Volksfeest
Ik moest maandagmorgen in Rotterdam zijn. De dag daarvoor was de havenstad het toneel van een groot volksfeest. Wat de Ronde van Vlaanderen is voor Vlaanderen, is de Marathon van Rotterdam de jaarlijkse hoogmis van sportief Rotterdam. Onder de duizenden lopers waren ook een groot aantal Goudse atleten, die na afloop trots hun persoonlijk record vierden. Pascal van Norden haalde helaas net het podium niet in de leeftijdsklasse M 50.
Maandagmorgen waren er nog wat restanten van het volksfeest te zien. Er wapperden vlaggen met het logo, er stonden wat hekken opeengestapeld en hier en daar stond een overvolle vuilnisbak. Maar verder zag de Coolsingel er clean uit. “Klaar voor het volgende volksfeest “, hoorde ik de optimistische Feyenoordsupporters zeggen.
Ook in Limburg was een volksfeest. Het schone Limburgse heuvellandschap was het toneel van De Amstel Gold Race, het grootste jaarlijkse wielerspektakel in Nederland.
De reguliere waterpolocompetitie zit er ook op. Binnenkort beginnen de play-offs om het landskampioenschap. Zowel de mannen als de vrouwen van GZCDONK gaan dan proberen de titel naar Gouda te halen. Stel je voor allebei kampioen! Dat zal me een volksfeest worden.
In het Goudse voetbal werden zaterdag hier en daar nog spreekwoordelijke strohalmpjes gepakt. Olympia verraste kampioenskandidaat De Zuidvogels en ziet weer wat meer licht aan het eind van de tunnel. Ook Jodan Boys rechtte de rug en met de overwinning op Spijkenisse gloort er ook weer meer hoop aan de Sportlaan. Over hoop gesproken, de vrouwen van Jodan Boys staan aan de vooravond van een huzarenstukje. Vorig jaar gepromoveerd naar de 1e klasse en nu met nog drie wedstrijden te gaan de trotse koploper in de 1e klasse A. De voorsprong op naaste concurrent IJFC bedraagt vijf punten. De fans kijken nu al uit naar zaterdagmiddag 13 mei, de voorlaatste speelronde. Dan staat de kraker Jodan Boys – IJFC op het menu en kan de buit binnen worden gehaald. Op diezelfde middag zouden ook de mannen van Jodan Boys zich door een overwinning op hun traditionele Angstgegner Achilles Veen veilig kunnen spelen. Over volksfeest gesproken!
Stille zaterdag
Ik moet dit seizoen even wennen aan het feit dat ik zondagmiddag niet meer langs de lijn zit om verslag te doen van een sportwedstrijd. En ik geef het eerlijk toe, ik ben er nog niet helemaal aan gewend en met mij veel voetballiefhebbers denk ik. Net zo als ik moet wennen dat van oorsprong typische zondagclubs als Olympia, DONK en ONA nu op zaterdag spelen. Van SV Gouda en GSV waren we dat al gewend.
Alle voetbal op de zaterdagmiddag. Druk, druk, druk. En dan komt het toch nog voor dat ik af en toe een vrije zaterdag heb. Neem nou het paasweekend. Het kwam de laatste jaren regelmatig voor dat er een dubbel programma was. Op paaszaterdag en op 2e paasdag. Maar dat was dit jaar ook niet het geval. Hier en daar wat verdwaalde inhaalwedstrijden en dat is het. Met de toename van het aantal kunstgrasvelden wordt er niet zo snel meer afgekeurd en dan valt er ook steeds minder in te halen.
Afgelopen zaterdag heerste er weer een relatieve rust op de sportvelden. Er kon met recht gesproken worden van een Stille Zaterdag. Alleen de spelers van GSV moesten de kicksen aantrekken en zij kregen een oorwassing. En die zevenklapper van WDS was voor de Goudse vierdeklasser wel het laatste waarop was gerekend. Op Stille Zaterdag luiden de kerkklokken niet, maar voor GSV luidt de noodklok nu helaas toch echt.
Wat doe je dan op zo’n vrije zaterdagmiddag. Bijkletsen met collega-verslaggevers in de studio van RTW in Waddinxveen. Heel veel ouwe koeien uit de sloot halen. Sterke sportverhalen opdissen en met eredivisiescheidsrechter Ingmar Oostrom in discussie over het wel en wee van de VAR.
Een voordeel van een vrije zondagmiddag is dat ik nu al een paar weken aan de tv gekluisterd zit voor de wielerklassiekers, met als hoogtepunt vorige week Vlaanderens Mooiste, de jaarlijkse Hoogmis van de Vlaamse wielersport. En op 1e paasdag de keienklassieker Parijs – Roubaix, oftewel de Hel van het Noorden. Een wedstrijd waarin weer van alles gebeurde.
Soms is wielrennen veel leuker dan voetbal.
De laatste strohalm
Het is al weer april, de maand waarin in veel sportcompetities de eerste beslissingen gaan vallen. Sommige beslissingen zijn al gevallen. Bij de voetbalamateurs is er in de lagere klassen dit jaar een versterkte degradatie en dat hakt er in. In de 4e divisie probeert Jodan Boys zich al weken aan de laatste strohalm vast te klampen, maar wekelijks grijpen ze weer mis. Met nog zes wedstrijden voor de boeg wordt deze strohalm helaas steeds onzichtbaarder en is de klok 5 voor 12 al gepasseerd. In de resterende wedstrijden moeten nog minstens zeven punten worden gehaald om helemaal veilig te zijn. En dan moet de concurrentie bijna alle wedstrijden verliezen. Het strohalmpje heet op 15 april a.s. Spijkenisse.
Eersteklasser Olympia staat er nog beroerder voor. Ze worden bijna nooit weggespeeld, maar staan na 90 minuten of met lege handen of met een schamel puntje. Twee zeer verre afstandsschoten knakten afgelopen zaterdag weer het strohalmpje dat ze bijna konden omarmen. Hier zal zelfs een mirakelstunt van Houdini vrees ik geen redding meer brengen.
GSV viert in juni de 110e verjaardag, en de kans dat ze hun 111e jaargang als 5e klasser verder moeten komt met de week dichterbij. Zaterdag pikte SPV ’81 hun eigen strohalmpje voor de neus van de Gouwenaars weg. De weg naar rechtstreekse handhaving ligt voor het team van Dick Vleggeert vol grote obstakels.
Het onvoorspelbare Gouda lijkt vooralsnog niet direct op zoek te hoeven gaan naar strohalmpjes. De overwinning van zaterdag was in ieder geval een hoopvolle stap richting handhaving. Maar WDS ligt op de loer. Jezelf rijk rekenen is er dus (nog) niet bij.
De 2e klasse D is het verschil tussen nr. 2 DONK en de veilige 8e plaats slechts zeven punten. Twee keer verliezen kan betekenen dat je op zoek moet naar strohalmpjes. Winst op de ongenaakbare koploper Aalsmeer op 15 april zou het strohalmpje voor DONK kunnen zijn om de droom van een kampioenschap in stand te houden.
Over ONA kan ik kort zijn. Daar kunnen langzamerhand al de kampioensbloemen worden besteld.
Actief sporten
De discussie wat wel en wat niet als sport moet worden aangemerkt steekt de kop weer op.
Ik neem u even mee terug in de tijd. In 2016 vraagt de EBU, de nationale instantie die bridgewedstrijden in Engeland organiseert, btw-vrijstelling voor het inschrijvingsgeld voor hun toernooien. Op grond van de btw-richtlijn die belastingvoordelen voor diensten voor sport en lichamelijke opvoeding mogelijk maakt. Maar op 26 oktober 2017 bepaalt het Hof van Justitie van de Europese Unie dat wedstrijdbridge geen sport is. Als toelichting zegt het Hof dat er een aanzienlijke mate van fysieke inspanning nodig is om iets ‘sport’ te kunnen noemen.
Bovenstaande betekent dat meerdere sportverenigingen nu door de Belastingdienst worden aangeslagen voor het hoge btw-tarief van 21%. Een paar voorbeelden. Volgens de nieuwe regels van de Belastingdienst zijn zweefvliegen en ballonvaren geen sport. Ook de beoefenaars van de duivensport zijn de klos, want dat inactief wachten tot je duiven weer binnenvliegen wordt niet als sport aangemerkt.
Hoe zal het uitpakken voor HSV Zuid Holland, de hondensportvereniging voor Gouda en omstreken? In Gouda kunnen ook de penningmeesters van Damlust, Messemaker 1847 en Bridgekring Ons Genoegen hun borst natmaken. Dammen en schaken zijn geen sport meer. Alsof dammers, schakers en bridgers alleen maar passief naar hun borden zitten te staren en hun hersens niet pijnigen. Er is volgens mij wel degelijk sprake van een fysieke dan wel van een mentale inspanning. Sommigen schaak- en dampartijen duren uren en zijn een ware uitputtingsslag. Hoezo passief! Volgens neuropsycholoog Erik Scherder is schaken topsport. En wat voor schaken geldt, geldt dan ook voor dammen.
In het arrest van 2017 sluit het Europese Hof echter niet uit dat de Europese lidstaten wedstrijdbridge als ‘culturele diensten’ in de zin van de btw-richtlijn beschouwen. Maar als dat voor bridge zou kunnen gelden, waarom dan ook niet voor dammen en schaken? En met een beetje fantasie toch ook voor duivensport? Cultureel erfgoed? Om in belastingtermen te spreken: ‘mooier kan ik het niet maken’.
Ik ben geen belastingdeskundige, maar ik denk dat het laatste woord hier nog niet over is gezegd.
Zunderdorp
Zaterdag was ik in Zunderdorp. Ik had nog nooit van dit heel kleine dorpje onder de rook van Amsterdam-Noord gehoord. De tomtom van de spelersbus van Olympia blijkbaar ook niet, want voordat we via een smal en kronkelig polderweggetje het voetbalveld van HBOK bereikten, waren we al drie keer in Broek in Waterland geweest. In de weilanden wapperden de groen-witte vlaggen van BBB. Uiteindelijk kwamen we toch aan bij het Willem van Schalkwijk Sportpark.
Eind jaren ’40 voetbalde de Zunderdorpse jeugd op klompen op het dorpspleintje voor de Hervormde kerk. Maar de belhamels zorgden voor veel overlast, werden vaak weggejaagd en besloten toen een voetbalclub op te richten. HBOK, oftewel Het Begon Op Klompen.
Het was lekker druk. De stamtafels in het Klompenhok waren bezet. Op de tafel in het sponsorhome lag de maandelijkse uitgave van La Klompa, waarin een interview met de onderhoudscommissie, de Kanjers op Klompen, en een gesprek met Nel Braspenning, door sommigen de Koningin van Zunderdorp genoemd.
Die middag speelde Olympia een regelrechte degradatiewedstrijd tegen de lokale voetbaltrots. Voor aanvang van de wedstrijd werd geconstateerd dat het 5 voor 12 was. Er moest hoe dan ook worden gewonnen. Mooi vond ik het cadeau dat Olympia voor aanvang van de wedstrijd kreeg. Een set echte houten klompen met opschrift als aandenken aan de wedstrijd.
Het werd een dramatische middag voor Olympia en op de 4-0 nederlaag viel weinig af te dingen. Jeffrey Bok, liefkozend Bokkie genoemd, was met een hattrick de held van HBOK. Onder het motto ‘Hef de glazen, leve HBOK’ werd de beroemde 3e helft ingezet.
Olympia daalde door deze nederlaag af naar de laatste plaats en de wijzer van de klok is 12 uur angstig dicht genaderd. Er zal een Houdini act aan te pas moeten komen om degradatie te ontlopen.
Na een flinke vertraging, omdat de bus niet langs de lukraak geparkeerde auto’s kon, werd de terugreis naar Gouda aangevangen. Dag Zunderdorp. Mocht Olympia degraderen dan zal een cynicus kunnen opmerken dat het complex van DONK en ESTO in ieder geval gemakkelijker is te vinden.
Principes
Het afgelopen sportweekend stond voor een groot gedeelte in het teken van een tweetal gebeurtenissen die de sport indirect raken. Het befaamde Britse voetbalprogramma Match of the Day (MOTD) op BBC 1 bood zaterdagavond een surrealistische aanblik. Geen begintune, geen geluid, geen analytici en geen interviews met spelers. Alleen samenvattingen van voetbalwedstrijden zonder commentaar en verder niets. De leiding van de BBC had Gary Lineker, al jaren de vertrouwde presentator van MOTD, geschorst. Hij had op twitter zijn mening over het Britse asielbeleid verspreid en dat werd hem niet in dank afgenomen. Ik vond het wel mooi dat de medewerkers van Lineker zich solidair met hem verklaarden en weigerden de uitzending te maken.
De BBC heeft inmiddels bakzeil gehaald en Lineker keert terug. Terecht. De kip met de gouden eieren moeten we niet slachten zal de omroep hebben gedacht. Als geld een rol gaat spelen worden zgn. principes snel overboord gezet. Zeker in die opportunistische voetbalwereld. Daar weet meneer Gianni Infantino alles van.
In Nederland liet De Volkskrant een bom vallen. Er was een groot aantal klachten van grensoverschrijdend gedrag binnengekomen over (oud) medewerkers van de sportredactie van de NOS. Klachten over zaken die al jaren geleden plaatsvonden. Tom Egbers, de vaste presentator van de samenvattingen van de Eredivisie in Studio Sport werd van de buis gehaald. De uitzending ging zondagavond wel gewoon door. Met een andere presentator. Show must go on.
Nu zullen er mensen zijn die vergelijkingen willen trekken tussen beide zaken, maar ik vind iedere vergelijking mank gaan. De hoofdirectie van NOS Sport trok in ieder geval terecht zijn consequenties en dat zie ik de BBC nog niet doen.
Er werd ook nog echt gesport. Als je eenmaal in het hoekje zit waar de klappen vallen, dan zit alles tegen. Vorige week werd een zuinige en zure nederlaag geleden tegen Kloetinge en ook zaterdag ging het weer net mis voor Jodan Boys. De 90 minuten zaten er al op toen Capelle uit de 13e (!) hoekschop de winnende treffer scoorde. Door een 40 (!) jarige spits. Maar hoop doet leven.
Foutje bedankt!
De grens tussen de hemel in geprezen worden en met pek en veren worden overgoten is soms flinterdun. Dat ondervond trainer Erik ten Hag zondagavond ook. Vorige week werd hij bijna heilig verklaard maar na de afslachting door Liverpool werd de trainer van Manchester United weer hardhandig op de Britse voetbalbodem neergekwakt. Niet iedereen was bij de les, er werden de nodige fouten gemaakt, met als gevolg een ontluisterende 7-0 nederlaag.
FC Den Bosch verloor vrijdag met 13-0 bij PEC Zwolle. Wat ging daar fout? Ja wat niet? Exit trainer! RVC ’33 was zaterdag een paar keer niet bij de les en DONK profiteerde. Doelman Mitchell Braafhart maakte zaterdag tegen Jodan Boys geen fout en voorkwam met een formidabele redding in de slotfase dat Kloetinge na een zuinige 0-1 overwinning een prettige terugreis naar Zeeland had. Doelman Kjell Scherpen van Vitesse ging vrijdag wel gruwelijk in de fout met als gevolg een 0-1 nederlaag tegen AZ. Ik stond zelf in mijn bescheiden voetbalcarrière ook een keer mede aan de basis van een 1-0 nederlaag. Ik dacht als doelman van Benschop 5 een bal ‘naast te kunnen kijken’. Maar tot mijn afgrijzen rolde de bal tergend langzaam in het doel.
Waar gehakt wordt vallen spaanders en een sportwedstrijd waarin geen fouten worden gemaakt zijn zeldzaam. De onaantastbare Patrick Roest had zijn 10 km race zondag verkeerd ingeschat en stortte volledig in. Het gevolg was ook dat oud Gouwenaar Ted-Jan Bloemen onverwacht alsnog lachend op het podium stond.
Een attente lezer wees mij er op dat ik in mijn sportcolumn van vorige week een fout heb gemaakt. Ik had het over een fusie van ILAC en Vriendenschaar. Maar deze Goudse tafeltennisverenigingen zijn nooit gefuseerd. ILAC is na twee branden helaas opgeheven en haar leden zijn naar andere verenigingen gegaan, waaronder naar Vriendenschaar. Waarvan acte.
Bij het maken van fouten moet ik altijd denken aan de legendarische uitspraak van de plat Utrechts pratende Rijk de Gooyer in een serie televisie- en radiospotjes uit de jaren ’90 van de vorige eeuw: ‘Foutje, bedankt’!
Georganiseerde sport
Het Sociaal Cultureel Planbureau bracht in 2014 een rapport uit waaruit blijkt dat het aantal leden van sportverenigingen toeneemt. Maar begin deze maand, bijna 9 jaar later, kwam er een rapport uit waaruit juist het tegenovergestelde blijkt. Zowel het aantal verenigingssporters als het aantal sportverenigingen neem af! Er worden diverse oorzaken genoemd, zoals de vergrijzing, individualisering en de stijging van de contributie. Ik las dat de jeugd vanaf 13 jaar steeds minder zin heeft in vaste trainingstijden. Verder houden ze ook niet van de verplichtingen die een vereniging nu eenmaal ook met zich meebrengt. Gebrek aan renners was zondag de oorzaak van de devaluering van het Open kampioenschap Groene Hart. Fietsen is populair, maar blijkbaar geldt dit niet altijd voor georganiseerde wedstrijden.
Recent trok VV Bodegraven haar 1e elftal terug uit de competitie. Oorzaak onvoldoende spelers. Dit weekend maakte ook 5e klasser FC Utrecht United bekend het standaardelftal wegens gebrek aan spelers terug te trekken. VV Bodegraven vierde in 2020 het 100-jarig bestaan en om toch te kunnen blijven voetballen zet de club nu in op een fusie met VV De Rijnstreek. De leden van beide vereniging zijn voor en nu ligt de bal vooral bij de gemeente Bodegraven-Reeuwijk.
Behalve de terugloop van het aantal georganiseerde sporters verdwijnen er dus hele sportverenigingen. In grote steden als Rotterdam is het aantal fusies niet bij te houden, maar ook dichter bij huis luidt de alarmbel. De Goudse tafeltennisverenigingen ILAC en Vriendenschaar fuseerden in 2015. In 2003 gingen ook de twee Goudse zwemverenigingen GZC en DONK om te overleven een fusie aan. Korfbalclub Gemini ontstond in 1995 door het samengaan van twee Goudse verenigingen. Eind vorig jaar viel het doek voor de Goudse wandelvereniging DES. Wegens gebrek aan vrijwilligers.
Over vrijwilligers gesproken, daar slaat vooral de vergrijzing keihard toe. Bijna iedere sportvereniging heeft vacatures en nieuw kader is lastig te vinden.
Ik hoop niet dat ik het allemaal te somber zie, maar ik ben niet optimistisch dat deze trend weer in positieve zin wordt omgebogen. Maar hopelijk heb ik ongelijk.
Weekendblues
De sportliefhebbers werden in het afgelopen weekend weer op de nodige mooie prestaties, maar ook op minder mooie dingen getrakteerd. In het amateurvoetbal was het tamelijk rustig, inhaal- en bekerwedstrijden. ONA bezorgde ASW een dikke nederlaag. De Waddinxveners werden met een lelijke 1-6 naar huis gestuurd. Stolwijk was zo stom om een 2-0 voorsprong weg te geven en zag GSV alsnog langszij komen. Bij het NK Fighting Jiujitsu in Dordrecht kwamen 23 jiujitsuka’s van Den Edel Gouda NL in actie. Er werden maar liefst 13 gouden, 5 zilveren en 2 bronzenmedailles veroverd. Over overmacht gesproken!
In negatieve zin viel zondag een stelletje ééncelligen op, figuren die zo nodig tijdens en na afloop van een voetbalwedstrijd in de Eredivisie het plezier voor de echte supporters moesten verstieren. De zoveelste zwarte bladzijde.
Ik zat zondagmiddag op Sporza te kijken naar de laatste wedstrijden van het fietscrossseizoen 2022-2023. Een oppermachtige Fem van Empel die de wedstrijd al snel in een plooitje had gegooid en onbedreigd de X2O Badkamerstrofee op de campus van de Vrije Universiteit van Brussel in de wacht sleepte. Behalve een grote badeend kregen de medaillewinnaars ook een afstudeermuts. Geslaagd voor het eindexamen! Exit crossseizoen, op naar het wegseizoen dat komend weekend begint. Ook bij GRTC Excelsior werd het crossseizoen afgesloten. A.s. zondag wordt op de wielerbaan in Gouda het nieuwe wielerseizoen geopend met het 7e Open Kampioenschap van het Groene Hart.
Terwijl ik deze column schrijf hoor ik op de radio dat ‘gevoeligheidslezers’ van Inclusive Minds in Engeland de kinderboeken van Roald Dahl willen gaan herschrijven. Althans aanpassen want woorden als dik, dun, stom, zwart en lelijk kunnen niet meer volgens deze critici. Ik zie dat ik al deze woorden in de eerste alinea van deze column ook heb gebruikt, dus ik vraag me nu af of ik over een aantal jaren ook zal worden gecorrigeerd. Nu zal deze sportcolumn niet in een kinderboek terechtkomen, maar je weet het maar nooit. Zal ik misschien worden aangesproken op het woord ééncelligen? Maar de waarheid mag toch wel worden gezegd?
Namen
“Aan namen heb ik niets, ik moet rugnummers hebben”. Dit riep wielerverslaggever Barend Barendse in 1958 toen hem via de Tourradio werd medegedeeld dat Pfimlin was gevallen. Barendse, die toen radioverslag deed, wist blijkbaar niet dat met Pflimlin de toenmalige premier van Frankrijk werd bedoeld en dat diens kabinet die dag was gevallen. Deze reactie heeft de man (‘ik pak mijn pet en druk mijn snor’) nog jaren achtervolgd.
Als sportcommentator ben ik het helemaal eens met de woorden van Barend Barendse. Als ik liveverslag moet doen van een voetbalwedstrijd (maar dat geldt ook voor andere sportwedstrijden), probeer ik altijd een wedstrijdformulier te ‘scoren’, waarop alle namen en rugnummers staan vermeld. En dat is helaas niet altijd een vanzelfsprekendheid. Maar gelukkig is daar bijna altijd nog de wedstrijdsecretaris die bereid is om je te helpen. Ik heb nog tijden meegemaakt dat rugnummers niet verplicht waren. Dan moest je afgaan op uiterlijke kenmerken van spelers die je niet kende.
Over namen gesproken, ik las zondag de volgende kop op een voetbalwebsite: ‘Memphis maakt op perfect moment zijn eerste doelpunt voor Atlético Madrid’. Memphis is natuurlijk Memphis Depay, een van de vele voetballers die naast het rugnummer zijn voornaam op zijn voetbalshirt draagt. Aanvoerder van Dijk van het Nederlands Elftal gaat tijdens een wedstrijd door het leven als Virgil. Op de apple-podcast Kein Geloel las ik na afloop van de voetbaltriller Feyenoord – PSV, ‘Stop de Perzen, Alireza is een held!’. Alireza Jahanbakhsh, de Iraanse voetballer van Feyenoord die ook met zijn voornaam op zijn shirt staat. Zomaar een paar voorbeelden van voetballers die om diverse redenen met hun voornaam op hun shirt door het leven gaan. Voetballers mogen zelf kiezen, en mogen zelfs een bijnaam kiezen heb ik begrepen. Zou Willem van Hanegem ooit hebben overwogen om De Kromme op zijn shirt te zetten? Ik denk het niet. René van der Gijp zie ik er wel voor aan om met ‘Gijp op zijn rug rond te rennen. Ik wacht nu nog op de voetballer die er Henk, Mo of Sherida op laat zetten