Het jaarlijkse Goudse sportfeest
De jaarlijkse Goudse sportverkiezingen zijn weer achter de rug. Sporthal De Mammoet was vrijdag jl. weer het sfeervolle trefpunt van sportminnend Gouda. Genomineerden met hun familie en fans namen vol verwachting hun plaatsen in. Na jaren van de grappen en grollen van de joviale Koert Westerman en de strakke en professionele presentatie van Gert van ’t Hof vorig jaar mocht nu oud wielrenster Marijn de Vries het geheel in goede banen leiden. Een andere stijl dan haar voorgangers, maar een pluim voor haar inlevingsvermogen van en interesse voor de genomineerde sporters. Je kon echt zien dat Marijn zelf topsportster is geweest.
Helaas waren niet alle genomineerden aanwezig, maar eigenlijk was dat een goed teken. De genomineerde sportvrouwen waren in actie in het buitenland of in voorbereiding op het NK. Druk bezig om al weer te werken aan een nominatie voor 2017.
Waar winnaars zijn zijn ook verliezers, maar dat heb ik vrijdagavond niet gemerkt. Er waren alleen winnaars. Ik heb geen onvertogen woord gehoord. Wel via enkele reacties op social media. Daar werd gerept van een lachertje en meewarig gesproken over kampioenen figuurzagen en juryleden die de ballen verstand hebben van topsportprestaties. Ach we worden de laatste tijd wel vaker geconfronteerd met alternatieve feiten.
O ja, nog een tip voor de verenigingen die hun vrijwilligers voordragen voor een onderscheiding. Zorg er dan ook voor dat deze helden, want dat zijn ze, ook aanwezig zijn. Alleen vakantie of ziekte is een excuus. Laat ze hun feestje niet missen.
Een zondagmiddagje rugby
Liefhebbers van American football waren zondagnacht in de ban van de Super Bowl, het grootste sportevenement van de Verenigde Staten. The New England Patriots versloegen in Houston in de finale The Atlanta Falcons. Quarterback Tom Brady was de superster en Lady Gaga bumgeejumpte van het dak.
Ik heb het ‘gedoe’ van de Super Bowl voor kennis aangenomen. Ik kijk liever naar een sport die verwantschap vertoont met American football. Zondagmiddag was ik in sportpark de Uiterwaarden, waar RFC Gouda de strijd aanbond tegen een team van het roemruchte Ascrum. Wat een verschil met de glamour en glitter van de Super Bowl. De eenvoud straalt er van af. Spelers komen niet in grote bolides aangescheurd en hebben ook geen koptelefoons op hun hoofd. De van oorsprong Australische scheidsrechter had zijn hond meegenomen en staat na afloop van de wedstrijd rustig een sigaretje te roken en is al heel blij met een paar biertjes en een broodje frikandel met mayonaise.
Dan de wedstrijd zelf. Spelers die wegens onsportief gedrag een gele kaart kregen en voor straf 10 minuten naar de kant moesten accepteerden dit deemoedig en zonder protest en worden na die straf weer door de tegenstander met applaus werden begroet alsof er niets was gebeurd. Het publiek was wel kritisch, vooral op hun eigen spelers, maar verbale en andere ellende heb ik niet gezien. Het woord hooligan kennen ze niet. Een verademing!
De Goudse rugbyers namen sportief wraak voor de in Amsterdam geleden nederlaag. De handen werden geschud en men ging gezamenlijk op weg naar de 3e helft.
Broers en zussen in de sport
Het was zaterdag weer feest bij de familie Williams. Voor de zoveelste keer werd de Sister Act opgevoerd. De zussen Serena en Venus lieten de tenniswereld weer eens versteld staan van hun grote kwaliteiten. De voetbalbroertjes Jordan en André Ayew schoten zondag met hun doelpunten hun land Ghana naar de halve finales van de Afrika Cup.
Broers en zussen in de sport, het is van alle tijden. Wie kent ze niet. De voetbalbroers Ronald en Frank de Boer, Erwin en Ronald Koeman, Willy en René van de Kerkhof. De schaatsers Ronald en Michel Mulder. De Vlaamse wielrenners Eddy, Willy en Walter Planckaert. De judobroers Elco en Dennis van der Geest. Zo kan ik nog even door gaan.
Dichter bij huis herinner ik me de gebroeders Ard en Remco Blok van Jodan Boys. Menno en Jeroen de Jong van SV DONK. Hassan en Hoessein Ouahabi bij SV Gouda. De snelle aanvallers Jelle en Thomas van de Poel bij RVC’33. Bij ILAC was het vroeger allemaal Raghunath wat de klok sloeg. roep bij WDS de naam de Koning en half Driebruggen kijkt om.
Als voetbalverslaggever is het soms wel lastig om broers uit elkaar te houden. Gelukkig bieden rugnummers uitkomst. Maar als je ze na afloop van de wedstrijd in de kantine tegenkomt wordt het soms lastig, want op hun burgerkloffie staan nu eenmaal geen rugnummers. Zeker bij tweelingen zoals de gebroeders Ouahabi krab ik me dan wel eens achter de oren wie ik voor me heb. Maar daar heb ik mijn trucs voor.
De revolutie van Marco van Basten
Ik had zaterdagmiddag een beetje medelijden met Benjamin Martha, de spits van RVVH. Deze ongetwijfeld goed willende spits stond regelmatig buitenspel in de wedstrijd tegen Jodan Boys. “Hij is 35 en heeft niet meer de snelheid van vroeger en dan krijg je dat” was het antwoord van een bestuurslid van de Ridderkerkers na afloop in de bestuurskamer.
Ik vraag me af hoe Martha over de ideeën van Marco van Basten denkt. Deze voormalige topvoetballer is tegenwoordig chef nieuwe spelregels van de FIFA. Een van zijn ideeën is het afschaffen van de buitenspelregel. Voor- maar vooral tegenstanders lopen te hoop tegen dit voorstel. Ik ben een tegenstander van dit revolutionaire idee! Dan haal je echt een wezenlijk element uit het edele voetbalspel. Alsof je een slagroomtaart zonder slagroom serveert.
Toch lanceert van Basten ook ideeën waar ik helemaal achter sta. Zoals de tijdstraf i.p.v. een gele kaart. Moet je 5 of 10 minuten naar de kant dan benadeel je direct je eigen team. Heeft de vierde man meteen ook iets zinsvols te doen om de boekhouding bij te houden. En dan dat ongelofelijke gemekker en gejeremieer van spelers tegen de scheidsrechter. Wegwezen, vijf minuten afkoelen! Alleen de aanvoerder mag praten. Ook het afschaffen van een gelijkspel is een prima idee! Kunnen de punten ook niet worden gedeeld als dat voor beide teams uitkomt.
Uit de geschiedenis blijkt dat de revolutie vaak zijn eigen kinderen op eet, dus ik vrees het ergste voor San Marco in de conservatieve voetbalwereld.
Laat de echte winter nu maar komen
Zondag was de Goudse IJsbaan op de Goudse Markt voor het laatst open. Einde van de ijspret. Het viel mij op dat het altijd druk was op de kleine ijsbaan. Zelfs afgelopen vrijdag en zaterdag zag ik nog een aantal fanatieke schaatsertjes regen en wind trotseren. Vaders en moeders, opa’s en oma’s staan kleumend maar vertederend naar hun kroost te kijken. De ijsbaan voor het stadhuis voorziet blijkbaar al 12 jaar in een behoefte. Dat belooft wat voor de volgende keer als er een ijsbaan rond het stadhuis wordt aangelegd.
Met de echte winter wil het echter niet vlotten. Af en toe vriest het een nacht en staat onze ‘huisreiger’ zich triest op de bevroren sloot af te vragen hoe hij nu aan eten moet komen. Maar de dag daarop vist hij weer vrolijk visjes en kikkers op. Maar als ik de weerprofeten mag geloven gaat het deze week gebeuren. En steeds wanneer er gerept wordt over vorst worden ze wakker. De ijsmeesters van ondergelopen weilanden zoals die in Ammerstol zien het helemaal zitten. Zelfs de rayonhoofden in Friesland worden zenuwachtig en de flessen Beerenburg worden al aangesproken. Schaatsen worden voor de zoveelste keer uit het vet gehaald en adverteerders van schaatsen en aanverwante winterse artikelen versterken het verlangen naar een strenge winter.
Maar niets is veranderlijker dan het weer en hoe vaak hebben voorspellers er de laatste tijd niet naast gezeten. Ik geloof het pas als ik zelf mijn ijzers onder kan binden.
De echte helden
Binnenkort zijn de jaarlijkse sportverkiezingen weer, waarbij topsporters van Gouda worden onderscheiden en dan worden ook weer vrijwilligers in het zonnetje gezet. Zeer terecht, want vrijwilligers zijn de kurk waarop sportverenigingen drijven. Vrijwilligers die zich het vuur uit de sloffen lopen voor de verbetering van hun accommodatie. Uit eigen ervaring uit het verleden noem ik de heer Oussoren van GRTC Excelsior, Jaap Zweere van Velocitas, Kees van den Dool van AV Gouda en de vorige week overleden Walther Donk van ISV Gouda. Zonder Willem Honkoop zou het op zaterdagen in het Groenhovenpark in de soep lopen. Dat doet me denken aan die zaterdag dat wijlen Cor Verbaan van Jodan Boys een weekendje vrij had. Iedereen liep radeloos rond, want Cor was er niet en hoe zat het met de vlaggen, de ballen, de koffie, de ontvangst van scheidsrechters.
En zo had of heeft iedere sportvereniging wel zijn echte helden. Vaak worden ze benoemd tot erelid en eert de club de held extra. Prachtig die naam van Ton de Gruijl op het clubhuis van tafeltennisvereniging Vriendenschaar. Mooi ook het Leen den Braber Sportplaza bij Olympia.
Sinds zondag loopt er bij SV DONK ook weer een nieuw erelid rond. Jober Thoen, manusje van alles sinds de late middeleeuwen, werd tijdens de nieuwjaarsreceptie op een stoel gehesen en tot erelid benoemd. De kleine generaal van DONK was er zo te zien beduusd van, maar als iemand het verdient is hij het wel. “Ja, ja” zal hij gemompeld hebben.
Langs de Lijn
Op 1 januari 2017 bestond Langs de Lijn precies 50 jaar. Langs de Lijn, het legendarische sportprogramma op de radio. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor de eerste keer naar dit programma luisterde, maar ik ben nog steeds een groot fan. Tijdens de feestelijke jubileumuitzending kwam de nostalgie regelmatig bovendrijven. “Langs de Lijn is het ultieme radio maken” sprak oud presentator Rocky Tuhuteru. “Radio maken heeft een intimiteit die uniek is” aldus good old Koos Postema.
Ik kan nu helaas op zondagmiddag bijna nooit meer naar Langs de Lijn luisteren. En dat komt domweg omdat ik dan zelf langs de lijn zit. Het virus van Gouwestad Sport heeft mij sinds december 1984 stevig in de greep.
Een kleine anekdote. Op zondag 27 april 2007, de laatste competitieronde, vochten Ajax, AZ en PSV om de landstitel. De spanning gierde door de ether. Ik zat toen langs de lijn bij een wedstrijd van SV Gouda en het merkwaardige feit deed zich voor dat verschillende spelers tijdens de wedstrijd regelmatig bij mij kwamen informeren naar de stand van zaken in de Eredivisie. Ik kan u wel verklappen dat ik ook een radiootje bij me had en zo tussen mijn eigen verslag door op de hoogte bleef. Zo voelde ik me een klein verlengstuk van Langs de Lijn.
Gouwestad Sport bestaat ‘pas’ 32 jaar en ik kan u nog talloze verhalen vertellen, maar daar is hier helaas geen ruimte voor.
Ik wens u tenslotte een sportief, maar vooral gezond 2017.
Op naar het sportjaar 2017
Dit is al weer mijn laatste sportcolumn van dit jaar. Vorige week blikte ik kort terug op het sportjaar 2016 en ik kan nu de verleiding niet weerstaan om mijn glazen bol weer te pakken om te kijken wat het sportjaar 2017 voor Gouda in petto heeft. Voor het gemak heb ik mijn eerste column van dit jaar geraadpleegd. Ik sloot toen niet uit dat Erik Jan Kooiman, die het wielrennen van Excelsior er voor het schaatsen aan had gegeven, bij de WK afstanden in Kolomna voor een verrassing zou zorgen. En dat deed hij! Alleen Sven Kramer en oud Gouwenaar Ted-Jan Bloemen waren sneller op de 10 km. Ik tip hem weer en dan kan hij als kampioen volgende winter de ijsbaan rond het Goudse stadhuis officieel ‘open rijden’.
Ik zie de waterpolovrouwen van GZCDONK zich weer mengen in de strijd om het landskampioenschap. Zou mooi zijn, al was het alleen maar om de vieze smaak van het OKT weg te spoelen. Ook voor de volleybalsters van Vollingo zie ik mooie visioenen.
Ik gaf vorig jaar alleen ONA een kans op promotie met mogelijk een verrassing voor Jodan Boys. Dat had ik toch maar even mooi gezien. Alleen DONK over het hoofd gezien. Ik zie nu toch weer alleen ONA promoveren.
Dan zie ik nog een aantal individuele sportsuccessen maar ik kan niet goed zien welke dat zijn omdat mijn glazen bol inmiddels is beslagen. Maar het belooft wel wat.
Ik wens u een goede jaarwisseling en een sportief, maar vooral gezond 2017.
Dat was het sportjaar 2016
December, maand van Sinterklaas en van Zwarte Piet. December, wintermaand, maar winteren wil het nog niet echt. SC Gouda zit met smart te wachten op natuurijs vertelde mij zondag de pr man van de schaatsclub die zoveel grote namen heeft voortgebracht. December, maand van Kerstmis, van vrede op aarde. December, ook traditioneel de maand van terugblikken op het afgelopen jaar.
In de sportwereld is december de maand van de sportverkiezingen, of de inleidende beschietingen daarvoor, want in Gouda vinden deze verkiezingen op vrijdag 10 februari 2017 plaats. Dat duurt nog even en ik wil hier kort terugblikken op het sportjaar 2016. Was het een succesvol jaar? Jodan Boys zal dit vol overtuiging beamen. ONA werd kampioen en is weer terug van weggeweest. DONK promoveerde ook. Olympia redde het vege lijf en Gouda greep in de beslissende wedstrijd net naast promotie. Al met al was 2016 een succesvol voetbaljaar. Hoogspringster Femke Pluim kon haar Olympische droom in Rio de Janeiro niet waar maken, maar de Paralympics waren voor Gouda succesvol met twee bronzen en een zilveren medaille. Een regelrechte deceptie was het OKT waterpolo voor dames in het Groenhovenbad. Favoriet Nederland, met grote Goudse inbreng, ging stressvol kopje onder. Vermeldenswaard is verder de prestatie van atleet Pascal van Norden, die Nederlands kampioen werd op de 100 km. En niet te vergeten de wereldtitel jeugddammen van Martijn van IJzendoorn van Damlust. Dit was slechts een greep, maar ik vrees dat ik (excuses daarvoor) niet iedere sporter recht heb gedaan.
Op naar de GelreDome
Wanneer de Goudse Post met deze sportcolumn in de brievenbus valt zijn er zo’n 2500 voetbalfans uit Gouda en omstreken op weg naar Arnhem. Liefst 20 supportersbussen vormen een grote Goudse invasie naar de GelreDome. Al weken heerst er rond de bekerwedstrijd van De Jodan Boys tegen Vitesse volkomen gekte. Mutsen, toeters, sjaals, tompouces en zelfs 2000 gehaktballen. Niets is te gek. Iedereen is in de ban van het sprookje van de Goudse amateurvoetballers die het wederom opnemen tegen een profclub. Terwijl ze in Deventer nog de wonden likken maakt de Goudse David zich op om de strijd aan te gaan met de Arnhemse Goliath.
De Jodan Boys hopen woensdagavond een nieuw hoofdstuk toe te voegen aan hun mooie voetbalkroniek. Ook de fans zijn vol goede moed en hebben de stunt van VVSB nog op het netvlies. Welke doorsnee schaatsliefhebber had ooit gehoord van Daidai Ntab die twee weken geleden ineens tijdens een wereldbekerwedstrijd op het podium stond. En wat te denken van Jesse Puts, meer de naam van een personage uit de roman Bint van Bordewijk, die uit het niets afgelopen weekend wereldkampioen werd op de 50 meter vrije slag. Met andere woorden, verrassingen zijn altijd mogelijk. Trainer René van Eck van FC Den Bosch werd na de nederlaag tegen VVSB ontslagen, dus waarom zouden De Jodan Boys niet verantwoordelijk zijn voor het ontslag van trainer Henk Fräser?
Ik hoop alleen dat Marvin Straver het doel kan verdedigen, want deze ‘strafschoppenheld’ mag niet ontbreken bij dit voetbalfeest.