalletjes waarin je extra conditie op doet en waar hooguit de trainer wijzer van wordt. En van bekerwedstrijden wordt je ook niet veel wijzer. Dat zijn ook verplichte nummers waar niet iedere trainer op zit te wachten. Het winnen van de districtsbeker is trouwens behoorlijk lastig en je kunt bij deze wedstrijden alleen maar blessures en schorsingen oplopen. De resultaten van de Goudse voetbalclubs zijn er dan ook naar. Jodan Boys gaat als enige Goudse club door naar de volgende ronde. Nee, het wachten is op de echte wedstrijden.
En die echte wedstrijden beginnen a.s. weekend. De supporters zijn er klaar voor. Het is verleidelijk om hier een aantal voorspellingen te doen, maar niets is ronder dan een voetbal. En die knikker kan alle kanten oprollen. Er zijn teams die zo snel uit de startblokken schieten dat een kampioenschap zo rond de Kerst al tot de mogelijkheden behoort. Anderen komen na een paar maanden pas tot de ontdekking dat de competitie al begonnen is en worden al snel afgeschreven. De waarheid is vaak anders.
Ik ben vooral nieuwsgierig naar de verrichtingen van Soufiane Chairi. Na een schorsing van 12 maanden zal die zeker wat willen bewijzen.
De vakantie zit er nu echt op
Het was wennen afgelopen week. Na een heerlijke vakantie riep de baas weer. Een ontzettende voorraad ongelezen mails stond me lachend en vol verwachting aan te staren. Terwijl ik mij drie weken helemaal afgezonderd had van enig mailverkeer, bleek al snel dat de sportclubs niet stil hadden gezeten.
Vooral de voetbalclubs blijken weer helemaal tot leven gekomen. Nieuwe selecties vlogen me om de oren en het ene oefenprogramma is nog ambitieuzer dan het andere. Zoals elk jaar kijkt iedereen weer gretig uit naar het nieuwe seizoen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Promovendi Olympia en Gouda gaan nieuwe avonturen tegemoet, terwijl degradant DONK zo snel mogelijk het verloren gegane terrein wil heroveren. Jodan Boys had de competitie graag afgelopen zaterdag al hervat, maar ja, terugkeren in de Topklasse is geen eitje.
Afgelopen week begon het nieuwe voetbalseizoen min of meer serieus met de eerste bekerronde. Hoewel ik me afvraag hoeveel waarde je moet hechten aan bekerwedstrijden zou het toch kunnen dat het nieuwe voetbalseizoen een lawine aan doelpunten gaat opleveren. Uitslagen van 4-5 (Olympia – Stedoco), 5-0 (Perkouw – ONA), 4-0 (Nieuwkoop – RVC ’33) en zelfs 9-3 (CVC Reeuwijk – ASW) beloven in ieder geval iets.
Volgend weekend begint de voetbalcompetitie pas echt en dan zullen we het zien.
Dernycriterium Lombardsijde
Ik heb in mijn vakantie weer persoonlijk gezien dat de Belgen helemaal maf zijn van wielrennen. Zelfs de ronduit tegenvallende resultaten van hun favorieten in de Ronde van Frankrijk weerhield ze er niet van om massaal naar de vele wielerkoersen te trekken.
Vorige week donderdag was bij de start van de 4e etappe van de Eneco Tour in Koksijde. Renners als Lars Boom, Bauke Mollema, Sep Vanmarcke, Tom Boonen en Fabian Cancellara werden bestormd door handtekeningjagers. Mooi circus.
De zaterdag daarvoor was ik in Lombardsijde. Op die zonovergoten dag was ik getuige van echte wielerfolklore en pure wielernostalgie. Het jaarlijkse dernycriterium ter ere van Freddy Maertens, die100 meter van het circuit is geboren en die trots handenschuddend rond liep. Freddy had toch maar mooi toppers als Sven Nys, Sep Vanmarcke en Stijn de Volder te strikken.
Als klap op de vuurpijl was er aan het eind van de dag een speciale wedstijd met oud gedienden als Herman van Springel, Johan Museeuw, Fons de Wolf, Willy Planckaert en Ludo Dierickxsens. Pure nostalgie.
Een apart spektakel was het Europees Kampioenschap Hoge Bi. Een race van de Hoge Fietsen uit ver vervlogen tijden. Renners met zware snorren in retrokledij. Jammer dat je zoiets in Nederland niet ziet. Ik zal GRTC Excelsior eens polsen.
En nu even met vakantie
Nu de voetballers op zomerreces zijn heb ik lekker de gelegenheid om eens verder om te heen te kijken. “Dat zou tijd worden” hoor ik sommigen brommen, want er is meer dan voetbal op deze sportwereld. Zij hebben volkomen gelijk. En ik kijk met veel plezier langer dan mijn voetbalneus lang is. Ik was vorige week bij de 3e wedstrijd in de reeks van de Pollepleats Nationale Competitie Fierljeppen in Vlist. Fierljeppen is een sport voor een breed publiek. En het is topsport, dat durf ik met droge ogen te beweren. En als je zo’n middag in een lekker zonnetje naar die springers (en springsters) zit te kijken, dan waan je je weer even decennia terug in je jeugd toen je met vriendjes gewapend met een polsstok door de polders van Benschop trok. Maar dat was louter om bij gebrek aan een brug droog over een sloot te komen.
Maar nu ga ik er een paar weekjes tussenuit. Ik heb me al een Arjen Robben kapsel aangemeten en mijn nieuwe sportfiets, die de afgelopen weken al een beetje warm heeft gedraaid, zal er nu echt aan moeten geloven. De Goudse sportwereld laat ik in ieder geval even voor wat die is. Die kan best drie weken wachten.
Pollepleats Nationale Competitie
Vorig jaar augustus kwam er iets tussen, maar afgelopen zaterdag stond niets een bezoek aan het fierljeppen in de weg. Op de fiets naar de accommodatie van Polsstokclub de Vlist aan de Oost Vlisterdijk. De 3e wedstrijd in de reeks van de Pollepleats Nationale Competitie Fierljeppen. Op drie schansen gingen topspringers uit Friesland en Holland voor de winst. Om kwart voor 3 waren alle technische voorbereidingen getroffen en kon wedstrijdleider Aart de With het startsein geven.Het talrijke publiek op stoeltjes in het gras applaudisseerde voor iedere springer, of ze nu nat gingen of niet. Nieuwsgierige fietsers stopten om naar het schouwspel te kijken.
Bij de dames was Klaske Nauta uit IJlst een klasse apart en bij de junioren haar plaatsgenoot Bobby Zwaagman. Bij de senioren zette Jaco de Groot de toon, maar uiteindelijk moest ook hij het hoofd buigen voor een Fries. De houder van het Nederlands record Bart Helmholt sprong in de vijfde ronde alle aspiraties van de Woerdenaar aan flarden.
Ik heb vroeger ook aan polsstokverspringen gedaan, maar dat was louter om bij gebrek aan een brug droog over een sloot te komen. Is fierljeppen een topsport? Ja, ik vind van wel. Polsstokhoogspringen is dat toch ook! En ik heb een leuke middag gehad.
WK koorts op de Reeuwijkse plassen
Jammer dat de Belgen tegen Argentinië ten onder gingen, want ik had zo gehoopt op een derby van de Lage Landen in de halve finale op het WK in Brazilië. Oranje overleefde de slijtageslag tegen Costa Rica en heeft er een nieuwe nationale held bij. Het WK sprookje duurt nog steeds voort.
Deze week wordt in Reeuwijk het wereldkampioenschap Marblehead gehouden. Zondag ben ik wezen kijken. De prachtige wolkenlucht boven het water bij de Goudse Roei- & Zeilvereniging leek weggelopen uit een schilderij van de 17e eeuwse schilder Jacob van Ruisdael. Golven klotsten tegen de wal en zeilen stonden te klapperen in de wind. De deelnemers waren bezig met het optuigen van hun bestuurbare zeilscheepjes. Vanaf het wedstrijdponton mocht ik de eerste wedstrijd van dichtbij bekijken. Fascinerend om te zien hoe wedstrijdzeilers uit heel Europa hun kleine scheepjes radiografisch vooruit schreeuwden.
Toen ik wegging zag ik een eenzame Kroatische deelnemer (hij had zijn rugnummer al opgespeld) fanatiek in de weer met zijn bootje. Wie weet heeft hij die middag ook naar de tennisfinale op Wimbledon gekeken en zijn voormalige landgenoot Djokovic het goede voorbeeld zien geven. Let op nummer 9.
Maar woensdagavond zitten we weer met miljoenen voor de buis. Het volgende slachtoffer heet Messi.
Het sprookje duurt voort
Met nog vijf minuten te spelen had ik geen hoop meer. De fileermessen en de botte bijlen van de critici waren al tevoorschijn gehaald. Maar ook tegen de Mexicanen had Naranja Mécanica het laatste woord. Als een ware Houdini sloop Oranje naar de kwartfinales. Juichende Nederlanders en treurende Mexicanen. Ook Chilenen zijn diep in de rouw. Zondagmiddag was ik met mijn kleinzoon op de Kinderboerderij en zag daar twee somber voor zich uit starende mannen. Het opschrift van hun zwarte T-shirt maakte duidelijk dat zij fans zijn van Chili. De Oranjegekte duurt voort. Zelfs popfestivals worden tijdelijk stilgelegd.
Ik was zondag ook in het Groenhovenpark bij de cricketers van Olympia. In tegenstelling tot voetbal is cricket een oase van rust. Geen schreeuwende supporters, maar beschaafde aanmoedigingen. Geen opgewonden standjes en de scheidsrechter werd niet belaagd.
Nu moet ik toegeven dat ik een totale leek ben op het gebied van cricket, maar gelukkig is daar altijd nog Ton van Huut. Na een spoedcursus cricket voor dombo’s zijn de termen wicket, overs, wide en all out niet helemaal abracadabra meer voor mij.
Maar ook de cricketers wilden op tijd zijn voor het voetbal en daarom was de wedstrijd eerder begonnen. En die Mexicaanse biertjes smaakten me zondag trouwens voortreffelijk
De Oranjekoorts neemt toe
“Ik ga echt niet al die voetbalwedstrijden kijken hoor” zei ik twee weken geleden tegen een kennis die er min of meer van uitging dat ik het hele WK voetbal wel voor de buis zou hangen. Maar ik moet mijn mening bijstellen. Je zult me niet in een oranje outfit door Gouda zien fietsen en er hangt ook geen grote leeuwenvlag aan mijn voorgevel. Maar ik ben toch meer door de voetbalkoorts getroffen dan ik dacht. En dat heeft niet alleen te maken met het succes van Nederland. Het is een WK met verrassingen. In Brazilië sneuvelen reputaties en staan nieuwe helden op. Wereldkampioen Spanje is roemloos uitgeschakeld. Costa Rica is voor mij voorlopig de tropische verrassing. De Lage Landen spreken een woordje mee, Nederland en België zitten bij de laatste 16. En wanneer u dit leest is ook bekend wie de poulefases hebben overleefd. Op naar de afvalrace.
Wat me nog even van het hart moet is dat ik me stoor aan de vaak ongenuanceerde kritiek op de commentatoren. Ben je enthousiast en meer fan dan journalist, is het niet goed. Geef je zakelijk commentaar, is het ook niet goed. Zoals zo vaak staan ook hier weer de beste stuurlui aan wal. Probeer het zelf eens zou ik zeggen.
Op een mooie oranje zondagmorgen
Gouwestad Sport ligt tot eind augustus stil en dan heb je mooi de tijd om dingen te doen waar je anders niet aan toe komt. Fietsen op de vroege zondagochtend bijvoorbeeld. Lekker het luie zweet eruit rijden. Dat gehang voor de televisie met die voetbal- en hockeywedstrijden is niet echt goed voor je conditie.
Wat is het toch prachtig in de Goudse regio. Via Goudse Hout en Steinse Groen naar Hekendorp. Het terras van het café bij de Goejanverwellesluis was in bezit genomen door een koppel wielrenners. Het oranje was ook hier niet van de lucht. Wilhelmina van Pruisen had het in 1787 ongetwijfeld heel mooi gevonden. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat, na de vernietiging van de Spaanse Armada door de Hollandse Leeuw, nu alle oranje artikelen uit de kast zijn getrokken.
Na pessimisme dreigt de euforie nu toe te slaan. Mark Rutte heeft het al over de finale. Als het in de wedstrijd tegen Australië maar niet mis gaat. Hopelijk heeft van Gaal gekeken naar de twee hockeyfinales. Dan weet hij hoe het wel en hoe het niet moet.
Via de Reeuwijkse Plassen en de Breevaart, met een tussenstop bij ’t Vaantje, terug naar Gouda. Voorlopig mis ik mijn microfoon nog niet.