Het sportjaar 2016
Het sportjaar 2015 is bijgezet in het sportmuseum. Voor Gouda was het een succesvol sportjaar, want het aantal (lands)kampioenen, Europese kampioenen en wereldkampioenen is niet op één hand te tellen. De vraag is of deze prestaties in 2016 kunnen worden geëvenaard dan wel verbeterd. Waarom ook niet, want de sportkalender biedt alle mogelijkheden.
Allereerst het schaatsen, toch wintersport nummer 1 in Nederland. Erik Jan Kooiman, lid van GRTC Excelsior, verbaast sinds hij de fiets heeft ingewisseld voor de schaats, vriend en vijand. Eerst verbetert hij het werelduurrecord en vorige week plaatste hij ten koste van topfavoriet Jorrit Bergsma voor de 10 kilometer op het WK afstanden in Kolomna. Sven Kramer is gewaarschuwd. Waarom zou Erik Jan niet net als Ted-Jan Bloemen onlangs deed voor een verrassing kunnen zorgen?
In maart staat het Groenhovenbad bol van de spanning. Olympische kwalificatiewedstrijden waterpolo. De Olympische Spelen in Rio de Janeiro, ik kijk er naar uit en ben benieuwd naar de inbreng van de Goudse atleten. Dat geldt zeker ook voor de Paralympics.
Over voetbal kan ik kort zijn. Nederland doet niet mee aan het EK en in mijn glazen bol zie ik van de Goudse voetbalclubs alleen ONA promoveren, hoewel ik in mijn achterhoofd toch nog met een verrassing van Jodan Boys rekening hou.
Ik kijk uit naar het sportjaar 2016.
Een sportief en vooral gezond 2016
Ik was pas in een museum waar ik heb genoten van die heerlijke wintertaferelen van de 17e eeuwse schilder Hendrick Avercamp. Winterlandschap met IJsvermaak. Schitterend. Ik kan me nog goed die prachtige schoolplaat van J.H. Isings op mijn lagere school voor de geest halen, waarop in de winter van 1794 de Franse troepen over de bevroren Lek marcheren. “De bomen dorren in het laat seizoen en wachten roerloos den nabijen winter” dichtte Willem Kloos in het begin van de vorige eeuw.
Ja, toen waren winters nog echte winters. Volgens de kalender zou het nu ook winter moeten zijn. Maar de ijssculpturen in Scheveningen smelten in sneltreinvaart. De ijsbaan op de Goudse markt vertoont de nodige plasjes water en ondanks de feestelijk versierde binnenstad en de Noorse kerstboon is het winterse gevoel verder afwezig.
Veel sporters doen een klein winterslaapje. Ik had in de winterstop een paar mooie molentochten willen maken. Mijn schaatsen waren al geslepen (maar dat waren ze vorig jaar al). Nu rest me na het kerstdiner niets anders dan me maar op de oliebollen en de appelflappen te storten. Gelukkig heb ik nu alle tijd om de genomineerden voor de Goudse sportverkiezingen goed op een rijtje te zetten.
Ik wens u een goede jaarwisseling en een sportief maar vooral een gezond 2016.
Dit zijn de winnaars
Ik kreeg vorige week een mail van de Organisatie Verkiezing Leukste Sportvereniging. Daarin stond dat voetbalvereniging Spirit zich een jaar lang de Leukste Sportvereniging van Nederland mag noemen. Ik was benieuwd welke vereniging was gekozen tot Leukste Sportvereniging van Gouda en surfde naar de betreffende pagina. Dan blijkt dat in totaal 21 Goudse sportverenigingen hebben gestreden om de titel. Maar zoem je in op de namen dan kom je tot een merkwaardige constatering. Zo worden zowel SV DONK als sportvereniging DONK apart genoemd. En buiten GZC DONK hebben we blijkbaar ook nog steeds de Goudse Zwemclub DONK. Merkwaardig.
Er zijn twee ranglijsten. De eerste is gebaseerd op het aantal stemmen en de tweede op het gemiddelde rapportcijfer. De eerste ranglijst wordt aangevoerd door de Goudse Reddingsbrigade met 70 stemmen. Gymnastiekvereniging Velocitas eindigt in de tweede ranglijst bovenaan met het rapportcijfer 10! Mooi natuurlijk, maar op de club werd slechts 1 keer gestemd! Mij is niet duidelijk waarop het rapportcijfer is gebaseerd, maar dat kan aan mij liggen.
Het Sportgala van NOC*NSF leverde vorige week volgens sommigen ook een paar verrassende winnaars op. Alleen Dafne Schippers stond op de verwachte eenzame hoogte. Een sportverkiezing is vaak appels met peren vergelijken. Het jaarlijkse Goudse Sportgala is over twee maanden. Ik ben benieuwd naar de kandidaten en naar de winnaars.
Dromen en overdenken in de winterstop
De meeste amateurvoetballers gaan een paar weken op hun lauweren rusten. De winterstop is ingegaan. Op wat inhaalwedstrijden en bekerwedstrijden na zit het kalenderjaar 2015 er op. Jodan Boys staat boven verwachting bij de top 5 in de hoofdklasse. “We staan 14 punten boven de degradatiestreep” hoorde ik zaterdag iemand zeggen, maar stiekem kijken ze toch wel omhoog. In de winterstop zal in het zonnige Spanje ongetwijfeld verder gedroomd worden.
Olympia draait ondanks de zeperd tegen IFC lekker mee in de subtop en kan daar volgens mij tevreden mee zijn. In de 3e klasse wisselt DONK dit seizoen blamages af met prettige verrassingen en voert zelfs met de volle buit de 2e periode aan. Ook zij zullen in de winterstop dromen. Waarom niet? Het gedegradeerde ONA begon in de 4e klasse overdonderend en ik vermoedde al een kampioenschap begin februari. Maar na een aantal misslagen is het nog geen gelopen race. Toch schat ik in dat er aan het eind van het seizoen gefeest kan worden. Dromen van de 3e klasse is geen utopie.
Blijft over SV Gouda. Het gedegradeerde zaterdagteam presteert niet onverdienstelijk. Waarom zou het team van de scheidende trainer Willem Dekker niet mogen dromen van promotie? Het zondagteam van SV Gouda wens ik wijsheid toe. De teerling is geworpen, neem met opgeheven hoofd afscheid.
Magere Hein
Je hebt plaatsen waar je liever niet al te vaak komt. Zo was ik de afgelopen week maar liefst twee keer op Begraafplaats de IJsselhof. Maandag was er het afscheid van Ab Scheel, de grote schaakanimator van SC Messemaker 1847. Dacht je aan schaken in Gouda, dan dacht je automatisch aan Ab Scheel. Of het nu schoolschaken was of openlucht schaken op de Markt, Ab Scheel was de grote animator. Ab was de grote man achter het jaarlijkse Open Schaakkampioenschap van Gouda. Ab slaagde er elk jaar weer in de schaaktop naar Gouda te halen. En niet alleen de Nederlandse top, maar ook grote buitenlandse namen prijkten op de deelnemerslijst. Het afscheid van deze grote schaakman maandagmiddag was indrukwekkend.
Schaakclub Messemaker 1847 heeft een groot man verloren. Een mooi gebaar van de Goudse schaakclub dat de winnaar van het jaarlijkse Open Schaakkampioenschap van Gouda de Ab Scheel Wisselbokaal krijgt.
Vrijdagmiddag was er het afscheid van Daan de Rotte, de populaire Olympiaan die vorige week zo tragisch verongelukte. Was het afscheid van Ab Scheel indrukwekkend, het afscheid van Daan de Rotte was zeer indrukwekkend. Ik heb zelden zoveel mensen bij een begrafenisplechtigheid gezien. Honderden bewezen Daan de laatste eer. Tweelingbroer Willem sprak prachtige woorden en dat gold ook voor andere sprekers. Heel veel mensen konden hun tranen niet bedwingen en ik was een van hen. Olympia heeft een groot sportman verloren. De onlangs ook overleden Olympiaan Leen den Braber (ik zie hem in gedachten nog voor mijn huis langs fietsen) heeft zijn naam verbonden gekregen aan de twee mooie kunstgrasveldjes op het Olympia complex. Ik stel voor dat Olympia ook de naam Daan de Rotte op een of andere manier onsterfelijk gaat maken.
Maar ik hoop vooral dat Magere Hein zich voorlopig even koest houdt.
Afscheid van de grote Goudse schaakpromotor
De beste schakers ter wereld nemen momenteel deel aan The London Chess Classic. Een van de deelnemers is onze landgenoot Anish Giri. De eerste keer dat ik de naam Anish Giri hoorde was in 2009 tijdens het Open Schaakkampioenschap van Gouda. De grote animator van dit befaamde schaaktoernooi was Ab Scheel. Ab “bestookte” me regelmatig met mailtjes om de schaaksport te promoten. Een week voor het toernooi in 2009 vroeg Ab of ik zin had Anish Giri samen met Jan Timman te interviewen. Ik denk nog met veel plezier terug aan dat interview met de internationale grootmeester en het aanstormende talent.
Ab wist elk jaar weer grote namen naar Gouda te halen voor het jaarlijkse Open Schaakkampioenschap. “Ik nodig ze uit en dan zeggen ze of ze kunnen of niet, zo eenvoudig is het eigenlijk” antwoordde hij eens op mijn vraag of het moeilijk was zoveel toppers naar Gouda te halen. Maar ik heb de indruk dat schakers wel een heel bijzondere reden moeten hebben willen ze nee zeggen tegen Ab. Hij heeft er voor gezorgd dat bij veel schakers bij de eerste zaterdag van september in hun agenda met grote letters GOUDA staat.
Afgelopen week overleed Ab Scheel, een van de aardigste sportmensen die ik de afgelopen jaren heb ontmoet. De Goudse schaakwereld heeft een belangrijke pion verloren.
Het besturen van een vereniging
Jan Marijnissen is na ruim 27 jaar geen voorzitter meer. Het zal voor de leden van de SP even wennen zijn. Een markant tijdperk is ten einde.
Voorzitters die zo lang een vereniging leiden worden zeldzaam. Ik herinner me nog het tijdperk Bart van der Sprong. Meer dan een kwarteeuw voorzitter van SV DONK. En wat te denken van Dolf van der Speld. ONA zonder hem was niet denkbaar. GRTC Excelsior stond tientallen jaren synoniem voor de heer Oussoren. Noem de naam Jaap Zweere en je dacht meteen aan Velocitas.
Maar de tijden veranderen. Je bent als vereniging tegenwoordig al blij als je iemand zo gek krijgt om bestuurslid, laat staan voorzitter, te worden. Bij veel sportverenigingen is de nood zo hoog dat ze zelfs externe managers vrezen te moeten aantrekken omdat geen enkel lid van CVC Reeuwijk zich geroepen voelt. Soms leidt frustratie tot het opstappen van het gehele bestuur, zoals bij VV Bodegraven. Het is voor mij trouwens onbegrijpelijk dat mensen, die blijkbaar niet eens lid zijn, dit zo maar voor elkaar krijgen.
En zo zijn er nog legio voorbeelden te noemen. Aan de ene kant begrijp ik dat het zijn van bestuurslid niet aantrekkelijk is, want je doet het nooit goed. Maar dat kan geen excuus zijn om dan maar helemaal niets te doen.
TJ Flowers is the name
U kent ongetwijfeld het gezegde “Als twee honden vechten om een been, loopt een derde er mee heen”. Afgelopen zaterdag werd dat maar weer eens duidelijk aangetoond. Er waren tijdens WB wedstrijden al de nodige wereldrecords gesneuveld en het wereldrecord op de 10 kilometer zou er ongetwijfeld ook aan gaan. Twee titanen gingen dit onderling wel even uitmaken. Sven Kramer of Jorrit Bergsma, één van hen, daaraan twijfelde geen weldenkende schaatsliefhebber, laat staan commentatoren en presentatoren.
Toen was daar ineens een zeer bescheiden schaatser die, zoals zovelen denk ik, zijn eerste krabbeltjes een kwarteeuw geleden achter een stoel op een bevroren slootje heeft gezet. En daarna verder ging oefenen op de ijsbaan van de Breevaart en de Reeuwijkse Plassen.
Ted-Jan Bloemen, ik weet nog dat ik deze naam vaak hoorde uit de mond van Bert Hertog, de legendarische sportverslaggever van de Goudsche Courant. Die had al snel door dat Bloemen een groot talent was. Sinds zaterdag 14 november 2015 gaat deze in Gouda geboren schaatser door het leven als de man van 12.36.30.
Zijn naam staat nu op de muur van de ijsbaan van Salt Lake City. En ik weet zeker dat schaatsliefhebbers uit Gouda en Reeuwijk ook trots zullen zijn op TJ Flowers, want hij was, is en blijft toch een beetje van ons.
Alles van waarde is weerloos
Terwijl het Nederlands Elftal vrijdagavond eindelijk weer eens aardige voetbalde, voltrok zich in Parijs een drama. Meer dan 130 onschuldige mensen werden van het een op het andere moment uit het leven gerukt. Barbaarse fanatici, voor wie een mensenleven niet telt, zaaiden dood en verderf. Ik moest aan de dichtregel van Lucebert denken, alles van waarde is weerloos.
Mijn hoofd stond daarom helemaal niet naar het schrijven van een sportcolumn. Voetbal is de belangrijkste bijzaak in het leven heeft de legendarische voetbalcommentator Herman Kuiphof eens gezegd. Een Duitse vrouw heeft bekend dat ze meerdere levend geboren baby’s heeft gedood en wij maken ons druk over de hoed van Memphis Depay. In Oekraïne laaien de gevechten weer op en vallen er doden. Bloedige bomaanslagen zijn schering en inslag in Irak, Syrië en Libanon maar wij zijn veel drukker bezig met de omkoopschandalen bij de FIFA en de doping in de Russische atletiek.
Het leven gaat door en dat is maar goed ook. Ook in de sportwereld zal men binnenkort weer zijn dagelijkse gang gaan. Ik deed zondag verslag van de voetbalwedstrijd Olympia – VOC. Voor aanvang van de wedstrijd werd een minuut stilte in acht genomen ter nagedachtenis aan de slachtoffers in Frankijk. Een mooi gebaar, maar ik zat die middag met een dubbel gevoel op de tribune.
Sportduiken
Op het moment dat oud Donkiaan Sven van Beek zondagmiddag klapwiekend door een laaiend enthousiaste Rotterdamse Kuip rende, was ik in het Groenhovenbad voor het maken van een televisie-item. Een aantal enthousiaste liefhebbers was afgekomen op de jaarlijkse Open Dag van de Goudse Sportduikers. Opleidingscoördinator Frank Brouwer had mij geadviseerd een zwembroek mee te nemen. Toch twijfelde ik of ik zelf een duik zou nemen, maar liet mij overhalen. Participerende journalistiek zullen we maar zeggen. Maar omdat er meer komt kijken dan zo maar plompverloren in het water te springen kreeg ik eerst uitleg over zaken als het doorademen om longdrukschade te voorkomen, het compenseren van de overdruk op de oren (“klaren”) en de communicatie onder water via handsignalen.
Ik kreeg de nodige duikapparatuur omgehangen en was klaar voor mijn eerste introductieduik. Blijkbaar had ik de smaak te pakken want ik ging er als een speer vandoor en brak meteen een baanrecord, hetgeen eigenlijk niet de bedoeling was, want duiken moet je rustig doen. Jeugdige overmoed of beginnersenthousiasme denk ik.
Mijn eerste duik was een leuke ervaring en het was niet zo ingewikkeld als ik vooraf dacht. Ik kreeg al visioenen van een duik in de Reeuwijkse Plassen, de Grevelingen, de Oosterschelde, het Voornse Veer of in meer exotische wateren bij Bonaire, Aruba of in de Rode Zee. Wie weet.