Waar een club trots op mag zijn
Zondagmiddag 17 november 2013. De lucht is grijs en het is windstil, een unicum in de open vlakte van de Oostpolder. De supporters hebben een plaatsje gezocht langs de lijn. Voor mij op de tribune zat de familie van Beek, Donkianen in hart in nieren, maar moesten ze vanmiddag supporter zijn van tegenstander Groeneweg? Ik vroeg belangstellend naar hun juichgedrag. “Natuurlijk juich ik voor René” antwoordde Yvonne, maar ik meende toch een lichte aarzeling te bespeuren. De bezoekers wonnen via een omstreden strafschop in de allerlaatste minuut, maar ik heb de van Beekjes niet de polonaise dansend de tribune zien verlaten. Ook trainer René voelde zich misschien iets ongemakkelijk, maar hij was blij met de drie punten. Terecht, soms moet je je gevoel uitschakelen.
De familie van Beek is trots. Trots op zoon Sven. Op Feyenoord TV hoorde ik Ben Frieling enthousiast vertellen over die kleine pupil die hij de eerste voetbalstapjes leerde.
Sven van Beek, ooit begonnen bij DONK verlengt deze week zijn contract bij Feyenoord. Het gaat snel want hij speelt ook al in Jong Oranje. De eerste (jeugd)international van DONK, en daar zijn de Donkianen trots op. En het levert de Goudse voetbalclub ook nog een leuk centje op. Maar dat is mooi meegenomen.
Le Tour sous le Dom
Juichend deelde Jeroen Wielaert mee dat de start van de Tour de France 2015 in Utrecht is. Na een jarenlange lobby, als geintje begonnen in de kroeg met een aantal snelle schetsen op een bierviltje. Dat Rotterdam nog roet in het eten gooide was geen reden voor Wielaert om zijn fiets dan maar aan de wilgen te hangen. “Continuez, continuez,” fluisterde Tourbaas Christian Prudhomme.
Utrecht maakt zich op voor de Tour. Het kost ettelijke miljoen maar dan heb je ook wat. Menig wielerliefhebber is in zijn nopjes en ook de middenstand is blij. Tegenstanders roeren zich al. Maarten van Rossem bestempelde het hele idee als waanzin.
Ik vroeg me af of zoiets ook in Gouda mogelijk zou zijn. Maar waar zou Gouda dan mee moeten komen. Kaas? Is alleen als merk nog wereldberoemd. Kaarsen? Kaarsjesavond lijkt me niet genoeg.
Laten we niet dagdromen. We hebben een prachtig nieuw zwembad waar internationale wedstrijden georganiseerd kunnen worden. Maar de kans dat de Tour de France Gouda aandoet is net zo groot als dat Jodan Boys binnen vijf jaar in de Championsleague speelt. Gelukkig maar, want ik zou, als Gouda toch zo’n wereldevenement binnen zou halen, net zo reageren als Maarten van Rossem. En ik ken trouwens ook geen Goudse Jeroen Wielaert.
Laat de winter maar komen
Soms zit het mee en soms zit het tegen. Afgelopen zondag was het ronduit herfstig.Hagel- en regenbuien werden afgewisseld met zonneschijn. Donkere Hollandse wolken scheerden door de Gouds luchten. Landschapsschilders en natuurdichters hadden de dag van hun leven. Ik was in het Groenhovenpark bij de open dag van de Goudse Langlaufvereniging en had medelijden met al die enthousiaste sporters die weer en wind trotseerden. Maar ik heb geen wanklank gehoord. Tussen de striemende buien door werd er even geschuild in de mooie nieuwe skihut om later de skiloipe weer massaal te betreden.
De langlaufvereniging is een prachtige loot aan de Goudse sportboom. Van heinde en ver komen leden en liefhebbers toegestroomd. Uit Huizen, uit Almere en zelfs uit België. Want wie denkt er nu de Belgische kampioen langlaufen Tim de Ridder uit Antwerpen in Gouda aan te treffen.
Ik had het me niet gerealiseerd, maar Gouda is op het gebied van de langlaufsport bij de jeugd een topper. Talrijke kampioenen lopen daar rond. Er werd zelfs een demonstratie skiken gegeven. Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het enthousiasme droop er van af. Het is dat ik naar Reeuwijk moest voor een voetbalwedstrijd, anders had ik ook de ski’s ondergebonden. Laat de winter maar komen.
De mannen met de baarden
Zij die willen te kaap’ren vaaren, moeten mannen met baarden zijn. De Nederlandse folkgroep Fungus had er 40 jaar geleden een enorme hit mee. Jan, Piet, Joris en Corneel. Kijk, dat zijn de namen, dat waren nog eens helden. Ik moest meteen aan dat liedje denken toen ik deze week een reportage zag over de World Series, het belangrijkste sportevenement in Amerika. The Boston Red Sox tegen The St. Louis Cardinals. The Red Sox hebben een geheim wapen in de strijd gegooid: DE BAARD. Alles uit de kast voor een kampioenschap. En de fans geven het goede voorbeeld. De tribunes zijn bevolkt met ZZ Top klonen.
Ik heb ook jaren een baard gehad, maar in een vlaag van verstandsverbijstering heb ik een keer een weddenschap afgesloten dat bij een kampioenschap mijn baard er af zou gaan. Het eerste zaterdagteam van Gouda stond toen in de onderste regionen. Lekker veilig gokken. Dat dacht ik tenminste, want het team van Willem Dekker ging plotseling als een speer. En ja hoor, op een mooie zaterdagmiddag werd het kampioenschap binnengehaald. En op de middenstip werd ik toen, zij het amateuristisch, verlost van mijn baard. Jammer, maar helaas.
Ik zie trouwens steeds meer baarden in de sport. Mooier dan al die tattoos.
Wie krijgt de Zwarte Piet?
Vorige week was het beestenweer. De weergoden waren verschrikkelijk boos geworden en straften grote delen van Nederland met hun toorn. Straten stonden blank en kelders stroomden onder. Ik zag zelfs de Ark van Noach. “Waar kan ik afmeren” vroeg Noach en ik wees hem naar het DONK terrein.
Het veld van DONK was goed bespeelbaar, voor de scheidsrechter de reden om 22 spelers de gure wei in te jagen. Gelukkig kwam de man in het zwart na 45 minuten bij zinnen. Hoewel hij formeel gelijk had was hij de gebeten hond en kreeg de zwarte Piet.
Oei, nu moet ik op mijn woorden letten, want voor je het weet staat de cultuurpolitie voor de deur. Er zijn Kamervragen gesteld en zelfs de Verenigde Naties mengen zich in de strijd. Oorlogen worden naar de achtergrond verdreven. Voor- en tegenstanders vallen over elkaar heen. Net een spannende bokswedstrijd waarvan niemand de afloop weet. Gele en rode kaarten staan nu ter discussie. Net als de man in het zwart en de voetballers met gekleurde schoenen. Code oranje is verkleurd naar code Zwart.
Wat een discussie. Ik vind trouwens wel dat voetbalschoenen zwart moeten zijn. Maar als iemand zo graag oranje schoenen wil zal het mij worst wezen. Als ze maar scoren.
De beste stuurlui staan op de Markt
Volgens een bekend gezegde staan de beste stuurlui aan wal. Maar dat geldt niet voor Gouda. Daar staan ze n.l. op de Markt. Als ik op vrijdagmiddag langs fiets staan de scootmobielen in een rij opgesteld. Ik kan het dan niet laten om een babbeltje te maken. Onder aanvoering van Gerrit Hornes wordt de Nederlandse en Goudse voetbalwereld van kritisch commentaar voorzien.
De harde kern bestaat verder uit Piet van der Ree, Dirk van der Klein, Krijn Hogendoorn, Tinus Hogendoorn en Willem Beerthuizen. Mannen die vroeger op zondagmiddag, toen er nog geen internet of twitter was, om half 5 samendromden bij de etalage van de Goudsche Courant voor de voetbaluitslagen. Oud voetballers die hun sporen hebben verdiend bij GSV, Gouda, ONA en Jodan Boys. Ik heb ze zelf nooit zien voetballen, maar het zullen ongetwijfeld mannetjesputters zijn geweest.
Behalve dat ze alles van voetbal weten, kennen ze ook half Gouda. Als ze zelf geen voorbijgangers aanspreken worden ze wel door passanten op de schouders geklopt. “Bij slecht weer wijken we uit naar de Kerk in Korte Akkeren” aldus Hornes. Dat zullen ze dan afgelopen zondag wel hebben gedaan, want zelfs voor deze liefhebbers zal code oranje te veel zijn geweest. Was het maar weer vrijdag.
Lang leve de breedtesport
Topsport is prachtig maar niet altijd gezond. Kijk naar de wielrenners die tijdens een bergetappe vaak meer dood dan leven boven komen. En dan krijgen ze meteen ook nog een microfoon onder de snufferd en wordt verwacht dat ze even gedetailleerd verslag doen van hun helletocht. Marathonlopers die uitgemergeld en met holle ogen over de eindstreep waggelen. En toch zitten we met pils en chips voor de televisie.
In Gouda blinken “we” al jaren uit in waterpolo. Zeg Den Edel en de gouden, zilveren en bronzen medailles vliegen je om de oren. Om over de vele kampioenen van schaatsclub Gouda nog maar te zwijgen. Kijk in sporthal De Mammoet naar de Wall of Fame. Het barst van de Nederlandse kampioenen. Prachtig.
Maar er is meer dan topsport. Afgelopen weekend was ik bij AV Gouda. AV Gouda is een voorbeeld van een sportclub die de breedtesport hoog in het vaandel heeft. De afgelopen jaren gingen Gouda atleten tijdens het Sportgala met hoofdprijzen aan de haal. De club heeft veel toppers voortgebracht, maar om nog groter te worden komt verlaten ze de club. Veel clubs zouden balen van zo iets, maar bij de AV Gouda ligt dat toch iets genuanceerder. Topsport is leuk, maar niet ten koste van alles. Hulde voor dit standpunt!
Denken in Gouda
Er heerste een serene stilte. Aan de bar dronken een paar mensen stil hun koffie. In de zaal zaten 22 mannen denkend achter hun damborden. Af en toe schoof een dammer zijn stoel voorzichtig naar achteren, wierp nog snel een blik op zijn verlaten bord en schuifelde naar de bar voor een kop koffie. Om zich daarna peinzend over zijn volgende zet weer in de strijd te mengen. In het midden van de zaal liep iemand langs de borden en deed telkens een zet. Alexander Georgiev, de wereldkampioen dammen uit Rusland!! Hij vereerde Gouda met een bezoek voor een wedstrijd simultaan dammen in het nieuwe biljart- en denksportcentrum.
Een oud bedrijfspand, omgebouwd tot een mooie sportaccommodatie. Vorige maand werd de accommodatie geopend door biljartopper Dick Jaspers en afgelopen vrijdagavond had men weer een wereldtopper gestrikt. Het nieuwe biljart- en denksportcentrum De Hoog heeft op de 1e etage een schitterende biljartzaal en de begane grond is het nieuwe onderkomen van Damlust en Messemaker 1847.
Denkend Gouda onder één dak. Nu nog hopen dat het publiek de accommodatie kan vinden, want het ligt nogal afgelegen. Ik heb me in ieder geval een slag in de rondte gezocht. Dat zal ongetwijfeld aan mij liggen. Maar ik weet De Hoog nu blindelings te vinden.
Niet iedere verandering lijkt een verbetering
Het hele leven staat bol van veranderingen. De wereld draait door, dus wij moeten gewoon meedraaien. Participeren volgens het evangelie van Mark Rutte.
In de sportwereld wemelt het ook van de veranderingen. Ik was eens bij het begin van het rugbyseizoen bij RFC Gouda en toen werd mij verteld dat er zo’n dozijn nieuwe spelregels van kracht waren geworden. Toe maar.
Dit is ook het geval in het nieuwe voetbalseizoen. De tijdstraf en de fysieke controle van de spelerspassen. Hier wordt trouwens niet consequent mee omgegaan heb ik gemerkt, maar dat terzijde. De verliezend bekerfinalist is volgend jaar niet meer welkom is in de Europa League. Terecht, want dit was een rare regel.
Waar de voetbalclubs echt gek van worden is het digitale wedstrijdformulier. Daar is bij de KNVB denk ik niet echt goed over nagedacht. Men heeft zich volgens mij niet gerealiseerd wat dit allemaal teweeg brengt. Spitsuur bij het invullen van het wedstrijdformulier en inloggen op Sportlink is vaak een probleem. Computers met te weinig geheugen. Verenigingen worden zo weer op kosten gejaagd. Frustratie alom. “Zo jaag je de vrijwilligers weg” hoorde ik zaterdag in Reeuwijk een leider verzuchten. Ik hoop het niet, maar de KNVB moet deze gang van zaken maar snel gaan evalueren.
Voetbaltweelingen
Ik moest afgelopen zondag tijdens de voetbalwedstrijd RVC’33 – ONA denken aan de legendarische televisieserie All in the family. Met die knorrige Archie Bunker en zijn serviele sloffende echtgenote Edith. Ik twijfelde op een gegeven moment wie het 2e doelpunt scoorde. Was het Thomas of Jelle. Hoe dan ook, het bleef in de familie. Driekwart van de productie kwam voor rekening van deze jongelingen.
Voetbalbroers, het barst er van. Ronald en Erwin Koeman. Bij Jodan Boys stonden eens drie gebroeders Blok in de basis. Menno en Jeroen de Jong bij DONK. Joery en Gregory Castano bij Olympia. Romeo en Aziz el Bouazatti bij Gouda en GSV. Piet en Dick Ernst bij ONA. Laat bij WDS de naam de Koning vallen en het halve dorp kijkt om. En zo kan ik nog wel even door gaan, maar mijn ruimte is beperkt.
Tweelingen bij het voetbal zijn zeldzamer, hoewel die er ook genoeg zijn. De bekendste zijn de Ajacieden Frank en Ronald de Boer. Willy en René van de Kerkhof van PSV. De Spartanen Dennis en Gerard de Nooijer. En bij RVC’33 dus Thomas en Jelle v.d. Poel. Vorig jaar nog A-junioren en dit seizoen al een sensatie in Reeuwijk-dorp. Pas 18 jaar en nog een heel voetballeven voor zich. Ik heb genoten van ze.