Denken is hip
Wat kan als een sport worden gezien en wat niet. Deze vraag komt regelmatig weer om de hoek kijken. Zeker aan het eind van het jaar wanneer de diverse sportverkiezingen voor de deur staan. Ik zal een voorbeeld noemen. Darten. De een noemt het topsport, terwijl anderen denigrerend spreken over pijltjes gooien als een soort tijdverdrijf in een kroeg met een biertje in de hand. Fans van Michael van Gerwen spuwen vuur nu hun ‘Mighty Mike’ weer niet voor de titel sportman van het jaar is genomineerd.
Een ander voorbeeld is de denksport. Ik heb eerder mijn ergernis uitgesproken waarom sporten als schaken en dammen door velen niet als een echte sport worden beschouwd. Welke criteria leg je aan om iets als sport te bestempelen. Voor dammen en schaken heb je ook conditie nodig! En zeker tactisch inzicht! Bij dammen en schaken komen inderdaad geen duizenden toeschouwers op een duel af. En een enkelblessure van Arjen Robben of golfer Tiger Woods krijgt nog meer publiciteit dan de schaaktweekamp om de wereldtitel tussen Carlsen en Karjakin.
Maar er gloort hoop. Twee jonge Nederlanders strijden nu om de wereldtitel dammen. Dammen is hip geworden. Zelfs de jeugdige hiphopscene is fan. Ook in Gouda zit de denksport in de lift. Liam Vrolijk van Schaakclub Messemaker 1847 is genomineerd voor sporttalent in zijn woonplaats Rotterdam. En Martijn van IJzendoorn van Damlust werd vorige maand weer wereldkampioen dammen bij de junioren.
Denken is hip, een verademing in deze wereld van doemdenkers.
De Olympische Spelen geen schoolreisje
De verhouding tussen sporters en bonden is vaak een ongemakkelijke. En dat is niet van de laatste tijd. Er zijn legio voorbeelden. Neem de strubbelingen tussen de KNSB en de (top) schaatsers. Onvrede en onenigheid over sponsoruitingen en uiteraard over geld. Bij de FIFA is ‘überbobo’ Sepp Blatter na jaren weggebonjourd maar zijn opvolger Gianni Infantino ligt ook regelmatig onder vuur. En er is ophef over een herbenoeming van Michael van Praag als voorzitter van de KNVB.
Nu zijn de marathonlopers furieus op de Atletiekunie. Wetenschapper Miranda Boonstra heeft uitgezocht dat de Atletiekunie bij het bepalen van limieten gebruik heeft gemaakt van omstreden rekenmethoden. De technisch directeur van de bond ontkent dit en zegt meesmuilend dat atleten niet moeten denken dat deelname aan de Olympische Spelen een schoolreisje is. Maar atleten omarmen de onderzoeksresultaten en voelen zich zwaar benadeeld. Michel Butter voorop, want hij kwam vorig jaar slechts 8 seconden te kort om naar de OS in Rio te mogen.
Acht seconden, daar maakt de Goudse ultraloper Pascal van Norden zich volgens mij niet zo druk over. Hij werd in september jl. voor de 2e achtereenvolgende keer Nederlands kampioen op de 100 km. Zondag liep hij bij het WK in Spanje een vet persoonlijk record. 100 kilometer in een tijd van 6.55.13. Niet zeuren, gewoon lopen. Klasse!
Clubhelden van de amateursport
Wat is de overeenkomst tussen Lenie van Eijk, Andre Rustenhoven, Corinne Verkuil en Maarten Westerduin? Zij zijn in de race om clubheld van de amateursport 2016 te worden. Ik kreeg regelmatig mailtjes met het verzoek te stemmen op mijn clubheld en ik heb uiteindelijk ook een stem uitgebracht op een van de vele Goudse kandidaten. Ik zeg lekker niet op wie ik heb gestemd.
Bovengenoemde clubmensen zijn de winnaars van de gemeenten Bodegraven-Reeuwijk, Waddinxveen, Zuidplas en Gouda. Ik beperk me tot deze regiogemeenten want winnaars als bv.. Jan Baas (Stadskanaal), Aize Storm (Achtkarspelen) en Jo Kepers (Brunssum) zullen u worst zijn.
Maarten Westerduin van Jodan Boys is dus de winnaar van Gouda geworden met 398 stemmen. Een straatlengte voorsprong op de nr. 2 Theo Walthie van The Braves die 113 stemmen kreeg. Frappant is dat de nr. 4, Ab van de Heuvel van GZC DONK, het hoogste rapportcijfer kreeg (9.84), terwijl er maar 39 stemmen op hem werden uitgebracht. Hoe dat allemaal in elkaar zit weet ik ook niet. Het geheim van appels en peren vergelijken.
De recente bekendheid van Westerduin heeft ongetwijfeld bijgedragen aan zijn populariteit. Op het moment dat ik dit schrijf is nog niet bekend of hij namens onze regio mag meedingen naar de landelijke titel. Een gokje: op naar de landelijke titel Maarten!
Lang leve de onvoorspelbaarheid
Een van de mooiste dingen in de sport is het onvoorspelbare. Een mooi voorbeeld is Leicester City dat vorig seizoen uit het niets kampioen van Engeland werd. Om dichter bij huis te blijven is Jodan Boys het grote voorbeeld. Winnen in de Adelaarshorst, iets waar Feyenoord na dit weekend alleen nog maar van kan dromen.
Wat de oorzaken zijn van die onvoorspelbaarheid in de sport is een groot raadsel. Er kunnen zoveel factoren een rol spelen. De magie tussen de groep spelers van een team of de vorm van de dag. Het al dan niet in vorm zijn vind ik helemaal een fascinerend fenomeen. Blessures spelen ook een rol. Valt een spelbepalende speler uit dan komt het vaak voor dat het verband zoek is. En onderschat de geluksfactor niet. Ik zag zondag Haastrecht in de streekderby aan de Walvisstraat een serie grote kansen missen waardoor ONA nog heel lang enige hoop op een resultaat mocht koesteren. En wat te denken van de supporters die een team tot grote hoogte op kunnen zwepen. De rol van de scheidsrechters vergeet ik voor het gemak.
Lang leve de onvoorspelbaarheid, want anders kunnen we alle wedstrijden net zo goed schriftelijk af doen. En waar moet ik dan op mijn zaterdag- en zondagmiddag heen. Naar de woonboulevard? Ik moet er niet aan denken.
Het was me het sportweekje wel
Mijn glazen bol was vorige week duidelijk beslagen waardoor ik de uitslag van de bekerwedstrijd Go Ahead Eagles – Jodan Boys niet goed kon voorspellen. Het wonder van Deventer heeft zich voltrokken en de Goudse voetbaltrots kreeg van alle kanten lof toegezwaaid. Het Goudse sprookje krijgt een vervolg in Arnhem. De wens van matchwinner Roald Heerkens is vervuld, hij krijgt weer een wedstrijd in een stadion. En nog wel eentje met een dak erop. Een simpel rekensommetje leert dat Jodan Boys nog 270 minuten verwijderd is van De Kuip en nog 360 minuten van rechtstreekse plaatsing voor Europees voetbal. In mijn glazen bol zie ik Hertog II, de Noord Amerikaanse zeearend in het Gelredome van angst bibberen. Het clubsymbool van Vitesse heeft duidelijk bange voorgevoelens.
Genoeg gedroomd. Er was meer dan voetbal de afgelopen week. De nieuwe Goudse wethouder van sportzaken viel met zijn neus in de boter. Eerst met de bus naar Deventer en vrijdag de huldiging van de Goudse paralympische medaillewinnaars. Beter laat dan nooit, maar dat kun je Jan Willem van Gelder niet aanrekenen. En zaterdagnacht was diezelfde wethouder een prominent zwemmer bij de actie ‘Spieren voor Spieren’. Het voelde een beetje vreemd aan, in het holst van de nacht zwemmen in het Groenhovenbad en ik beloof hierbij volgend jaar mee te zwemmen.
In de ban van de KNVB beker
Het is maandagmorgen! Het begint al een beetje licht te worden wanneer ik me achter de computer nestel om mijn wekelijkse column te schrijven. Het weekend zit er weer op. Feyenoord en Ajax fans voeren met gemengde gevoelens vanmorgen de gesprekken bij de koffieautomaat. Er was het afgelopen weekend weinig sport in het Goudse. GOUDA en ONA zijn nu ook uitgebekerd en gaan op strafschoppen oefenen. Alleen Jodan Boys gaat na een absurd verlopen wedstrijd in Den Haag weer naar de volgende ronde van de districtsbeker.
Het is dinsdagmorgen! Aan de Sportlaan zijn mensen al druk bezig om de laatste voorbereidingen te treffen voor de Grote Dag. De invasie naar Deventer staat voor de deur. Zo’n 1000 trouwe feestelijk uitgedoste voetbalfans maken zich op om s-middags met bussen naar de Adelaarshorst af te reizen.
Het is woensdagmorgen! Nu moet ik helemaal in mijn glazen bol kijken, want op het moment dat ik dit schrijf is nog niet bekend hoe het dinsdagavond is afgelopen. Het kan zijn dat de supporters zich slaperig en met een kater naar hun werk begeven, nog niet beseffend dat de Goudse voetballers weer voor een stunt hebben gezorgd. Maar realistischer is dat er nog dagen gepraat wordt over een prachtige belevenis die je als amateurvoetballer niet zo vaak meemaakt.
Het Spaardersbad
Het Kasteel bestaat 100 jaar en zaterdagavond werd dit feestelijk gevierd. Een mooi versierd voetbalstation van Sparta midden in de Rotterdamse volkswijk Spangen. Terwijl tientallen sportaccommodaties worden afgebroken of verplaatst naar soms desolate omgevingen blijft Het Kasteel, waar Jane Mansfield eens de mannelijke hormonen op hol deed slaan, fier overeind. Een baken in een snel veranderende wereld.
Ook in Gouda zijn er de laatste tientallen jaren nogal wat sportaccommodaties verdwenen. Over het voormalige terrein van SV DONK rijden nu auto’s. Aan de Nieuwe Vaart was het vroeger zeer druk, nu is er geen sporter meer te bekennen. Daar waar eens sporthal De Springers stond verrijst nu de Leo Vroman toren. Het clubhuis van ILAC brandde jaren geleden af en daarmee verdween tevens de hele tafeltennisclub.
En dan de zwembaden. Het legendarische Torenbad is al jaren geleden van het toneel verdwenen en ook de Trefkuil is gesloopt. We moeten het met de herinneringen doen. Dat laatste geldt ook voor het Spaardersbad. In dit monumentale bad werd al niet meer gezwommen en de gemeente Gouda gaat het nu verkopen. Hopelijk krijgt het een mooie bestemming. De woorden van Bob Dylan ‘then you better start swimmin’ or you’ll sink like stone’ zullen niet meer klinken in het Spaardersbad. De kersverse Nobelprijswinnaar had het in 1964 al goed gezien, ‘the times they are-a-changin’.
‘Ome Ben’ bedankt
Bij SV DONK werd afgelopen zaterdag gewoon gevoetbald. Daar waar sommige voetbalclubs het voetballen op kunstgras (voorlopig) hebben verboden, heeft het bestuur van SV DONK in een brief aan de leden een goede afweging gemaakt n.a.v. de paniek die er afgelopen week in de voetbalwereld is ontstaan na een uitzending van Zembla. Het lijkt mij ook verstandig om het onderzoek van de Europese Commissie af te wachten. En mocht dan blijken dat er sprake is van onacceptabele gezondheidsrisico’s dan moet er worden ingegrepen.
Afgelopen zondag werden alle wedstrijden van SV DONK afgelast vanwege het overlijden van erelid Ben Frieling. Ben Frieling een parel van het jeugdvoetbal. Welke Donkiaan heeft er bij hem niet de eerste voetballessen gekregen. Je ziet wat er van Sven van Beek is geworden! Ben Frieling, een van de aardigste mensen in de Goudse voetbalwereld die ik heb gekend. Bij jubilea van SV DONK liep hij vaak met zijn camera rond. Bij zulke momenten noemde ik hem Ben de Mol en dan grinnikte hij. Ben zal over de heisa rondom het rubbergranulaat ongetwijfeld ook een mening hebben gehad. Misschien moest hij helemaal niets van kunstgras hebben en wilde hij net als ik het gras ruiken. Gewoon lekkere slidings maken waarbij de graspollen je desnoods om de oren vlogen. Maar dat kan ik hem helaas niet meer vragen.
Handjes schudden
Toen ik afgelopen week een artikel las over het trainersjargon in de voetbalwereld kon ik een glimlach niet onderdrukken. Je gaat nog eens extra opletten en dan komen ze weer voorbij. Uitdrukkingen als ‘valse spits’, ‘hoog druk zetten’, ‘vooruit verdedigen’, ‘knijpen’, ‘de tweede bal’ en ‘de lange bal’. Jargon waar niemand meer van op kijkt, maar de vraag is of een speler altijd begrijpt wat er precies wordt bedoeld.
Nu we toch in de voetbalwereld zijn beland, iets waar ik me al lang over verwonder is het ritueel van het handjes schudden. Als een speler wordt gewisseld krijgt hij eerst een hand c.q. schouderklopje van de trainer en de speler in kwestie gaat vervolgens de hulptrainer, de verzorger, de fysiotherapeut, de teammanager en alle wisselspelers op de bank langs om ze op een high five te trakteren. Uitzonderingen zijn de gewisselde spelers die hun frustratie over de wissel niet kunnen verkroppen en heel even een handschudbeweging maken om vervolgens een waterzak om te trappen, of gekker nog een ruit van de kleedkamer in te slaan.
Afgelopen weekend heb ik dat handen schudden weer meerdere keren gezien en vroeg me af wie dat eigenlijk heeft verzonnen. Ach, kwaad kan het niet en ik zie het liever dan die taferelen op de tribunes waar ‘supporters’ hun handjes niet kunnen thuis houden.
Het gesprek van de dag
Er wordt dagelijks heel wat gediscussieerd in Gouda. Mag de kermis op de Markt blijven of moeten we hem ‘verbannen’ naar Goudasfalt. De val van het college van B&W was bij veel Gouwenaars het gesprek van de dag. Maar die discussie is bijna gesloten want als het even meezit is er deze week weer een volledig dagelijks bestuur. En dan heeft Gouda ook weer een nieuwe wethouder van sportzaken, Jan-Willem van Gelder, o.a. bekend als oud voorzitter van GMHC. Kan hij mooi als eerste actie de drie Goudse paralympische medaillewinnaars huldigen, want ik heb nog nergens gelezen dat dit gaat gebeuren. Gouda kan wat dat betreft een voorbeeld nemen aan Woerden en Oudewater.
Het gesprek van de dag in de Goudse sportwereld zijn de prestaties van Jodan Boys. De Goudse hoofdklasser verraste vorige week vriend en vijand door 2e divisionist HHC Hardenberg uit de KNVB beker te knikkeren. De Goudse voetbalfans en zeker die van Jodan Boys kijken nu reikhalzend uit naar de ontmoeting met de profs van Go Ahead Eagles. Als ik de geruchten mag geloven staat de oude Hanzestad Deventer volgende maand een invasie te wachten van Gouwenaars. Bewoners van de Vetkampstraat bereiden zich al voor op de Goudse intocht. Deventer koek maakt tijdelijk plaats voor Goudse stroopwafels. De Adelaarshorst kan de borst nat maken.