Sport en politiek
Voetballend Duitsland stond de afgelopen week op zijn achterste benen. Der Ulli was veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 ½ jaar. Huilend stond Ulli Hoeness, de voormalige stoere verdediger, die in WK finale in 1974 binnen 1 minuut een strafschap veroorzaakte, te stamelen dat hij enorme spijt had. De supporters konden niet geloven dat hun voormalige held achter de tralies verdwijnt. Hij was toch zo’n guter Mensch en heeft zoveel betekend voor het Duitse voetbal. Maar de rechter liet zich niet vermurwen door valse voetbalsentimenten.
Deze week zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Veel spelers zien we niet terug en nieuwelingen staan te trappelen. De afgelopen weken is er hard getraind voor de nieuwe competitie. De samenstelling van de teams wordt op 19 maart bekend. Dan zien we wie zich heeft versterkt en wie aderlatingen heeft ondergaan. Ik hoop op een mooie competitie. We zullen niet altijd oogstrelend spel zien. Ik zit alleen niet te wachten op spelverruwing. Laten de Goudse politici zich a.u.b. niet spiegelen aan die opportunistische voetbalwereld. En ik hoop dat er niet bezuinigd wordt op de sport, Hier en daar hoorde ik zelfs het belachelijke idee om het nieuwe zwembad te sluiten. Het moet niet gekker worden. Want dan zijn we het spoor helemaal bijster. Eén Ulli is meer dan genoeg.
Lente in sportstad Gouda
Laat de lente nu maar komen schreef ik twee weken geleden. Of ik een vooruitziende blik had of dat de weergoden naar mij hebben geluisterd weet ik niet. Feit is dat afgelopen zondag de wens werkelijkheid werd. De terrassen stroomden vol en langs de lijn was het goed toeven, ook al maakten ESTO en Gouda er een zomeravondvoetbalwedstrijd van.
Op de fiets langs de Reeuwijkse Plassen, terugdenken aan het Sportgala waar de sporters van Gouda in het zonnetje werden gezet. “Gouda sportstad” riep presentator Koert Westerman. En gelijk heeft hij, want er werd weer bevestigd hoe breed de sport in Gouda is. Bij bijna alle sporten spreekt Gouda een woordje mee. Of je het nu hebt over volleybal, jiu jitsu, atletiek, zwemmen, dammen, langlauf, alpineski, beachvolleybal of synchoonzwemmen, Gouda timmert aan de weg. En voetbal. Sven van Beek had zijn fans meegenomen. Vader en moeder glommen van trots. Terecht, want hoe vaak komt het voor dat een sympathieke kapsonesloze Gouwenaar in de hoofdmacht van Feyenoord speelt. Sven was niet teleurgesteld dat hij geen sportman van het jaar werd. Hij feliciteerde winnaar Rick van Velzen sportief en bedankte zijn broer die bijna altijd vergeten wordt. Wraak nam hij op zondag door voor het eerst sinds vele jaren weer te winnen in Groningen.
Carnaval in Reedurp
De winter is officieel voorbij. Volgens de kalender klopt dat, maar kan iets wat nooit is begonnen eigenlijk wel eindigen? Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een jaar heb meegemaakt waarin ik geen stap op natuurijs heb gezet. De laatste weken schieten de krokussen als paddenstoelen uit de grond. Langs de lijn heb je nog net geen zonnebrandolie nodig. In het Olympisch stadion in Amsterdam werd onder lenteachtige omstandigheden het NK schaatsen verreden.
Langs de lijn was het trouwens genieten. Hoogstaand voetbal heb ik niet gezien, maar mag je dat verwachten in de 3e klasse. Zaterdag zag ik Rohda ’76 en Gouda worstelen. De spanning vergoedde veel, zoniet alles. En dat de scheidsrechter, net als bij het NK schaatsen een meer dan dominante rol speelde, neem ik op de koop toe.
Zondag was ik in Reedurp. En dat carnaval daar belangrijk is heb ik gemerkt. Om 13.00 uur begon de carnavalsmis en toen de wedstrijd van RVC ’33 al een tijdje bezig was kwamen de kerkgangers in carnavalskleding naar het veld om hun favorieten aan te moedigen. Net als zaterdag in Bodegraven was het een wedstrijd van de gemiste kansen. De wedstrijd eindigde zoals hij begon. Maar na afloop was het aflaaf, alaaf, alaaf. Ik had daar als carnavalshater vrede mee.
Het sportleven na Sotsji
De Olympische vlam is gedoofd. Rusland heeft op culturele wijze afscheid genomen van hun Olympische Spelen. Sotsji verdwijnt weer in de anonimiteit. De Nederlandse goud- zilver- en bronsdelvers zijn op vaderlandse bodem teruggekeerd en ondergaan de komende dagen de nodige huldigingen. Teleurstellingen moeten worden verwerkt en de triomfen tot in het oneindige gevierd. Ook voor de miljoenen sportliefhebbers hervat het gewone leven zijn dagelijkse sleur. Hopelijk lukt dat en vallen ze niet in een zwart gat.
De Olympische winterspelen van 2014 zijn in de geschiedenisboeken bijgeschreven. Ondanks alle bedenkingen vooraf zijn deze Spelen volgens mij een succes geworden. En dan heb ik het niet alleen over de sportieve resultaten van de Nederlanders. Voor- en tegenstanders zullen hun gelijk opeisen. Maar om met de zaterdag j.l. overleden Goudse dichter Leo Vroman te spreken: “Op enkele dagen van het jaar, is bijna alles wel eens waar”.
Ik verheug me nu vooral op het nieuwe wielerseizoen. Afgelopen zondag werd dit in Gouda officieel geopend met het Open Kampioenschap van het Groene Hart. Zo’n 100 wielrenners stonden gretig aan de start. Op de zonnige maar winderige zondagmorgen zoefden de dunne bandjes vrolijk over het asfalt in de Goudse Hout. Een heerlijk geluid en prachtig om te zien. Laat de lente nu maar komen.
Curling en oranje boven
Miljoenen sportliefhebbers zaten afgelopen weekend met chips en bier voor de televisie. Ik betrapte mezelf er op dat ik zelfs geïnteresseerd naar curling zat te kijken. Van de spelregels heb ik niet veel Goudse kaas gegeten maar daar ga ik me toch eens in verdiepen. Het zal ongetwijfeld ingewikkelder zijn dan dat het er uit ziet met die driftig bezemende veegploeg.
Nederland is in de ban van de Olympische Winterspelen. Toch deed het me deugd om te zien dat de Goudse voetbalfans hun kluppie waren nagereisd en het schaatsen voor lief namen. De fans van Jodan Boys die zaterdag op sportpark Stadspolders in Dordrecht hun favorieten zagen opstaan en het eiland van Dordrecht juichend verlieten. Oranje Wit berustend achterlagtend. Maar om nu meteen van Oranje boven te spreken lijkt mij nog prematuur.
Op het moment dat ik dit schrijf heb ik net de huldiging gezien van de 1500 meter. Wederom een volledig oranje podium. Een oranje sweep heet dit in Olympisch sportjargon. De Goudse supporters vonden het zondag desondanks toch belangrijker om te zien of Gouda het lek ook boven zou hebben. En ja hoor, tegenstander UNIO werd van het veld geveegd. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de Goudse voetballers ook naar curling hebben gekeken.
Kom maar op met die medailles
Er is veel gedoe aan vooraf gegaan, maar de Olympische Winterspelen van Sotsji zijn begonnen. President Vladimir Poetin beleefde afgelopen vrijdag zijn finest hour. Hij glom van tevredenheid. En hoewel ik niet zo’n fan ben van die bombastische openingshandelingen moet ik toegeven dat het een mooie show was. Dat commentator Hans van Zetten soms twijfelde of de vlaggendrager een man of een vrouw was, en dat hij premier Rutte met zijn aanwezigheid de Nederlandse ploeg een riem onder het hart liet steken, nemen we voor lief. Hopelijk zitten er geen al te scherpe kantjes aan die riem want een bloedend hart is ook niet alles.
De verwachtingen waren en zijn hooggespannen. We hebben ons op voorhand al rijk gerekend en de Nederlandse goudvoorraad zou duchtig worden aangevuld. De twee belangrijkste goudvinken Sven en Ireen beschaamden ons onbegrensde optimisme niet, maar op het moment dat u deze column leest kan het zo maar anders zijn.
Jammer alleen dat het Goudse element op deze Winterspelen ontbreekt. De Olympische deelname van Andrea Nuyt (1998 en 2002) en van Paulien van Deutekom (2006) liggen al weer ver achter ons. Maar ook die resultaten waren niet om over naar huis te schrijven. Gelukkig heeft SC Gouda altijd wel talenten, dus hoop doet leven.
Volleybal in Gouda
Voetbal is voor velen volkssport nummer 1. Ik hou van voetbal, dat kan en wil ik niet ontkennen. Maar gelukkig is er meer in de sportwereld dan voetbal. Volleybal bijvoorbeeld, een prachtige sport. Met weemoed denk ik, en met mij velen, terug aan de tijd dat Radius honderden volleyballiefhebbers naar De Springers en naar de Mammoet lokte voor topsport. Afgeladen tribunes op zaterdagavond. Allemaal geschiedenis helaas. Sporthal De Springers is gesloopt, de oude Mammoet is ook verleden tijd, en de tijd van topvolleybal in Gouda helaas ook. Hopelijk komen die glorietijden terug.
VollinGo timmert in ieder geval weer aan de weg. Onlangs was er in de Zebra een prestigieus landelijk jeugdtoernooi. Op die troosteloze zaterdag ging ik in arrenmoede naar een nieuwjaarsreceptie van een voetbalvereniging. Ik had natuurlijk naar de Zebra kunnen gaan, maar ik wist domweg niet dat er een groot volleybaltoernooi was. De ene sportvereniging heeft nu eenmaal zijn PR beter voor elkaar dan de andere.
Maar ik krijg een herkansing heb ik begrepen. En één ding weet ik zeker. Bij volleybal gebeuren niet van die rare dingen als bij het voetbal het afgelopen weekend. Spelers die na de wedstrijd klappen krijgen. Wedstrijden die gestaakt worden en zelfs spelers die het tijdens de wedstrijd eigenmachtig voor gezien houden.
Vrienden maken bij Vriendenschaar
De winterstop is weer achter de rug. De voetbalcompetitie is, met verdeeld succes voor de Goudse clubs, weer hervat. De paleisrevolutie bij De Jodan Boys heeft nog niet geleid tot succes, maar hopelijk komt dat nog wel. Zondagmiddag was ik in het altijd gezellige Reeuwijk Dorp, waar RVC’33 een meer dan verdienstelijk punt binnensleepte tegen het sympathieke VFC uit Vlaardingen. Ik heb genoten.
Maar ik heb nog meer genoten van die zondagmorgen bij tafeltennisvereniging Vriendenschaar. In het clubgebouw aan de Groen van Prinsterersingel was het zeer druk. Geen wonder, want het was weer tijd voor de jaarlijkse Ton de Gruyl Memorial. Ton de Gruyl, een fenomeen in de Goudse tafeltenniswereld. Helaas is hij ons al jaren geleden ontvallen, maar zijn naam leeft nog steeds voort in de Goudse tafeltenniswereld. En terecht!
Meer dan 80 liefhebbers uit alle windstreken hadden zich aangemeld. Het Utrechtse accent van veteranen uit Vianen klonk me als oud inwoner van de provincie Utrecht bekend in de oren. Het deed me ook enorm deugd een van de grootste tafeltennissers van Gouda ook aan te treffen, Piet Luteijn, topspeler van o.a. ILAC. Hij woont tegenwoordig in Assen, maar was met zijn vriendin speciaal overgekomen naar Vriendenschaar. Lekker tafeltennissen en oude bekenden ontmoeten. Zoiets moet je koesteren.
Veldrijden langs de A 12
Het was koud toen ik zondagmorgen vroeg op de fiets stapte. De bomen stonden roerloos te dromen. Cyclus was blijkbaar ook al vroeg uit de veren gekomen, want de fietspaden waren gepekeld. De eerste zonnestralen kwamen voorzichtig door de bomen te voorschijn. Gouda sliep nog grotendeels. Alleen de honden werden door hun slaperige baasjes uitgelaten en hier en daar passeerde mij een trimmer.
Op de geluidswal langs de A 12 zag ik 4 mannen en 1 vrouw met rood witte linten in de weer. Onder leiding van Toon van Dijk waren zij al vanaf 7 uur, het was toen nog pikkedonker, druk bezig met het uitzetten van het parcours. Om 9 uur was het karwei geklaard en was het tijd voor thee en snijkoek. De renners konden komen.
Zondagmorgen vroeg, als de meeste sporters nog op één oor liggen, draaien de veldrijders van GRTC Excelsior hun rondjes. Het is een prachtig gezicht als je ziet hoe ze hijgend een helling nemen en met een zucht van verlichting blij zijn dat ze weer even kunnen dalen.
Veldrijdend Gouda neemt tot eind februari bezit van de zondagochtenden. Mooie sport dat veldrijden. U moet ook eens gaan kijken. Bijvoorbeeld zondag bij de koppelrit. Je moet vroeg op staan, maar het is een goede zondagmorgenbesteding.
Welkom in het nieuwe jaar
De jaarwisseling zit er weer op. De meeste kerstbomen hebben het veld geruimd en hier en daar knalt nog een verdwaald rotje. Op veel plekken in Gouda zijn de restanten van het vuurwerk nog aanwezig. De sportvelden liggen er verlaten bij. De nieuwe tribune van Olympia krijgt al duidelijke vormen. Het wordt ongetwijfeld een prachtige parel voor de oudste voetbalclub van Gouda. Triest is wat er oudejaarsavond gebeurde in de F.W. Reitzstraat. Het clubhuis van I.L.A.C. werd voor een groot deel in de as gelegd. Een drama voor de Goudse tafeltennisvereniging. En dat eencelligen daarna de brandweermensen bestookten is helemaal de bloody limit. Blik op oneindig, verstand op nul!
Het is januari en dat vind ik eigenlijk een rotmaand. Los van het veelal troosteloze weer, is er op het gebied van sport ook weinig te beleven. De winterstop regeert en ook amateurclubs zoeken in deze periode de zon op. De enige activiteiten zijn de nieuwjaarsrecepties. En niet te vergeten de nieuwjaarswedstrijden. Wedstrijdjes tussen de oude garde en de huidige selecties. De vergane glorie vertoont zijn kunsten. Techniek en inzicht zijn er nog wel, maar de conditie laat de oude knarren meestal in de steek.
Welkom in 2014. Ik wens u een gezond jaar en hoop op veel sportieve successen.