Gerritschinkel.nl Columns & meer

Dudley Taft – Fire horse

Dudley Taft (4 juli 1966, Washington, DC), achter-achterkleinzoon van de 27^e president van de Verenigde Staten William Howard Taft (1857 – 1930), is een Amerikaanse bluesrock muzikant. Zijn muzikale carrière begon in 1990 toen hij zich als tweede gitarist voegde bij de in Seattle gevestigde band Sweet Water. In 1991 verscheen hun debuutalbum TER. In 1995 richtte Taft de rockband Second Coming op. Nadat hij begin jaren 2000 Second Coming had verlaten richtte hij Omnivoid op. In 2007 richtte hij weer een nieuwe band op, de bluesrockband Dudley Taft Band, de band waar hij nu de voorman van is. In 2010 bracht de band hun debuutalbum Left for dead uit.

Hoewel de plannen waren om in 2026 een live album uit te brengen verscheen vorige maand Fire horse De titel van dit nieuwe album verwijst naar het feit dat 2026 het Chinese jaar van het vuurpaard is. Het Chinese jaar van het vuurpaard komt één keer in de 60 jaar voor, de laatste keer was in 1966. Het geboortejaar van Dudley Taft, en omdat hij zich had verdiept in het Chinese jaar van het vuurpaard, een mooie aanleiding om zijn nieuwe (concept) album Fire horse te dopen. Taft draagt het album ook op aan zijn geliefde hond Django (vernoemd naar Django Reinhardt), die altijd een trouwe metgezel was bij de opnamen, maar tijdens het mixproces van het album is overleden.

De titel van het openingsnummer Warmup song dekt helemaal de lading. Een keiharde opener met spetterend gitaarwerk. Een echte opwarmer. Fire inside dendert daarna de geest van het vuurpaard oproepend stevig door. De straffe ritmesectie doet naast de loeiende gitaarsolo en de mooie backing vocals van zich spreken in de energieke rocker Wasted land. Vlammende gitaarriffs zijn er weer in de traditionele hardrocker Sleeping at the wheel. Gas wordt teruggenomen in de lyrische liefdesballad She loves me, waarna de splijtende gitaarsolo’s weer alle aandacht opeisen in het stevige I raise a glass to the brave. In One by one brengt Taft een melodisch rockende ode aan overleden muzikale helden.Uitbundig is de zang en gaan de gitaarsolo’s weer door merg en been in It speaks to me. De zang van Taft is in So empty enigszins anders dan in de vorige songs, maar het typische vlammende gitaarwerk blijft. Het voorlaatste nummer Stolen days is een prachtige intieme ballad waarbij de zang van Taft bij mij herinneringen oproept aan de stem van Colin Blunstone. Het is weer genieten van die lyrische gitaarsolo. Het zes minuten lange slotnummer Duel in the desert is een dampende soms onheilspellende instrumental met veel gevarieerd gitaarwerk.

Conclusie: Fire horse is een zeer sterk, energiek en passievol album.  

Tracks:

1. Warmup song
2. Fire inside
3. Wasted land
4. Sleeping at the wheel
5. She loves me
6. I raise a glass to the brave
7. One by one
8. It speaks to me
9. So empty
10. Stolen days
11. Duel in the desert

Line up:

• Dudley Taft – gitaar, zang
• Nick Owsianka – drums
• Bennet Holland – keyboards
• Dave Marks – bas, extra keyboards en percussie
• Ashley Charmae – backing vocals

Joanne Shaw Taylor – The trouble with love

Joanne Shaw Taylor (13 februari 1985, Wednesbury) is een Britse zangeres en bluesrockgitariste. Als teenager is zij al geboeid door bluesgitaristen Jimi Hendrix, Albert Collins en Stevie Ray Vaughan.   Op 16-jarige leeftijd wordt zij ontdekt door Dave Stewart van The Eurythmics. Zij heeft ook in de band van Stewart gespeeld. In 2009 verschijnt haar debuutalbum White sugar. Een jaar later ontvangt zij een British Blues Award voor de beste zangeres en in 2011 niet alleen een prijs voor beste zangeres, maar ook voor ‘songwriter of the year’ voor Same as it never was, een nummer van haar tweede album Diamonds in the dirt. In 2012treedt ze samen met Annie Lennox op tijdens een jubileumconcert voor koningin Elisabeth.

Deze maand verscheen het nieuwe album van Joanne Shaw Taylor. Het album, The trouble with love, is opgenomen in RCA Studio A and Ocean Way in Nashville, Tennessee o.l.v. producer Kevin Shirley.

Meteen al in het titelnummer en het op single uitgebrachte The trouble with love spat de energie er af. Stevig rockend met felle gitaarlicks en een gastrol voor Joe Bonamassa. Het blijft stampen met vlammende gitaren in Hell or high water. Piano en strijkers versieren, naast een splijtende gitaarsolo, de prachtig intens gezongen ballad This is who I am. Tired of being right is ook een mooi gezongen ballad met gospel- en soulinvloeden. Daarna gaat het tempo weer flink omhoog in de door drums gedreven rocker Bad boy, die eindigt met een spetterende gitaarsolo. Een prominente rol is ook weggelegd voor de drums in What good is my love?, met gitaristische assistentie van de Australische singer-songwriter-gitariste Orianthi Panagaris. Het gitaargeweld barst weer los in het melodisch rockende The girl that you loved before en het zeer stevige met beukende drums gelardeerde Never gonna please ‘em all. De relatieve rust keert met keys en mooie soulvolle harmonieen terug in You and me (Rachel’s song). Het slotnummer Death wish verkeert in melancholische (funky) sferen en eindigt met spetterend gitaarwerk.  

Conclusie: The trouble with love is een zeer sterk en meeslepend album.  

Tracks:

1. The trouble with love (feat. Joe Bonamassa)
2. Hell or high water
3. This is who I am
4. Tired of being right
5. Bad boy
6. What good is my love? (feat. Orianthi)
7. The girl that you loved before
8. Never gonna please ‘em all
9. You and me (Rachel’s song)
10. Death wish

Line up:

• Joanne  Shaw Taylor – zang, gitaar
• Anton Fig – drums
• Greg Morrow – drums
• Alison Prestwood – bas
• Audley Freed – gitaar
• Doug Lancio – gitaar
• Jimmy Wallace – keys, B3

PD Martin – Overqualified & underpaid

PD Martin is een Belgische blues- soul- en funkband rond zanger-gitarist Piet Vercauteren. Vercauteren richtte de band eind 2019 op met bassist Joris Holderbeke en drummer Rien Gees. Later voegde ook keyboardspeler Hein Mandos zich bij de band. Hun debuutalbum soul incarnate verscheen in 2023 en hun doorbraak kwam in 2024 toen ze de Belgian Blues Challenge wonnen.

Deze maand verscheen het tweede album van PD Martin, Overqualified & Underpaid. Het album, opgenomen bij Dirk Lekenne in Studio Fandango, Kerkom, gemeente Boutersem, bevat zeven eigen composities en drie covers van hun muzikale helden.

Het album opent met forse drumklappen in het heerlijk funky swingende Can’t be bothered with that, waarin de blazers hun opwachting maken en Hein Mandos een fraaie orgelsolo laat horen. Lusty O’l Herbert, de 2^e single van het album, vertelt het verhaal over een oude schurk die steeds voor opschudding zorgt in het plaatselijke bejaardenhuis. Een funky shuffle met een strakke ritmesectie, een flonkerende pianosolo en lekkere gitaarlicks. De eerste cover is de spetterende gitaarblues Guitar Slim (They call me guitar Gale), een song van Eddie ‘Guitar Slim’ Jones. De piano is ook weer een lust voor het oor. Het (wah wah) gitaarwerk is geweldig in het funky Shame, shame, shame, een song van Jimmy Reed. Tormenta de calor is een opwindende gevarieerde instrumental. Van System won’t boot spat de energie vanaf waarna de blazers weer komen opdraven naast de verschroeiende gitaarsolo en een opwindende orgelsolo in het funky Mindful aggravation. Met puntige gitaarlicks en een boogiewoogie pianosolo swingt Overqualified, tevens de 1^e single van het album, de pan uit. Tess Thysen horen we in de backing vocals naast de soulvolle blazers in de funky ballad Snags ’n complications. Het album wordt geheel in stijl afgesloten met Izabella, een song van Jimi Hendrix over een soldaat die tijdens de Vietnamoorlog aan zijn vriendin denkt. Geweldig (funky) gitaarwerk van Vercauteren, een indringende orgelsolo en een strakke ritmesectie.

Conclusie: Overqualified & Underpaid is een energiek, swingend en authentiek album. De hoes van het album vermeldt ‘100% gemaakt door mensen, geen AI. Een waarheid als een koe en ik heb daar verder niets aan meer toe te voegen.

Tracks:

1. Can’t be bothered with that
2. Lusty Ol’ Herbert
3. Guitar Slim (They call me guitar Gale)
4. Shame, shame, shame
5. Tormenta de calor
6. System won’t boot
7. Mindful aggravation
8. Overqualified (album edit)
9. Snags ’n complications
10. Izabella

Line up:

• Piet Vercauteren – gitaar, zang
• Joris Holderbeke – bas
• Rien Gees – drums
• Hein Mandos – keyboards
• Johan Vandendriessche – saxofoon
• Nico Schepers – trompet
• Tess Thyssen – backing vocals

www.pdmartin@be