Gerritschinkel.nl Columns & meer

Belangrijke gebeurtenissen

‘Gerrit, staan ons dit jaar nog belangrijke gebeurtenissen op sportgebied te wachten in Gouda’  werd mij vorige week gevraagd. Nu ben ik geen wandelende encyclopedie, dus ik werd door deze vraag overvallen. Ik probeerde mij eruit te redden door te zeggen dat er in 2018 ongetwijfeld sportverenigingen jubileren. Ik wist toevallig dat Vires et Celeritas dit jaar 90 jaar bestaat en daarmee een van de oudste nog bestaande handbalverenigingen in Nederland is. Hier hield mijn parate kennis op, maar er zullen ongetwijfeld nog meer sportverenigingen in Gouda zijn die een jubileum te vieren hebben in 2018. Ik ga me er verder in verdiepen en kom er ongetwijfeld in mijn sportcolumns op terug.

Dan doemt natuurlijk meteen de vraag op of we dit jaar nog grote successen op sportief gebied kunnen verwachten. Bij het zeer druk bezochte en zeer geslaagde Sportgala vorige week werd nog weer eens duidelijk dat het in Gouda barst van het sporttalent. Van Aafke van Leeuwen zijn we gelukkig nog niet ‘verlost’ en Pascal van Norden is ook nog lang niet uitgerend. Maar de concurrentie voor de sporttitels staat te dringen. Tijdens het Sportgala vertelde de PR man van SC Gouda dat 2018 voor zijn vereniging een legendarisch jaar kan  worden. Ted-Jan Bloemen mag dan Canadees zijn, hij is nog steeds lid van zijn oude club en maakt volgende maand kans de eerste Olympische medaillewinnaar van SC Gouda te worden. Een andere geboren Gouwenaar en lid van de SC Gouda Sjoerd den Hertog won zaterdag in Groningen zijn eerste wedstrijd in de KPN Marathon Cup en staat nu 1^e in het algemeen klassement. Wie weet nog een Goudse primeur!

Al met al voorzie ik een mooi sportjaar.

De ware clubliefde

Ware clubliefde, bestaat die nog? Ik vroeg me dit maandagmorgen weer eens af toen ik in mijn ochtendblad een groot artikel las over Anderlecht, de legendarische voetbalclub uit Brussel. De chique club waar de familie Vanden Stock jarenlang de scepter zwaaide. Maar ook Anderlecht is ten prooi gevallen aan het grote geld. De club wordt overgenomen door een miljardair die zijn huidige club KV Oostende in de steek laat en denkt in Brussel de hemel te gaan bestormen. Zomaar een voorbeeld en zo zijn er talrijke.

In datzelfde ochtendblad las ik ook over Ricky Wu, een topkorfballer uit Taiwan. Jaren geleden speelde hij bij Nic. in Groningen. Tijdens zijn huwelijksreis door Europa las hij van de teloorgang van Nic. Hij meldde zich spontaan in Groningen om mee te helpen de club uit het degradatiemoeras te trekken. Onverwachte clubliefde. Bij degradatienood zie je trouwens wel vaker dat spelers, die eigenlijk al min of meer met pensioen zijn, incidenteel hun cluppie uit ware clubliefde de helpende hand reiken. Mooi.

Je ziet sporters op leeftijd wel vaker terugkeren naar hun oude liefde. Sportief wordt het dan niet altijd een succes, maar er zit in deze terugkeer toch een scheut clubliefde. Althans dat hoop ik.

Maar de oude tijden van  bv.. een Sjaak Swart, voor wie er buiten Ajax eigenlijk niets bestaat, komen nooit weer vrees ik. Veel sporters wisselen vaker van club dan van ondergoed. En dat heeft vrijwel altijd met geld te maken. Ook bij de amateurs speelt geld vaak een rol.

Clubliefde, ik vergelijk het maar met de papieren telefoongids die binnenkort ook verdwijnt. Tijden veranderen. Misschien wordt er over 10 jaar nog een reportage in Andere Tijden Sport aan het fenomeen clubliefde gewijd.

Esmee, Virgil, Sir Harry en ander helden

Tijdens het 1^e EK afstanden in Kolomna was dit weekend een daverende verrassing te noteren. Ze was al als een kind zo blij dat ze de 3000 meter mocht schaatsen, maar dat ze bij haar debuut meteen zou winnen had ze zelfs niet durven dromen. Beduusd luisterde zij op het podium naar het Wilhelmus. Met de onbevangen Esmée Visser heeft Nederland weer een nieuwe schaatsheldin lijkt het.

Ook voor de voetballiefhebbers lijkt een nieuwe held te zijn opgestaan. Een verdediger met een belachelijk prijskaartje van 85 miljoen euro om zijn nek werd bij zijn debuut door de fans van Liverpool als een verlosser binnengehaald.. Ook veel Nederlanders zien in Virgil van Dijk nu ook de redder van het Nederlandse voetbal. Het is te hopen dat hij niet bezwijkt onder deze immense druk. Maar één zwaluw maakt nog geen zomer. Er zijn genoeg voorbeelden van sporters die een grote toekomst werden voorspeld, maar die belofte nooit hebben ingelost.

Esmée Visser en Virgil van Dijk worden nu als helden bestempeld en moeten die status nog waar zien te maken. De echte sporthelden zijn de vele vrijwilligers die al jaren, soms dag en nacht, in touw zijn. Maandag 15 januari worden er tijdens het Sportgala weer een aantal door de VGSO in het zonnetje gezet. Dat gebeurde zondag ook tijdens de nieuwjaarsreceptie van SV DONK. Eén van hen was keeperstrainer Harry van der Pouw, de man met de wapperende haardos. ‘Ik mag me nu Sir Harry noemen’ sprak hij trots. ‘En dan word ik zeker eindelijk eens genoemd in jouw column Gerrit’? Oké, maar dan zorg jij er voor dat ze bij DONK vaker de nul houden. Afgesproken Harry? Noblesse oblige!

Welkom in 2018

De Top 2000 is weer achter de rug. In Apeldoorn is de rust weergekeerd nu het Glazen Huis is afgebroken. Jongetjes steken wat rotjes af en hier en daar schiet nog een verdwaalde vuurpijl de lucht in. De laatste oliebollen en appelflappen worden in de loop van Nieuwjaarsdag weggekauwd en de laatste restjes champagne zullen hun weg ook wel vinden.

In Engeland gaat de voetbalcompetitie gewoon door, maar in Nederland ligt vrijwel de hele sportwereld plat. Behalve het schaatsen natuurlijk. Velen zijn nog aan het bijkomen van het slagveld van de Olympische kwalificatiewedstrijden. Vreugde en verdriet lagen dicht bij elkaar. Oud Gouwenaar Ted Jan Bloemen kan zich in Canada gaan voorbereiden op de strijd om de gouden medaille met Sven Kramer en Jorrit Bergsma. TJ Flowers kan roet in het Nederlandse eten kunnen gooien in Pyeongchang. Ik heb donderdag 15 februari 2018 in mijn agenda omcirkeld. De in Gouda geboren Hein Otterspeer miste op een haar na de kwalificatie, maar werd als reserve aangewezen. En daar is niet iedereen het mee eens. Protesten zullen ongetwijfeld komen.

Voor Michael van Gerwen zullen de oliebollen bitter hebben gesmaakt want Mighty Mike vond in het Alexandra Palace in Londen zijn Waterloo. Maar liefst zes matchdarts werden gemist. Soms kan pijltjesgooien heel moeilijk zijn. Ook voor een wereldkampioen.

Terwijl het de komende weken weer volop feest is op en rondom de schaatsbaan op de Goudse Markt likt de AV Gouda haar wonden. Een stelletje idioten vond het blijkbaar nodig om brand te stichten. Alle materialen naar de gallemiezen. Triest, triest en nog eens triest.

Ik laat 2017 nu achter me en heet u welkom in het nieuwe jaar. Ik wens u een sportief maar vooral gezond 2018.

Onder de kerstboom

Voor de amateurvoetballers is de winterstop ingegaan. De competitie in de hoofdklasse wordt over een maand weer hervat en de lagere amateurs hebben zelfs nog een weekje langer vakantie. Sommige teams vertrekken naar warme trainingsoorden en anderen, veelal minder draagkrachtigen, blijven dichter bij huis.

Afgaande op de uitslagen van het afgelopen weekend valt er in de winterstop het nodige te bespreken. Jodan Boys kreeg stevig klop van Noordwijk en heeft de aansluiting met de subtop (voorlopig) verloren. Werk aan de winkel voor trainer Dennis van den IJssel tijdens het trainingskamp. Ook trainer Jerry de Groot van Gouda zal onder de kerstboom zijn hersens moeten pijnigen om zijn team weer op het goede spoor te zetten. Na de afgang met 8-1 tegen Bergambacht dreigt promotie anders een utopie te worden.

Olympia verrast mij de laatste tijd wekelijks. Koploper Unitas lijkt onbereikbaar maar de huidige 2^e plaats van het team van Tom Rietberg biedt perspectieven. In 2018 weer een zondaghoofdklasser in Gouda?

Promovendus ONA doet het dit seizoen ook verrassend goed. Jammer van die twee zeperds tegen VFC en Antibarbari, anders waren ze zelfs koploper geweest in de 2^e klasse, maar dat is scorebordjournalistiek. Toch blijven Theo van Eck en de zijnen voor mij kanshebber voor een 3^e achtereenvolgende promotie.

Het huwelijk van DONK en trainer Rob Gieben is voortijdig gestrand en zondag ging ook de titel ‘Herbstmeister’ in rook op. De 2^e plaats op de ranglijst biedt uiteraard nog genoeg kansen en interim-trainer Patrick Akerboom weet ongetwijfeld hoe de hazen lopen Het zou niet de eerste keer zijn dat hij met DONK promoveert. Op naar de 2^e klasse!

Rest mij nog om u heel fijne feestdagen toe te wensen.

Koning Winter regeert

Koning Winter is weer in het land en dat zullen we weten ook. Na wat inleidende beschietingen op vrijdag en zaterdag sloeg hij zondag keihard toe. Al snel daalde er een deken van sneeuw neer en toverde het landschap om tot een magnifiek maagdelijk tafereel. Snowboots en sleden werden uit de kast getrokken en al snel namen sneeuwpoppen bezit van tuinen en parken. Sportwedstrijden werden massaal afgelast, maar de jaarlijkse Open Dag van de Langlaufvereniging Gouda ging gewoon door.

Over gebrek aan sneeuw had Langlaufvereniging Gouda zondag dus niet te klagen. Dat was zaterdag anders want toen regende het. Maar die regen deerde de deelnemers aan het Special Olympics Nationaal Langlauf Evenement niet. Special Olympics is ’s werelds grootste sportorganisatie voor mensen met een verstandelijke beperking en de Langlaufvereniging Gouda had zaterdag een primeur want voor het eerst was langlauf in het programma opgenomen. Deelnemers uit heel Nederland stonden te trappelen om de lange latten onder te binden. Kees Konijn liep enthousiast rond. De Olympische vlam, The Flame of Hope, binnengebracht in een politieauto met loeiende sirene, werd plechtig ontstoken en wethouder Jan Willem van Gelder nam de speciale Olympische eed af. Die eed, ‘Ik ga voor de overwinning, maar door mijn inzet ben ik al winnaar’, dekt helemaal de lading, en schalde luid en duidelijk door het Groenhovenpark. Het feest kon nu eindelijk beginnen.

Terwijl ik dit schrijf kijk ik naar buiten en zie de sneeuw weer neerdwarrelen. Nederland lijkt enigszins ontwricht. Scholen en zwembaden zijn zelfs gesloten. Code oranje is het toverwoord. De grote kersboom staat inmiddels ook weer op de Goudse markt. Ik kijk nu verlangend uit naar de grote schaatsbaan die daar wordt aangelegd. Lang leve Koning Winter!

Spektakel in het zwembad

‘Laat ik weer eens naar het waterpolo gaan’, dacht ik zondagmorgen. Oorspronkelijk was het plan dat ik verslag zou doen van de voetbalwedstrijd ESTO – HOV/DJSCR, maar het voetbalaanbod was zo groot dat er best wat variatie in het sportprogramma mocht. Bovendien verwachtte ik een spannende wedstrijd, want de heren van GZCDONK hadden de eerste kwartfinalewedstrijd om de KNZB beker een dag te voren met 9-8 verloren. Dus waarom zouden ze zondagmiddag niet met minstens twee goals verschil winnen?

Ik heb geen spijt gekregen van mijn keuze want het werd een spektakel. In het begin nog niet want toen UZSC halverwege de wedstrijd een voordelige marge van drie treffers had opgebouwd leek het een gelopen race voor de Utrechters. Maar de Gouwenaars richtten zich op en kwamen zelfs langszij. Bij een stand van 6-7 begon mijn hart te bonzen, want bij een zege van GZCDONK met één doelpunt verschil zouden uit gescoorde doelpunten de doorslag geven. Ik hoopte dus op de magische 8-7 overwinning van GZCDONK. En het wonder geschiedde, want bij een stand van 7-7 en met nog 8(!) seconden te spelen kreeg de uitstekende maar gefrustreerde doelman van USZC een verstandsverbijstering en scoorde Stan van den Heuvel de 8-7. Halve finale! Hier droom je als radioreporter van. De Goudse aanhang ontplofte van ongeloof en de Utrechters waren met stomheid geslagen. Houdini en Hitchcock wandelden hand in hand glimlachend naar de bar.

Waterpolo leeft in Gouda. Het vrouwenteam van GZCDONK verloor helaas afgelopen weekend alle kwalificatiewedstrijden voor de Euro League, maar het mannenteam van coach Ingrid Veenhuis gaat dit seizoen hopelijk nog voor meer verrassingen zorgen. Alleen jammer dat de wedstrijden op een voor een radioverslag ongelukkige tijdstippen worden gespeeld.

Sportverkiezingen

Nog ruim een maand en dan kan het sportjaar 2017 weer in de archieven worden opgeborgen. December is in aantocht en dat is ook de maand van de jaarlijkse sportverkiezingen van NOC/NSF. De shortlisten zijn het afgelopen weekend bekend gemaakt en zoals altijd geeft dit ook nu weer aanleiding tot discussie over de genomineerden. Feyenoordsupporters zijn boos omdat hun cluppie niet bij de genomineerden staat. Word je na 18 jaar eindelijk weer eens landskampioen, is het weer niet goed. Erben Wennemars mist op de lijst wereld- en Europees kampioen sprint 500 meter Kai Verbij. Sommigen trekken hun wenkbrauwen op bij het noemen van de naam van darter Michael van Gerwen.

In Gouda staan ook de jaarlijkse sportverkiezingen weer voor de deur. Op 15 januari 2018 zullen op de Goudse IJsbaan de sportman, sportvrouw, sportploeg en het sporttalent worden gehuldigd. En net als bij de landelijke verkiezing zal er in Gouda ongetwijfeld ook worden gediscussieerd over de genomineerden. Het aanbod is in ieder geval zoals elk jaar weer groot, want Goudse sportverenigingen hebben behoorlijk wat kandidaten aangedragen. Dat bewijst maar weer eens dat sportief Gouda in 2017 weer behoorlijk aan de weg heeft getimmerd. Sprekende voorbeelden zijn de grote successen in het afgelopen weekend van Sportschool Den Edel met als hoogtepunt de wereldtitel voor Aafke van Leeuwen. Sportminnend Gouda heeft in ieder geval over andere topprestaties ook niet te klagen, want er is bij uiteenlopende takken van sport uitstekend gepresteerd.

De jury gaat zich de komende week buigen over alle prestaties. Het zal ook dit jaar net als altijd weer lastig worden om alle prestaties zo eerlijk en zorgvuldig mogelijk tegen elkaar af te zetten. Een moeilijke maar mooie en eervolle klus.

Nostalgie in de sport

Ik loop nu 33 jaar als verslaggever rond in de sportwereld en in die tijd heb ik veel zien veranderen. Ik was getuige van vele hoogte- en dieptepunten. Kampioenschappen en degradaties. Sporters en bestuurders die kwamen en gingen. Aanpassing van spelregels.

De meeste veranderingen zijn te zien bij de sportaccommodaties. Sporthal De Springers en de zwembaden De Trefkuil en de Tobbe zijn gesloopt. In het Spaardersbad komen zonnige loftwoningen. Over het voormalige knusse complex van SV DONK rijden nu auto’s. De oude handbalvelden van Vires et Celeritas zijn ook verdwenen.

Nieuwe sportaccommodaties verschenen. Sportpark Uiterwaarden en het onderkomen van SV DONK in de Oostpolder. De sporthallen De Zebra en de ‘nieuwe’ Mammoet. Het Groenhovenbad. De bestaande complexen van Jodan Boys en Olympia ondergingen een metamorfose. AV Gouda heeft een atletiekbaan om jaloers op te zijn.

Veranderingen zijn ook in de sport onvermijdelijk of je het nu leuk vindt of niet. Desondanks kan ik nog genieten van de sfeer op oude sportcomplexen waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan. Waar de geest van ‘Toen was geluk heel gewoon” rondwaart en je elk moment Gerard Cox tegen kunt komen.

Zaterdag was ik bij RVV Swift Boys in Rotterdam. Geen bewakers die naar je pasje vragen. Geen sponsorhome waar de bobo’s zich ophouden. Geen tribune met kuipstoeltjes. De kassa is een bouwval zonder functie. Een voorzitter die verbaasd is een radioverslaggever aan te treffen, maar je van harte welkom heet. In de kantine rinkelen de glazen en de kleine keuken is een eldorado voor smulpapen.

Swift Boys is een willekeurig voorbeeld en gelukkig zijn die er nog. Soms is het heerlijk in nostalgie te zwelgen en dan is voetbal eigenlijk maar bijzaak.