Gerritschinkel.nl Columns & meer

16sep/120

Sportpartij

De verkiezingen voor de 2e Kamer zijn weer achter de rug. De strijd om goud en zilver was hard en spannend. De kopmannen en –vrouwen waren dag en nacht in de weer om een topprestatie te leveren. Een vroege koploper dacht in het begin van de wedstrijd dat demarreren de beste tactiek was, maar na driekwart van de race raakte hij vermoeid, werd links en rechts ingehaald en finishte met grote achterstand. Sommigen haalden zelfs de eindstreep helemaal niet en hingen na afloop knock-out in de touwen. Onvoldoende voorbereiding? Of een flinke dosis overmoed? De marathonloper die halverwege met twee vingers in de neus dacht te winnen moest er nog een sprint uit persen om als eerste over de finish te komen en de gouden medaille omgehangen te krijgen. Ik heb het woord doping nog niet horen vallen, maar zo iets kan soms jaren duren. 

Ik las tijdens de verkiezingstijd een artikel van Jurryt van de Vooren over het grote aantal partijen dat in het verleden aan verkiezingen deelnam. Vaak waren dat kansloze ondernemingen, want wie gaat er nu stemmen op de Rentetrekkers Partij, de Rapaille Partij,  de Zuiderzee Partij, de Partij van de Marktkooplieden of de Partij voor Ongehuwden.

Een van de merkwaardigste partijen was de Sport-Partij, opgericht uit nijd over de antisportieve houding van de politiek. Ik vraag me af of er anno 2012 plaats is voor een Sport-Partij. Het zou zo maar kunnen. Met de lobby om de Olympische Spelen naar Nederland te halen kan er een opportunist opstaan die het als de Jan Nagel van de sport gaat proberen. Maar wie moet die kar gaan trekken? Bij mij hoeven ze in ieder geval niet aan te kloppen.

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
9sep/120

Paralympics

“PS I love you”. Een flard uit een liedje van The Beatles. Ik hoorde het toen ik keek naar een samenvatting van de voorlaatste dag van de Paralympische Spelen. Aan de Paralympics werden geen ellenlange televisie- en radio-uitzendingen gewijd. Geen Sportradio meer op Radio 1. De publieke omroep besteedde in ieder geval wel dagelijks aandacht aan de Paralympics. Waar waren de commerciëlen?

Ik moet bekennen dat ik ook niet dagelijks keek. Niet uit gebrek aan belangstelling maar soms bepaalt je agenda je leven. Toch heb ik fascinerende dingen gezien. Een gewichtheffer zonder benen die samen met zijn fanatieke trainer rollend over de vloer gaat. Voetballers met oogkleppen op (letterlijk) en een doelpunt waarvan Lionel Messi droomt. Een blinde atleet die volgens mij nog staat te juichen. Esther Vergeer was weer een klasse apart.

Dan naar atletiek, ook hier de moeder aller sporten, en alle ogen gericht op Oscar Pistorius. Maar de Blade Runner werd twee keer verslagen. Hij reageerde teleurgesteld door op te merken dat zijn tegenstander langere kunstbenen had. Maar zijn wraak op de 400 meter was zoet. Ik zag het fenomeen The Blade Runner enkele jaren geleden tijdens de Nelly Cooman Games in Stadskanaal.

Over Stadskanaal gesproken, daar woont niet alleen mijn schoonfamilie, maar daar kwalificeerde Ronald Hertog zich in juni voor de Paralympics in Londen. En wat was hij trots dat hij bij de openingsceremonie namens Nederland de vlag mocht dragen. Dit heeft hem ongetwijfeld extra kracht gekregen want de Goudse speerwerper won vorige week zondag een bronzen medaille. Volgende week woensdag wordt hij gehuldigd op het Goudse stadhuis. Gouda staat nu ook op de Paralympische kaart.

PS I love you, the Beatles hebben gelijk. 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
2sep/120

De goden

In de barre winter van 1813 stak een leger Kozakken met wapperende berenvellen de Merwede over en verjoeg de Franse legermacht. En na gedane arbeid was het natuurlijk feesten, de peperjenever vloeide overvloedig en bleef het nog lang onrustig in de Werkendamse dreven. Maar een kleine 200 jaar later zijn de rollen omgekeerd. Napoleon moest destijds het onderspit delven, maar de voetballers van Jodan Boys joegen de Kozakken Boys met het schaamrood op de kaken terug naar Werkendam.

Het afgelopen weekend begon voor de andere amateurs de nieuwe competitie. Het is even wennen de naam van GSV niet meer tegen te komen, maar wie weet verrijst de bijna 100 jarige weer een keer als een feniks uit zijn as. De zaterdagtak van Gouda had een valste start maar dat kan niet worden gezegd van het eerste zondagteam. De kampioen van het afgelopen seizoen gaf in Woerden meteen zijn visitekaartje af door favoriet VEP te verslaan. ONA startte ook met winst, dus dat belooft zondag spektakel in het Groenhovenpark. Heerlijk die stadsderby’s. In de eerste stadsderby trok DONK aan het langste eind tegen Olympia, maar verlies is geen tragedie.

Over Olympia en over een Griekse tragedie gesproken. Vorige week zondag stonden de cricketers van Olympia en Ajax tegenover elkaar in het Groenhovenpark. Maar de regen was spelbreker. En dan te bedenken dat op 9 september alles klaar moet zijn. Dus mocht Olympia zondag aantreden tegen Sparta, een waar klassiek Grieks treffen. Sparta dolf het onderspit. En Olympia mag a.s. zaterdag op herhaling tegen de godenzonen van Ajax. En als die Romeinse regengod Pluvius zich nu niet mengt in het Griekse onderonsje dan kunnen de liefhebbers van de klassiekers aan hun trekken komen.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
26aug/120

Sportvissen

Ik zat afgelopen week met een aantal collega’s te bomen over sport. Op een gegeven moment kwam het gesprek op wat nu eigenlijk onder sport moet worden verstaan. Zijn dammen en schaken sport? Om gewoon stukken te verzetten heb je toch geen conditie nodig? De dressuur bij de paardensport? Dat doe je maar in een circus. Als er dieren aan te pas komen kun je je überhaupt afvragen of er sprake is van sport. Hondensport? Ritmische gymnastiek? Circus Herman Renz! En wat te denken van snelwandelen. Waggelende lopers met merkwaardige lichaamsbewegingen. Lijkt me compleet ongezond voor je lichaam. Tijdens mijn vakantie in België was ik getuige van het Vlaams kampioenschap gsm werpen. En de extra handicap was dat het alleen Nokia apparaten mochten zijn.   

En zo zou de discussie nog uren door kunnen gaan. Het is eigenlijk gewoon een kwestie van smaak en van interesse.

Het afgelopen weekeinde vond in Leeuwarden het WK zoetwatervissen voor dames plaats. Ik zag een reportage waarin zeer enthousiast werd gesproken over tactiek, techniek en verboden aas. Er is zelfs een heuse bondscoach. En ik maar denken dat vissen gewoon een aangenaam tijdverdrijf is. Lekker met je hengel aan de waterkant. Een parasol voor de zon of de regen. Een pakje brood en een thermosfles koffie. En niet te vergeten, de platvink, de heupfles met sterke drank. Maar van de bondscoach begreep ik dat er veel meer voor kijken komt. Hoe ziet zo’n training er precies uit? Ik zag een Engelse trainer met een verrekijker staan spioneren. Zou die training dus ook soms besloten zijn? Het woord doping heb ik nog niet gehoord. Dat is mooi. Misschien een nieuwe uitdaging voor Lance Armstrong.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
26aug/120

Op de kaart

“Jodan Boys voelt zich thuis in de Topklasse”. Een mooie kop op de website Voetbal op Zaterdag. De Goudse debutant dwingt na twee wedstrijden al respect af bij vriend en vijand. Vorige week zaterdag werd amateurvoetbalgrootmacht IJsselmeervogels met het schaamrood op de kaken teruggestuurd naar de boorden van het IJsselmeer. En gisteren werd Noordwijk met korfbalcijfers de duinen ingestuurd. Als je gistermiddag naar pagina 833 van NOS teletekst keek zag je dat Jodan Boys tot drie minuten voor half 5 alleen koploper was in de Topklasse. Uiteindelijk wonnen Katwijk en HCC Hardenberg ook hun wedstrijden waardoor er nu 3 koplopers zijn. Op doelsaldo staat het team van de succesvolle trainer Patrick Akerboom op de 2e plaats. Wie dat enkele weken geleden had durven beweren zou onmiddellijk ontoerekeningsvatbaar zijn verklaard.

Het is alleen jammer dat Jodan Boys afgelopen woensdag uitgeschakeld is in de KNVB Beker. Strafschoppen nemen blijft helaas toch soms nog een probleem. Althans het nemen er van niet, maar het benutten. Anders hadden ze op 26 september wellicht weer een ronde verder kunnen komen, want waarom zouden ze tegenstander Noordwijk dan ook weer niet verslaan. Maar het zij zo.

Voorlopig gaat het crescendo. Als ze nu maar niet naast hun voetbalschoenen gaan lopen. Maar zoals Joop Zoetemelk vroeger al zei “de weg naar Parijs is nog lang”, zal Patrick Akerboom ook zeggen “de competitie is nog lang”. En gelijk heeft hij. A.s. dinsdag staat de volgende tegenstander klaar, FC Lisse. Het team uit de Bollenstreek heeft slechts 1 punt en ik hoor de supporters al zeggen “weer 3 punten”. Of zoals een fanatieke supporter vorige week na afloop van de winst tegen IJsselmeervogels uitriep “op naar de Jupilerleague en het jaar daarop pakken we Ajax ook in”.  Er mag gedroomd worden, maar denk daarbij vooral nog eens aan Marco Borsato. Maar voorlopig staat het Goudse voetbal weer op de kaart.

Gearchiveerd onder: Columns, Gouwestad Sport Geen reacties
19aug/120

Over de rooie

Terwijl de mussen zaterdag dood van de Goudse daken vielen en de drankwinkels hun voorraden als sneeuw voor de zon zagen verdwijnen, trapte kersverse topklasser Jodan Boys af voor de eerste competitiewedstrijd. Tegenstander was het roemruchte IJsselmeervogels, de Rooien uit Spakenburg. “Ach je kunt die punten maar vast binnen hebben” zei ik enkele weken geleden tegen een fanatieke supporter van Jodan Boys. De wens was natuurlijk de vader van de gedachte want je hebt het hier natuurlijk niet over het eerste beste campingelftal.

Het werd een gedenkwaardig debuut van Jodan Boys in de topklasse. Na twee minuten al 1-0. Vanwege de tropische temperaturen werd de wedstrijd meerdere keren onderbroken door een drinkpauze. Drinkpauze, een nieuwe mode? Ik kan me niet herinneren dat voetbalwedstrijden vroeger ook een paar keer werden onderbroken om wat te drinken. Maar dat zal de tijdgeest wel zijn.  

Tijdens een van die drinkpauzes vond een merkwaardig incident plaats. Scheidsrechter de Waard zag dat drie spelers van IJsselmeervogels nog een slidingbroekje aanhadden en dat mag niet volgens hem. Kwam hij wel lekker snel achter. Uit die broeken. En terwijl de drie spelers buiten de lijnen zich afvroegen hoe ze dat moesten doen liet de Waard het spel hervatten. En toen ging trainer Jan Zoutman over de rooie en liep het veld in. Rode kaart en de furieuze Zoutman duwde toen de grensrechter tegen de vlakte. Gevolg was een afkoelingsperiode.

Het voetbalseizoen is weer begonnen. Verrassingen en tumult. Een scheidsrechter die misschien bevangen door de hitte een merkwaardige beslissing neemt en een trainer die niet met zijn handjes van de leiding kan afblijven. Hopelijk kwam het allemaal door de tropische temperaturen.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
12aug/120

Sportzomer

De sportzomer is ten einde. De verwachtingen waren hoog gespannen. We zouden wel even Europees kampioen voetballen worden en bij afwezigheid van Alberto Contador Robert Gesink de Tour de France winnen. Afijn, u weet dat het voetballen en het wielrennen op een fiasco zijn uitgelopen.

Dan alles maar gezet op de Olympische Spelen. Ook die zijn afgelopen en we hebben mooie dingen gezien. Ranomi en Epke stonden op eenzame hoogte zodat we hun achternamen niet meer hoeven noemen. Vosje was ook een klasse apart en met 20 medailles kan Nederland met opgeheven hoofd afscheid nemen van Londen, ondanks een aantal grote teleurstellingen. Zelfs Gouda won een gouden medaille, want de Goudse groep Handsome Poets heeft met “Sky on fire” een nummer 1 hit in de Download Top 100 gescoord.

Ik heb genoten van de Olympische Spelen. Ik betrapte me er zelfs op dat ik geboeid heb zitten kijken naar sporten waarbij ik anders niet voor thuis blijf. Usain Bolt is van een andere planeet en Churandy Martina is de nieuwe knuffelbeer. “Ik ben blij man”. Lekker ongedwongen en niks geen opgefokte uitspraken. De ware Olympische gedachte. Commentator Hans van Zetten is ineens een BN’er en de voor- en tegenstanders van Mart Smeets vechten elkaar de tent uit. Mart was Mart, arrogant en soms pedant, maar hij blijft een vakman. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen.

Het Holland Heineken Huis is afgebroken, de sportzomer is afgelopen en Koning Voetbal heeft de macht weer over genomen. Rupert Murdoch komt er aan, het bord kan voorlopig nog op schoot en zaterdag ga ik naar Jodan Boys – IJsselmeervogels. De sportwereld draait gewoon door. 

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
8jul/120

Blindsimultaandammen

Toen Roy Bidesi, de laatst overgebleven tegenstander remise aanbood was de missie volbracht. Na zo’n kleine 29 uur had Erno Prosman het wereldrecord blindsimultaandammen weer afgepakt van de legendarische Ton Sijbrands en kon hij breeduit lachen. Voorzover hij na zo’n slopende match natuurlijk nog kon lachen, want ga er maar eens aan staan. Ruim een etmaal in een afgesloten kamer zonder hulpmiddelen dammen tegen 30 onzichtbare tegenstanders die wel een dambord voor hun snufferd hebben.

Blindsimultaandammen, wat bezielt een mens om aan zo’n exercitie te beginnen. “Hersenen kunnen meer dan je denkt” aldus de voorzitter van het Goudse Damlust. Dat zal best waar zijn Erno, maar volgens mij moet je toch een beetje gek zijn om je zo lang af te zonderen. Op een gegeven moment moet alles toch gaan malen in je bovenkamer zou ik denken.

Op een gegeven moment zag het er niet goed uit. Toen ik zaterdagmorgen ging kijken in het nieuwe Huis van de Stad had Erno al vier partijen verloren en zakte hij later bijna door het ijs.Op de webcam zag ik een heftig denkende dammer, die regelmatig telefonisch zetten doorgaf aan de scheidsrechter.

Erno Prosman is een fenomeen. Ik weet nog dat hij in 1991 genomineerd was als sporttalent van Gouda. Twee dagen voor de verkiezing moest hij plotseling naar Brussel om in te vallen voor een Rus die geen visum kreeg. De toenmalige Gouderakker kwam, zag en overwon. Jeugdwereldkampioen.

Met dit nieuwe huzarenstukje heeft Erno Prosman Gouda maar weer mooi op de kaart gezet. Het nieuwe Huis van de Stad, met zijn markante stroopwafelmotief op de gevel, zal de komende tijd nog meer uitstraling hebben. 

 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
1jul/120

Laura

Het EK voetbal is achter de rug. Zondagavond versloeg een superieur spelend Spanje in de finale het Italië. Balotelli had na zijn doelpunten tegen Duitsland gehoopt heilig te worden verklaard, maar deze vlieger ging niet op. Het fenomeen kwam er niet aan te pas. Spanje is Europees kampioen. Even is de economische ellende vergeten.   

De eerste ronde van de sportzomer zit er op en aan de tweede zijn we zaterdag begonnen. Weg met de bal, leve de racefiets. Arjen, Robin, Rafael, Wesley en Klaas-Jan zijn ingeruild voor Robert, Bauke, Lieuwe, Wout, Johnny en Steven.  En nu hopen dat deze nieuwe helden de komende weken meer uitstraling en succes hebben.

Nederland mag op voetbalgebied een stapje terug hebben gedaan, het EK atletiek leverde prachtige resultaten op. Op de 200 meter en de estafette tellen we mee en kogelstoter Rutger Smith is ook terug van weggeweest. De Groningse reus woonde een aantal jaren geleden in Gouda en werd toen twee keer achter elkaar Gouda’s sportman van het jaar. Dat was in 2005 en 2006 en toen was zijn toenmalige clubgenote Laura Molenaar genomineerd als sportvrouw van het jaar. Zij werd liefst vijf keer genomineerd en op 24 februari 2010 was het eindelijk zover, sportvrouw van Gouda van 2009.

Afgelopen weekend liep Laura tijdens de Goudse Kaas & Stroopwafelinstuif haar laatste 100 meter horden. Een mooie carrière met gouden, zilveren en bronzen medailles werd met een overwinning afgesloten. Zo hoort het.

Laura Molenaar is gestopt, maar haar voormalige clubgenoot Rutger Smith nog niet. Hopelijk haalt  hij tijdens de Olympische Spelen een medaille. Dan kan Gouda extra juichen, want hij blijft toch een beetje van ons.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
24jun/120

Draadje los

In Polen en Oekraïne ging het totaal mis, maar in Mexico niet. Nederland is wereldkampioen robotvoetbal. In de finale werd Iran met 4-1 verslagen. Hiep hiep hoera, en het mooie is dat je niet eens een trainer-coach nodig hebt. Voor aanvang van de wedstrijd gewoon even alles goed programmeren en gaan met die banaan.

Ondanks het feit dat er in de rust even aan een van de spelers moest worden gesleuteld omdat er een draadje los zat werd de wereldtitel binnen gesleept. Robotvoetbal, ik ben er geen voorstander van, maar het heeft toch ook zo zijn voordelen. De trainer hoeft niet te wikken en te wegen wie hij op moet stellen. Keuzes waar bijna niemand in Nederland het mee eens is hoeven dan niet meer te worden genomen. De kool en de geit lekker gespaard. Het wordt allemaal ook goedkoper denk ik, want peperdure hotels zijn niet meer nodig. Die robots kunnen gewoon worden gestald in een droge kleedkamer. Lekker gemakkelijk, maar waar moeten de “kenners” en die andere betweters aan de voetbalborreltafels dan over babbelen? Hooguit over de kleur van de robots. Geen roddels meer over die oorlogstaferelen of het lekken naar de pers tijdens het voor Nederland mislukte EK. De kletspraatjes kunnen nu gewoon in een klein item in het sportjournaal.

De karavaan trekt verder. De halve finalisten zijn bekend en drie van de vier zijn geen verrassing. Ik had behalve Duitsland, Spanje en Italië, Nederland in mijn poule staan, maar bij deze over het paard getilde voetbalmiljonairtjes zaten te veel draadjes los. Geen automatismen. Zij rusten inmiddels aan verre stranden uit van alle “inspanningen”. Opladen voor het nieuwe seizoen.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties