Mentaliteit
Opnieuw heeft een voetbalvereniging moeten besluiten een voetbalteam met onmiddellijke ingang terug te trekken uit de competitie. Selectiespelers van het standaardelftal van de Rotterdamse derdeklasser HOV/DJSCR hadden besloten te stoppen, en mede daardoor verloor het team zondag vorige week zondag met maar liefst 0 - 13 van GSC/ODS. De Dordtenaren waren trouwens blij dat ze, in tegenstelling tot die week daarvoor, nu zelf geen personele problemen hadden.
Wat is er aan de hand vraag je je af. Waar hebben we eerder gezien dat voetballers er midden in het seizoen geen zin meer in hebben en doodleuk de meest uiteenlopende smoesjes verzinnen om maar niet te hoeven spelen. Laat staan trainen, want als trainer moet je toch gek worden als je op een training maar 6 of 7 spelers ziet verschijnen. ONA kan er helaas ook over meepraten want ook hier zag het bestuur geen andere mogelijkheid dan de stekker er uit te trekken.
Maar het betreft niet alleen standaardelftallen. Eind vorig jaar trok Olympia hun tweede zondagteam terug. Veel spelers hadden geen zin meer begreep ik. En dan speel je notabene in de reserve hoofdklasse. Behalve dat terugtrekking de club duizenden euro’s kost, dupeer je ook je teamgenoten die wel graag een balletje willen trappen. En de gevolgen voor de tegenstanders zijn soms ook niet echt leuk.
Of het een probleem is van het zondagvoetbal weet ik niet. Zaterdagmiddag deed ik verslag van de wedstrijd GSV – Moordrecht. De bezoekers, die binnenkort een prachtige nieuwe accommodatie in gebruik hopen te nemen, hebben ook regelmatig grote moeite om een representatief elftal op te been te brengen hoorde ik uit betrouwbare bron. Men heeft zich nu al verzoend met degradatie naar de 5e klasse.
Het zal de tijdgeest wel zijn. Maar begrijpen doe ik het eigenlijk niet.
We gaan knallen
‘Mannen naar de bus, de wedstrijdbespreking doen we daar om 13.10 uur. We gaan knallen’. Met deze woorden stuurde de trainer van Olympia zijn voetballers naar de gereedstaande bus. Op weg naar St. Willebrord.
Een zonnige zondagmiddag op Sportpark ‘De Gagelrijzen’ in het Brabantse kerkdorp St. Willebrord. Vanmiddag moest er absoluut gewonnen worden. Dat gold ook voor tegenstander Rood-Wit. Aan een gelijkspel had niemand wat. Het publiek ging er dus goed voor zitten.
In een niet hoogstaande wedstrijd gaf Olympia twee keer snel een voorsprong prijs, maar uiteindelijk werd in de slotfase toch de 2-3 op het scorebord getoverd. Het Goudse feestje kon beginnen.
En het werd een Gouds feestje. Eerst in de overvolle kantine van Rood-Wit, waar men op een groot scherm naar de Amstel Gold Race keek. Geen wonder natuurlijk want St-Willebrord staat bekend als een echt wielerdorp, met beroemde (oud) inwoners als Wim van Est, Jacques Hanegraaf, Rini Wagtmans en Wout Wagtmans. De bierpompen draaiden op volle toeren en de Brabantse worstenbroodjes waren niet aan te slepen.
Op de terugreis naar Gouda ging het feest volop verder. Mede dankzij de spiritualiën was de stemming opperbest. De eerste overwinning van 2022 mocht worden gevierd. Ik heb me zelfs laten verleiden om ook een stukje karaoke te doen. Als troost voor Rood-Wit heb ik me even bezondigd aan de tearjerker ‘Huilen is voor jou te laat’ van Corrie Konings, de zangeres met roots in St. Willebrord.
Na een noodzakelijke sanitaire stop en nadat de beschadigde bus (een in de weg staand paaltje bij ‘De Gagelrijzen’ ging niet opzij), twee keer de rotonde op de Bodegraafsestraatweg had genomen, waren we weer thuis. Olympia had inderdaad geknald. De kans op ontsnapping uit de degradatiezone was met beide handen aangegrepen.
Afscheid van twee voetbaltrainers
De Goudse voetbalwereld nam de afgelopen week afscheid van twee oude bekenden. Op 83-jarige leeftijd overleed Piet Bakker, een geliefd jeugdtrainer bij meerdere voetbalclubs. Ik heb Piet Bakker vooral als een zeer aimabele man leren kennen. Een bescheiden man die niet op de voorgrond trad.
Iemand die minder bescheiden was en wel op de voorgrond trad was Piet de Jong. Deze markante oud trainer overleed afgelopen week op 81-jarige leeftijd. Toen ik van zijn overlijden hoorde moest ik aan het volgende voorval denken:
‘Hé Schinkel, je moet mij eens een keer uitnodigen voor de radio want ik heb heel veel te vertellen’. Deze woorden werden mij jaren geleden door Piet de Jong toegeroepen vanaf het terras van restaurant De Zalm aan de Goudse Markt.
Zo gezegd, zo gedaan en op een mooie zondagmiddag werd er aangebeld bij de studio van RTV Gouwestad. Daar stond Piet de Jong met een stapel plakboeken. De plakboeken waren een ware nostalgische ‘trip to memory lane’. Foto’s van Piet met Johan Cruyff. Trots vertelde hij over zijn activiteiten bij Feyenoord. En over het Goudse voetbal, waar volgens hem veel mis was. Uitgesproken was zijn mening over de oefenstof en de coaching van de trainers van tegenwoordig. Welk onderwerp ik ook aansneed, Piet had zijn mening paraat.
In de loop der jaren kwam ik Piet de Jong vele malen tegen langs de lijn. Hij was ‘iemand met een grote bek’ en zijn uitgesproken meningen werden hem ongetwijfeld niet door iedereen in dank afgenomen. Ik mocht Piet de Jong wel en ik heb ook van veel andere (oud)voetballers positieve berichten over zijn kwaliteiten gehoord.
Piet Bakker en Piet de Jong hebben beiden grote verdiensten gehad voor het Goudse voetbal. Ze zullen worden gemist.
Alle remmen los
Het is ook in de sportwereld duidelijk te merken dat het kabinet Rutte alle coronamaatregelen heeft afgeschaft. Overal gaan alle remmen helemaal los. Er worden weer plastic bekers met bier door idiote ‘supporters’ het speelveld ingegooid. Vuurwerk wordt in grote hoeveelheden de voetbalstadions in gesmokkeld. Een dolgedraaide mafkees kan tijdens de wedstrijd het veld inrennen, de doelman van de tegenpartij ‘ter verantwoording roepen’ en dan doodgemoedereerd, zonder dat een suppoost hem dat op dat moment verhindert, gewoon weer plaatsnemen op de tribune. Voorafgaand aan de klassieker Ajax – Feyenoord werd afgelopen zondag zelfs een spandoek in brand gestoken. Hoe eencellig kun je zijn. Hiep hiep hoera, we mogen weer.
Maar het zijn niet alleen de voetbalhooligans die weer los gaan want bij het kickboksen in het Belgische Hasselt ging het zaterdagavond ook helemaal mis. Een massale knokpartij op de tribunes van de Trixxo Arena was voor de organisatie aanleiding om de wedstrijd te staken.
Ik moest direct aan een van mijn kleinzonen denken die dezelfde dag geslaagd was voor zijn kickboksexamen en vol trots met zijn gele draak poseerde. Hopelijk raakt hij nooit in deze toestanden verzeild.
In Gouda was het, voorzover mij bekend, rustig op de sportvelden. Ik heb niet gehoord dat Olympiasupporters er gestrekt in zijn gegaan nadat hun cluppie een 3-0 voorsprong prijs gaf en uiteindelijk genoegen moest nemen met één puntje. Ik zag DONK aanhangers zelfs zingen en dansen nadat ze met 1-0 hadden verloren. De dammers van Damlust zullen na het verlies tegen Denk en Zet ook niet met damstenen zijn gaan smijten naar de Culemborgse tegenstander. En de Rotterdamse rugbyers van RRC 2 zullen ondanks de verliespartij tegen RFC Gouda liefdevol en gebroederlijk de 3e helft zijn ingegaan. Zo kan het dus ook!
Om je vingers bij af te likken
Ik had me afgelopen zondag opgemaakt om verslag te doen van de voetbalwedstrijd DHC – Olympia. Aan de Brasserskade in Delft, de roemruchte club waar een groot aantal profvoetballers hun voetbalcarrière begonnen. Maar corona gooide roet in het eten, dus naar DONK om samen met Piet Akerboom verslag te doen van de streekderby DONK – ESTO. Een prachtig alternatief zou later blijken.
De zon scheen en het werd een wedstrijd om je vingers bij af te likken. Niet vanwege het spelpeil, maar vanwege de sensationele ontknoping. Net toen ESTO dacht drie punten mee te nemen naar Bodegraven, kwam boeienkoning Houdini tevoorschijn om DONK te verlossen. DONK scoorde twee keer in de blessuretijd en de punten bleven in Gouda. Thrillerregisseur Hitchcock had het scenario kunnen schrijven. En wat is mooier voor een commentator om de doelpunten ‘live te hebben’.
Voor een sportcommentator zijn zulke wedstrijden om van te smullen. Spanning en sensatie, ik lust er wel pap van. Mijn gedachten gingen na de wedstrijd terug naar memorabele sportmomenten die ik in mijn 38 jaar langs de lijn heb meegemaakt. Natuurlijk de sensationele bekerwinst van Jodan Boys in Deventer op 25 oktober 2016. De knotsgekke slotfase van de wedstrijd Jodan Boys – Sliedrecht op 20 augustus 2016. Tien minuten voor tijd stonden de Gouwenaars met 0-3 achter en wonnen uiteindelijk met 5-3! DONK boog eens tegen VOC een ruststand van 1-4 om in een 5-4 zege.
Als ik mijn aantekenboekjes ga raadplegen zullen er vast nog meer sensationele wedstrijden zijn geweest. En kampioenschappen, zoals de landskampioenschappen van de waterpolovrouwen van GZCDONK. Liveverslag van volleybalwedstrijden van Radius in De Springers. En zo kan ik nog wel even door gaan. Sweet memories. Om je vingers bij af te likken.
Nog geen reden tot juichen
Na ruim twee maanden stilgelegen te hebben werd begin februari de voetbalcompetitie bij de amateurs weer hervat. Voorzichtig weliswaar met inhaalwedstrijden om de scheefgetrokken ranglijst weer gelijk te trekken. Vorig weekend stond er weer een volledige competitieronde geprogrammeerd, maar degenen die hadden gedacht dat het coronavirus helemaal achter de horizon was verdwenen kwamen helaas bedrogen uit. Meteen werden al weer een aantal wedstrijden afgelast vanwege positieve coronatests. Afgelopen zaterdag en zondag was het ook weer raak. Ik heb snel geteld dat alleen in district West 2 al meer dan 30 wedstrijden werden afgelast, waaronder die van Olympia en DONK. En dan heb ik het alleen nog maar over de standaardteams. Dat wordt weer inhalen midweeks op dinsdag- en donderdagavond. En als er sprake is van een uitwedstrijd wordt het voor de bezoekers een latertje. Het zal de competitieleiders van de KNVB weer heel wat kopzorgen geven.
Ook op sportief gebied is de hervatting van de competitie voor de Goudse voetbalclubs nog geen succes. Jodan Boys leed zaterdag al weer de 3e achtereenvolgende nederlaag. Gouda startte hoopgevend met een overwinning, maar deze werd daarna weer gevolgd door twee kostbare nederlagen.
Olympia opende met een schamel puntje tegen CVV Zwervers, maar ging een week later met 4-0 onderuit bij rode lantarendrager Hillegersberg en moet nog volop aan de bak om 1e klasser te blijven. DONK leed vorige week zondag zijn eerste nederlaag en is hierdoor medekoploper af. Het trieste verhaal van ONA is bekend.
Nee, de herstart van de competitie is voor de Goudse voetbalclubs sportief helaas nog geen reden tot juichen. Maar laat ik positief eindigen, want GSV heeft in 2022 nog niet verloren, presteert goed en draait lekker mee. Een pluim waard.
Het startschot heeft geklonken
Er was al sprake van de nodige versoepelingen, maar sinds afgelopen vrijdag lijken de oude en de vertrouwde tijden weer aangebroken. Weg met die mondkapjes. De anderhalve meter wordt ook in de geschiedenisboeken bijgezet als een relikwie uit 2020 en 2021. Handen worden weer geschud, hoewel sommigen nog de boks hanteren. Ik was zaterdag bij de Jodan Boys. De zon scheen volop en dat was een extra steun voor het voetbalpubliek om er eens lekker voor te gaan zitten. De tribune zat weer vol als vanouds. We mogen weer genieten!
Het sportjaar 2022 gaat als het ware nu echt van start en laten we hopen dat COVID-19 een knock-out is uitgedeeld. De afgelopen twee jaar was een periode die ook de sportclubs snel willen vergeten. Een aantal verenigingen had zich verheugd op het vieren van een jubileum, maar jubilea van sv DONK, RFC Gouda en de Goudse Reddingsbrigade, om er maar een paar te noemen, vielen in duigen. Ook het jaarlijkse Goudse Sportgala werd vorig jaar gecanceld.
Maar we zijn weer open en ook dit jaar zijn er sportverenigingen die zich opmaken voor een jubileum. Tennisclub Ad Astra bestaat 40 jaar. Vorige week maandag gingen 48 palen de grond in voor twee nieuwe padelbanen. Mooi dat padel over een paar maanden ook in Gouda mogelijk is. Schaatsclub Gouda bestaat op 1 oktober 60 jaar en GRTC Excelsior hoopt op 30 september te vieren dat deze Goudse wielervereniging 90 jaar geleden werd opgericht. Maar je hebt natuurlijk baas boven baas, want Schaakclub Messemaker 1847 bestaat 24 mei maar liefst 175 jaar!
Naast deze jubilea is er nog veel meer moois voor de sportliefhebber om verlangend naar uit te kijken. Het startschot heeft geklonken!
Goede tijden slechte tijden
ONA kreeg een mooi bericht op 27 mei 2020. De voetbalclub uit Korte Akkeren had net haar 100-jarig jubileum gevierd en nu kon de vlag uit voor promotie naar de 1e klasse. Weliswaar door een achterdeur vanwege corona maar voor het eerst sinds 1964 was ONA weer eersteklasser. Verlangend werd uitgekeken naar het nieuwe seizoen en de stadsderby’s tegen Olympia.
Maar ook nu werd in maart 2021 de competitie weer afgebroken. Geen kampioenen en ook geen degradaties. Dat laatste was misschien een geluk want het degradatiespook sloop angstig rond bij het team van Willem Dekker.
Op naar seizoen 2021-2022. De start op 26 september was beroerd met een 1-5 thuisnederlaag. Een kwestie van wennen misschien, maar toen de week daarop met 9-0 werd verloren werden de wenkbrauwen gefronst. Het afsnoepen van een punt van Olympia zorgde een week later toch weer voor optimisme.
Maar het vervolg is bekend. Na dat ene veroverde puntje tegen de stadsgenoot volgden louter nederlagen, soms met dubbele cijfers. Treurige zondagmiddagen vooral, voor de trouwe ONA-supporters.
Met 1 punt uit 9 wedstrijden zou ONA afgelopen zondag de competitie hervatten met een thuiswedstrijd tegen mededegradatiekandidaat Hillegersberg. Maar helaas had het bestuur van ONA, ongetwijfeld met pijn in het hart, moeten besluiten ONA 1 terug te trekken uit de lopende competitie.
Hoe nu verder is de vraag. Voorlopig geen competitievoetbal voor het vlaggenschip van de trots van Korte Akkeren. Volgend seizoen zal er ongetwijfeld wel weer in competitieverband worden gevoetbald. Op 7 maart a.s. beslissen de leden of dit in het nieuwe seizoen op de zondagmiddag zal zijn of dat ONA, in navolging van veel andere voetbalclubs, ook naar de zaterdagmiddag verhuist.
Ik wens de mooie club ONA veel sterkte en wijsheid. Trouwens, na regen komt zonneschijn!
Een donkere zaterdagmiddag
Er stond zaterdagmiddag een behoorlijk fris windje, maar een kniesoor die daar op let. De zon scheen in ieder geval volop, dus toog ik vol goede moed met mijn microfoon naar de Sportlaan. De tijd van gedwongen min of meer niks doen was voorbij en Jodan Boys zou die middag de competitie weer hervatten. Na 2½ maand was iedereen er klaar voor. En nadat de rook van het vuurwerk was opgetrokken werd de bal aan het rollen gebracht.
Maar wat een mooi zaterdagmiddag had moeten worden eindigde helaas in een deceptie. Overtredingen waren voor de bezoekers uit Utrecht regelmatig het sein om verontwaardigd het veld in te stormen. Gele kaarten konden dan ook niet uitblijven, maar nadat er twee rode kaarten waren uitgedeeld en de tegenstander met negen man kwam te staan sloeg de vlam echt in de pan. Langs de lijn ontstond een knokpartij die voor een aantal spelers van DHSC het sein was om van het veld te lopen en zich met de strijd buiten de lijnen te gaan bemoeien. Dat de scheidsrechter de wedstrijd na ruim een uur staakte was dan ook niet meer dan logisch.
Verwijten over en weer. Wie heeft de eerste klap uitgedeeld? De meningen lopen uiteen. Ik heb de aanleiding tot de ongeregeldheden niet gezien want ik probeerde me bij het wedstrijdverslag te houden. Treurig en beschamend was na afloop van de wedstrijd ook de actie van een recordinternational die met een aantal kompanen briesend van woede verhaal kwam halen en eiste dat een hem niet welgezinde tweet onmiddellijk zou worden verwijderd. Anders zou ‘de zaak wel even worden verbouwd’.
De bal rolt weer en het was afgelopen zaterdag bij meer voetbalwedstrijden raak. Vechten, vernielingen en zelfs bedreigingen zoals bij SV Spakenburg. In en in triest.
We zijn weer begonnen
We zijn weer begonnen. De waterpolomannen en –vrouwen van GZCDONK waren al gestart, maar afgelopen weekend zijn ook andere competities, na een paar maanden noodgedwongen coronastilte, weer hervat. De dammers van Damlust verrasten zaterdag door met 10-10 gelijk te spelen tegen VBI Huissen, een van de kampioenskandidaten. De vurig gewenste eindpositie in het linker rijtje komt steeds dichterbij.
Individueel succes was er zondagmorgen ook voor Ando Overbeek. Onder zeer zware omstandigheden reed de renner van GRTC Excelsior op het NK Veldrijden in Hoogeveen naar een mooie zilveren medaille bij de amateurs sportklasse (M).
Over zware omstandigheden gesproken, de weergoden hielden zondagmiddag ook vreselijk huis. Toch konden storm, regen en hagel niet verhinderen dat de befaamde Batavieren aan de Uiterwaardseweg langs de Hollandse IJssel ‘gewoon’ hun wedstrijd gingen spelen. Al heel snel waren de spelers voor de toeschouwers door de modder niet meer van elkaar te onderscheiden. Toen het vlaggenschip van RFC Gouda later het veld betrad hadden de weergoden iets van hun brute kracht verloren. Hongerig betraden de Goudse rugbyers het veld en het publiek nestelde zich langs de lijn. Maar het lachen verging de Goudse supporters al snel want de 15 van Etten Leur profiteerden van de slordigheden van de thuisclub en gingen rusten met een 0-26 voorsprong. Maar het onwaarschijnlijke gebeurde, de Gouwenaars rechtten de rug en in de dying seconds van de wedstrijd brachten een try en de benutte conversie de eindstand op 26-26. Samen met mij wreven de supporters zich in de ogen bij deze onwaarschijnlijke ontknoping.
De Brabanders dropen af. De uitgelaten Goudse supporters namen er nog eentje en gingen langzaam richting televisiescherm voor de rugbywedstrijd Frankrijk – Italië. Een wedstrijd in de beroemde Six Nations Championship, de Hoogmis van het internationale rugby.
We zijn weer begonnen. Heerlijk!
