Om je vingers bij af te likken
Ik had me afgelopen zondag opgemaakt om verslag te doen van de voetbalwedstrijd DHC – Olympia. Aan de Brasserskade in Delft, de roemruchte club waar een groot aantal profvoetballers hun voetbalcarrière begonnen. Maar corona gooide roet in het eten, dus naar DONK om samen met Piet Akerboom verslag te doen van de streekderby DONK – ESTO. Een prachtig alternatief zou later blijken.
De zon scheen en het werd een wedstrijd om je vingers bij af te likken. Niet vanwege het spelpeil, maar vanwege de sensationele ontknoping. Net toen ESTO dacht drie punten mee te nemen naar Bodegraven, kwam boeienkoning Houdini tevoorschijn om DONK te verlossen. DONK scoorde twee keer in de blessuretijd en de punten bleven in Gouda. Thrillerregisseur Hitchcock had het scenario kunnen schrijven. En wat is mooier voor een commentator om de doelpunten ‘live te hebben’.
Voor een sportcommentator zijn zulke wedstrijden om van te smullen. Spanning en sensatie, ik lust er wel pap van. Mijn gedachten gingen na de wedstrijd terug naar memorabele sportmomenten die ik in mijn 38 jaar langs de lijn heb meegemaakt. Natuurlijk de sensationele bekerwinst van Jodan Boys in Deventer op 25 oktober 2016. De knotsgekke slotfase van de wedstrijd Jodan Boys – Sliedrecht op 20 augustus 2016. Tien minuten voor tijd stonden de Gouwenaars met 0-3 achter en wonnen uiteindelijk met 5-3! DONK boog eens tegen VOC een ruststand van 1-4 om in een 5-4 zege.
Als ik mijn aantekenboekjes ga raadplegen zullen er vast nog meer sensationele wedstrijden zijn geweest. En kampioenschappen, zoals de landskampioenschappen van de waterpolovrouwen van GZCDONK. Liveverslag van volleybalwedstrijden van Radius in De Springers. En zo kan ik nog wel even door gaan. Sweet memories. Om je vingers bij af te likken.

Nog geen reden tot juichen
Na ruim twee maanden stilgelegen te hebben werd begin februari de voetbalcompetitie bij de amateurs weer hervat. Voorzichtig weliswaar met inhaalwedstrijden om de scheefgetrokken ranglijst weer gelijk te trekken. Vorig weekend stond er weer een volledige competitieronde geprogrammeerd, maar degenen die hadden gedacht dat het coronavirus helemaal achter de horizon was verdwenen kwamen helaas bedrogen uit. Meteen werden al weer een aantal wedstrijden afgelast vanwege positieve coronatests. Afgelopen zaterdag en zondag was het ook weer raak. Ik heb snel geteld dat alleen in district West 2 al meer dan 30 wedstrijden werden afgelast, waaronder die van Olympia en DONK. En dan heb ik het alleen nog maar over de standaardteams. Dat wordt weer inhalen midweeks op dinsdag- en donderdagavond. En als er sprake is van een uitwedstrijd wordt het voor de bezoekers een latertje. Het zal de competitieleiders van de KNVB weer heel wat kopzorgen geven.
Ook op sportief gebied is de hervatting van de competitie voor de Goudse voetbalclubs nog geen succes. Jodan Boys leed zaterdag al weer de 3e achtereenvolgende nederlaag. Gouda startte hoopgevend met een overwinning, maar deze werd daarna weer gevolgd door twee kostbare nederlagen.
Olympia opende met een schamel puntje tegen CVV Zwervers, maar ging een week later met 4-0 onderuit bij rode lantarendrager Hillegersberg en moet nog volop aan de bak om 1e klasser te blijven. DONK leed vorige week zondag zijn eerste nederlaag en is hierdoor medekoploper af. Het trieste verhaal van ONA is bekend.
Nee, de herstart van de competitie is voor de Goudse voetbalclubs sportief helaas nog geen reden tot juichen. Maar laat ik positief eindigen, want GSV heeft in 2022 nog niet verloren, presteert goed en draait lekker mee. Een pluim waard.
Het startschot heeft geklonken
Er was al sprake van de nodige versoepelingen, maar sinds afgelopen vrijdag lijken de oude en de vertrouwde tijden weer aangebroken. Weg met die mondkapjes. De anderhalve meter wordt ook in de geschiedenisboeken bijgezet als een relikwie uit 2020 en 2021. Handen worden weer geschud, hoewel sommigen nog de boks hanteren. Ik was zaterdag bij de Jodan Boys. De zon scheen volop en dat was een extra steun voor het voetbalpubliek om er eens lekker voor te gaan zitten. De tribune zat weer vol als vanouds. We mogen weer genieten!
Het sportjaar 2022 gaat als het ware nu echt van start en laten we hopen dat COVID-19 een knock-out is uitgedeeld. De afgelopen twee jaar was een periode die ook de sportclubs snel willen vergeten. Een aantal verenigingen had zich verheugd op het vieren van een jubileum, maar jubilea van sv DONK, RFC Gouda en de Goudse Reddingsbrigade, om er maar een paar te noemen, vielen in duigen. Ook het jaarlijkse Goudse Sportgala werd vorig jaar gecanceld.
Maar we zijn weer open en ook dit jaar zijn er sportverenigingen die zich opmaken voor een jubileum. Tennisclub Ad Astra bestaat 40 jaar. Vorige week maandag gingen 48 palen de grond in voor twee nieuwe padelbanen. Mooi dat padel over een paar maanden ook in Gouda mogelijk is. Schaatsclub Gouda bestaat op 1 oktober 60 jaar en GRTC Excelsior hoopt op 30 september te vieren dat deze Goudse wielervereniging 90 jaar geleden werd opgericht. Maar je hebt natuurlijk baas boven baas, want Schaakclub Messemaker 1847 bestaat 24 mei maar liefst 175 jaar!
Naast deze jubilea is er nog veel meer moois voor de sportliefhebber om verlangend naar uit te kijken. Het startschot heeft geklonken!

Goede tijden slechte tijden
ONA kreeg een mooi bericht op 27 mei 2020. De voetbalclub uit Korte Akkeren had net haar 100-jarig jubileum gevierd en nu kon de vlag uit voor promotie naar de 1e klasse. Weliswaar door een achterdeur vanwege corona maar voor het eerst sinds 1964 was ONA weer eersteklasser. Verlangend werd uitgekeken naar het nieuwe seizoen en de stadsderby’s tegen Olympia.
Maar ook nu werd in maart 2021 de competitie weer afgebroken. Geen kampioenen en ook geen degradaties. Dat laatste was misschien een geluk want het degradatiespook sloop angstig rond bij het team van Willem Dekker.
Op naar seizoen 2021-2022. De start op 26 september was beroerd met een 1-5 thuisnederlaag. Een kwestie van wennen misschien, maar toen de week daarop met 9-0 werd verloren werden de wenkbrauwen gefronst. Het afsnoepen van een punt van Olympia zorgde een week later toch weer voor optimisme.
Maar het vervolg is bekend. Na dat ene veroverde puntje tegen de stadsgenoot volgden louter nederlagen, soms met dubbele cijfers. Treurige zondagmiddagen vooral, voor de trouwe ONA-supporters.
Met 1 punt uit 9 wedstrijden zou ONA afgelopen zondag de competitie hervatten met een thuiswedstrijd tegen mededegradatiekandidaat Hillegersberg. Maar helaas had het bestuur van ONA, ongetwijfeld met pijn in het hart, moeten besluiten ONA 1 terug te trekken uit de lopende competitie.
Hoe nu verder is de vraag. Voorlopig geen competitievoetbal voor het vlaggenschip van de trots van Korte Akkeren. Volgend seizoen zal er ongetwijfeld wel weer in competitieverband worden gevoetbald. Op 7 maart a.s. beslissen de leden of dit in het nieuwe seizoen op de zondagmiddag zal zijn of dat ONA, in navolging van veel andere voetbalclubs, ook naar de zaterdagmiddag verhuist.
Ik wens de mooie club ONA veel sterkte en wijsheid. Trouwens, na regen komt zonneschijn!

Een donkere zaterdagmiddag
Er stond zaterdagmiddag een behoorlijk fris windje, maar een kniesoor die daar op let. De zon scheen in ieder geval volop, dus toog ik vol goede moed met mijn microfoon naar de Sportlaan. De tijd van gedwongen min of meer niks doen was voorbij en Jodan Boys zou die middag de competitie weer hervatten. Na 2½ maand was iedereen er klaar voor. En nadat de rook van het vuurwerk was opgetrokken werd de bal aan het rollen gebracht.
Maar wat een mooi zaterdagmiddag had moeten worden eindigde helaas in een deceptie. Overtredingen waren voor de bezoekers uit Utrecht regelmatig het sein om verontwaardigd het veld in te stormen. Gele kaarten konden dan ook niet uitblijven, maar nadat er twee rode kaarten waren uitgedeeld en de tegenstander met negen man kwam te staan sloeg de vlam echt in de pan. Langs de lijn ontstond een knokpartij die voor een aantal spelers van DHSC het sein was om van het veld te lopen en zich met de strijd buiten de lijnen te gaan bemoeien. Dat de scheidsrechter de wedstrijd na ruim een uur staakte was dan ook niet meer dan logisch.
Verwijten over en weer. Wie heeft de eerste klap uitgedeeld? De meningen lopen uiteen. Ik heb de aanleiding tot de ongeregeldheden niet gezien want ik probeerde me bij het wedstrijdverslag te houden. Treurig en beschamend was na afloop van de wedstrijd ook de actie van een recordinternational die met een aantal kompanen briesend van woede verhaal kwam halen en eiste dat een hem niet welgezinde tweet onmiddellijk zou worden verwijderd. Anders zou ‘de zaak wel even worden verbouwd’.
De bal rolt weer en het was afgelopen zaterdag bij meer voetbalwedstrijden raak. Vechten, vernielingen en zelfs bedreigingen zoals bij SV Spakenburg. In en in triest.

We zijn weer begonnen
We zijn weer begonnen. De waterpolomannen en –vrouwen van GZCDONK waren al gestart, maar afgelopen weekend zijn ook andere competities, na een paar maanden noodgedwongen coronastilte, weer hervat. De dammers van Damlust verrasten zaterdag door met 10-10 gelijk te spelen tegen VBI Huissen, een van de kampioenskandidaten. De vurig gewenste eindpositie in het linker rijtje komt steeds dichterbij.
Individueel succes was er zondagmorgen ook voor Ando Overbeek. Onder zeer zware omstandigheden reed de renner van GRTC Excelsior op het NK Veldrijden in Hoogeveen naar een mooie zilveren medaille bij de amateurs sportklasse (M).
Over zware omstandigheden gesproken, de weergoden hielden zondagmiddag ook vreselijk huis. Toch konden storm, regen en hagel niet verhinderen dat de befaamde Batavieren aan de Uiterwaardseweg langs de Hollandse IJssel ‘gewoon’ hun wedstrijd gingen spelen. Al heel snel waren de spelers voor de toeschouwers door de modder niet meer van elkaar te onderscheiden. Toen het vlaggenschip van RFC Gouda later het veld betrad hadden de weergoden iets van hun brute kracht verloren. Hongerig betraden de Goudse rugbyers het veld en het publiek nestelde zich langs de lijn. Maar het lachen verging de Goudse supporters al snel want de 15 van Etten Leur profiteerden van de slordigheden van de thuisclub en gingen rusten met een 0-26 voorsprong. Maar het onwaarschijnlijke gebeurde, de Gouwenaars rechtten de rug en in de dying seconds van de wedstrijd brachten een try en de benutte conversie de eindstand op 26-26. Samen met mij wreven de supporters zich in de ogen bij deze onwaarschijnlijke ontknoping.
De Brabanders dropen af. De uitgelaten Goudse supporters namen er nog eentje en gingen langzaam richting televisiescherm voor de rugbywedstrijd Frankrijk – Italië. Een wedstrijd in de beroemde Six Nations Championship, de Hoogmis van het internationale rugby.
We zijn weer begonnen. Heerlijk!

We mogen weer
‘We zijn weer open’. ‘We mogen weer’. Deze twee zinnen heb ik het afgelopen weekend meerdere keren gehoord. Uit deze woorden bleek duidelijk hoe blij voetbalsupporters zijn dat ze eindelijk weer langs de lijn kunnen staan. Er zijn weliswaar nog de nodige beperkingen, maar die konden de pret niet drukken en die namen ze zonder morren op de koop toe heb ik zondagmiddag bij sv DONK met eigen ogen kunnen constateren. En dan de voetballers. Als jonge lammetjes die in het voorjaar voor het eerst worden losgelaten huppelden ze vrolijk het veld in. Gretig als nooit tevoren. Honger naar de bal. Het gras opvreten, hoewel dat bij kunstgras teveel gevraagd is. Lachende gezichten alom. Ook de maandagochtendploeg had de dag erna storm Corrie getrotseerd en pakte fluitend, na een wekenlange verplichte rust, de werkzaamheden op. Er komt weer leven in de brouwerij.
De voetbalcompetitie bij de amateurs begint de komende weken eerst met een aantal inhaalwedstrijden. En als de stand dan helemaal is rechtgetrokken kan iedereen er in het weekend van 19 en 20 februari weer volop voor het ‘egje’ tegenaan. Sommigen zullen het wellicht jammer vinden dat de KNVB het vervolg van de bekercompetitie heeft geschrapt. Maar het belang van het uitspelen van de competitie en de nacompetitie staat voorop want aan het schrikbeeld dat de competitie voor de 3e keer niet wordt uitgespeeld wil niemand denken.
De veldrijders waren zondagmorgen al weer vroeg in de weer op de geluidswal. De rugbyers kunnen niet wachten om de bal over de lijn te drukken. De korfballers hunkeren naar de korf. De volleyballers willen weer smashen. De basketballers dunken. Zelfs de biljartballen gaan weer rollen. De Goudse sportwereld komt tot leven. We mogen weer.

Versoepelingen
Wanneer ik deze column schrijf is het maandagmorgen. Dat is niet zo vreemd want dat doe ik al jaren elke maandagmorgen. Het lastige is alleen dat als je de column hebt ingeleverd, je vaak door de actualiteit wordt ingehaald. En in deze COVID-19 periode is de actualiteit nog veranderlijker dan het weer. Aan de weersvoorspellingen van b.v. Piet Paulusma heb je meer houvast dan aan de persconferenties van het kabinet.
Het gonst al weer dagen van de hoopvolle verwachtingen. De druk vanuit het land wordt zo groot dat het bijna niet anders kan dan dat er dinsdagavond 25 januari a.s. versoepelingen worden aangekondigd. Ook voor de sportwereld mag ik hopen. Er mocht al normaal worden getraind. Wel rustig opbouwen is het devies en niet te hard van stapel lopen en blessures voorkomen lees ik overal. Terecht want dat gevaar dreigt natuurlijk als je een tijdje bijna niets hebt gedaan. Toch is het wachten nu op het verlossende woord dat de competitie kan worden hervat. Sporters smachten er naar en de supporters ook.
De KNVB dringt er sterk op aan de voetbalcompetitie voor de amateurs in het weekend van 5 en 6 februari te hervatten. Ik hoop het want er staan een paar heerlijke potjes op het rol. Wat te denken van de streekderby’s ARC – Jodan Boys, FC Oudewater – Gouda, GSV – Gouderak en CVC Reeuwijk – Be Fair. En op zondag de topper HBC – DONK, de koplopers in 2C. En kan ONA proberen thuis op Sarto sportief wraak te nemen voor de 9-0 nederlaag in Tilburg.
Ik heb mijn column ingeleverd en nu maar hopen dat we niet weer teleurgesteld worden.
En duimen dat er geen positieve testen zijn die dan weer roet in het eten gooien, zoals bij de waterpoloërs van GZCDONK.
Amai, mooie tijden
‘Gerrit, het valt zeker niet mee om, nu er geen sport is, elke week toch een sportcolumn te schrijven’. Deze vraag krijg ik de laatste weken regelmatig. Ja, ik kan dat niet ontkennen, want vaak is een recente gebeurtenis die ik als sportverslaggever heb meegemaakt het onderwerp in mijn column. Nu ligt de hele sportwereld toch al stil vanwege de winterstop, maar meestal waren er dan nog de nieuwjaarsrecepties en de nieuwjaarswedstrijden van sportverenigingen. Maar door de lockdown vielen ook deze bijeenkomsten in het water. De clubleden moesten het nu doen met de nieuwjaarswensen van hun voorzitter op de website of op Facebook.
Wandelaars en hardlopers trekken massaal er op uit, maar verder is het een dooie boel. In het Groenhovenbad kan sinds vorige week weer worden gesport. Diehards die in het buitenbad hun baantjes zwemmen. Mooi dat dit weer kan.
Verder waren de sportliefhebbers het afgelopen weekend aangewezen op de televisiebeelden van het EK schaatsen en het NK veldrijden. Nederland grossierde in schaatsgoud, maar ja er ontbraken nogal wat concurrenten. Marianne Vos is gewoon een fenomeen.
Ik heb zelf met plezier op Sporza gekeken naar het BK veldrijden in Lombardsijde. Niet om te zien of Wout van Aert Belgisch kampioen zou worden, maar vanwege de prachtige omgeving en de zee op de achtergrond. Vakantieherinneringen kwamen boven. Herinneringen aan het jaarlijkse dernycriterium in deze Vlaamse badplaats waar ik twee keer aanwezig was. Met toppers als Sep Vanmarcke, Thomas de Gendt, Jasper Stuyven, Tom Boonen, Sven Nys en Wout van Aert. Amai wat een mooie tijden!
Maar eerst met angst en beven de persconferentie van a.s. vrijdag tegemoet zien. Krijgt de sportwereld weer een beetje lucht of blijven de meeste deuren van de sportaccommodaties gesloten? Ik duim voor het eerste, want zo’n sportloos tijdperk valt niet mee.

Het sportjaar 2022
De feestdagen zijn weer achter de rug. De laatste kerstversieringen worden opgeborgen. Hier en daar klinkt nog een verdwaald rotje, maar verder lijkt alles weer zijn gewone gang te gaan. Er staat zelfs eindelijk een nieuw kabinet in de steigers.
We hebben afscheid genomen van 2021, een jaar waar velen met gemengde gevoelens aan terug zullen denken. Helaas heeft het coronavirus nog geen afscheid genomen en zal ons ook in 2022 vrees ik nog lastig blijven vallen.
Toen ik maandag de sportkaternen van de ochtendbladen opsloeg viel mijn oog direct op de uitgebreide sportkalender 2022. De kalender barst uit zijn voegen van de vele evenementen, van de Olympische Spelen in Beijing in februari tot het WK voetbal in Qatar in november en december en alles wat daar tussenin valt te verwachten.
Wat gaat 2022 de Goudse sportwereld brengen? De vraag is gemakkelijker gesteld dan het antwoord gegeven. Het is nog steeds onzekerheid troef. De sportcompetities liggen voorlopig nog een aantal weken stil en het is de vraag of ze begin februari worden hervat. Ik heb al pessimisten horen zeggen dat het, net als vorig jaar, weer een verloren seizoen zal worden. Ik moet er eigenlijk niet aan denken.
Stel dat b.v. in februari of maart de voetbalcompetitie weer wordt stopgezet. Weer geen directe promotie en geen degradatie? Dat zal dan lijkt mij ook gevolgen hebben voor de competitieopzet voor het nieuwe seizoen met al die clubs die de zondag vaarwel zeggen en op zaterdag gaan spelen. En ook bij de andere sportcompetities zullen met angst en beven de ontwikkelingen worden afgewacht.
Ik ga verder niet speculeren want dat heeft op dit moment weinig zin. Ik heb ook geen glazen bol. We gaan het zien.
Ik wens u allemaal een sportief maar vooral heel gezond 2022.
