Polsstokverspringen
Als ik aan polsstokverspringen denk, gaan mijn gedachten automatisch terug naar mijn vroege jeugd. Naar de tijd dat ik met vriendjes de polders rond Benschop introk om eieren te zoeken en om slootje te springen. Met een houten polsstok die normaal dienst deed als vaarboom. En dan maar hopen dat je niet in de sloot viel, want met een nat pak thuis aankomen was vragen om moeilijkheden.
Over polsstokverspringen gesproken, afgelopen zaterdag was ik in Vlist. Op de knusse accommodatie van Polsstokclub de Vlist werd het 56e Hollands Kampioenschap Polsstokverspringen gehouden. Ik was vroeg aanwezig en na een aantal bekenden te hebben begroet zetelde ik me comfortabel in het gras. Na de opening door de voorzitter en het massaal meegezongen Wilhelmus kon de strijd op de drie schansen beginnen. Zorgvuldig werd de lange carbonpolsstok ‘vast’ gezet. Geconcentreerd en enthousiast ‘achterna’ gezeten door de trainer namen de atleten de aanloop op de steiger, werd de polsstok beklommen en geprobeerd over het dode punt heen te komen. Met grazende koeien op de achtergrond, onder Hollandse wolkenluchten en gehinderd door een sterke wind stortte menigeen al dan niet vertwijfeld in het water. Maar voor de meeste springers stond volgens mij het plezier in de sport voorop.
Polsstokverspringen is een mooie sport. Lekker laagdrempelig en heel sportief. En waar wij vroeger al lang blij waren als we een slootje van pakweg drie meter bedwongen, is polsstokverspringen gewoon topsport. Soms ook eenvoudig om oud voetballer Gary Lineker te parafraseren: ‘een wedstrijd duurt vijf sprongen en aan het eind wint Jaco de Groot’. Deze recordhouder werd weer kampioen bij de senioren en gaat nu op 1 september in Burgum de Friezen een poepie laten ruiken om ook Nederlands kampioen te worden.
De zomerhitte
Ik kan normaal gesproken goed tegen de hitte, maar op de een of andere manier komt er de laatste dagen weinig uit mijn handen. Rustig met een goed boek onder een zonnescherm en een aantal parasols in de tuin is het nog het beste uit te houden. Een fietstocht door de polders van het Groene Hart ging nog net omdat ik lekker vroeg was vertrokken. Zelfs het Open Gouds Kampioenschap Petanque afgelopen zondag heb ik aan mij voorbij laten gaan en ook het polsstokverspringen in Linschoten.
Sportief ben ik dus vrijwel alleen passief bezig. Zo links en rechts naar de tv kijken, want het sportaanbod is toch verrassend groot. De Nederlandse hockeydames die wereldkampioen werden in een soort Micky Mouse toernooi. Feyenoord beheerste in Eindhoven het nieuwe ABBA strafschoppensysteem beter dan PSV. Niet iedereen was blij met dit systeem maar ja, the winner takes it all. Het Feyenoordlegioen kon in ieder geval weer een nieuwe held begroeten. Bij het EK langebaan zwemmen in Glasgow worden ook Nederlandse medailles veroverd, ook door Ranomi Kromowidjojo, maar zij lijkt helaas over haar hoogtepunt heen. .
De Nederlandse wielervrouwen, die de hele race hadden gecontroleerd en er van uit gingen dat het podium een grote oranje gloed zou hebben, lieten zich bij het EK in Glasgow de kaas van het brood eten door een Italiaanse veterane. Daar kon zelfs de hoofdschuddende Nederlandse veterane Marianne Vos niets meer aan veranderen.
De Goudse wielrenner Stephen de Vries en zijn piloot Patrick Bos hadden zich van het WK Para-cycling in het Italiaanse Maniago veel meer voorgesteld denk ik. Helaas geen medailles en dat had mede te maken met een paar lekke banden. Wellicht ook last van de zomerhitte?
Heb ik nog iets gemist?
Drie weken vakantie lijkt een hele tijd, maar voor je het weet ben je weer thuis. De weken aan de Belgische kust zijn omgevlogen. Het was warm en droog, maar dat lijkt mij geen verrassende mededeling. België stond in vuur in vlam voor hun Rode Duivels en het chauvinisme droop er met liters van af in alle radio- en televisieprogramma’s. Helaas geen wereldkampioen, maar de Belgen waren fier op hun Duivels en hier en daar was een bescheiden toeterende auto te horen. Maar nog meer dan het WK voetbal was daar de Ronde van Frankrijk en toen Greg van Avermaat in de gele trui reed verplaatste het chauvinisme zich naar deze Vlaamse held.
Nu we het toch over chauvinisme hebben, in Nederland kunnen ze daar ook wat van. Soms was ook hier iedere nuance ver te zoeken. Ik heb ook genoten van de Tour en de Nederlandse prestaties, laat ik dat voorop stellen, maar ik werd soms niet goed van al die bombarie en dat geouwehoer van kenners of zij die daar voor door gaan.
Ik heb drie weken nauwelijks aan Gouda gedacht. Alleen bij de EK finale waterpolo kon ik er niet om heen. Wat een vedette die Sabrina van der Sloot, oud speelster van GZCDONK. Het enige andere Goudse element was een jonge ijsverkoper die doodleuk vertelde dat hij nog negen jaar in Korte Akkeren had gewoond.
Maar thuis gekomen vraag je je toch af of je nog wat gemist heb op het sportgebied in Gouda. De nieuwe competitie-indelingen zijn bekend gemaakt. Gouwenaar Sven van Beek schijnt een buitenlandse voetbaltransfer te gaan maken. Geen schokkende dingen, maar ik hoor graag als ik toch iets belangrijks heb gemist. 
Reputaties
Tijdens sportwedstrijden kunnen reputaties worden gebroken. Neem het WK voetbal dat momenteel in volle gang is. Daar sneuvelen ze bij bosjes. De vechtmachine Duitsland veranderde in een tandeloze tijger. Lionel Messi kwam nauwelijks uit zijn eigen schaduw en Europees kampioen Portugal ging ook roemloos via de achterdeur af. Daar kon zelf Christiano Ronaldo niets aan veranderen. De Spaanse furie werd door de Russische beer getemd. Voor duurbetaalde miljonairs leek het benutten van een strafschop meer dan eens een utopie. Supporters die eerst hun favorieten luid bejubelden bestoken de gevallen helden nu met pek en veren. Al dan niet terecht. En de reputatie van de zich als een idioot aanstellende Diego Maradona, voor mij nog steeds de beste voetballer allertijden, lag al lang aan gruzelementen.
Even leek het er op of ook Chris Froome’s reputatie aan diggelen zou worden geschoten en dat hij uit de Ronde van Frankrijk zou worden verbannen. Maar op het moment dat ik dit schrijf, (maandagmiddag), is hij ‘ineens’ van alle blaam gezuiverd. Maar voor velen is de Britse viervoudig tourwinnaar toch van zijn voetstuk gevallen.
De MCC Holland vierde in het afgelopen weekend haar 60-jarige jubileum. Het was groot feest aan het Spoorboscircuit. Passerende treinen, voorbijvarende boten en overvliegende vliegtuigen. Burt Bacharach’s hit ‘Trains and boats and planes’ zong constant door mijn hoofd. En natuurlijk waren daar de grommende en brullende motoren die als door een boog losgeschoten en hoog opspringend over het circuit daverden. En er lopen ook helden rond bij de jubilerende Goudse motorclub. Joop Kroesmeijer is sinds de oprichting van de club in 1958 nog steeds volop actief op veel gebieden. Hij werd terecht geëerd met een eigen Joop Kroesmeijer Hofje. Kijk, zo kan het ook.
Bodegraven-Reeuwijk
Het voetbalseizoen zit er, op een klein staartje na, nu echt op. Ook voor RVC’33, de sympathieke club uit Reeuwijk-Dorp. Zondagmiddag viel op het dicht bevolkte Sportpark Kaagjesland het doek voor de eersteklasser en daalt men na één jaar weer af naar de 2e klas. Komend seizoen helaas geen blauw-witte mars naar Olympia. Dan maar een blauw-witte mars naar ONA. Iets verder lopen, maar wel een mooi alternatief dacht ik.
Het voetbalseizoen 2017-2018 is voor de Goudse clubs te typeren als matig, maar voor buurgemeente Bodegraven-Reeuwijk is het een rampseizoen geworden Niet voor ESTO, want op de Kievitsheuvel kon de terechte kampioensvlag worden gehesen. Maar voor de andere clubs was het een bedroevend seizoen. CVC Reeuwijk deed nog dappere pogingen om aan degradatie te ontsnappen, maar helaas. Terug naar de 3e klas. Voor WDS uit Driebruggen viel het doek al een aantal weken voor het einde van de competitie. In het nieuwe seizoen dan maar weer naar Rohda ’76, dat met de nacompetitiefinish in zicht de eigen glazen ingooide.
Bij VV Bodegraven was het voor trainer Willem Dekker elke week weer een zoektocht om elf man bij elkaar te harken. Toen de vereniging enkele maanden geleden besloot om zoals vele andere verenigingen over te stappen naar prestatievoetbal op zaterdag, strompelde het team helemaal zieltogend naar de finish. Degradatie bleef uit omdat Gouderak zo vriendelijk was nog slechter te presteren. Ik ben zeer benieuwd naar het nieuwe voetbalseizoen en of de sombere geluiden die ik links en rechts hoor niet bewaarheid worden. Hopelijk is de teleurstelling en de vlucht naar elders van veel spelers niet het begin van het einde van de club die op 1 april 2020 haar 100e verjaardag hoopt te vieren.
Super Mario
Vorige week dinsdag was ik in het Huis van de Stad voor de uitreiking van de Goudse Sportpenning. Op zich is dat niet zo bijzonder, want die sportpenningen worden al sinds 2007 uitgereikt aan Goudse sporters of sportploegen die tijdens een NK, EK of WK de eerste plaats hebben behaald. En dat zijn er de laatste jaren nogal wat geweest.
Maar toch was er sprake van een bijzondere bijeenkomst want de sportpenning werd nu uitgereikt aan een bijzondere Goudse sportman. Veel Gouwenaars kennen hem misschien niet eens, maar in Japan hoef je maar drie namen te noemen en de mensen spitsen hun oren. Johan Cruijff en Anton Geesink zijn daar nog steeds wereldberoemd, ook al zijn ze al jaren dood. Maar er is nog iemand voor wie daar, en niet alleen in Japan, nog steeds alle deuren open gaan en over wie met veel ontzag wordt gesproken, Mario den Edel, de grote innovator van het internationale jiu jitsu. En sinds kort de enige sportman in de wereld die een 10e dan in de jiu jitsu sport heeft.
Er moesten naar ik heb begrepen heel wat registers worden opengetrokken om hem voor te dragen, maar uiteindelijk is het gelukt. Mario den Edel ademt nog dag en nacht jiu jitsu en hij ziet nog steeds verbetermogelijkheden. Daarom is het zeer terecht dat hij de Goudse Sportpenning heeft gekregen. Een pionier in een kleine sport die best wat meer publiciteit mag hebben.
Mario den Edel is nu hopelijk ook wereldberoemd in Gouda, maar zal wel met beide benen op de grond moeten blijven staan, want volgens zijn vrouw mag voor hem in het buitenland dan wel de rode loper worden uitgelegd, thuis moet hij gewoon stofzuigen.
Sportfeest in het Groenhovenpark
Het zal de sportliefhebber niet zijn ontgaan dat het de afgelopen week volop feest was in het Groenhovenpark. Het begon al op woensdagavond toen Olympisch schaatskampioen Ted-Jan Bloemen te gast was bij zijn oude schaatsclub. Voordat hij weer naar Canada zou afreizen had hij tijd gemaakt om een speciale droogtraining te geven op de atletiekbaan aan de jonge schaatstalenten die stiekem misschien dromen van een olympische medaille. De belangstelling was groot en na afloop werd TJ Flowers, zoals hij in zijn nieuwe vaderland liefkozend wordt genoemd, letterlijk bestormd door de jeugd voor een Olympische handtekening. Prijzenswaardig dat hij alle tijd nam, ook bij de kinderpersconferentie. En dat Ted-Jan Bloemen het erelidmaatschap van de SC Gouda kreeg was een mooi gebaar. De Goudse schaatsclub weet hoe ze haar helden moet eren. Hiermee komt Bloemen in een illuster rijtje met o.a. Jan Bazen, Ingrid Paul, Andrea Nuyt en Paulien van Deutekom. De SC Gouda mag trots zijn op deze schaatsiconen.
Maar daarmee was het nog niet op want vrijdag, zaterdag en zondag was het complex van de AV Gouda het toneel van het NK Masters. Topatletiek voor senioren. Uit heel Nederland waren de atleten naar Gouda gekomen om hun krachten te meten. Atleten die duidelijk strammer oogden en waarvan de bewegingen wat minder soepel waren, maar ik neem mijn petje af. Zo te zien stond het plezier voorop, maar bij velen was het fanatisme nog duidelijk aanwezig. Deelnemen is leuk, maar winnen nog leuker!
Jammer dat een paar honderd meter verder de voetballers van SV Gouda teleurgesteld hun verlies in de nacompetitie tegen Lekkerkerk verwerkten. Geen promotie en zij kunnen met vakantie. Het is helaas niet altijd feest in het Groenhovenpark.
Chaos
Ik heb wel vaker gemerkt dat de wegen van de KNVB ondoorgrondelijk zijn. Maar ik heb de indruk dat ze nu het spoor volkomen bijster zijn. Het bewijs is de gang van zaken bij de nacompetitie in de poule waarin Zestienhoven, Victoria ’04, Lekkerkerk, Gouda, FC Maense, Bergambacht, CKC en VFC uit moeten vechten wie degradeert naar de 4e klas of promoveert naar de 3e klas. Vorige week heeft de KNVB SDV en HWD uit de competitie gezet. Door deze beslissing werd CION kampioen. Groot was de verrassing toen de KNVB een paar dagen later deze beslissing weer introk waardoor FC Maense, op basis van het doelsaldo kampioen zou zijn. Maar gisteren kwam SDV niet opdagen en werd nu weer uit de competitie genomen. U begrijpt het, verwarring alom. Iedereen vraagt zich af hoe deze soap zal aflopen.
Ik was gisteren bij de nacompetitiewedstrijd Lekkerkerk – Gouda, de enige wedstrijd in die poule die gisteren wel doorging. Het gesprek van de dag was natuurlijk de complete chaos die de KNVB had veroorzaakt. Behalve het uit competitie nemen van clubs heeft de KNVB lopende het seizoen ook besloten dat het doelsaldo bij clubs die gelijk bovenaan eindigen doorslaggevend is. Clubs zien nu lucratieve beslissingsduels door de neus geboord. Nu heb ik in principe geen probleem met het feit dat het doelsaldo de doorslag geeft bij een kampioenschap, maar het is natuurlijk wel merkwaardig dat dit pas in december bekend werd gemaakt. De KNVB past als het ware tijdens de wedstrijd de spelregels aan.
En dan nog wat. Gisteren kon ook niemand mij duidelijk maken hoe het besluit van het spelen van uit- en thuiswedstrijden in de nacompetitie tot stand is gekomen. Zo speelt Lekkerkerk, dat gisteren van Gouda won, ook hun tweede wedstrijd thuis. En winnen ze die dan spelen ze de finale ook thuis! Omgekeerd kunnen er teams zijn die alleen maar uitwedstrijden spelen. DONK is daar een voorbeeld van. Als ze vandaag in Zevenbergen van Virtus winnen moeten ze volgende week zondag naar Rotterdam of Dordrecht. Of hier een visie achter zit waag ik te betwijfelen. Gisteren begreep niemand er in ieder geval iets van.
Kampioenen
De zomer nadert met rasse schreden, en dat betekent dat voor veel sporters de vakantieperiode aanstaande is, of al is aangebroken. Het wordt nu de tijd voor de zomersporten zoals atletiek, cricket, honkbal en softbal. De afgelopen weken zijn al de nodige kampioenschappen gevierd, waarvan dat van de tafeltennisdames van Vriendenschaar het meest in het oog sprong. Wat ook in het oog sprong was het kampioenschap van Jodan Boys 10 en dan met name door de enorme publiciteit die er aan is gegeven.
Het afgelopen weekend kwam ik al scrollend op mijn Facebookpagina veel enthousiaste verhalen en foto’s tegen van kampioenen. Veel jeugdelftallen, maar ook 2e, 3e, 4e of nog lagere teams. Vaak teams met spelers die nog niet zo lang geleden als selectiespeler zijn gestopt en als vriendenteam de ene na de andere tegenstander volkomen kansloos lieten. Het plezier in het voetballen staat bij hen voorop.
Over vriendenteams gesproken, het veteranenteam van SV DONK werd ook kampioen. En dat moest uiteraard gevierd worden. En hoe. De veteranen, die al 30 jaar samen spelen, vierden dat kampioenschap niet gewoon in hun kantine, maar gingen naar Griekenland. Ik kreeg de afgelopen week van een oud collega een ‘verontrustend’ appje waarin hij mij mededeelde dat hij tijdens zijn vakantie op Kreta was ‘overvallen’ door een stel enthousiaste voetballers uit Gouda. Dat waren dus de bewuste veteranen van SV DONK. ‘Heel aardige jongens trouwens’, aldus mijn oud collega.
Voorzitter Jos van der Sprong was destijds niet bij de kampioenswedstrijd aanwezig, maar daar had hij wat op gevonden. Hij reisde speciaal naar Kreta om op het vliegveld van Heraklion de kampioenschaal uit te reiken. Of deze huldiging op Kreta live op tv is uitgezonden vermeldt de historie niet.
Het circus was in de stad
Terwijl heel Engeland en alle andere royalisten waar ook ter wereld in de ban waren van het sprookjeshuwelijk van prins Harry en Megan Markle hadden ze afgelopen zaterdag bij De Jodan Boys wel andere dingen aan hun hoofd. Men was al vroeg in de weer om het met groot materiaal en mankracht uitgerukte Fox Sports te ontvangen. De kampioenswedstrijd van Jodan Boys 10 tegen het altijd lastige Moerkapelle zou live op tv worden uitgezonden. Niets werd aan het toeval overgelaten. Scheidsrechter Roelof Luinge was om 10 uur al aanwezig en had al snel het befaamd geworden broodje bal te pakken. Koert Westerman was blij weer eens in Gouda te zijn. Hans Kraay jr. was aanwezig zoals we Hans kennen. Luidruchtig. Ronald de Boer was voor het eerst in Gouda, had zich verdiept in de prestaties van beide teams en zat gedurende de wedstrijd rustig de wedstrijd te observeren om er na afloop een gedegen analyse op los te laten.
Over de wedstrijd kan ik eigenlijk kort zijn. Jodan Boys 10 was veel te sterk en Moerkapelle vervulde, overigens niet tot hun ongenoegen, een figurantenrol. Ook een wedstrijd van Moerkapelle 3 is niet vaak live te zien op tv. Na het laatste fluitsignaal van de met een refcam uitgeruste Luinge kregen de kampioenen heuse rode badjassen aangemeten en werd de kampioenschaal trots aan het enthousiaste publiek getoond.
Jodan Boys 10 is kampioen. Mooi, maar nog veel mooier was dat de Stichting Kans Tegen Kanker een kleine 19.000 euro ophaalde. Eigenlijk was dat zaterdag de grootste winst. Het was aan de Sportlaan een mooi circus. Velen hebben genoten en een van hen was ik. Daar kan geen royal wedding tegen op.
