Ciara
En toen had ik zondag ineens een vrije dag. Met dank aan Ciara of dankzij Ciara, het is maar net hoe je het bekijkt. De KNVB had alle voetbalwedstrijden voor zondag afgelast. En hoewel er ook tegengeluiden waren, was dat voor de afwisseling eens een duidelijk (en wijs) besluit van de voetbalbond. Ze lieten de supporters nu niet in de kou staan. Het was dus een rustige zondag op sportgebied. Zelfs biljartwedstrijden en ook de tafeltenniswedstrijd van de dames van Vriendenschaar werden gecanceld. De organisatoren van het NK Tegenwindfietsen hadden trouwens geen betere dag kunnen kiezen. Stoere binken die lekker met de bakkes in de wind de strijd met elkaar en de elementen aangaan. Maar tot grote verbazing van velen werden de wedstrijden halverwege gestaakt. Niet omdat de fietsers niet durfden, maar omdat het voor de materiaalwagens op de Oosterscheldekering onverantwoord was. Ciara zal hier wel vervloekt zijn.
Het afgelopen weekend stond ook in het teken van afscheid nemen. Na 35 jaar nam Raymond van Barneveld zaterdag afscheid. Barney bergt zijn pijlen definitief op. De man die de dartsport in Nederland populair maakte houdt het voor gezien. Hij zei opgelucht te zijn en dat nu eindelijk alles weer leuk is. Ja, dan denk ik ‘was dan eerder gestopt man’. Gelukkig stopte Barney nu op tijd, want als hij dat een dag later had gedaan, had de martelgang van de voormalige Haagse postbode dankzij Ciara misschien nog langer geduurd.
Ik heb mij in ieder geval zondag niet verveeld. Een mooie documentaire over soulzanger Donny Hathaway, de biografieën van Louis Couperus en de 18e eeuwse Schots-Nederlandse kapitein John Gabriel Stedman en de muziek van Bob Dylan waren meer dan een pleister op de sportwonde die Ciara veroorzaakte.
Olympische Zomerspelen
De Olympische Spelen van 1928 werden in Amsterdam gehouden. Los Angeles was afgetroefd. Nederland had toen de primeur dat voor het eerst de olympische vlam werd ontstoken. Koningin Wilhelmina weigerde de openingsceremonie bij te wonen en omdat die op een zondag plaatsvond, protesteerde de SGP.
In 2012 deed Nederland pogingen om de Olympische Zomerspelen in 2028 weer naar Nederland te halen. Maar de lobby van Nederland mislukte en de Spelen werden toegewezen. Uitgerekend aan Los Angeles!
Nu willen een aantal oud-atleten en het bedrijfsleven een poging te wagen om de Olympische Zomerspelen van 2032 naar Nederland te halen. Behalve het geld zal ook het maatschappelijke draagvlak een belangrijke rol gaan spelen. Voor- en tegenstanders gaan zich roeren. I.p.v. de SGP zal nu de Partij voor de Dieren protest aantekenen lijkt mij.
Zou de stad Gouda eventueel iets kunnen betekenen? De waterpolowedstrijden kunnen in het Groenhovenbad worden gespeeld. En als we jiu jitsu als demonstratiesport introduceren? In die sport is Gouda absoluut een wereldtopper. Aafke van Leeuwen en Boy Vogelzang zijn in 2032 helaas te oud, maar Sportschool Den Edel trekt gewoon een blik nieuwe toppers open. En Mario den Edel is een icoon in die wereld, dus dat helpt wellicht ook.
Het zijn nog maar plannen, maar de discussie zal de komende tijd ongetwijfeld losbarsten. De Olympische Zomerspelen 2032 in Nederland, het lijkt leuk, maar wat haal je op je hals. Het EK voetbal van 2000 was al een hele klus, de Formule I Dutch Grand Prix in Zandvoort in mei dit jaar heeft ook veel voeten in aarde. Maar vergeleken bij de Olympische Spelen is dat kinderspel. En 2032 is ook geen 1928. Niet aan beginnen dus. Maar ja, wie ben ik.
Nieuw Varkenoord
Ik loop nu ruim 35 jaar als verslaggever rond in de sportwereld en in die tijd ben ik op heel veel sportcomplexen geweest. Sportvelden, sporthallen, sportzalen en zwembaden, te veel om op te noemen. Maar er is de laatste jaren ook hier ontzettend veel veranderd. Verouderde accommodaties hebben plaatsgemaakt voor nieuwbouw, zoals b.v. bij Olympia. De oude kleedkamers, de kantine en de gammele tribune zijn gesloopt en er is een prachtige accommodatie voor in de plaats gekomen.
Er zijn ook sportvelden helemaal verdwenen. Veel Goudse sportliefhebbers, die nu wekelijks in het Groenhovenpark hun favorieten aanmoedigen, denken soms nog met weemoed terug aan de oude sportvelden aan de Nieuwe Vaart. Het knusse complex van SV DONK aan de Julianasluizen moest plaats maken voor de Zuidelijke Randweg. Sporthal De Springers, de eerste sporthal van Gouda, is in 2012 gesloopt. Sporthal De Zebra en de nieuwe Mammoet zijn er voor in de plaats gekomen. De zwembaden de Trefkuil, het Spaardersbad en de Tobbe zijn ook geschiedenis. Nieuwe accommodaties zijn geboren. Sportpark Uiterwaard, de voetbalvelden aan de Nieuwe Donkstraat en binnenkort ook de nieuwe sporthal bij het tamelijk nieuwe Groenhovenbad.
Over nieuwe accommodaties gesproken. Ik was zaterdag in Rotterdam op Nieuw Varkenoord, het spiksplinternieuwe complex van SC Feyenoord. ‘We zijn er groos op meneer’, sprak een bestuurslid met een vet Rotterdams accent. En daar was geen woord van gelogen. Alleen het scorebord werkte nog niet en één van de bierpompen produceerde alleen schuim. Maar verder was alles pico bello. Bij de opkomst van beide elftallen schalde ‘Mijn Feyenoord’ van Lee Towers luid uit de speakers. En voor een verslaggever is het heerlijk comfortabel om vanaf de fraaie Giovanni van Bronckhorst tribune de wedstrijd te kunnen verslaan.
Uit de winterstop
Ik zag afgelopen zaterdag veel vrolijke gezichten. Veel voetbalfans waren blij dat de winterstop er op zat. Een paar weekjes zonder voetbal is leuk, maar het moet natuurlijk niet te lang duren. En de fans waren uiteraard benieuwd of hun favorieten een beetje goed uit de winterstop zouden komen, want dat is ook maar afwachten. Een paar weken niet voetballen kan het ritme verstoren. Een team dat voor de winterstop in de zgn. ‘winning mood’ zat had wellicht liever helemaal geen winterstop gehad. En een team dat daarentegen behoorlijk van slag was, zou zo’n onderbreking misschien juist goed uitkomen.
Aangezien we niet in Engeland wonen zal een discussie over al dan niet een winterstop houden nauwelijks worden gevoerd. Bij het nut van een trainingskamp kun je misschien eerder vraagtekens zetten. En dan vooral over een trainingskamp in zonnige oorden. De Hollandse kou ontvluchten en de zon opzoeken.
Hoofdklasser Jodan Boys was een paar dagen in Torremolinos neergestreken. Hard trainen, geen wedstrijdjes spelen en verder veel lol maken. Teambuilding was het toverwoord. Ik ga verder niet in op het nut van trainingskampen, maar als je wint heb je gewoon gelijk. Jodan Boys versloeg streekgenoot en koploper Sportlust ’46 met 4-1. Beide teams deden niet veel voor elkaar onder en de bezoekers uit Woerden hadden voetballend eigenlijk meer in hun mars. Maar daar ben je er niet mee. Jodan Boys speelde meer als een team en als ook de tegenstander op een aantal fronten verzaakt dan stap je als thuisploeg uiteindelijk juichend van het veld. Had Sportlust ’46 in plaats van naar Doorwerth ook naar Torremolinos moeten gaan?
A.s. weekend hervatten ook de overige amateurs hun competitie. Ik ben reuze benieuwd hoe zij uit de winterstop komen.
2020
Het sportjaar 2020 is voorzichtig begonnen en zal de komende weken weer in volle hevigheid losbarsten. Op de nieuwjaarsrecepties waar ik de afgelopen week aanwezig was voerde optimisme voor het nieuwe sportjaar de boventoon. Sportief zit het dus wel snor mag ik hier uit afleiden. Maar er werd ook zorg uitgesproken, want het wordt voor sportclubs steeds moeilijker om voldoende vrijwilligers te krijgen. En een sportclub drijft nu eenmaal op vrijwilligers. Zonder scheidsrechter, elftalbegeleider, onderhoudsman, barpersoneel, wedstrijdsecretaris, ouders die hun kinderen naar wedstrijden rijden en bestuursleden kun je als sportclub wel inpakken en wegwezen. Het verloop in het vrijwilligersbestand is tegenwoordig groot. Iedereen heeft het druk en men staat, om welke redenen dan ook, niet te trappelen om de vrijwillige handen uit de vrijwillige mouwen te steken. Een maatschappelijke trend die helaas ook voor de sportwereld op gaat. De oudjes doen het nog wel, maar de jeugd staat helaas niet te springen.
Maar terug naar het optimisme. Voor een aantal Goudse sportclubs is 2020 een speciaal jaar. Ik licht er een paar uit. SV DONK is aan hun jubileumjaar begonnen en gaat het feit dat ze dit jaar een eeuw oud zijn groots vieren. De creatie van Pater van den Donk en de heer Karsbergen is na een eeuw nog springlevend. SV Gouda gaat in juni een feestje bouwen om te vieren dat het 50 jaar geleden is dat de zaterdagtak werd opgericht. In diezelfde maand is het ongetwijfeld ook groot feest bij RFC Gouda. Nu hebben de Goudse rugbyers nooit veel moeite met de zgn. derde helft, maar de derde helft om het 40-jarig jubileum te vieren zal ongetwijfeld zeer speciaal worden.
Mijn voorzichtige voorspelling is dat het een mooi sportjaar wordt.
2019 (2)
De grote Noorse kerstboom op de Goudse Markt is onttakeld. De laatste oliebollen en appelflappen zijn weggehapt. Het is de tijd van de nieuwjaarsrecepties. Tijd van goede wensen en mooie voornemens. Welkom in het nieuwe jaar. Welkom in een nieuw decennium.
Op sportgebied is het nog tamelijk rustig. Voetballers zijn op trainingskamp, al dan niet in zonnige oorden, en schijnen zich daar heel goed te vermaken. Oppeppen voor 2e helft van de competitie die over een paar weken weer wordt hervat.
In mijn vorige sportcolumn blikte ik terug op het sportseizoen 2019 en constateerde ik dat het een mooi sportjaar was met prachtige resultaten met nationale, Europese en wereldtitels. Een opmerkelijk feit in 2019 vond ik verder de opleving van GSV. Als een feniks is de 106 jaar oude Goudse voetbalclub uit zijn as herrezen.
Helaas moest de Goudse sportwereld in 2019 ook afscheid nemen van een aantal coryfeeën. Ik licht er een paar uit. Wereldkampioene Paulien van Deutekom, erelid van SC Gouda en ambassadeur van de stad Gouda. De atletiekwereld verloor Ed Vergeer, jarenlang atletiektrainer bij AV Gouda. GRTC Excelsior verloor in 2019 ook aan aantal prominente en actieve leden. Een van hen was de heer Oussoren, erelid en meer dan 20 jaar voorzitter van de Goudse wielervereniging. Mister Excelsior heeft heel veel betekend voor de club. Damlust werd opgeschrikt door het overlijden van Gerardo IJssel en Peter Pippel.
Het nieuwe sportjaar staat te trappelen om te beginnen. Iedereen is optimistisch, dus ik ben benieuwd. ONA heeft zijn mooie jubileumjaar achter de rug en voor SV DONK is zondag het startschot gelost voor hun 100-jarige jubileum. En met dat mooie nieuwe retroshirt zullen de punten toch binnen moeten stromen. Proost op een mooi 2020!
2019 (1)
De kerstdagen zijn achter de rug. Radio 2 heeft in muziekland te macht weer naar zich toegetrokken met de jaarlijkse Top 2000. De laatste dagen van 2019 zijn geteld. Het jaar zit, om in sporttermen te spreken, in de slotfase van de wedstrijd. En niet alleen 2019 nadert het einde, ook het tweede decennium van de 21e eeuw houdt het voor gezien.
Op sportgebied is het aan de einde van het jaar bijna overal rustig. In Engeland en België voetballen ze tussen Kerst en Oud en Nieuw gewoon door. De dartfans zijn niet van het scherm weg te slaan door het WK darts in het Alexandra Palace in Londen. De schaatsers moeten wel aan de bak, maar verder ligt de sportwereld even stil.
Ook in Gouda heerst er op de sportvelden en in de sportzalen een oase van rust. Slechts hier en daar een toernooi, maar dan heb je het gehad. Een uitzondering is natuurlijk de ijsbaan op de Goudse Markt.
De laatste dagen van een jaar staan ook altijd in het teken van terugblikken. De laatste zin van mijn laatste sportcolumn van vorig jaar was ‘Ik voel het aan mijn water dat 2019 een prachtig sportjaar wordt’. Een jaar later constateer ik dat deze ‘voorspelling’ is uitgekomen. Een paar voorbeelden. De waterpolovrouwen van GZCDONK landskampioen. Aafke van Leeuwen voor de derde keer wereldkampioen. Roeister Lisa Bruijnincx ook wereldkampioen. Het Nederlandse vrouwenteam met de Goudse Julia van der Sprong Europees kampioen rolstoelbasketbal. De voetballers van SV Gouda konden na vele jaren eindelijk weer eens de kampioensvlag hijsen. De komende sportloze weken krijgt u van mij nog meer krenten uit de sportpap van 2019.
Ik wens u tenslotte een goede jaarwisseling en een sportief maar vooral gezond 2020.
Goudse Sportverkiezing
Woensdag 18 december was er weer het NOC*NSF Sportgala, het jaarlijkse feestje voor sportminnend Nederland. Sporters die je normaal gesproken in sporttenue of trainingsoutfit ziet hadden zich nu feestelijk in smoking of galajurk gehesen en flaneerden vrolijk over de rode loper. De zaal zat vol met (oud) topsporters, vrienden, familie en uiteraard met de onvermijdelijke bobo’s en BN’ers. Helaas waren niet alle genomineerde sporters om diverse redenen aanwezig en dat is toch jammer. Gelukkig waren de Nederlandse handbaldames wel aanwezig en gingen er terecht met de titel Sportploeg 2019 vandoor.
Wat mij dit jaar opviel was dat er minder discussie was over de genomineerden, maar misschien heb ik iets gemist. Een sportverkiezing blijft toch enigszins subjectief. Ik heb zo’n verkiezing wel eens een ‘kampioenschap appels en peren vergelijken’ genoemd.
Lokaal vinden er ook sportverkiezingen plaats, hoewel dit de laatste jaren niet altijd meer vanzelfsprekend is. In Bodegraven-Reeuwijk is het sportgala gesneuveld en in Gouda ging het in 2018 ook niet door. Maar op donderdagavond 20 februari 2020 is het weer feest, want de Goudse Sportverkiezing is terug van even weggeweest. Het Goudse Sportgala heeft zich de afgelopen jaren een plaats in de Goudse sportwereld verworven. En altijd gaven, tenzij ze in het buitenland verkeerden, bijna alle genomineerden acte de présence. Een teken dat de sporters het waarderen om genomineerd te zijn.
Ik mag ook deze keer weer juryvoorzitter zijn. Een grote eer. Samen met collega sportjournalisten en de VGSO mogen we er weer tegenaan. En omdat de sportieve prestaties over 2018 ook meetellen verwachten we veel nominaties, want er zijn in 2018 en in 2019 weer geweldige prestaties geleverd. Reageer dus massaal sportverenigingen! Maak het de jury maar lekker moeilijk.
Canon van de Goudse sportwereld
Tijdens de presentatie van het Gouds Sportakkoord vroeg de voorzitter van een Goudse sportvereniging me wanneer ik met een update van de Canon van de Goudse sportwereld zou komen. Ik had nl. in juni in mijn sportcolumn gesuggereerd dat de canon die ik op 25 oktober 2006 geschreven had na 13 jaar aan vernieuwing toe is. In 13 jaar is er op sportgebied in Gouda veel gebeurd en zijn er topprestaties geleverd.
Dus hier komt de nieuwe lijst van de 50 sporters (in alfabetische volgorde) die veel hebben betekend (en nog steeds betekenen) in de Goudse sportwereld.
Sarya Aarts, Naziem Akabbouz, Ted-Jan Bloemen, Bert Bouwer, Jan Bredie, Cees Brem, Bob Bron, Danielle de Bruijn, Joop Cabout, Paulien van Deutekom, Edith van Dijk, Mario den Edel, Robin van Galen, Ard Geelkerken, Arie van Gemeren, Bert Graafland, Ton de Gruyl, Duncan van Haaren, Bert Hertog, Ronald Hertog, Lieneke van den Heuvel, Martijn van IJzendoorn, Piet de Jong, Bastiaan de Knoop, Joop Kruisinga, Aafke van Leeuwen, Laura Molenaar, Walter de Mooij, Piet van Mullem, Pascal van Norden, Andrea Nuyt, G.W. Oussoren, Bertus Overkamp, Femke Pluim, Pim Pruschen, Remco Raghunath, Allard Schulenklopper, Dolf van der Speld, Bart van der Sprong, Julia van der Sprong, John Stubbe, Joy Stubbe, Ingrid Veenhuis, Boy Vogelzang, Stephen de Vries, Reinier Walthie, Tosca de Wit, Roland van Zuilen en Jaap Zweere.
Het opstellen van een lijst kan vast rekenen op instemming maar ook op kritiek. Waarom die wel en die niet. Ik ben zo eerlijk te zeggen dat persoonlijke voorkeuren ook een rol spelen. Desondanks heb ik geprobeerd een goede doorsnee van de prachtige Goudse sporthistorie te presenteren. En als u het er niet mee eens bent, dan weet u mij vast wel te vinden.
Gouds Sportakkoord
‘Het Gouds Sportakkoord is klaar!’, luidde de eerste zin van het persbericht dat de gemeente Gouda verspreidde. Het uitroepteken achter deze zin doet vermoeden dat met heel blij is met dit akkoord. Dit lokale sportakkoord is een gezamenlijk product van de gemeente Gouda, Sport.Gouda, sportverenigingen, welzijnsinstanties, gezondheidszorg, onderwijs en Goudse ondernemers.
Ik was vorige week dinsdag een van de vele belangstellenden in Rederij de Vrijheid op GOUDAsfalt waar het Gouds Sportakkoord officieel ten doop werd gehouden en door veel partijen letterlijk werd ondertekend. Wethouder Bunnik van Sportzaken onderstreepte het belang van dit akkoord. Verbinding is een woord dat veelvuldig viel. Sport en bewegen in zijn vele verschijningen. Ook de topsport wordt niet vergeten en ik wil niet zeggen dat dit met een ambassadeur als John Stubbe meteen wordt ‘geregeld’, maar het scheelt toch een slok op een borrel als je er zo’n bevlogen local hero bij hebt.
Het Gouds Sportakkoord heeft vijf pijlers waarin veel ambities worden uitgesproken en acties worden aangekondigd. Op een aantal gebieden zijn al meerdere acties uitgevoerd, zoals bij de sportverenigingen AV Gouda en GC & FC Olympia. En in het onderwijs krijgen leerlingen van ZMLK De Ark, CSG Goudse Waarden en OBS De Kas mee wat een gezonde leefstijl is en hebben deze scholen inmiddels het predikaat Gezonde School aan de muur hangen.
De plannen zijn er dus en aan goede bedoelingen ontbreekt het niet. Maar voor niets gaat de zon op en zoals alles kosten ook deze plannen geld. Maar het ministerie van VWS is zo vriendelijk om zowel in 2020 als in 2021 € 40.000 ter beschikking te stellen. En bij dit uitvoeringsbudget zal het hopelijk niet blijven. Nu mogen ‘wij’ de prioriteiten gaan stellen. Een mooie klus.





foto Pim Mul