2019 (1)
De kerstdagen zijn achter de rug. Radio 2 heeft in muziekland te macht weer naar zich toegetrokken met de jaarlijkse Top 2000. De laatste dagen van 2019 zijn geteld. Het jaar zit, om in sporttermen te spreken, in de slotfase van de wedstrijd. En niet alleen 2019 nadert het einde, ook het tweede decennium van de 21e eeuw houdt het voor gezien.
Op sportgebied is het aan de einde van het jaar bijna overal rustig. In Engeland en België voetballen ze tussen Kerst en Oud en Nieuw gewoon door. De dartfans zijn niet van het scherm weg te slaan door het WK darts in het Alexandra Palace in Londen. De schaatsers moeten wel aan de bak, maar verder ligt de sportwereld even stil.
Ook in Gouda heerst er op de sportvelden en in de sportzalen een oase van rust. Slechts hier en daar een toernooi, maar dan heb je het gehad. Een uitzondering is natuurlijk de ijsbaan op de Goudse Markt.
De laatste dagen van een jaar staan ook altijd in het teken van terugblikken. De laatste zin van mijn laatste sportcolumn van vorig jaar was ‘Ik voel het aan mijn water dat 2019 een prachtig sportjaar wordt’. Een jaar later constateer ik dat deze ‘voorspelling’ is uitgekomen. Een paar voorbeelden. De waterpolovrouwen van GZCDONK landskampioen. Aafke van Leeuwen voor de derde keer wereldkampioen. Roeister Lisa Bruijnincx ook wereldkampioen. Het Nederlandse vrouwenteam met de Goudse Julia van der Sprong Europees kampioen rolstoelbasketbal. De voetballers van SV Gouda konden na vele jaren eindelijk weer eens de kampioensvlag hijsen. De komende sportloze weken krijgt u van mij nog meer krenten uit de sportpap van 2019.
Ik wens u tenslotte een goede jaarwisseling en een sportief maar vooral gezond 2020.
Goudse Sportverkiezing
Woensdag 18 december was er weer het NOC*NSF Sportgala, het jaarlijkse feestje voor sportminnend Nederland. Sporters die je normaal gesproken in sporttenue of trainingsoutfit ziet hadden zich nu feestelijk in smoking of galajurk gehesen en flaneerden vrolijk over de rode loper. De zaal zat vol met (oud) topsporters, vrienden, familie en uiteraard met de onvermijdelijke bobo’s en BN’ers. Helaas waren niet alle genomineerde sporters om diverse redenen aanwezig en dat is toch jammer. Gelukkig waren de Nederlandse handbaldames wel aanwezig en gingen er terecht met de titel Sportploeg 2019 vandoor.
Wat mij dit jaar opviel was dat er minder discussie was over de genomineerden, maar misschien heb ik iets gemist. Een sportverkiezing blijft toch enigszins subjectief. Ik heb zo’n verkiezing wel eens een ‘kampioenschap appels en peren vergelijken’ genoemd.
Lokaal vinden er ook sportverkiezingen plaats, hoewel dit de laatste jaren niet altijd meer vanzelfsprekend is. In Bodegraven-Reeuwijk is het sportgala gesneuveld en in Gouda ging het in 2018 ook niet door. Maar op donderdagavond 20 februari 2020 is het weer feest, want de Goudse Sportverkiezing is terug van even weggeweest. Het Goudse Sportgala heeft zich de afgelopen jaren een plaats in de Goudse sportwereld verworven. En altijd gaven, tenzij ze in het buitenland verkeerden, bijna alle genomineerden acte de présence. Een teken dat de sporters het waarderen om genomineerd te zijn.
Ik mag ook deze keer weer juryvoorzitter zijn. Een grote eer. Samen met collega sportjournalisten en de VGSO mogen we er weer tegenaan. En omdat de sportieve prestaties over 2018 ook meetellen verwachten we veel nominaties, want er zijn in 2018 en in 2019 weer geweldige prestaties geleverd. Reageer dus massaal sportverenigingen! Maak het de jury maar lekker moeilijk.
Tenslotte wens ik u heel fijne feestdagen.
Canon van de Goudse sportwereld
Tijdens de presentatie van het Gouds Sportakkoord vroeg de voorzitter van een Goudse sportvereniging me wanneer ik met een update van de Canon van de Goudse sportwereld zou komen. Ik had nl. in juni in mijn sportcolumn gesuggereerd dat de canon die ik op 25 oktober 2006 geschreven had na 13 jaar aan vernieuwing toe is. In 13 jaar is er op sportgebied in Gouda veel gebeurd en zijn er topprestaties geleverd.
Dus hier komt de nieuwe lijst van de 50 sporters (in alfabetische volgorde) die veel hebben betekend (en nog steeds betekenen) in de Goudse sportwereld.
Sarya Aarts, Naziem Akabbouz, Ted-Jan Bloemen, Bert Bouwer, Jan Bredie, Cees Brem, Bob Bron, Danielle de Bruijn, Joop Cabout, Paulien van Deutekom, Edith van Dijk, Mario den Edel, Robin van Galen, Ard Geelkerken, Arie van Gemeren, Bert Graafland, Ton de Gruyl, Duncan van Haaren, Bert Hertog, Ronald Hertog, Lieneke van den Heuvel, Martijn van IJzendoorn, Piet de Jong, Bastiaan de Knoop, Joop Kruisinga, Aafke van Leeuwen, Laura Molenaar, Walter de Mooij, Piet van Mullem, Pascal van Norden, Andrea Nuyt, G.W. Oussoren, Bertus Overkamp, Femke Pluim, Pim Pruschen, Remco Raghunath, Allard Schulenklopper, Dolf van der Speld, Bart van der Sprong, Julia van der Sprong, John Stubbe, Joy Stubbe, Ingrid Veenhuis, Boy Vogelzang, Stephen de Vries, Reinier Walthie, Tosca de Wit, Roland van Zuilen en Jaap Zweere.
Het opstellen van een lijst kan vast rekenen op instemming maar ook op kritiek. Waarom die wel en die niet. Ik ben zo eerlijk te zeggen dat persoonlijke voorkeuren ook een rol spelen. Desondanks heb ik geprobeerd een goede doorsnee van de prachtige Goudse sporthistorie te presenteren. En als u het er niet mee eens bent, dan weet u mij vast wel te vinden.
Gouds Sportakkoord
‘Het Gouds Sportakkoord is klaar!’, luidde de eerste zin van het persbericht dat de gemeente Gouda verspreidde. Het uitroepteken achter deze zin doet vermoeden dat met heel blij is met dit akkoord. Dit lokale sportakkoord is een gezamenlijk product van de gemeente Gouda, Sport.Gouda, sportverenigingen, welzijnsinstanties, gezondheidszorg, onderwijs en Goudse ondernemers.
Ik was vorige week dinsdag een van de vele belangstellenden in Rederij de Vrijheid op GOUDAsfalt waar het Gouds Sportakkoord officieel ten doop werd gehouden en door veel partijen letterlijk werd ondertekend. Wethouder Bunnik van Sportzaken onderstreepte het belang van dit akkoord. Verbinding is een woord dat veelvuldig viel. Sport en bewegen in zijn vele verschijningen. Ook de topsport wordt niet vergeten en ik wil niet zeggen dat dit met een ambassadeur als John Stubbe meteen wordt ‘geregeld’, maar het scheelt toch een slok op een borrel als je er zo’n bevlogen local hero bij hebt.
Het Gouds Sportakkoord heeft vijf pijlers waarin veel ambities worden uitgesproken en acties worden aangekondigd. Op een aantal gebieden zijn al meerdere acties uitgevoerd, zoals bij de sportverenigingen AV Gouda en GC & FC Olympia. En in het onderwijs krijgen leerlingen van ZMLK De Ark, CSG Goudse Waarden en OBS De Kas mee wat een gezonde leefstijl is en hebben deze scholen inmiddels het predikaat Gezonde School aan de muur hangen.
De plannen zijn er dus en aan goede bedoelingen ontbreekt het niet. Maar voor niets gaat de zon op en zoals alles kosten ook deze plannen geld. Maar het ministerie van VWS is zo vriendelijk om zowel in 2020 als in 2021 € 40.000 ter beschikking te stellen. En bij dit uitvoeringsbudget zal het hopelijk niet blijven. Nu mogen ‘wij’ de prioriteiten gaan stellen. Een mooie klus.
foto Pim MulBusje komt zo
Ajax reisde deze week met de trein naar hun Europacupwedstrijd. Of de Amsterdammers dit nu hebben gedaan om het milieu minder te belasten weet ik niet, maar ik vond het wel een mooi idee.
Veel voetbalclubs, ook amateurverenigingen, hebben een eigen bus ter beschikking. Als sportverslaggever maak ik regelmatig van de mogelijkheid gebruik om mee te reizen. In mijn sportcolumn van vorige week vertelde ik al over die lange busreis naar Vlissingen. Zo’n busreis heeft voordelen. Je kunt een praatje maken met de spelers of een boek lezen. Leuk vind ik ook dat de bus, na een winstpartij uiteraard, op de terugreis de rotondes twee keer neemt. Ik heb dit trouwens de laatste tijd niet meer meegemaakt ondanks de toename van het aantal rotondes.
Een ‘nadeel’ van zo’n busreis is wel dat je de tijd niet in de hand hebt. Ik herinner me nog een lange busreis naar Nijverdal toen de dames van DONK de waterpolofinale moesten spelen. En als de bus dan pech heeft en de Goudse dames ook nog verliezen dan is zo’n busreis minder leuk. Ik hou ook niet echt van die verschrikkelijke ‘muziek’ die de voetballes soms draaien. Maar dat is mijn probleem, dus neem ik dat op de koop toe. Ik ben tenslotte gast aan boord.
GSV doet het ook met de bus, maar op een speciale manier. Zij nemen gewoon de lijnbus naar Haastrecht. En zaterdag gingen sommige spelers zelfs op de fiets, de voetbaltas onder de snelbinders, naar Stolwijk. A.s. zaterdag speelt GSV tegen Gouderak en het zou mij niet verbazen als ze dan gewoon weer de lijnbus nemen. Ook Bergambacht, Cabauw, Ammerstol, Polsbroek en Moordrecht zijn goed te doen met Arriva. Het schoolreisje is terug!
Verre reizen
Sporten op hoog niveau heeft voor- en nadelen. Het grote voordeel is het sportieve aanzien. Je ontstijgt de lokale bekendheid en trekt ook belangstelling uit het hele land en zelfs uit het buitenland. Enkele recente voorbeelden zijn de wereldtitels jiu jitsu van Aafke van Leeuwen en Liam Rietbroek afgelopen week. Begin deze maand veroverde para-atleet Ronald Hertog de wereldtitel op de 200 meter tijdens het WK in Dubai. Maar het sporten op hoog niveau heeft ook zijn nadelen. Je moet als topsporter goede sponsoren hebben, want voor niets gaat de zon op.
Bij de teamsporten spelen deze voor- en nadelen ook. De mannen van vrouwen van GZC DONK spelen al jaren in de top van het Nederlandse waterpolo. In de competitie worden vele kilometers gemaakt en bij het spelen van Europese wedstrijden spelen de pecunia soms een doorslaggevende rol. De dammers van Damlust spelen ook op het hoogste niveau in Nederland en reizen ook kris kras door Nederland. En zo zijn er nog meer voorbeelden.
Ook bij het amateurvoetbal in Gouda zijn er voor- en nadelen. Voor het lagere voetbal valt het nog wel mee, want in de 4e klasse C heeft GSV voor de gehele competitie genoeg aan een volle tank benzine. Maar de spelersbus van hoofdklasser Jodan Boys heeft een kilometerstand waar je u tegen zegt.
De gevolgen van de terugloop van het prestatievoetbal op de zondag in West 2 zijn ook duidelijk merkbaar. Zo reisde ik zondag met de spelersbus van Olympia mee naar Vlissingen, in totaal toch zo’n 300 kilometer. Een nadeel is ook dat de supporters ver moeten reizen, maar ik heb gemerkt dat dat voor de diehard supporters toch geen probleem is. Bovendien kom je nog eens ergens.
OVVO
Ik las vorige week een leuk interview met Corrie Ursum en Willem Dekker over voetbal voor 55+ vrouwen. Corrie had een Deense documentaire gezien over oudere vrouwen die lekker buiten trainen en een balletje trappen. Dat vond zij wel wat en zocht contact met Willem Dekker die ook enthousiast was.
Nieuwsgierig geworden ging ik vrijdagmorgen naar het ONA-terrein waar om 10.00 uur de eerste training zou zijn. Het was koud en er stond een gure wind, maar dat weerhield acht dappere vrouwen er niet van om het trainingsveld te betreden. Trainer Willem Dekker (‘ik heb geen tijd om van mijn pensioen te genieten’), ging aan de slag om de dames de eerste kneepjes van het voetbalspel bij te brengen.
Kou en wind deerden de dames niet en na vijf kwartier ging men moe maar voldaan naar de kantine. Op naar de koffie (voor een wijntje was het nog te vroeg). Ideeën, telefoonnummers en e-mailadressen werden uitgewisseld en er moest een Facebookpagina komen. Willem Dekker ging met ‘zijn’ vrouwen op de foto.
De dames hadden ook al een logo ontworpen. Een variatie op het bekende tegen kernwapens schoppende vrouwtje van tekenaar Opland met daaronder de letters OVVO. Nu denk ik bij die letters aan de bekende Amsterdamse honk- en softbalvereniging. Maar de letters op dit logo betekenen niet Op Volharding Volgt Overwinning, maar Oudere Vrouwen Voetballen Ook.
Is OVVO een nieuwe loot aan de Goudse sportboom? Aan het enthousiasme van die vrijdagmorgen te zien zou dat zo maar kunnen. Bondscoach Sarina Wiegman zal niet komen kijken want het plezier staat voorop, hoewel ik iemand al hoorde dromen over een wedstrijd in Denemarken. Het gezegde ‘Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’ heeft bij OVVO een andere invulling gekregen. 
William Webb Ellis
Bij het noemen van de naam William Webb Ellis zal er bij veel mensen niet direct een lampje gaan branden. Deze in 1806 in Salford geboren Britse geestelijke wordt beschouwd als de uitvinder van rugby. Hoewel de geleerden het er niet over eens zijn of hij werkelijk de uitvinder is, heeft Ellis toch een belangrijke plaats in de geschiedenis en de tradities van de rugbysport. Het mooiste eerbetoon is de Webb Ellis Cup, de beker voor de wereldkampioen rugby.
Het WK rugby werd dit jaar in Japan gespeeld en de Zuid-Afrikaanse Springbokken veroverden de Webb Ellis Cup door in de finale Engeland te verslaan. Miljoenen rugbyliefhebbers over de gehele wereld hebben wekenlang genoten van de wedstrijden. Ook bij RFC Gouda was men uiteraard in de ban van het WK. De finale op zaterdagmorgen 2 november jl. werd door ruim 60 rugbyliefhebbers, terwijl men zich te goed deed aan een echt English breakfast, bekeken op een groot scherm in het clubhuis.
Ik was zondagmiddag bij de Goudse rugbytrots om verslag te doen van hun wedstrijd tegen WRC Hornets. De bal was die middag duidelijk niet rond voor de Haagse studenten want ze werden afgedroogd met maar liefst 80-0! Na afloop werd uiteraard gezamenlijk de beroemde 3e helft gevierd.
RFC Gouda bestaat volgend jaar 40 jaar. De vereniging bloeit als nooit tevoren. Het 1e team is de trotse koploper in de 3e klasse. Samen met Dordrecht en Eilanders uit Middelharnis is een 2e team opgetuigd onder de naam “Batavieren”. Drie (oud) jeugdspelers zijn inmiddels jeugdinternationaal.
RFC Gouda, een mooie club voor jong en oud. Van de kleinste guppen tot de senioren van Gouda’s Glorie en de moeders die het damesteam vormen.
Mister Excelsior
‘Goede middag sportluisteraars’. Deze zin was jaren geleden wekelijks te horen bij Gouwestad Sport. Exact om kwart over twee was het tijd voor wielrennen. Onze vaste wielercorrespondent deed dan uitgebreid verslag van de wielerwedstrijd die ‘s-morgens was verreden. De winnaar kreeg alle lof, maar ook de renners die een mindere dag hadden werden niet vergeten. Ook tijdens de zomerstop van Gouwestad Sport was hij te horen. ‘Kun je niet regelen dat ik gewoon even inbreek bij de muziekprogramma’s’. Verzoek gehonoreerd!
Onze correspondent hield ook alles nauwkeurig bij. Hij meldde me eens dat hij op een zondag voor de 250e keer zijn wielerpraatje zou houden. Ik heb hem in de studio getrakteerd op een bos bloemen. Ook tijdens een live uitzending van de sportverkiezingen van Gouwestad was hij eens te gast en alle aanwezigen konden zien hoe hij zijn wielerverslag deed. Verbazing alom, want hij had wel wat aantekeningen en hij maakte er als het ware een toespraak van.
Afgelopen donderdag overleed de heer G.W. Oussoren. Niet alleen onze voormalige wielercorrespondent, maar hij was ook 24 jaar voorzitter van GRTC Excelsior. Een legendarische voorzitter! Een man die bijna letterlijk voor zijn cluppie vocht. Mijn eerste kennismaking met hem was begin jaren ’80. Ik werkte bij de Sportstichting en de heer Oussoren kwam elke maandagmorgen naar ons kantoor aan de Sportlaan om te vragen hoe het stond met zijn subsidieaanvraag voor een nieuwe clubaccommodatie. De aanhouder won uiteraard want hij heeft de nodige centen losgepeuterd.
GRTC Excelsior heeft inmiddels een prachtig parcours en clubhuis aan het Kale Jonkerpad. Op het clubhuis pronkt trots in grote letters de naam van G.W. Oussoren. De man die heel veel betekend heeft voor de wielersport en zeker voor zijn GRTC Excelsior. Een icoon is heengegaan.
Allemaal meningen
‘Voetbal is de belangrijkste bijzaak in het leven’. Het is niet helemaal duidelijk wie deze uitdrukking voor het eerst heeft gebruikt. De naam Kees Jansma valt vaak. Maar ook die van Herman Kuiphof, de legendarische sportjournalist die afgelopen zondag precies 100 jaar geleden werd geboren.
Ik vraag me wel eens af hoe Kuiphof zou hebben gereageerd op de absurde aandacht voor voetbal. En dan bedoel ik niet de sport op zich, maar het geouwehoer er om heen. Sla een willekeurige krant open. Ze weten soms van gekkigheid niet wat ze moeten schrijven. En aan randzaken, obligate feitjes en vooral aan veelal ongebreidelde meningen helemaal geen gebrek.
Op radio en vooral op tv neemt de diarree aan zogenaamde ‘talkshows’ over voetbal hand in hand toe. Iedere zichzelf respecterende omroep of zender heeft zijn eigen ‘meningencircus’. ‘Veronica Inside’. ‘Bij Kees aan tafel’. ‘Rondo’. ‘Studio voetbal’. En zo kan nog wel even doorgaan.
Op FOX Sports is het helemaal een kakafonie aan meningen. Ik zat afgelopen week te wachten op de samenvattingen van de wedstrijden in de Europa League. Maar eerst moest het meningencircus over ons worden uitgestrooid om daarna snel nog een paar wedstrijdbeelden te laten zien. Gelukkig sneuvelt er ook wel eens een programma want na 1 seizoen werd VTBL van Humberto Tan van de buis gehaald. Zelfs de meest verstokte voetbalfans vonden dit programma blijkbaar ook te erg.
Ik geef toe dat ik ook regelmatig langs de nodige ‘talkshows’ zap. Soms zit ik een hele uitzending van ‘Veronica Inside’ of ‘Studio Voetbal’ uit. Hopend op een informatieve avond. Maar bijna altijd is er na afloop teleurstelling en dan moet ik aan de beroemde uitspraak van Herman Kuiphof denken: “Zijn we er tóch ingetuind”.