We mogen weer
‘We zijn weer open’. ‘We mogen weer’. Deze twee zinnen heb ik het afgelopen weekend meerdere keren gehoord. Uit deze woorden bleek duidelijk hoe blij voetbalsupporters zijn dat ze eindelijk weer langs de lijn kunnen staan. Er zijn weliswaar nog de nodige beperkingen, maar die konden de pret niet drukken en die namen ze zonder morren op de koop toe heb ik zondagmiddag bij sv DONK met eigen ogen kunnen constateren. En dan de voetballers. Als jonge lammetjes die in het voorjaar voor het eerst worden losgelaten huppelden ze vrolijk het veld in. Gretig als nooit tevoren. Honger naar de bal. Het gras opvreten, hoewel dat bij kunstgras teveel gevraagd is. Lachende gezichten alom. Ook de maandagochtendploeg had de dag erna storm Corrie getrotseerd en pakte fluitend, na een wekenlange verplichte rust, de werkzaamheden op. Er komt weer leven in de brouwerij.
De voetbalcompetitie bij de amateurs begint de komende weken eerst met een aantal inhaalwedstrijden. En als de stand dan helemaal is rechtgetrokken kan iedereen er in het weekend van 19 en 20 februari weer volop voor het ‘egje’ tegenaan. Sommigen zullen het wellicht jammer vinden dat de KNVB het vervolg van de bekercompetitie heeft geschrapt. Maar het belang van het uitspelen van de competitie en de nacompetitie staat voorop want aan het schrikbeeld dat de competitie voor de 3e keer niet wordt uitgespeeld wil niemand denken.
De veldrijders waren zondagmorgen al weer vroeg in de weer op de geluidswal. De rugbyers kunnen niet wachten om de bal over de lijn te drukken. De korfballers hunkeren naar de korf. De volleyballers willen weer smashen. De basketballers dunken. Zelfs de biljartballen gaan weer rollen. De Goudse sportwereld komt tot leven. We mogen weer.
Versoepelingen
Wanneer ik deze column schrijf is het maandagmorgen. Dat is niet zo vreemd want dat doe ik al jaren elke maandagmorgen. Het lastige is alleen dat als je de column hebt ingeleverd, je vaak door de actualiteit wordt ingehaald. En in deze COVID-19 periode is de actualiteit nog veranderlijker dan het weer. Aan de weersvoorspellingen van b.v. Piet Paulusma heb je meer houvast dan aan de persconferenties van het kabinet.
Het gonst al weer dagen van de hoopvolle verwachtingen. De druk vanuit het land wordt zo groot dat het bijna niet anders kan dan dat er dinsdagavond 25 januari a.s. versoepelingen worden aangekondigd. Ook voor de sportwereld mag ik hopen. Er mocht al normaal worden getraind. Wel rustig opbouwen is het devies en niet te hard van stapel lopen en blessures voorkomen lees ik overal. Terecht want dat gevaar dreigt natuurlijk als je een tijdje bijna niets hebt gedaan. Toch is het wachten nu op het verlossende woord dat de competitie kan worden hervat. Sporters smachten er naar en de supporters ook.
De KNVB dringt er sterk op aan de voetbalcompetitie voor de amateurs in het weekend van 5 en 6 februari te hervatten. Ik hoop het want er staan een paar heerlijke potjes op het rol. Wat te denken van de streekderby’s ARC – Jodan Boys, FC Oudewater – Gouda, GSV – Gouderak en CVC Reeuwijk – Be Fair. En op zondag de topper HBC – DONK, de koplopers in 2C. En kan ONA proberen thuis op Sarto sportief wraak te nemen voor de 9-0 nederlaag in Tilburg.
Ik heb mijn column ingeleverd en nu maar hopen dat we niet weer teleurgesteld worden.
En duimen dat er geen positieve testen zijn die dan weer roet in het eten gooien, zoals bij de waterpoloërs van GZCDONK.
Amai, mooie tijden
‘Gerrit, het valt zeker niet mee om, nu er geen sport is, elke week toch een sportcolumn te schrijven’. Deze vraag krijg ik de laatste weken regelmatig. Ja, ik kan dat niet ontkennen, want vaak is een recente gebeurtenis die ik als sportverslaggever heb meegemaakt het onderwerp in mijn column. Nu ligt de hele sportwereld toch al stil vanwege de winterstop, maar meestal waren er dan nog de nieuwjaarsrecepties en de nieuwjaarswedstrijden van sportverenigingen. Maar door de lockdown vielen ook deze bijeenkomsten in het water. De clubleden moesten het nu doen met de nieuwjaarswensen van hun voorzitter op de website of op Facebook.
Wandelaars en hardlopers trekken massaal er op uit, maar verder is het een dooie boel. In het Groenhovenbad kan sinds vorige week weer worden gesport. Diehards die in het buitenbad hun baantjes zwemmen. Mooi dat dit weer kan.
Verder waren de sportliefhebbers het afgelopen weekend aangewezen op de televisiebeelden van het EK schaatsen en het NK veldrijden. Nederland grossierde in schaatsgoud, maar ja er ontbraken nogal wat concurrenten. Marianne Vos is gewoon een fenomeen.
Ik heb zelf met plezier op Sporza gekeken naar het BK veldrijden in Lombardsijde. Niet om te zien of Wout van Aert Belgisch kampioen zou worden, maar vanwege de prachtige omgeving en de zee op de achtergrond. Vakantieherinneringen kwamen boven. Herinneringen aan het jaarlijkse dernycriterium in deze Vlaamse badplaats waar ik twee keer aanwezig was. Met toppers als Sep Vanmarcke, Thomas de Gendt, Jasper Stuyven, Tom Boonen, Sven Nys en Wout van Aert. Amai wat een mooie tijden!
Maar eerst met angst en beven de persconferentie van a.s. vrijdag tegemoet zien. Krijgt de sportwereld weer een beetje lucht of blijven de meeste deuren van de sportaccommodaties gesloten? Ik duim voor het eerste, want zo’n sportloos tijdperk valt niet mee.
Het sportjaar 2022
De feestdagen zijn weer achter de rug. De laatste kerstversieringen worden opgeborgen. Hier en daar klinkt nog een verdwaald rotje, maar verder lijkt alles weer zijn gewone gang te gaan. Er staat zelfs eindelijk een nieuw kabinet in de steigers.
We hebben afscheid genomen van 2021, een jaar waar velen met gemengde gevoelens aan terug zullen denken. Helaas heeft het coronavirus nog geen afscheid genomen en zal ons ook in 2022 vrees ik nog lastig blijven vallen.
Toen ik maandag de sportkaternen van de ochtendbladen opsloeg viel mijn oog direct op de uitgebreide sportkalender 2022. De kalender barst uit zijn voegen van de vele evenementen, van de Olympische Spelen in Beijing in februari tot het WK voetbal in Qatar in november en december en alles wat daar tussenin valt te verwachten.
Wat gaat 2022 de Goudse sportwereld brengen? De vraag is gemakkelijker gesteld dan het antwoord gegeven. Het is nog steeds onzekerheid troef. De sportcompetities liggen voorlopig nog een aantal weken stil en het is de vraag of ze begin februari worden hervat. Ik heb al pessimisten horen zeggen dat het, net als vorig jaar, weer een verloren seizoen zal worden. Ik moet er eigenlijk niet aan denken.
Stel dat b.v. in februari of maart de voetbalcompetitie weer wordt stopgezet. Weer geen directe promotie en geen degradatie? Dat zal dan lijkt mij ook gevolgen hebben voor de competitieopzet voor het nieuwe seizoen met al die clubs die de zondag vaarwel zeggen en op zaterdag gaan spelen. En ook bij de andere sportcompetities zullen met angst en beven de ontwikkelingen worden afgewacht.
Ik ga verder niet speculeren want dat heeft op dit moment weinig zin. Ik heb ook geen glazen bol. We gaan het zien.
Ik wens u allemaal een sportief maar vooral heel gezond 2022.
Het sportjaar 2021
Het sportjaar 2021 loopt op zijn laatste benen. Nou ja lopen, zeg maar gerust dat het struikelend aan zijn eind is gekomen. Was 2020 al een vreemd sportjaar, ook 2021 kan gerust worden bijgezet in het sportrariteitenkabinet. Het was een jaar waarin er meer niet dan wel gesport mocht worden. De meeste sportcompetities werden in april weer voortijdig beëindigd. Weer een verloren sportseizoen volgens velen.
Alleen voor de topsport werd een uitzondering gemaakt en dat leverde Gouda zowaar een landskampioen op. Daar waar misschien was gerekend op een kampioenschap van de vrouwen waren het de mannen van GZCDONK die in mei voor een verrassing zorgden en na elf jaar weer de kampioensschaal naar Gouda brachten.
Het voortijdig stoppen van de competities had vreemd genoeg ook weer zijn voordelen. Voetbalclubs die zwaar in de gevarenzone zaten hoorden tot hun opluchting dat degradatie niet aan de orde was. De volleybalvrouwen van VollinGo promoveerden naar de Topdivisie. En de rugbyers van RFC Gouda promoveerden, zonder zelfs een enkele competitiewedstrijd te spelen, naar de 2e klasse.
Er waren in 2021 ook individuele sporters die in de prijzen vielen. Sportschool Den Edel gaat, of er nu corona is of niet, ‘gewoon’ door met het spekken van de jiujitsu medaillekast. Aafke van Leeuwen en Boy Vogelzang werden Europees kampioen. De jonkies Ruben Raghunath en Ruby Vogelzang behaalden een gouden medaille tijdens de WK in Abu Dhabi en Max Schulenklopper haalde daar een zilveren plak.
Het treurige nieuws is dat de Goudse voetbalwereld in 2021 helaas ook afscheid moest nemen van een aantal voetbaliconen. Op 25 februari overleed de legendarische doelman Ton Thie en op 31 maart oud-voetballer en trainer Puck Pols. Ook op 31 maart overleed Herman Vleggeert, erevoorzitter van VV Gouderak en een zeer bekende naam in de Goudse voetbalregio. Een van de bekendste, en misschien wel beste Goudse voetbaltrainer, was oud (betaald) voetballer Piet van Mullem. Hij overleed op 6 april. Op kerstavond overleed Olympiaan Henny van Os. Ik heb Henny jaren meegemaakt als wedstrijdcoördinator op de zondagmiddag. Een heel aardige man voor wie nooit iets te veel was. Of zoals Olympia zegt: ‘we verliezen een vrijwilliger van de buitencategorie’.
Zo heeft iedereen gemengde gevoelens over het sportjaar 2021.
Alles weer op slot
Vorig weekend waren er nog de laatste stuiptrekkingen in de amateursport. Hier en daar was er nog een verdwaalde oefenwedstrijd, maar daar had je het wel mee gehad. En zaterdagavond werd het vonnis door het duo Rutte – de Jong zonder blikken of blozen uitgesproken: alle binnensportlocaties gaan onmiddellijk op slot. Buitensport in de openbare ruimte is nog wel toegestaan, maar dan met maximaal 2 personen op 1,5 meter. Kinderen t/m 17 jaar mogen wel in groepsverband onder bepaalde voorwaarden sporten. Maar sportkantines zijn hermetisch gesloten, dus op de sportvelden zal het de komende weken zeer stil zijn vrees ik. Alleen topsport mag, maar de waterpolocompetitie begint ook pas weer op 15 januari 2022. Op de Goudse Markt zal de Noorse kerstboom dit jaar geen gezelschap krijgen van de jaarlijkse IJsbaan. Helaas moeten we het gekras van schaatsen en de enthousiaste kreten van de veelal jeugdige schaatsers missen. Ook een aantal mooie Kerstvakantieactiviteiten zijn helaas vanwege corona afgelast. Traditionele Nieuwjaarswedstrijden gaan niet door. Kortom, het sportloze tijdperk is weer aangebroken.
Ondanks het feit dat de amateursport in comateuze toestand verkeert, kijken voetbalbestuurders toch vooruit en zijn al bezig met het nieuwe seizoen. Hoofdklasser Jodan Boys gaat het contract met de huidige trainer Leen van Steensel niet verlengen en heeft al snel in de persoon van Erik van Zoest een bekende opvolger klaar staan. Olympia, RVC ’33, CVC Reeuwijk en ESTO gaan ook op zoek naar een nieuwe trainer. En wie weet zijn er nog meer bestuurders die onder de kerstboom gaan wikken en wegen hoe ze het nieuwe seizoen moeten ingaan.
Het zijn ook voor de sport geen leuke tijden. Ik wens u ondanks alles mooie Kerstdagen toe.
Langlaufen
Bijna vijf miljoen Nederlanders keken zondagmiddag 12 december naar de Grand Prix van Abu Dhabi en zagen Max Verstappen wereldkampioen worden. En die tv-kijkers waren niet alleen diehard autosportliefhebbers en Max fans. Ik ken ook mensen die niets met sport hebben en die zich toch voor de buis hadden genesteld en hun chauvinisme de vrije loop lieten. Degenen die het waagden toch enige vraagtekens te zetten bij het hele (media)circus werden op social media aan de schandpaal genageld en nog net niet voor landverrader uitgemaakt. Ze moeten van ‘onze’ Max afblijven. Objectiviteit en relativering verdwijnen soms met de snelheid van een formule 1 racewagen achter de roze horizon.
Ik schop hier ongetwijfeld mensen tegen de schenen, maar ik ben nu eenmaal geen liefhebber van autosport. Zoals er ook mensen zijn die niets hebben met voetbal, korfbal, rugby of noem maar een sport. Smaken verschillen gelukkig. Desondanks vind ik wel degelijk dat Max Verstappen een grote prestatie heeft geleverd. Gefeliciteerd Max!
Terwijl miljoenen hun blik richtten op het Yas Marina Circuit in Abu Dhabi, was ik zondagmiddag bij de Open Dag van de Langlaufvereniging Gouda. Ondanks het miezerige weer en de coronamaatregelen, die trouwens goed in acht werden genomen, was het gezellig druk. Het wintersportseizoen staat voor de deur en dus kon hier nog aan de techniek van het remmen, afdalen en bochten worden geschaafd. Ook enthousiaste nieuwelingen die voor het eerst op een ski stonden kregen hun eerste les op de grootste langlaufbaan van Nederland. Op dat laatste feit is men bij de club heel trots. Langlaufers uit het hele land vinden al jaren hun weg naar de kunststof baan op de ligweide van het Groenhovenbad. Op zo’n mooie baan mag heel Gouda en omstreken trots zijn.
Vervroegde winterstop
En weer werd alle hoop afgelopen vrijdag de bodem ingeslagen. Je voelde het misschien al aankomen, maar de woorden van Mark Rutte en Hugo de Jonge kwamen toch keihard aan. De deuren van de sportaccommodaties, die op een kiertje stonden, zijn weer keihard dicht gesmeten. Het publiek was al niet welkom, maar met ingang van zondagmiddag 17.00 uur mag er bij de amateursport helemaal niemand meer op een sportcomplex zijn. De meeste voetbalwedstrijden zijn op zondag zo rond de klok van 16.00 uur afgelopen. Het motto was dus: ‘snel douchen, in de loop nog even een biertje pakken en dan wegwezen’. De wedstrijden op zaterdag beginnen meestal om 14.30 uur, dus daar is het na afloop helemaal sprinten om geen BOA op je nek te krijgen.
Dat er geen publiek bij een voetbalwedstrijd mag zijn is al een ellende. Ik deed zondag radioverslag van de streekderby DONK – RVC ’33. Normaal staat het publiek bij zo’n wedstrijd rijen dik langs de lijn. En na afloop, winst of verlies maakt niet uit, volop feest in de kantine. Maar nu was het, en het weer deed daarbij ook een duit in het zakje, een treurige aangelegenheid. Degenen die aanwezig mochten zijn liepen mistroostig rond.
Deze nieuwe maatregel is een drama voor de amateursport want ook trainen na 17.00 uur is verboden. En wedstrijden spelen zonder training is belachelijk en vragen om nog meer ellende. En voor 17.00 uur trainen lijkt mij ook geen optie.
Zondagmiddag hoorde ik meerdere mensen elkaar alvast prettige feestdagen wensen in de verwachting dat ze zojuist de laatste wedstrijd van 2021 hadden gezien. Wanneer u dit leest heeft de KNVB wellicht al besloten een vervroegde winterstop in te voeren. Zou een zeer verstandig besluit zijn.
Mijn sportweekend
En dan zit je maandagmorgen te piekeren waarover je nu weer een sportcolumn moet schrijven. Ik zou het natuurlijk kunnen hebben over die idiote toestanden die het afgelopen weekend plaatsvonden, maar daar is al zo veel over gezegd en geschreven dat ik hier niets meer aan toe te voegen heb. Basta!
Ik beleefde zelf een rustig sportweekend. Zaterdag zou ik verslag doen van de wedstrijd Jodan Boys – DHSC, maar zoals bij veel andere voetbalwedstrijden gooide corona ook hier roet in het eten. Ik had de frustratie van Wesley Sneijder wel willen zien als zijn ploeg weer puntloos met de staart tussen de benen af moest druipen naar Utrecht.
Het was aan de Sportlaan heel stil, net zoals op en in alle andere sportaccommodaties. Alleen spelers, begeleiders en anderen die uit hoofde van hun functie aanwezig mochten zijn. Hier en daar deed een verdwaalde verslaggever op een verder vrijwel verlaten tribune zijn werk. FC Oudewater haalde in het Groenhovenpark de 1e periodetitel binnen. Normaal is het na afloop van zo’n wedstrijd volop feest en worden de spelers bestormd door de fans. Nu moeten ze op afstand een feestje bouwen. De supporters van VollinGo en GZC DONK moesten ook noodgedwongen op afstand c.q. digitaal genieten van de overwinningen van hun club.
Zondag was de tribune bij Olympia ongetwijfeld ontploft toen de thuisploeg koploper Den Hoorn had gevloerd. DONK supporters konden ook niet van dichtbij meemaken dat hun team gedeeld koploper werd in de 2e klasse. Een livestream en live radioverslag zijn in zo’n geval dan een troost, zij het een schrale. Je wil alles tenslotte juichend langs de lijn beleven en na afloop feestend met een biertje in de hand de polonaise lopen. Jeetje, wat verlang ook ik hier naar.
Geen publiek
Ja hoor, daar gaan we weer. Zijn we net gewend aan stadions met publiek, gaat de boel weer drie weken op slot. Afgelopen zaterdag kon het publiek (voorlopig) voor de laatste keer langs de lijn hun favorieten aanmoedigen. En omdat b.v. het voetbalprogramma beperkt was, hebben veel supporters dat vorige week voor het laatst gedaan.
De komende tijd wordt het dus weer heel rustig langs de lijn. Jodan Boys, Olympia en DONK spelen deze week hun bekerwedstrijden thuis tegen aansprekende tegenstanders. Jammer dat de spelers de extra steun van hun supporters moeten missen. En zo zijn er nog meer wedstrijden de komende weken die de fans al in hun agenda hebben staan en waar ze verlangend naar uitkijken. Zoals de streekderby DONK – RVC ’33 op 28 november, Gouda – FC Oudewater a.s. zaterdag en de dorpsderby Rohda ’76 – Bodegraven op 27 november. Om van een lege Kuip bij Nederland – Noorwegen nog maar te zwijgen.
Het is wel goed voor de benzinetank van de Olympiafans want die hoefden afgelopen zondag niet naar Bergen op Zoom, en op 28 november niet naar SC ’t Zand. En de trouwe supporters van ONA wordt donderdag a.s. de inhaalwedstrijd bij Unitas ’30 in Etten-Leur bespaard. Een schrale troost.
De supporters balen. De sportclubs balen. De KNVB baalt en beschuldigt de regering van het ontbreken van visie. Nu is de KNVB wel de laatste instantie die iemand van het niet hebben van visie mag beschuldigen, maar nu hebben ze een punt.
Ik ga er vanuit dat verslaggevers wel welkom zijn, en dan zit je weer, met een paar collega’s van de schrijvende pers, op een verder verlaten tribune. Maar misschien wordt er de komende weken helemaal niet gevoetbald en kan ook ik thuisblijven.
