Over en uit
“Zo, nu lekker zes weken geen voetbal meer”, sprak een commissielid van SV Gouda zaterdag na een geslaagd Ghana toernooi. Hij was de bal even zat. Dat Nederland zondagavond nog moest voetballen oké, hij ging kijken, maar zag weinig kansen voor Oranje.
Ik kan helemaal met hem meegaan. Lang leve de zomerstop. Zelfs de jaarlijkse opwinding van de overschrijvingen deed me niets. Hoewel, van opwinding was dit jaar absoluut geen sprake. Topklasser Jodan Boys heeft zich versterkt, maar voor de rest was het zeer rustig op de “transfermarkt”. Hier en daar een min of meer verrassende overgang, maar over het algemeen was het een dooie boel. Op zichzelf ook wel verfrissend, want wie zit er te wachten op voetballers die vaker van club wisselen dan van schoon ondergoed.
Op het moment dat ik dit schrijf heeft Nederland zojuist zijn 3e nederlaag geleden en is het wonder van Charkov uitgebleven. Drie nullen op rij. Nederland is uitgeschakeld. Het zwartepieten kan beginnen. Maar misschien kan de KNVB nog in beroep gaan want dat is de laatste tijd in de mode. Een sporters die niet worden uitgekozen voor de Olympische Spelen probeert via de rechter alsnog uitzending af te dwingen. Ik ben wel nieuwsgierig welk argument de KNVB dan eventueel aan gaat voeren. Ze kunnen stellen dat Arjen Robben de ballen normaal gesproken wel tussen de palen ramt, maar tijdens dit EK even niet. Het bioritme zat niet goed, maar dat hebben ze aan zichzelf te wijten met dat achterlijke gevlieg tussen Charkov en Krakau.
In ieder geval kunnen de eigenaren van de woonboten in de Amsterdamse grachten rustig slapen.
Kater
“Ik ben er helemaal klaar voor”, schreef ik vorige week. En met mij miljoenen Nederlanders, waarvan de meesten een ongebreideld optimisme aan de goede afloop vertonen. Het nationalisme viert hoogtij. Met bakken chips en heel veel drank kropen ruim 8 miljoen Nederlanders voor de tv. De Deense Vikingen moesten het eerste slachtoffer worden van de Hollandse Leeuw. Of hoogmoed voor de val komt weet ik niet, maar de eerste wedstrijd van Oranje werd meteen een zeperd. Maar als je zoveel kansen krijgt moet je ophouden met zeuren over een niet gekregen strafschop. De messen van de critici worden weer geslepen en 16 miljoen bondscoaches staan klaar om het stokje van Van Marwijk over te nemen. Iedereen bemoeit zich er weer mee. Alleen Geert Wilders heb ik nog niet gehoord, maar ik kan iets hebben gemist want ik ben niet zo’n twitteraar. Bovendien heeft hij niets met Europa dus ook niet met het EK denk ik. Ik heb ook Maurice de Hond nog niet gezien, maar het zou me niet verbazen als die opiniepeiler ook opduikt.
De kater was voor veel supporters enorm. En die kater werd niet kleiner toen “onze aartsvijand” enkele uren later wel won. De anti Duitse sentimenten zullen helaas weer boven komen drijven. Overwerk voor psychologen en psychiaters.
Ik had ook graag gezien dat Oranje had gewonnen, maar ik heb er geen kater aan overgehouden, ondanks het feit dat de drank bij de verjaardag van mijn schoonmoeder tijdens de wedstrijd overvloedig vloeide.
Wanneer u deze column leest, zitten we er weer klaar voor. Ik zie Nederland de halve finale halen, maar dan moet er nu wel raak worden geschoten.
Ik ben er helemaal klaar voor
Vorige week schreef ik dat het mij was opgevallen dat de Oranjegekte nog niet had toegeslagen, maar nu zie ik de wereld om me heen letterlijk van kleur verschieten. Zaterdagavond werd de uitzwaaiwedstrijd gespeeld tegen een veredeld kroegelftal uit Noord Ierland. Met een half dozijn treffers en een flinke dosis zelfvertrouwen gaat de brigade van van Marwijk richting Polen en Oekraïne. Kamervragen blijven uit.
De commercie draait op volle toeren en de middenstand weet van gekkigheid niet wat ze moet verzinnen. Radio- en televisieverslaggevers hebben hun koffers gepakt, zijn naar de kapper geweest, hebben hun beste pak aangetrokken, hun achtergrondinformatie nog even gecheckt en zijn in het kielzog van Oranje meegetrokken. Blikken analisten worden opengetrokken en hordes BN’ers staan klaar om hun goedbedoelde wijsheden de ether in te slingeren. Opium voor het volk. Op naar de barszcz, de bigos, de mazurek, de varenky, de salo en de wodka. Aan politieke wantoestanden hebben we even geen boodschap. Koning Voetbal regeert de komende weken en tegenspraak wordt niet getolereerd!
Alle verloven van de brandweer zijn ingetrokken en de politie heeft even geen tijd voor het controleren van achterlichtjes bij fietsers of het bekeuren van mobiel bellende automobilisten. Er komen extra controles op het illegaal gokken rondom het EK. Want dat er gegokt gaat worden staat als een paal boven water. Ik doe zelf ook mee aan een EK pool op mijn werk. Iedere deelnemer legt 5 euro in. Een beetje verstand van voetbal is meegenomen, maar ongebreideld optimisme speelt een belangrijke rol. Misschien win ik de pool wel want ik denk dat Nederland geen Europees kampioen wordt.
Kleurenpalet
Toen ik er tijdens de prachtige Pinksterdagen met de fiets op uit trok, viel het mij op dat de Oranjegekte nog niet heeft toegeslagen. Slechts hier en daar een huis dat versierd was met oranjevlaggetjes. Misschien heeft het te maken met de teleurstellende oefenwedstrijden van Oranje. De fan kreeg een beetje het schaamrood op de kaken. En dan die fans van Bayern Munchen die Arjen Robben zo nodig uit moesten fluiten. Om je groen en geel te ergeren.
Over kleuren gesproken. Wat is daar de laatste tijd toch mee. Het zand van het strand van de 2e Maasvlakte heeft een rode kleur gekregen. Een kunstwerk, dat 37.500 euro heeft gekost. Van mij mag het. Alleen de wind denkt er blijkbaar anders over.
Maar het kan gekker. Tijdens een tennistoernooi in Madrid werd gespeeld op blauw gravel. Het deed pijn aan je ogen. Het argument was dat de tennisbal beter is te zien. Dan kun je toch beter de bal een andere kleur geven?
En nu gaan er stemmen op om het gras van voetbalvelden ook blauw te verven. Het moet niet gekker worden. Een voetbalclub als Spakenburg zal dat misschien niet erg vinden, maar bij buurman IJsselmeervogels moet je daar echt niet bij aankomen. Die verven het gras liever rood. Het zal bij veel clubs ook nodig zijn om de shirts te veranderen want het wordt er voor de toeschouwer ook niet gemakkelijker op als je club blauwe shirts heeft.
En dat terwijl ik net een beetje gewend was aan al de gekleurde voetbalschoenen. Ik zag onlangs zelfs een voetballer met een gele en een zilveren schoen. Of hij is kleurenblind of de stoppen zijn echt doorgeslagen bij hem. Het wachten is op de KNZB die gaat voorstellen om het zwemwater een gele kleur te geven. Dan zijn de zwemmers bij een strak blauwe lucht beter te zien. En die schaakborden kunnen ook een fris kleurtje gebruiken. Een zwart biljartlaken, is dat misschien ook een idee. Zie je in ieder geval die witte ballen beter. En die eeuwige witte sneeuw ben ik ook zat. Met de spuitbus erover. Groen? Hebben we een compensatie voor het verlies van de groene voetbalvelden. Een soort Hedwige polder, maar dan op sportgebied.
Nederland wordt de komende weken ongetwijfeld oranje geverfd. Ze doen maar. Een leuke uitlaatklep als tegenwicht tegen al die negatieve geluiden over de eurocrisis. Ik doe aan die gekkigheid in ieder geval niet mee.
Money
Er keken zaterdagavond 2½ miljoen voetballiefhebbers naar de finale van de Championsleague tussen Bayern Munchen en Chelsea. Een van hen was ik. Ik had niets beters te doen en nestelde me in blijde verwachting voor de buis. De club van de oktoberfeesten en de lederhosen tegen het poenerige vreemdelingenlegioen uit Londen. Ik betrapte me er op dat ik hoopte dat de Duitsers zouden winnen. Merkwaardig, want ik heb eigenlijk een hekel aan Bayern Munchen. En dat terwijl de Duitse Rekordmeister gewoon goed voetbal speelt. Het had alles te maken met de tegenstander. Chelsea kan ook uitstekend voetballen, maar ik heb het absoluut niet op dat poenerige. Met dank aan een Russische oligarch die er al een miljard euro in heeft gepompt. En als prijzen uitblijven vliegen trainers de laan uit. Een duiventil is hierbij vergeleken een oase van rust.
Eindelijk won de miljoenenbrigade dus de hoofdprijs. Het siert Abramovic wel dat hij bescheiden op de achtergrond bleef. Dat heb ik wel eens anders gezien. Of niet soms Dirk Scheringa? De blauwen wonnen van de roden. Ster van de avond was Didier Drogba, die een keer niet aan vallende ziekte leed. Uitgeteld lagen na afloop de favorieten op de grasmat. Verdwaasd en met holle ogen, alsof de 3e wereldoorlog was verloren. Arjan Robben kon niet veel meer uitbrengen dan dat hij het niet kon geloven. Ja, ik ook niet. En toch is het gewoon een kwestie van een strafschop tegen de touwen schieten en de buit is binnen. Nu hoor ik weer complottheorieën dat een strandbal hem zou hebben afgeleid. Wat een onzin.
Ik was zondag in Bodegraven bij een wedstrijd tussen een 3e en een 4e klasser. Ondanks de broeierige warmte schoten de spelers na afloop van de wedstrijd de strafschoppen er in alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Het kan dus wel. Ik vind Robben trouwens een beetje een overschatte voetballer. Hij kan goed voetballen, vrije trappen prachtig binnen schieten, maar zijn bewegingen zijn vaak voorspelbaar en een beetje verdediger heeft dat snel door. Bovendien heeft hij bij het uitdelen van ego’s niet achteraan in de rij gestaan. Voetbal is een teamsport en op overspelen naar een ploeggenoot staat absoluut de doodstraf niet. Ik besef dat hele volksstammen het niet met mij eens zullen zijn. Het zij zo. En als de Bedummer weer een beetje bij zijn positieven is en hij speelt volgende maand bij het EK in Polen en Oekraïne de sterren van de hemel, dan zal hoon mijn deel zijn. Dat accepteer ik dan met genoegen.
Dat was het dan
Met een aantal enorme kanonschoten begon Jodan Boys afgelopen zaterdag aan zijn laatste wedstrijd in de hoofdklasse A. De Goudse kampioen kon vrij uit spelen en het ambitieuze Quick Boys werd met een enorme kater terug gestuurd naar Katwijk. Weer niks! Het ziet er naar uit dat Dirk Kuyt himself zijn liefde in de toekomst naar de topklasse moet schieten.
Het reguliere voetbalseizoen 2011 – 2012 zit er voor de Goudse voetbalclubs op. Jodan Boys stond ook dit seizoen weer op eenzame hoogte en steeg boven zichzelf uit en bereikte het Walhalla van het amateurvoetbal. Daar waar vorig seizoen pas in de laatste wedstrijd het vege lijf werd gered, kon de kampioensvlag nu in top. Hulde!
Het Gouda van scheidend trainer Cor den Daas kreeg een zevenklapper te verwerken, maar ondanks deze zware nederlaag spelen ze in het nieuwe seizoen weer in de 2e klasse. Nu nog een scherpschutter vinden en dan zit het volgend jaar wel goed denk ik.
Het zondagvoetbal. Alles overziend was het een matig seizoen met weinig hoogtepunten. Gouda werd kampioen, maar dat was eigenlijk voor niemand een verrassing. Maar je moet het toch maar even doen en met alle strubbelingen is het toch gelukt.
Olympia en DONK eindigden in de 2e klasse in de middenmoot. Voor Olympia een lichte tegenvaller lijkt mij. En na een dramatische start heeft DONK zich later krachtig hersteld en heeft het in zijn debuutjaar slechts 1 punt minder dan de 125 jarige stadgenoot. Maar het tweede jaar is altijd lastiger, dus ik ben benieuwd.
Dan ONA, de trots van Korte Akkeren. Flitsend gestart, maar halverwege het seizoen in een enorme dip geraakt. Trainer weggestuurd en het 3e klasserschap werd letterlijk in de blessuretijd veilig gesteld. De bloemen kunnen naar Vlaardingen alwaar een strafschop ver in de blessuretijd het broodnodige doelpuntje opleverde waardoor de tombola die nacompetitie heet werd ontlopen.
Tenslotte GSV. De bijna 100 jarige Goudse voetbalclub met een glorieus verleden schafte aan het begin van dit seizoen het prestatievoetbal op zondag af en begon welgemoed op zaterdag. Een kampioenschap werd niet direct verwacht, maar aan de top meedraaien was toch wel het minste. Maar hoe anders liep het. Slechts hier en daar werd een puntje gesprokkeld. En nu hoog ik geruchten dat men in het nieuwe seizoen ook op zaterdag recreatief wil gaan spelen. Maar daar waren ze volgens mij al een tijdje mee bezig, gezien die enorme nederlagen. Het einde van de competitie werd zelfs niet gehaald. Hoe het verder moet weet ik niet. Hopelijk weet men het bij GSV wel.
Topklasse
De spanning was al weken te snijden en op 5 mei moest het dan maar gebeuren. Niet wachten tot de laatste ronde. Bevrijdingsdag in Nederland en kampioensdag voor de Jodan Boys. Mooier kon het toch niet? Honderden supporters trokken afgelopen zaterdag naar de boorden van het Markermeer. Met bussen, met auto’s, per fiets en er was zelfs een supporter die met de boot kwam. Een kwestie van even een vaartochtje van Enkhuizen naar Hoorn. De droogmakerijen Beemster, Purmer en Wijde Wormer waren zaterdag het epicentrum van een invasie van Goudse voetbalsupporters. De stad van Jan Pieterszoon Coen werd in bezit genomen door de kaaskoppen uit Gouda. Als ware scheepsjongens van de beroemde 17e eeuwse Hoornse schipper Willem Ysbrandsz. Bontekoe omzoomden ze het veld van sportcomplex Middelweg. De geest van una paloma blanca van de in Hoorn geboren George Baker zweefde boven het veld van Zwaluwen ’30. De witte rook van een kampioenschap was een kwestie van pakweg 90 minuten geduld hebben. Zwaluwen ‘30 is geen hoogvlieger, dus het zou moeten kunnen. Maar een kat in het nauw maakt rare sprongen. Jodan Boys moest dus de rol van kat maar op zich nemen en de arme Hoornse zwaluwen met huid en haar oppeuzelen. De met clubsjaals getooide horden hadden bezit genomen van de houten tribune en lieten luidkeels horen dat zij er klaar voor waren.
Nadat de scheidsrechter zo vriendelijk was om te wachten tot alle supporters binnen waren klonk het startschot van wat een spannende pot voetbal bleek te worden. Zwaluwen doelman Vincken (what’s in a name) bleek vooralsnog niet mee te willen werken en het geplande feest dreigde de mist in te gaan Totdat Kees Graafland in blessuretijd met een zondagsschot de winnende treffer scoorde. Kort daarna was het hek van de dam en nam het Goudse legioen bezit van het veld. Tranen van vreugde. Schorre kelen. Uitgelaten en geëmotioneerde mannen en vrouwen. De oude tribune stond te deinen als het water van het IJsselmeer bij een flinke storm. De kampioensvlag kon in top. Jodan Boys is kampioen! Het (Hoornse) hop vloeide overvloedig. Terug in Gouda was er een heldenontvangst. De Sportlaan staat bijna in lichterlaaie.
Zaterdag nog even uitbollen tegen het roemruchte Quick Boys en dan met vakantie. En lekker dromen van Rijnsburgse Boys, Katwijk, Noordwijk, Spakenburg, IJsselmeervogels. De tom tom alvast testen voor verre ritten naar Genemuiden, Harkema en Hardenberg. Ja, dat wordt kilometers maken.
“Sportief en organisatorisch zijn we er klaar voor”, sprak een trotse voorzitter Fred Graafland. Ik geloof hem en ben benieuwd. Jodan Boys heeft een klassenprestatie geleverd. TOPKLASSE!
De ontknoping
De voetbalcompetitie nadert zijn ontknoping. De spanning in de Eredivisie is tot astrono-mische hoogten gestegen, maar daar wil ik het vanmiddag niet over hebben. Ik wil even stil staan bij de amateurs en dan met name bij de Goudse voetbalclubs.
Ik begin meteen met de top van het Goudse amateurvoetbal. Jodan Boys maakt zich op voor de veldtocht naar Hoorn. In de stad van Jan Pieterszoon Coen wil de Goudse club geschiedenis schrijven door te promoveren naar de top van het amateurvoetbal. Spelers en supporters slapen nauwelijks meer van de spanning en de Noord-Hollandse stad zal zaterdag een hoog Jodan Boys gehalte kennen. Wedstrijden volgend jaar tegen IJsselmeervogels, Spakenburg, Rijnsburgse Boys en FC Lisse lonken. Maar eerst nog even Zwaluwen ’30 aan de zegkar binden en dat zal nog een hele klus worden. Maar als je kampioen wilt worden, dan moet je ook die wedstrijden winnen.
Hebben we in Jodan Boys dit seizoen een topper in huis, voor de rest moet voetballend Gouda eigenlijk bescheiden zijn. Oké, het eerste zondagteam van Gouda is kampioen geworden, maar dat mag nauwelijks een verrassing heten. Een klein beetje van de oude glorie van SV Gouda is weer terug. En nu maar hopen dat het eerste zaterdagteam zich kan handhaven in de 2e klasse.
DONK gaat zich, tenzij er onwaarschijnlijke dingen gebeuren, na een moeizame start handhaven in de 2e klasse. Voor Olympia staat er niets meer op het spel. Een seizoen met vallen en opstaan. Volgend jaar beter.
ONA moet nog een paar keer aan de bak en door een aantal cruciale overwinningen hebben ze zich toch weer iets omhoog gewerkt. Nog een geluk dat ze in het begin van de competitie zoveel punten hebben gehaald, want anders had het er wel eens heel anders uit hebben kunnen zien. Nog een paar punten halen, dan op naar het nieuwe seizoen. En dan hopelijk op een goed veld.
Tenslotte GSV. Dat is toch een verhaal apart. Dit jaar werd besloten alleen op zaterdag nog prestatievoetbal te spelen. Maar dat woord prestatievoetbal heeft als we naar het bijna voorbije seizoen kijken toch een enigszins merkwaardige uitstraling. Theo van Eck zal vooraf niet hebben gedacht aan een kampioenschap, maar de huidige plaats op de ranglijst zal hij niet in gedachten hebben gehad. Een zeer teleurstellende 13e plaats met alleen SPV ’81 nog onder zich. En als je wedstrijden verliest met 10-2, 11-0 en 12-0 dan sta je aan het eind van de race met meer dan lege handen. Meer dan 115 doelpunten tegen. Ik hou mijn hart vast voor het nieuwe seizoen, als er überhaupt een nieuw seizoen komt voor de club die volgend jaar haar 100e verjaardag hoopt te vieren. Nu is de club door velen al meerdere malen doodverklaard en steeds richtte men zich weer op, dus dat zal nu hopelijk ook wel weer gebeuren. Maar hoe is de vraag. We gaan het zien.
Bevrijdingsdag
Ik vraag me af wat de spelers van Jodan Boys zaterdagmiddag hebben gedaan. Boodschappen doen met moeder de vrouw? Of met vriendin op een terrasje neergezegen met een grote pils binnen handbereik? Ik denk dat ze met spanning naar teletekst hebben gekeken. Zou Huizen toch uit zijn as herrijzen? En hoe zou Quick Boys het er op de Veluwe vanaf brengen.
Niet alleen in de Eredivisie stijgt de spanning met de week maar ook in de hoofdklasse A.Vol ongeloof wordt naar Jodan Boys gekeken. Was dat niet dat team dat vorig jaar door het seizoen heen kwakkelde, een trainer de laan uit stuurde en pas in de slotfase van de competitie het vege lijf redde? Ja, hetzelfde Jodan Boys, hoewel er natuurlijk wel het een en ander is veranderd, maar toch ook niet dramatisch veel. Was Feyenoord vorig jaar ook niet op sterven na dood terwijl er nu in Rotterdam enthousiastelingen zijn die de Coolsingel al hebben gereserveerd. Het kan verkeren. Dit zijn de mysterieuze zaken in de sport.
Maar Jodan Boys dreigt geschiedenis te schrijven. De spanning is te snijden. Iedereen fixeerde zich al op zaterdag 12 mei, want dan zou het moeten gebeuren. Huizen had men weggecijferd, het gevaar komt van Quick Boys. Ik hoorde deze week iemand beweren dat de Katwijkers 1500 kaartjes hebben besteld voor de kampioenswedstrijd. De vraag is natuurlijk waar je al die supporters moet bergen, want reken maar dat er ook uit Gouda en omstreken veel liefhebbers deze dag in hun agenda hebben staan. Alle politieverloven zijn ingetrokken en het bestuur van Jodan Boys is koortsachtig in de weer om alles in goede banen te leiden. Extra tribunes moeten er komen. En wat denk je van de parkeerproblemen.
Maar de concurrentie dreigt roet in het eten te gooien. Huizen en Quick Boys verloren zaterdag, waardoor de voorsprong van Jodan Boys vier punten blijft. En met nog twee wedstrijden te gaan zouden alle Goudse voetballiefhebbers zich wel eens richting Hoorn kunnen begeven. Zaterdag 5 mei, een extra mooie bevrijdingsdag? Tegenstander Zwaluwen ’30 is geen hoogvlieger, maar dit Hoornse varkentje is niet zo maar gewassen.
De vraag is nu wat je als bestuur moet doen. Moet je voorbereidingen treffen voor 12 mei of gok je dat het karwei op Bevrijdingsdag wordt afgemaakt. Wat zal de penningmeester denken? Een overvolle bak doet de kassa lekker rinkelen en als Jodan Boys het tegen Zwaluwen ’30 afmaakt scheelt dat een bak geld want dan zullen er zeker geen 1500 Katwijkers komen.
Hoe dan ook, de komende twee weken staan bol van de spanning. Ik verheug me op Hoorn, want daar kom ik ook niet elke dag.
Vergane glorie
“Het is wel een beetje vergane glorie” hoorde ik zaterdagmiddag iemand zeggen. “Dat hoofdveld lag er al toen ik bij Gouda voetbalde”. We hebben het over de gouden jaren in het zondagvoetbal van Gouda en het Roodenburg. Roodenburg, de Leidse voetbalvereniging waar meer dan een handvol voetballers hebben gespeeld die later furore hebben gemaakt in het betaalde voetbal. In de galerij van De Roodenburcht hingen de portretten netjes op een rij. De bekendste is Wim Rijsbergen, de Feyenoorder die in 1974 furore maakte tijdens het WK van 1974 in West Duitsland. Maar ook Glenn Helder. “Het was toen al een lastige jongen” aldus Arnold Barends, bestuurslid technische zaken. “Ik heb hem een keer tegen de wil van trainer Pim van der Meent een paar minuten voor tijd laten invallen, en laat hij nu twee keer scoren en wij de wedstrijd winnen”. Wout Holverda, Hennie de Romein, Bert Jansen, Marcel Valk, Ron de Roode, Jeffrey van As, een mooie rij namen op Sportpark Noord.
Er werden nog sterke verhalen opgehaald tussen de bestuursleden van Roodenburg en Gouda. Wedstrijden in de top van het zondagamateurvoetbal. Barends wist zich nog heel goed te herinneren dat hij als aanvaller destijds de grootste moeite had met die forse verdedigers van Gouda. De namen van Fred de Gruyl en Jan Kruitbosch kwamen hem nog zeer bekend voor.
Een oudere man wiens naam ik vergeten ben vertelde vol trots dat hij ook nog op Varkenoord had gevoetbald, bij Feyenoord in de betaalde jeugd. Ik werd nieuwsgierig en vroeg met wie hij gespeeld had. Met Beertje Kreijermaat en met Coentje Moulijn. Ik werd stil en zei niets meer.
De wedstrijd zaterdag was een regelrechte degradatiewedstrijd. Gouda moest winnen om de nacompetitie te ontlopen en Roodenburg had zich al meer neergelegd bij degradatie. Alleen een wonder kon de Leidse ploeg nog redden. De wil was zeker in de tweede helft aanwezig. Wat dat betreft maakten de spelers van Gouda zich er niet met een Jantje van Leiden van af. Maar soms zit het niet mee. En dan kan er achteraf worden gescholden op de scheidsrechter, je moet zelf de kansen benutten. De wedstrijd eindigde in 1-1 en Roodenburg was gedegradeerd, hoewel niet iedere Leidenaar dat onmiddellijk in de gaten had.
Vergane glorie? Ach sportief is het allemaal wat minder in vergelijking met vroeger, maar de wereld hangt gelukkig niet alleen van prestaties aan elkaar. Een gezonde sportvereniging is wat mij betreft net zo belangrijk.
Toen ik de Roodenburcht verliet keek ik nog even naar de galerij van de helden. Even meende ik te zien dat Wim Rijsbergen me een knipoog gaf. Ik knikte en liep door. De bus wachtte.