Het sportjaar 2021
Het sportjaar 2021 loopt op zijn laatste benen. Nou ja lopen, zeg maar gerust dat het struikelend aan zijn eind is gekomen. Was 2020 al een vreemd sportjaar, ook 2021 kan gerust worden bijgezet in het sportrariteitenkabinet. Het was een jaar waarin er meer niet dan wel gesport mocht worden. De meeste sportcompetities werden in april weer voortijdig beëindigd. Weer een verloren sportseizoen volgens velen.
Alleen voor de topsport werd een uitzondering gemaakt en dat leverde Gouda zowaar een landskampioen op. Daar waar misschien was gerekend op een kampioenschap van de vrouwen waren het de mannen van GZCDONK die in mei voor een verrassing zorgden en na elf jaar weer de kampioensschaal naar Gouda brachten.
Het voortijdig stoppen van de competities had vreemd genoeg ook weer zijn voordelen. Voetbalclubs die zwaar in de gevarenzone zaten hoorden tot hun opluchting dat degradatie niet aan de orde was. De volleybalvrouwen van VollinGo promoveerden naar de Topdivisie. En de rugbyers van RFC Gouda promoveerden, zonder zelfs een enkele competitiewedstrijd te spelen, naar de 2e klasse.
Er waren in 2021 ook individuele sporters die in de prijzen vielen. Sportschool Den Edel gaat, of er nu corona is of niet, ‘gewoon’ door met het spekken van de jiujitsu medaillekast. Aafke van Leeuwen en Boy Vogelzang werden Europees kampioen. De jonkies Ruben Raghunath en Ruby Vogelzang behaalden een gouden medaille tijdens de WK in Abu Dhabi en Max Schulenklopper haalde daar een zilveren plak.
Het treurige nieuws is dat de Goudse voetbalwereld in 2021 helaas ook afscheid moest nemen van een aantal voetbaliconen. Op 25 februari overleed de legendarische doelman Ton Thie en op 31 maart oud-voetballer en trainer Puck Pols. Ook op 31 maart overleed Herman Vleggeert, erevoorzitter van VV Gouderak en een zeer bekende naam in de Goudse voetbalregio. Een van de bekendste, en misschien wel beste Goudse voetbaltrainer, was oud (betaald) voetballer Piet van Mullem. Hij overleed op 6 april. Op kerstavond overleed Olympiaan Henny van Os. Ik heb Henny jaren meegemaakt als wedstrijdcoördinator op de zondagmiddag. Een heel aardige man voor wie nooit iets te veel was. Of zoals Olympia zegt: ‘we verliezen een vrijwilliger van de buitencategorie’.
Zo heeft iedereen gemengde gevoelens over het sportjaar 2021.

Alles weer op slot
Vorig weekend waren er nog de laatste stuiptrekkingen in de amateursport. Hier en daar was er nog een verdwaalde oefenwedstrijd, maar daar had je het wel mee gehad. En zaterdagavond werd het vonnis door het duo Rutte – de Jong zonder blikken of blozen uitgesproken: alle binnensportlocaties gaan onmiddellijk op slot. Buitensport in de openbare ruimte is nog wel toegestaan, maar dan met maximaal 2 personen op 1,5 meter. Kinderen t/m 17 jaar mogen wel in groepsverband onder bepaalde voorwaarden sporten. Maar sportkantines zijn hermetisch gesloten, dus op de sportvelden zal het de komende weken zeer stil zijn vrees ik. Alleen topsport mag, maar de waterpolocompetitie begint ook pas weer op 15 januari 2022. Op de Goudse Markt zal de Noorse kerstboom dit jaar geen gezelschap krijgen van de jaarlijkse IJsbaan. Helaas moeten we het gekras van schaatsen en de enthousiaste kreten van de veelal jeugdige schaatsers missen. Ook een aantal mooie Kerstvakantieactiviteiten zijn helaas vanwege corona afgelast. Traditionele Nieuwjaarswedstrijden gaan niet door. Kortom, het sportloze tijdperk is weer aangebroken.
Ondanks het feit dat de amateursport in comateuze toestand verkeert, kijken voetbalbestuurders toch vooruit en zijn al bezig met het nieuwe seizoen. Hoofdklasser Jodan Boys gaat het contract met de huidige trainer Leen van Steensel niet verlengen en heeft al snel in de persoon van Erik van Zoest een bekende opvolger klaar staan. Olympia, RVC ’33, CVC Reeuwijk en ESTO gaan ook op zoek naar een nieuwe trainer. En wie weet zijn er nog meer bestuurders die onder de kerstboom gaan wikken en wegen hoe ze het nieuwe seizoen moeten ingaan.
Het zijn ook voor de sport geen leuke tijden. Ik wens u ondanks alles mooie Kerstdagen toe.

Langlaufen
Bijna vijf miljoen Nederlanders keken zondagmiddag 12 december naar de Grand Prix van Abu Dhabi en zagen Max Verstappen wereldkampioen worden. En die tv-kijkers waren niet alleen diehard autosportliefhebbers en Max fans. Ik ken ook mensen die niets met sport hebben en die zich toch voor de buis hadden genesteld en hun chauvinisme de vrije loop lieten. Degenen die het waagden toch enige vraagtekens te zetten bij het hele (media)circus werden op social media aan de schandpaal genageld en nog net niet voor landverrader uitgemaakt. Ze moeten van ‘onze’ Max afblijven. Objectiviteit en relativering verdwijnen soms met de snelheid van een formule 1 racewagen achter de roze horizon.
Ik schop hier ongetwijfeld mensen tegen de schenen, maar ik ben nu eenmaal geen liefhebber van autosport. Zoals er ook mensen zijn die niets hebben met voetbal, korfbal, rugby of noem maar een sport. Smaken verschillen gelukkig. Desondanks vind ik wel degelijk dat Max Verstappen een grote prestatie heeft geleverd. Gefeliciteerd Max!
Terwijl miljoenen hun blik richtten op het Yas Marina Circuit in Abu Dhabi, was ik zondagmiddag bij de Open Dag van de Langlaufvereniging Gouda. Ondanks het miezerige weer en de coronamaatregelen, die trouwens goed in acht werden genomen, was het gezellig druk. Het wintersportseizoen staat voor de deur en dus kon hier nog aan de techniek van het remmen, afdalen en bochten worden geschaafd. Ook enthousiaste nieuwelingen die voor het eerst op een ski stonden kregen hun eerste les op de grootste langlaufbaan van Nederland. Op dat laatste feit is men bij de club heel trots. Langlaufers uit het hele land vinden al jaren hun weg naar de kunststof baan op de ligweide van het Groenhovenbad. Op zo’n mooie baan mag heel Gouda en omstreken trots zijn.

Vervroegde winterstop
En weer werd alle hoop afgelopen vrijdag de bodem ingeslagen. Je voelde het misschien al aankomen, maar de woorden van Mark Rutte en Hugo de Jonge kwamen toch keihard aan. De deuren van de sportaccommodaties, die op een kiertje stonden, zijn weer keihard dicht gesmeten. Het publiek was al niet welkom, maar met ingang van zondagmiddag 17.00 uur mag er bij de amateursport helemaal niemand meer op een sportcomplex zijn. De meeste voetbalwedstrijden zijn op zondag zo rond de klok van 16.00 uur afgelopen. Het motto was dus: ‘snel douchen, in de loop nog even een biertje pakken en dan wegwezen’. De wedstrijden op zaterdag beginnen meestal om 14.30 uur, dus daar is het na afloop helemaal sprinten om geen BOA op je nek te krijgen.
Dat er geen publiek bij een voetbalwedstrijd mag zijn is al een ellende. Ik deed zondag radioverslag van de streekderby DONK – RVC ’33. Normaal staat het publiek bij zo’n wedstrijd rijen dik langs de lijn. En na afloop, winst of verlies maakt niet uit, volop feest in de kantine. Maar nu was het, en het weer deed daarbij ook een duit in het zakje, een treurige aangelegenheid. Degenen die aanwezig mochten zijn liepen mistroostig rond.
Deze nieuwe maatregel is een drama voor de amateursport want ook trainen na 17.00 uur is verboden. En wedstrijden spelen zonder training is belachelijk en vragen om nog meer ellende. En voor 17.00 uur trainen lijkt mij ook geen optie.
Zondagmiddag hoorde ik meerdere mensen elkaar alvast prettige feestdagen wensen in de verwachting dat ze zojuist de laatste wedstrijd van 2021 hadden gezien. Wanneer u dit leest heeft de KNVB wellicht al besloten een vervroegde winterstop in te voeren. Zou een zeer verstandig besluit zijn.
Mijn sportweekend
En dan zit je maandagmorgen te piekeren waarover je nu weer een sportcolumn moet schrijven. Ik zou het natuurlijk kunnen hebben over die idiote toestanden die het afgelopen weekend plaatsvonden, maar daar is al zo veel over gezegd en geschreven dat ik hier niets meer aan toe te voegen heb. Basta!
Ik beleefde zelf een rustig sportweekend. Zaterdag zou ik verslag doen van de wedstrijd Jodan Boys – DHSC, maar zoals bij veel andere voetbalwedstrijden gooide corona ook hier roet in het eten. Ik had de frustratie van Wesley Sneijder wel willen zien als zijn ploeg weer puntloos met de staart tussen de benen af moest druipen naar Utrecht.
Het was aan de Sportlaan heel stil, net zoals op en in alle andere sportaccommodaties. Alleen spelers, begeleiders en anderen die uit hoofde van hun functie aanwezig mochten zijn. Hier en daar deed een verdwaalde verslaggever op een verder vrijwel verlaten tribune zijn werk. FC Oudewater haalde in het Groenhovenpark de 1e periodetitel binnen. Normaal is het na afloop van zo’n wedstrijd volop feest en worden de spelers bestormd door de fans. Nu moeten ze op afstand een feestje bouwen. De supporters van VollinGo en GZC DONK moesten ook noodgedwongen op afstand c.q. digitaal genieten van de overwinningen van hun club.
Zondag was de tribune bij Olympia ongetwijfeld ontploft toen de thuisploeg koploper Den Hoorn had gevloerd. DONK supporters konden ook niet van dichtbij meemaken dat hun team gedeeld koploper werd in de 2e klasse. Een livestream en live radioverslag zijn in zo’n geval dan een troost, zij het een schrale. Je wil alles tenslotte juichend langs de lijn beleven en na afloop feestend met een biertje in de hand de polonaise lopen. Jeetje, wat verlang ook ik hier naar.
Geen publiek
Ja hoor, daar gaan we weer. Zijn we net gewend aan stadions met publiek, gaat de boel weer drie weken op slot. Afgelopen zaterdag kon het publiek (voorlopig) voor de laatste keer langs de lijn hun favorieten aanmoedigen. En omdat b.v. het voetbalprogramma beperkt was, hebben veel supporters dat vorige week voor het laatst gedaan.
De komende tijd wordt het dus weer heel rustig langs de lijn. Jodan Boys, Olympia en DONK spelen deze week hun bekerwedstrijden thuis tegen aansprekende tegenstanders. Jammer dat de spelers de extra steun van hun supporters moeten missen. En zo zijn er nog meer wedstrijden de komende weken die de fans al in hun agenda hebben staan en waar ze verlangend naar uitkijken. Zoals de streekderby DONK – RVC ’33 op 28 november, Gouda – FC Oudewater a.s. zaterdag en de dorpsderby Rohda ’76 – Bodegraven op 27 november. Om van een lege Kuip bij Nederland – Noorwegen nog maar te zwijgen.
Het is wel goed voor de benzinetank van de Olympiafans want die hoefden afgelopen zondag niet naar Bergen op Zoom, en op 28 november niet naar SC ’t Zand. En de trouwe supporters van ONA wordt donderdag a.s. de inhaalwedstrijd bij Unitas ’30 in Etten-Leur bespaard. Een schrale troost.
De supporters balen. De sportclubs balen. De KNVB baalt en beschuldigt de regering van het ontbreken van visie. Nu is de KNVB wel de laatste instantie die iemand van het niet hebben van visie mag beschuldigen, maar nu hebben ze een punt.
Ik ga er vanuit dat verslaggevers wel welkom zijn, en dan zit je weer, met een paar collega’s van de schrijvende pers, op een verder verlaten tribune. Maar misschien wordt er de komende weken helemaal niet gevoetbald en kan ook ik thuisblijven.

(On)voorspelbaarheid
Het ging sportief het afgelopen weekend weer alle kanten op. Naast de ‘normale’ uitslagen waren er ook verrassingen te noteren. En als er sprake is van een verrassing dan is er op dat moment uiteraard ook sprake van een teleurstelling. Veel fans zullen de voorspelbaarheid van een wedstrijd van hun favorieten omarmen. De doorsnee Ajax fan zal zondagavond aan een walk-over hebben gedacht, maar die fanatieke voetballers van Go Ahead Eagles dachten daar net even iets anders over. De Feyenoord fans weten niet hoe ze het hebben met die dekselse Cyriel Dessers die grossiert in winnende doelpunten. Het zou mij niet verbazen als er voetbalclubs zijn die er bij de KNVB op aandringen dat de scheidsrechters wedstrijden van Feyenoord na 90 minuten onmiddellijk affluiten. Geen voorspelbare Dessers show meer.
Jodan Boys verloor zaterdag weer een thuiswedstrijd. “Vier keer beter, maar ook vier keer een nederlaag”, verzuchtte trainer Leen van Steensel. Er is hier bijna sprake van een voorspelbare uitslag, hoe lullig het ook klinkt. Afijn, de volgende wedstrijd is weer een uitwedstrijd en die hebben ze allemaal gewonnen, dus volgens de logica liggen de drie punten in Vlaardingen klaar. Ik hoorde zondag ONA spelers zeggen dat ze niet minder waren dan de tegenstander. Maar na 90 minuten stonden ze toch weer, zoals bijna elke week, met lege handen. Helaas bijna voorspelbaar.
Aafke van Leeuwen ging naar Abu Dhabi om haar wereldtitel te verdedigen. Maar ze had zaterdag haar dag niet en faalde. Voor een 5e plaats was ze niet gekomen. Ook Boy Vogelzang greep naast eremetaal. Gelukkig waren er voor Den Edel Gouda ook de nodige positieve verrassingen. Die overtreffen hopelijk de teleurstellingen.
Ik heb absoluut geen bezwaar tegen voorspelbare resultaten, maar ik prefereer toch de onvoorspelbaarheid.
Damlust maakt furore
Hoewel het nog erg vroeg is om conclusies te trekken, wil ik hier toch een sportteam noemen dat verrassend aan de weg timmert. Het Goudse Damlust boekte afgelopen zaterdag in Friesland al weer de 3e overwinning van het nog prille seizoen en staat in de ereklasse op een 2e plaats. De Gouwenaars moeten alleen het Schiedamse Van Stigt Thans voor zich dulden. Ik kan me niet herinneren dat de Goudse damtrots ooit zo hoog heeft gestaan.
Over herinneringen gesproken, ik herinner me nog wel zondag 29 december 1991. Op die dag organiseerde RTV Gouwestad de Goudse Sportverkiezing. De verkiezing van de sportman, sportvrouw, sportploeg en het sporttalent van 1991. Erno Prosman, wie had buiten de damwereld ooit van hem gehoord, was door de jury gekozen als sporttalent van dat jaar. Helaas kon Prosman hij tijdens de live-uitzending vanuit een bomvolle kantine van GSV niet aanwezig zijn. De sportredactie baalde natuurlijk, maar zijn afwezigheid had een voor Erno prettige oorzaak. Hij was n.l. een aantal dagen daarvoor opgeroepen om deel te nemen aan het jeugd WK dammen in Brussel. Met dank aan een Russische dammer die geen visum kreeg.
Oer damluster Gerard van der Wouden was in de kantine aanwezig om de honneurs waar te nemen. En laat Erno Prosman nu uitgerekend die middag als 19-jarig dambroekie wereldkampioen worden. Toch was Erno tijdens de uitzending aanwezig. Wie dat geregeld had weet ik niet meer, maar we kregen Erno Prosman via een telefoonverbinding live in de uitzending, zodat we hem onder luid applaus van de aanwezigen dubbel konden feliciteren. Nu, bijna 30 jaar later is Erno Prosman nog steeds een van de steunpilaren van Damlust. Niet alleen als voorzitter, maar ook als speler van het team dat nu furore maakt.

Feest in Deventer
Het is maandag 25 oktober 2021 als ik deze column schrijf, precies vijf jaar nadat Jodan Boys voor een enorme verrassing zorgde in het KNVB bekertoernooi. Een hoofdklasser die een eredivisionist elimineert, het komt niet elke dag voor. Ik herinner me die gedenkwaardige dinsdagavond in 2016 nog heel goed. Die middag vertrok een kolonne bussen, begeleid door politiemotoren, met feestelijk uitgedoste supporters naar Deventer. Op naar het heerlijk Engels aandoende stadion De Adelaarshorst. Aangekomen in Deventer vergaapten de bewoners van de Vetkampstraat zich aan de Goudse invasie.
Op de tribune waren twee plaatsen voor de verslaggevers van RTV Gouwestad gereserveerd. Het gezang van de Goudse supporters golfde al voordat de wedstrijd was begonnen door het authentieke stadion. Toen de thuisploeg na 20 minuten de score opende ging er een zucht van verlichting door de rijen Deventer supporters. ‘Nu gaat het beginnen meneer”, riep een Deventer suppoost mij toe. Maar toen Levi Marengo in de 47e minuut de gelijkmaker liet aantekenen keek de suppoost toch enigszins bedenkelijk. En toen Roald Heerkens in de 86e minuut de 1-2 op het scorebord bracht keek ik achter me om de reactie van de suppoost te zien. Maar de man was verdwenen. Ik heb hem niet meer gezien. Hij is ongetwijfeld ergens in een kroeg in de Koekstad zijn verdriet gaan verdrinken.
Vijf jaar later speelt Jodan Boys nog steeds in de Hoofdklasse. Van het elftal dat furore maakte in Deventer zijn nog slechts vijf spelers over. Go Ahead Eagles degradeerde in 2017 maar speelt nu weer op het hoogste niveau. Zondag zorgden de Deventenaren voor een grote verrassing door in het GelreDome Vitesse te verslaan. Dat lukte Jodan Boys op 14 december 2016 niet. Arnhem was helaas een brug te ver.

Vrouwenvoetbal
“Feyenoord staat met 2 – 0 voor” zei een supporter van ONA zondagmiddag tegen mij toen we in afwachting van de wedstrijd tegen Sarto in Tilburg een kop koffie dronken. Terwijl ik meende te weten dat Feyenoord afgelopen zaterdag met 2 – 2 had gelijk gespeeld. En ook niet met 2 – 0 voorgestaan had. Maar de ONA supporter bedoelde het vrouwenteam van Feyenoord dat sterk debuteert in de eredivisie. Nu weet ik dat de bewuste ONA man een Feyenoordsupporter is, maar het geeft wel aan dat het vrouwenvoetbal leeft. De wedstrijden van de vrouwen worden tegenwoordig zelfs live uitgezonden op de televisie.
Ook in Gouda leeft het vrouwenvoetbal. De vrouwen van Jodan Boys en Olympia zijn tamelijk succesvol. En bij SV Gouda is dit seizoen weer een vrouwenteam actief. Ik herinner me nog de helaas veel te vroeg overleden Willem Dijkens die daar jarenlang de grote stimulator van het vrouwenvoetbal was. Willem zou het geweldig hebben gevonden.
Ik weet niet bij welke Goudse voetbalvereniging voor het eerst door vrouwen en meisjes werd gevoetbald. Dat zou best eens SV DONK kunnen zijn, want het is deze maand precies 50 jaar geleden dat een vrouwenteam van DONK de eerste competitiewedstrijd speelde. Om precies te zijn op 17 oktober 1971 in en tegen Waddinxveen. Het vrouwenvoetbal bij DONK kende in die halve eeuw veel hoogtepunten. DONK 1 promoveerde in 1994 zelfs naar de landelijke 1e divisie. De DONK vrouwen spelen nu op een bescheiden niveau, maar het plezier is er niet minder om.
De voetbalscouts hebben Gouda trouwens ook ontdekt want Excelsior Rotterdam heeft Lizzy IJsselstein bij DONK weggeplukt. En bij ONA is men maar wat trots op Manoah en Felise van Houwelingen, die op niveau bij RVVH en bij Excelsior spelen.