Welkom terug!
Het leek afgelopen zaterdag wel Bevrijdingsdag op Sportpark Oosterwei. De vlaggen wapperden vrolijk in de wind. De velden lagen er lonkend en uitdagend bij. De kleedkamers zijn fris geboend. De tribune wenkte in gedachten de voetbalfans om plaats te nemen. De mannen van de onderhoudsploeg straalden want alles zag er weer spic en span uit. De barmedewerkers stonden in de startblokken. De broodjesverkoper deed als van ouds weer goede zaken. Overal blije en breed lachende gezichten. Knallend siervuurwerk. Vrolijkheid troef. Het leek er sterk op dat het coronavirus had plaatsgemaakt voor het voetbalvirus.
‘Je hebt er maandenlang naar uitgekeken’ zong Gerard Cox in 1973, en daar waren de voetballiefhebbers het helemaal mee eens. Eindelijk ging de bal weer echt rollen. ‘Welkom terug’ kopte de mooie nieuwe presentatiegids. Alle aspecten van De Jodan Boys komen aan bod. Bekende JB’ers worden in het zonnetje gezet. Met ‘ouwe knarren’, waaronder de ‘Jodan Boys-sneltrein van toen’ wordt teruggeblikt op hun roemruchte verleden. En uiteraard wordt er met de hoofdtrainers vooruitgekeken naar het nieuwe voetbalseizoen.
Welkom terug en dan meteen een mooie affiche als openingswedstrijd. De streekderby Jodan Boys – ARC is er altijd een om naar uit te kijken. Vooraf zullen Jodan Boys fans met veel plezier hebben teruggedacht aan 26 september vorig jaar. Toen kreeg ARC een pak slag en droop met een 5-0 nederlaag op zak af. Maar ook nu geldt weer dat in verleden behaalde resultaten geen garantie bieden voor de toekomst. Er was nu geen sprake van een wervelende show en voor het team van Leen van Steensel begon het seizoen met een nederlaag. Er is nog werk aan de winkel. Maar het seizoen is nog lang en als iedereen fit is gaat het hopelijk snel goed komen.
Seizoen 2021-2022
Het heeft even geduurd, maar eindelijk is het dan toch gepubliceerd. Normaal wordt het in juli bekendgemaakt maar dit jaar had de KNVB er blijkbaar meer tijd voor nodig. Waarom is mij niet duidelijk, maar het zal te maken hebben met de ‘verhuizing’ van zondagclubs naar de zaterdag. Hoe dan ook, het complete speelschema van de amateurs voor het voetbalseizoen 2021-2022 is sinds afgelopen zaterdag bekend. Het schema voor de hoofdklassers was al eerder gepubliceerd.
De nieuwe competitie voor de ‘lagere’ Goudse amateurs begint op 25 en 26 september. Zaterdag derdeklasser Gouda begint met een uitwedstrijd tegen VVSB in Noordwijkerhout en de week daarop zal het Groenhovenpark hopelijk volstromen voor de regioderby tegen Be Fair. GSV kan in 4C de hele competitie met een volle tank benzine af. En voor de openingswedstrijd in en tegen Gouderak kan ook de fiets worden gepakt.
De Goudse zondagclubs moeten in het nieuwe seizoen weer verre reizen maken. De grote vraag is natuurlijk of dit voor de drie clubs het laatste seizoen wordt dat op zondag prestatievoetbal wordt gespeeld. DONK heeft al besloten volgend seizoen naar de zaterdag te verkassen en uit betrouwbare bronnen heb ik vernomen dat ook Olympia dit overweegt. ONA schijnt nog te twijfelen. Wil men volgend jaar horizontaal overstappen dan moet men dit uiterlijk 1 oktober bij de KNVB kenbaar maken. Ik ben benieuwd.
ONA begint thuis tegen Den Hoorn (als het veld tenminste niet blank staat) en Olympia bijt het spits af in Etten-Leur tegen Unitas ’30. DONK begint thuis tegen kampioenskandidaat HBC uit Heemstede.
Natuurlijk verheug ik mij op a.s. zaterdag wanneer hoofdklasser Jodan Boys thuis tegen ARC de competitie aftrapt. Een prachtige affiche. Mijn microfoon ligt klaar. Ik heb er zin in.
Speelruimte
Ondanks de nog steeds geldende beperkingen van COVID-19 begint de sportwereld langzaam te ontwaken uit de boze coronadroom. En dan bedoel ik de amateursport want bij de profsport gelden blijkbaar toch andere regels. Voetbaltribunes puilen uit met juichende fans en die zitten echt niet allemaal keurig op stoeltjes. De Dutch Grand Prix van Zandvoort op 5 september a.s. heeft van het kabinet ook groen licht gekregen. Dit allemaal tot ontzetting van de festivalbranche. Zij zien dit als vals spel. Ik kan me hun frustratie goed voorstellen.
De amateursport krijgt dus gelukkig meer speelruimte. Het streven van Rutte c.s. is er op gericht om per 20 september o.a. de anderhalvemetermaatregel af te schaffen. Vaste zitplekken zijn dan geen vereiste meer. Maar het coronatoegangsbewijs blijft wel van kracht bij meer dan 75 personen. Werk aan de winkel dus voor sportverenigingen en ik ben benieuwd of en hoe ze dit gaan regelen. En nu maar duimen!
De Goudse voetballers zijn weer in training en hebben al oefenwedstrijden gespeeld. Voor Jodan Boys start de competitie op 28 augustus en de andere clubs gaan vanaf 4 september eerst bekerwedstrijden spelen.
Ook de RFC Gouda hervat deze week de training. Het vlaggenschip van de Goudse rugbytrots kreeg trouwens een leuke verrassing, want hun goede prestaties van de afgelopen jaren zijn reden dat ze in de nieuwe competitie in de 2e klasse mogen acteren.
De mooiste Goudse sportprestatie kwam afgelopen weekend van Jessica Venema. De zwemster van GZCDONK voltooide de zwaarste zwemtocht van Nederland. In ruim 6 ½ uur zwom ze, onder zware omstandigheden, het IJsselmeer over van Medemblik naar Stavoren. De opmaat voor een carrière als langeafstandzwemster? De opvolgster van de voormalige Donkiaan en wereldtopper Edith van Dijk? Wie weet.
De olympische vlam
De Olympische vlam is gedoofd. In Tokio hervat het leven weer zijn normale gang. De laatste sporters hebben Japan verlaten. Medailles worden gekoesterd. De Nederlandse winnaars mogen nog even op bezoek bij Mark Rutte en bij Willem Alexander en Maxima om nog een keer vol trots over hun prestaties vertellen. De verliezers likken teleurgesteld hun wonden, zinnen op revanche in Parijs of gaan nadenken over hun toekomst.
Ik heb de afgelopen weken meer tv gekeken dan anders. Sporten die je normaliter niet op de buis ziet konden, uitzonderingen daargelaten, ook op mijn belangstelling rekenen. Ik hoop niet dat ik nu in een zwart gat val.
Team NL veroverde een recordaantal van 36 medailles. Het chauvinisme viert ook nu weer hoogtij, want ‘we staan toch maar mooi op de 7e plaats van de medaillespiegel’. Ik vind het ook mooi als een Nederlander wint, maar ik kan net zo goed genieten van de prestaties van sporters die geen Oranjeshirt dragen.
Desondanks kijk ik als Gouwenaar uiteraard naar de prestaties van Goudse deelnemers. Die waren helaas niet om over naar huis te schrijven. De waterpolovrouwen van coach en oud speler van GZC DONK Arno Havenga sneuvelden in de kwartfinale en eindigden uiteindelijk op een teleurstellende 6e plaats. GZC DONK coryfeeën Brigitte Sleeking, Nomi Stomphorst en Debby Willemsz hadden zich de Olympische Spelen heel anders voorgesteld denk ik. En dat geldt ongetwijfeld ook voor de voormalige Goudse speelsters Sabrina van der Sloot en Maud Megens.
Mijn blik is nu gericht op de Paralympics die op 24 augustus beginnen. De Goudse eer zal verdedigd worden door rolstoelbasketbalster Julia van der Sprong en schoolslagzwemmer Tim van Duuren. Wel jammer dat Excelsior wielrenner Stephen de Vries zich niet voor Tokio heeft gekwalificeerd.
Bijnamen
Geen dag is hetzelfde bij de Olympische Spelen in Tokyo. De ene dag zit Nederland in zak en as, de volgende dag is het allemaal halleluja en vallen de medailles als rijpe appels van de berg Olympus. Een dag later is alles weer anders en komt het eremetaal mondjesmaat binnen. Reputaties sneuvelen. De Nederlandse hockeymannen zijn weer voortijdig uitgeschakeld en notabene Tim Brand, een in 1998 in Gouda geboren Australiër, gaf het laatste zetje. De Oranjeleeuwinnen dropen af. Het laatste judokunstje van Henk Grol mislukte faliekant en hij kon zich niet nestelen in het gouden rijtje Anton Geesink, Wim Ruska en Mark Huizinga. Nieuwe sterren nemen de macht over. Sifan Hassan valt, staat op, en wint.
Voor veel atleten is nu de pensioengerechtigde Olympische leeftijd aangebroken, hoewel sommigen daar nog niet aan willen denken. Dat laatste geldt trouwens zeker voor de niet olympiër Dick Advocaat, die de pest aan geraniums heeft en bondscoach van Irak wordt. Als een moderne Aladin met zijn wonderlamp moet de kleine generaal de Iraki’s naar het WK voetbal in Qatar leiden. Ik ben benieuwd of de Hagenaar zijn bijnaam Magic Dick ook in het land van de Tigris en de Eufraat waarmaakt.
Over bijnamen gesproken. Hoewel ik ook dit jaar weer niet naar mijn favoriete Vlaamse vakantiestek ga, volg ik de sportieve prestaties van onze zuiderburen met interesse. Wat mij trouwens opvalt is dat veel nationale Belgische sportploegen bijnamen hebben. Een kleine greep: Red Flames, Red Devils, Red Dragons, Yellow Tigers, Belgian Cats, Belgian Hammers, Belgian Cheetahs. Voor iedere sport hebben ze een Engelse bijnaam. Nu de medailles nog, want die oogst valt vooralsnog tegen. Turnster Nina Derwael gaf het gouden voorbeeld. Ik hoop dat de hockeymannen van Red Lions dat voorbeeld volgen.
Olympische dromen
Juichend kwam ze over de finish. Haar armen wijd gespreid en een gouden blik in de ogen. Maar als snel werd Annemiek van Vleuten uit haar Olympische droom geholpen. Tellen is blijkbaar niet het sterkste punt van de Nederlandse sporters, want een dag daarvoor stond er ook een hockeyspeler te veel in het veld. Topsport heeft soms amateuristische trekjes.
Het is vallen en opstaan tijdens deze bizarre Olympische Spelen in Tokyo. Zo kwam er een einde aan de sportieve carrières van turner Epke Zonderland en tennisster Kiki Bertens. Olympisch kampioene Sanne Wevers ging ook roemloos ten onder. Bestuurlijke ellende had de turnsport in Nederland kapot gemaakt volgens haar, even vergetend dat haar vader ook een rol speelde. Maandagmorgen viel het doek voor mountainbiker Mathieu van der Poel. Even een plankje dat er niet was over het hoofd gezien en de Olympische droom aan flarden.
Een spelbreker is ook het coronavirus. Elke morgen wachten de atleten bibberend af of ze niet positief testen, met einde oefening als gevolg. Ik ben trouwens benieuwd of de voorspellers van het aantal medailles hier ook rekening mee hebben gehouden. Volgens Sportbureau Gracenote haalt Nederland maar liefst 48 medailles! Wetenschappers van de RUG zijn iets minder optimistisch maar komen toch tot 12 gouden, 11 zilveren en 11 bronzen plakken.
Nederland heeft nog veel ijzers in het Olympisch vuur, maar ik durf geen enkele voorspelling meer te doen. Onzekerheid is toch troef, maar dat heeft ook zo zijn charmes. Ik heb genoten van de boogschutters met een geweldige Steve Wijler. En wie had ooit gehoord van die 18-jarige Tunesische zwemmer Ahmed Hafnaoui die alle favorieten op de 400 meter vrije slag aftroefde. Van die Oostenrijkse wegwielrenster Anna Kiesenhofer had ik trouwens ook nooit gehoord.
Op naar Tokyo
De 108e Ronde van Frankijk zit er weer op. Met winnaar Tadej Pogacar is er volgens veel kenners van de wielersport een nieuwe kannibaal opgestaan. Alleen de Vlaamse wielerfans nemen dit niet voetstoots aan want ‘wij hebben Wout van Aert’. Vlaamse commentatoren onder aanvoering van Michel Wuyts en José de Cauwer komen woorden te kort om de heldendaden van hun Wout de microfoon in te schreeuwen. Wout van Aert is inderdaad een fenomeen en als hij wil, wint hij zo lijkt het. Tijdritten, zware bergetappes en eindsprints, het maakt de man uit Herentals niet uit. De hele Tour uitrijden, even snel nog wat verplichtingen en zondagavond meteen in het vliegtuig naar Tokyo. Op naar de Olympische Spelen.
De Olympische Zomerspelen beginnen a.s. vrijdag. Even was er nog onzekerheid of er van uitstel geen afstel zou komen, want de doorsnee Japanner zit er blijkbaar niet op te wachten. Toch worden het een beetje vreemde Olympische Spelen. Lege tribunes lijken mij nu niet direct iets waar je als sporter van droomt. Geen luide aanmoedigingen en het traditionele Olympisch dorp zal ook geen oord van grote vreugde zijn. De Stille Spelen.
Desondanks ben ik van plan de nodige uren voor de tv door te brengen, want als kijksport zijn de Olympische Spelen, door het gevarieerde aanbod, nauwelijks te overtreffen. Hoewel je wat mij betreft, maar wie ben ik, wel vraagtekens kunt zetten bij bepaalde sporten, zoals b.v. de overkill aan zwem- en atletiekonderdelen, ritmische gymnastiek en sportklimmen.
Ik vind het wel jammer dat jiu jitsu niet op de Olympische kalender staat. Afgelopen weekend werden Aafke van Leeuwen en Boy Vogelzang Europees kampioen. Deze twee Goudse toppers hadden zeker niet misstaan op het Olympische podium. In tegendeel.
Coming home
“Football is coming home” riep heel chauvinistisch Engeland al dagen. Maar zondagavond moesten de Britten weer constateren dat dit niet het geval was. De Premier League is een van de sterkste voetbalcompetities ter wereld en als er ergens geld klotst dan is het in Engeland. De topclubs zijn vergeven van voetbalmiljonairs uit alle windstreken. Nou ja, bijna alle windstreken, want bij sommige clubs is het aandeel Engelse voetballers soms miniem. Dus bij de kreet ‘football is coming home’ kan eigenlijk gewoon een vraagteken worden gezet. Maar oké, het EK voetbal is voorbij en de internationals gaan nog even snel met vakantie voordat de nieuwe competitie weer begint.
De amateurvoetballers gaan zo langzamerhand ook met vakantie. Afgelopen week werden de indelingen van de competitie 2021 – 2022 bekend gemaakt. Voor veel clubs komen weer de bekende tegenstanders voorbij met soms een verrassing, maar er wordt hier en daar ook stevig gebaald. De Goudse trainer René van Beek had zich verheugd op de vele streekderby’s, maar hij zal nu met Groeneweg vooral in de regio Rotterdam de strijd moeten aangaan. En dat is even slikken. Ja, het wordt met de sterke toename van het aantal zaterdagclubs ook wel erg lastig om het iedereen naar zijn zin te maken.
Olympia en ONA gaan op de zondagmiddag weer een aantal verre reizen maken. En dat geldt zeker ook voor DONK. De KNVB heeft de Goudse 2e klasser, die in het seizoen 2022-2023 ook overstapt naar de zaterdag, ‘beloond’ met een aantal verre reizen naar Noord Holland. De zondagse afscheidstournee leidt o.a. naar Bloemendaal, De Kwakel, Heemstede, Haarlem en Badhoevedorp. Voor een voetbalverslaggever aan de ene kant wel leuk, want ik ben nog nooit bij de Rooms Katholieke Sport Vereniging Heemstede-Berkenrode Combinatie geweest.
Foutje, bedankt
Hoewel Nederland al weer een tijdje is uitgeschakeld op het EK is het nog verre van rustig rondom Oranje. De hoeveelheid pek en veren die werd uitgestort over ‘onze jongens’ wordt nog steeds groter. De 17 miljoen bondscoaches die Frank de Boer hebben afgeserveerd vallen nu over elkaar heen wie de nieuwe bondscoach moet worden. Talloze namen zoemen rond, vooral die van Feldwebel Louis van Gaal. Ik heb zelfs de naam Pieter Omtzigt horen vallen, maar dan ben je helemaal ten einde raad lijkt mij. Het zal me worst wezen, ik kan me er niet druk over maken. Ze doen maar. Ik zie het wel.
Het afgelopen sportweekend stond weer in het teken van vreugde, verdriet en berusting. Dat Max Verstappen wint is zo langzamerhand ‘normaal’. Geen enkele fan twijfelt nog, wonderkind Max wordt de nieuwe kampioen Formule 1. Er waren ook sportliefhebbers die dachten dat dat andere wonderkind Mathieu van der Poel een belangrijke rol in de Ronde van Frankrijk zou gaan spelen. Maar Mathieu laat zich niet gek maken en bepaalt zijn eigen weg.
Ik vrees trouwens dat de Ronde van Frankrijk nu al beslist is, want een nieuwe Sloveense kannibaal lijkt opgestaan. Maar een ongeluk zit in een klein hoekje, daar kunnen meerdere renners over meepraten. En langs het parcours staan nog steeds idioten met borden en vlaggen.
Deze week wordt ook definitief bekend welke atleten er naar de Olympische Spelen mogen. Hopelijk geldt dat ook voor dressuuramazone Dinja van Liere. Door een administratieve fout heeft haar paard Hermes de Duitse nationaliteit gekregen. Ik hoor het Rijk de Gooyer in zijn REAAL-reclamespotje nog zeggen: Foutje, bedankt! Regels zijn regels, maar ik hoop dat sporttribunaal CAS hier in dit geval toch anders over denkt.
Terug naar normaal
Er ging vorige week een zucht van verlichting door Nederland. Volgens het kabinet was het coronabeest vrijwel in zijn hok teruggedrongen en ons land kreeg zijn vrijheid langzamerhand weer terug. Voor velen een sein om alle remmen los te gooien. Mondkapjes werden massaal gedumpt. Filevorming voor cafés en restaurants. Het hek was van de dam.
Ook de voetbalfans slaakten vorige week een zucht van verlichting. De nummer drie uit de ‘poule des doods’ was ontlopen. De oranjeloper naar de halve finale was uitgelegd. Eerst Tsjechië even elimineren en daarna mocht of Wales of Denemarken ook geen al te groot obstakel zijn. Ach, en daarna zouden we wel verder zien. Voor heel grote optimisten lonkte zelfs de finale. En sommigen zagen na 33 jaar weer een tocht door de Amsterdamse grachten voor zich. Ongebreideld optimisme vierde hoogtij.
Maar op zondag 27 juni werd het Nederlandse voetbalfeestje ruw verstoord. Aan het sprookje kwam een abrupt einde. Het Nederlands elftal vond aan de boorden van de schöne blaue Donau zijn Waterloo. Dag Bakoe. Dag Londen. De fans dropen, honderden euro’s en een illusie armer, teleurgesteld af. De overbetaalde voetbalmiljonairs gaven niet thuis en kunnen met vakantie. Frank de Boer gaat de komende weken nadenken. Dat laatste had hij volgens de 17 miljoen bondscoaches eerder moeten doen. Nu alle oranje prullaria nog even in de vuilbak deponeren en we kunnen weer terugkeren naar ‘normaal’.
Goudse sportclubs hebben de afgelopen week, voordat de zomerstop aanbreekt, ook weer een aantal activiteiten opgestart. De voetballertjes van DONK en ONA konden weer lekker op voetbalkamp. Jodan Boys speelde zijn eerste serieuze oefenwedstrijd. De Goudse Reddingsbrigade kon toch nog een beetje de 100-jarige verjaardag vieren. Mooi.
En gelukkig is er nog de Ronde van Frankrijk.
