Lingo
Wat een simpele mededeling van Ton. F. van Dijk, zendercoördinator van Nederland 1 niet te weeg kan brengen. Hij deelde de goegemeente doodleuk mee dat het populaire woordspelletje Lingo per 1 januari 2007 van de buis dient te verdwijnen. Naar dat spelletje kijken volgens hem alleen oudere mensen en aangezien hij kijkverjonging wil doorvoeren, kan Lucile Werner wat hem betreft met pensioen. De wereld was te klein natuurlijk. Ieder zichzelf respecterend radio- en televisieprogramma besteedde er aandacht aan. Het nieuws beheerste de voorpagina’s van alle kranten. Het rapport dat de oorlog in Irak sinds de inval van de Amerikanen aan meer dan 665.000 mensen het leven heeft gekost werd naar de achtergrond gedrongen. Sancties voor Noord Korea, ja, maar in de marge. Iedereen stond op zijn achterste benen. Zelfs leden van de 2e Kamer ontwaakten en er werden kamervragen aangekondigd. Premier Balkenende begon er zijn wekelijkse interview met Ferry Mingelen mee. Wat gebeurt er toch allemaal beste mensen. Nog even en de Veiligheidsraad komt weer in spoedzitting bijeen. Kan Kofie Annan nog even zijn laatste klus klaren. Maar Nederland staat op tilt. Ik vroeg tijdens de voetbalwedstrijd Jodan Boys - BVCB aan een aantal oudere supporters wat zij er van vonden. En inderdaad, zonder uitzondering sprak iedereen er schande van.
Het zal mij worst zijn als Lingo van de buis verdwijnt. Ik kijk er nooit naar. Mij interesseert het geen ene malle moer. Maar ik kan mij wel voorstellen dat veel mensen met plezier naar dit spelletje kijken. Ik kan zo een tiental programma’s opnoemen die wat mij betreft eerder aan de beurt komen om te verdwijnen, maar wie ben ik om dat te roepen.
Weet u wat ik echt een schande vind. Dat de REKAM de euvele moed heeft gehad om de BBC van de kabel in Gouda te halen. Wie zijn zij wel om te bepalen dat ik mijn favoriete sportprogramma op de zaterdagavond niet meer mag zien. Match Of The Day is een sportprogramma dat die naam echt verdient. Er wordt ook in gepraat, maar vergeleken met het gereutel in de Nederlandse sportprogramma’s is MOTD een Sportwalhalla. De onderkoelde Britse humor van Gary Lineker hoor ik duizend maal liever dan het plichtmatige clichéachtige geblaat.
Naar Gouwestad Sport luisteren veel mensen. En ik weet uit betrouwbare bron dat bij deze luisteraars veel oudere sportliefhebbers zijn. Stel je voor dat Gouwestad Sport zich alleen op jongeren moet richten omdat we anders moeten stoppen. Maar de van Dijken cs maken bij ons geen schijn van kans. Wij zijn er voor jong en oud.
Plassen
Vorige week had ik het over het merkwaardige mensensoort dat trainer wordt genoemd. Vandaag wil ik het met u hebben over een ander fenomeen, de merkwaardige sporter. Ook die heb je in alle soorten en maten. Het begon al eeuwen geleden toen er hardlopers waren die tientallen kilometers hard liepen om een boodschap aan het thuisfront over te brengen. Vaak was dat geen goed nieuws en de boodschapper moest het ontgelden. Hij werd vakkundige een kopje kleiner gemaakt. Maar het zou kunnen dat de boodschappers niet wisten wat er op het spel stond, anders hadden ze wel een straatje omgelopen.
De merkwaardigste voorbeelden zijn er in de denksporten te noemen. In 1972 kon iedereen genieten van de strappatsen van Bobby Fischer in zijn match tegen Boris Spasski. Fischer stelde tijdens die match de meest waanzinnige eisen maar werd uiteindelijk wel wereldkampioen. De huidige WK schaakwedstrijd tussen Kramnik en Topolov is ook weer een voorbeeld van merkwaardige topsporters. Kramnik had acute plasproblemen en het toilet is in deze partij nog nooit zo vaak bezocht. Als ze er een toiletjuffrouw hadden neergezet dan had deze dame van de fooien kunnen gaan rentenieren.
En we hadden onze eigen dammer Jannes van der Wal, volgens velen zo gek als een deur. Versliep zich rustig in de trein op weg naar een kampioenschap. Een merkwaardige doch naar het schijnt aardige jongen die helaas op veel te vroege leeftijd overleed. Het verhaal gaat dat hij op zijn sterfbed nog even het allereerste doordamtoernooi organiseerde.
In de voetbalwereld gooiden de afgelopen weken de nodige voetballers hun eigen glazen in. Je moet maar durven. Van Nistelrooij en van Bommel kunnen het voorlopig wel schudden. Maar Robert van B. van Gouda moet dat niet willen. Kom op man, laat je talenten niet verloren gaan.
Ik heb een zwak voor deze sporters. Zij zijn toch de jus op de aardappelen, de sambal op de rijsttafel en de slagroom op de taart. Zouden we in Gouda ook zulke fenomenen hebben. Ik kan mij er zo gauw niet een voor de geest halen, maar ze zullen er ongetwijfeld zijn. Kom op waterpoloërs van GZCDONK, stook de kachel van de Tobbe hard op. En als Erno Prosman van Damlust nu eens stiekem twee vakjes uit het dambord haalt. En er moet toch wel een Goudse korfballer te vinden zijn die de soms omstreden plastic mand eens met afstotende verf insmeert. Ik blijf op zoek naar zulke mensen en hoop ze te vinden.
Zoek de bal
“Rechtdoor, ga rechtdoor; kom op; koppie d’r bij houwe; hoeken; bal bal; aktie prima, volgende bal; bal zoeken; eigen zone; volgen die man, die bal; zoek op, zoek op; benut het veld; wel die actie maken mannen; kom op, zuiver spelen; coachen, geef aan; tijd nemen; voetballen; binnen binnen; breng in; nog een keer coachen, goeie actie”.
Waar heeft die columnist het over zult u denken. Zijn dit verhaspelde teksten uit een reclamefolder? Zijn dit oorlogsbevelen van een commandant in Uruzgan? Zijn dit de eerste Nederlandse woorden van een asielzoeker die zojuist is geslaagd voor het inburgeringexamen?
Nee, het zijn flarden van een constante stroom bevelen die een voetbaltrainer afgelopen zaterdagmiddag het veld in slingerde in de hoop dat zijn spelers er baat bij zouden hebben. En behalve bevelen kon het publiek ook genieten van een voorraad gebaren die de spelers volgens mij soms niet eens zagen. Het verbaast me dat de trainer in kwestie na 90 minuten zijn stembanden nog heeft. En toch is het een heel aardige man die Willem den Besten.
Trainers, je hebt ze in alle soorten en maten. Luid roepende en gesticulerende trainers. Trainers die als zoutpilaren langs de lijn staan en waarbij je je afvraagt of ze nog leven. Trainers die vastgeklonken lijken aan de bank. Trainers die met brede armgebaren hun ongenoegen over de beslissingen van de scheidsrechter tonen. Je hebt arrogante trainers. Je hebt trainers die de benaming gentleman met ere kunnen dragen. Je hebt types als Cor van der Geest die door zoonlief regelmatig tot de orde moet worden geroepen. En je hebt clowns.
Gemakkelijk zijn vaak ook de commentaren na afloop van de wedstrijd. Trainers als José Mourinho en Louis van Gaal die doodgemoedereerd beweren dat zij de beste wedstrijd van hun team tot nu toe hebben gezien, terwijl er gelijkgespeeld of zelfs verloren werd. Louis van Gaal zag ik trouwens afgelopen zaterdag optreden tijdens het congres van het CDA. Het moet niet gekker worden.
Trainers zijn over het algemeen aardige mensen. Afgelopen zondag sprak ik Rens Binken die zojuist zijn Gouda afgedroogd had zien worden door Haastrecht. Lijden was er niet bij volgens hem. “Leiden is een stad in Zuid Holland”. “Er zijn ergere dingen op de wereld”. Medelijden hoefde ik niet te hebben. Klasse Rens, die punten komen echt wel (hoop ik in ieder geval). En de beste trainers zitten uiteraard op de tribune of staan langs de lijn.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Na de torenhoge verwachtingen werd het voetbalseizoen 2005-2006 voor de Jodan Boys toch niet wat je er van had verwacht om het maar eens eufemistisch uit te drukken. De typering ‘rampseizoen’ was eerder op zijn plaats hoewel er voor rampen natuurlijk ergere dingen nodig zijn dan het feit dat je niet het verwachte aantal punten haalt. Gelukkig werd degradatie naar de 3e klasse op het nippertje ontlopen want anders had ik het nog niet zo net geweten. Er rolden enkele koppen maar dat is in de voetbalwereld net zo normaal als het gegeven dat de zon dagelijks op en onder gaat. Door schade en schande wordt men wijs, doe wel en zie niet om, uithuilen en opnieuw beginnen, nieuwe ronde nieuwe kansen. Ach de clichés’s zijn niet van de lucht en er is voor ieder wel iets van zijn gading bij.
Het nieuwe voetbalseizoen is al weer enkele weken oud en de prestaties zijn nogal wisselend. In de bekercompetitie konden geen potjes worden gebroken en een roemloos einde in de poule was het gevolg. Dan de competitie maar want daar moet het echt gebeuren. In Nootdorp vonden de mannen van Willem den Besten al meteen hun Waterloo. Een kansloze nederlaag naar ik heb begrepen, want ik heb die wedstrijd zelf niet gezien, maar de cijfers zeggen veel zo niet alles. In de eerste “thuiswedstrijd” zag het er naar uit dat de pretenties toch waar zouden worden gemaakt. Maar zelfs een 3-0 voorsprong was niet genoeg om de eerste punten binnen te halen. De buitenwereld wist niet wat men zag en ik denk de binnenwereld ook niet. Dan moest WDS er maar aan geloven. Maar ook die wedstrijd leverde niet het gewenste resultaat op. Door een zondagsschot (die gelukkig ook op zaterdagmiddagen voorkomen) van een invaller werd het 3e verlies op rij voorkomen.
Ik had aan het begin van het seizoen verkondigd dat ik van het huidige elftal meer verwachtingen had dan van het team van vorig jaar. Maar na de eerste drie competitiewedstrijden begon ook ik een beetje achter mijn oren te krabben. Was het gat dat Mitchel Heerkens en Mohammed Saber achter hebben gelaten dan zo groot dat Ard Keus bij wijze van spreken weer van stal moest worden gehaald? Ondanks het feit dat ik Ard een hele aardige knul vind hoop ik toch niet dat het zover moet komen. Maar in Rijswijk leek de victorie dan toch te beginnen. Semper Altius werd ruim aan de kant gezet. Sander van Gool mag weer met meer recht zijn achternaam veranderen in van Goal en naar ik heb begrepen is de invloed van Vincent van Staveren groeiende en dat is een goed teken want van hem heb ik echt hoge verwachtingen.
Gisteren toog ik dus vol verwachting weer naar het veld van GSV waar RCL het volgende slachtoffer zou moeten worden. Maar dat viel vies tegen. Kansen creëren is het probleem niet direct maar dat afmaken. Er wordt wel geschoten, maar voornamelijk richting Venus en Mars zodat het gat in de ozon nog grotere vormen aan gaat neme. Mijn optimisme dat Jodan Boys dit seizoen echt voor de prijzen gaat heeft gisteren weer een deukje gekregen. Maar toch durf ik nog steeds met iedereen een weddenschap aan te gaan (ook met Piet van Mullem) dat we volgend jaar in Gouda zo maar weer eens een zaterdageersteklasser zouden kunnen hebben.
Volgende week gaan The Boys naar Zevenhoven, waar het letterlijk en figuurlijk kan spoken. Het schijnt zelden te zijn voorgekomen dat de punten uit dat mooie dorp werden meegenomen. Maar misschien bevestigt ook hier de uitzondering de regel.
Paal centraal
Korfbalvereniging Reeuwijk speelde afgelopen zaterdag tegen een korfbalvereniging met de ludieke naam PAAL CENTRAAL. Mijn interesse werd gewekt en ik vroeg me af waar deze club vandaan komt. De bewuste club blijkt een studentenvereniging uit Delft te zijn. De naam zal ongetwijfeld tijdens een bacchanaal of een ontgroeningceremonie zijn verzonnen. En daar blijft het niet bij. Het clubblad heet Paal Verbaal en uiteraard gaan ze digitaal, Paal Digitaal wel te verstaan.
Ik ben dol op namen en dan vooral ludieke. Als ik een sportwedstrijd in Gouda moet verslaan ben ik altijd op zoek naar de achtergronden van de tegenstander en de betekenis van de naam van de opponent. Zo kent iedere tak van sport zijn mooie clubnamen. De waterpolowereld barst van de vogels. Wat te denken van namen als ZV De Meerkoeten, ZV De Aalscholver, De Dolfijn, De Futen, De Kempvis, De Bruinvis. De Brabantse handbalvereniging Den Boemelaar, De Skerpskutters uit Friesland. Als die laatste naam niet voor treffers garant staat dan weet ik het niet meer. Ook de basketballers kunnen er wat van. De Kikkers uit Borne, Broeckland Lions uit Breukelen, Pekel Sharks uit Oude Pekela.
En dan die rugbyers, dat is helemaal lachen. Hier komen er een paar. Bokkerijders, Wrotters, Wild Rovers, De Duuvels en als klap op de vuurpijl de Middelburgse rugbyclub Oemoemenoe. Die laatste naam is ongetwijfeld verzonnen tijdens een mislukte scrum. Enkele jaren geleden stond ik in Middelburg op een camping naast het sportpark waar de bewuste rugbyclub ook zijn domicilie had. Zoiets verzin je toch niet en ik moest natuurlijk wel even gaan kijken.
En uiteraard zijn er ook in de voetbalwereld aparte namen. En dan met name de afkortingen of zeker die alternatieve betekenis. Altior uit Langeraar. Volgens de overlevering betekenen de letters Alle Lullen Trappen In Omgekeerde Richting. In Hengelo was in het begin van de vorige eeuw een voetbalclub met de naam BEG, Bijen En Garven, tegenstanders spraken van Bulten En Gaten. DEM uit Beverwijk, Door Eendracht Macht, in de volksmond De Eeuwige Mesthoop of De Eeuwige Martelaren.
Dan is het in de Goudse sportwereld maar behelpen. Afgezien van enkele Griekse, Romeinse of Latijnse invloeden zijn er geen echte uitspringers. Voetbalclub Gouda, rugbyclub Gouda, tafeltennisclub Gouda, allemaal lekker simpel, hoewel daar niets mis mee is natuurlijk. Vollingo, volleybal in Gouda, is wel aardig vind ik.
Oh ja, Reeuwijk won de wedstrijd tegen de Delftse studenten van Paal Centraal met 12-6. De Reeuwijkers hadden natuurlijk de korf centraal gesteld en dat is wel zo handig.
Connie
Aldegonda Petronella Huberta Maria Palmen, beter bekend als de schrijfster Connie Palmen, veroverde in 1991 literair Nederland met haar debuutroman De Wetten. Ik moest het afgelopen weekeinde opeens aan de geliefde van oud minister H.A.F.M.O. van Mierlo denken. Ik was zaterdag bij de voetbalwedstrijd Jodan Boys–WDS. WDS kwam op voorsprong maar kon uiteindelijk de drie punten niet meenemen. De week ervoor overkwam Jodan Boys hetzelfde. Een 3-0 voorsprong was niet genoeg om te winnen. Het team van Willem den Besten verloor zelfs.
Afgelopen zondag was ik bij de wedstrijd ONA – RKDEO. De Nootdorpers namen de leiding maar ook zij stonden na 90 minuten met lege handen. Een paar kilometer verderop kwam DONK verrassend achter met 0-2, en ondanks het missen van een strafschop won het van oorsprong katholieke smaldeel van Patrick Akerboom. Zouden de opmerkingen van de paus dan toch echt verdeeldheid hebben gezaaid.
De Wetten dus. Je hebt veel wetten. De wet van Archimedes, de wet van Buijs Ballot, de wet van Murphy, de wet van Meden en Perzen, etc. etc. En je hebt de voetbalwet dat wanneer je zelf niet scoort de tegenstander het wel doet. En zo langzamerhand ook de wet dat je eerst op achterstand moet komen alvorens je kunt winnen of desnoods gelijk spelen. Oké, ik geef toe, deze wet gaat niet altijd op. Olympia zou het graag willen, maar dat komt nog wel. Wat dat betreft is de wet van Meden en Perzen ook voor meerdere uitleg vatbaar.
Een andere voetbalwet zegt dat een team dat met een man minder moet spelen vaak extra krachten op doet en na het laatste fluitsignaal blij verrast van de mat stapt. Ik heb eens een trainer uitgedaagd om meteen maar met 10 man te beginnen, maar zo’n held ben ik nog niet tegengekomen. Wie stelt de daad? Mijn sympathie heeft hij.
Maar ik hoop niet dat de “voetbalwet van de achterstand” standaard wordt. Want dan is de spanning er toch snel af. Als sportverslaggever hou ik van onverwachte momenten. Ik wrijf me in de handen als ik kan berichten van een zeer omstreden, geheel onverdiende winnende treffer. En dat doelpunt moet dan liefst ook nog ver in de extra speeltijd vallen. Heerlijk. Voetbaltrainers zullen het vrees ik niet met mij eens zijn, maar dat is hun probleem.
Zou Connie Palmen trouwens een voetbalfan zijn? Als ik haar zie zal ik het haar vragen.
Nummer 913
Het was afgelopen vrijdag weer feest in de Goudse binnenstad. De Goudse Nationale Singelloop stond weer op het programma. Uren van tevoren waren al tientallen atleten aanwezig. Net als vorig jaar had ik me ook nu weer laten overhalen om de 10 km te lopen. “Over sport praten is gemakkelijk Schinkel, meelopen dat is wat anders” werd me te verstaan gegeven. En dat liet ik natuurlijk niet op me zitten. Vorig jaar eindigde ik in de achterhoede op een 553e plaats. Mijn tijd bedroeg 1.10.24. Ik had me voorgenomen dit jaar binnen het uur te finishen.
De start was letterlijk explosief, maar mijn capaciteiten kennende startte ik voorzichtig. Links en rechts werd ik gepasseerd, maar daar trok ik me niets van aan. De aanmoedigingen langs het parcours deden me goed. Oude bekenden als Fred en Corrie de Gruyl, Piet de Jong en Jan Pol wisten niet wat ze zagen. Een verslaggever aan het echte werk.
Bij het ingaan van de 2e ronde werd ik aangesproken door een mooie dame die me passeerde en vriendelijk vroeg of ze een slok water van me mocht hebben omdat zij de ravitaillering had gemist. Ik gaf mijn hele bekertje water, ze nam twee slokken, bedankte me en spurtte verder. Ik heb haar niet meer gezien.
Intussen waren de topatleten onder aanvoering van de 2 Kenianen me in vliegende vaart twee keer gepasseerd. Stug bleef ik mijn eigen tempo lopen. Na een lichte inzinking halverwege de 2e ronde ging ik onder aanmoediging de laatste ronde in. Voor me zag ik niet zo veel mensen meer lopen, maar achter me hoorde ik zo links en rechts nog gerochel en gepuf dus de rode lantaarn was nog niet voor mij. Ik nam zelfs geen water meer aan want ik wilde niet als laatste eindigen. Op de brug van de Lage Gouwe hoek Naaierstraat riep iemand dat over 200 meter het bier koud stond. Dat gaf me zo’n stoot adrenaline dat ik zelfs een “sprint” trok. Na 1 uur en 5 minuten kwam ik over de finish.
Op internet las ik de volgende dag dat mijn tijd 1.05.10 bedroeg. Ik was daarmee op plaats 542 geëindigd. Ik was dus helaas niet in mijn opzet geslaagd om de afstand binnen het uur af te leggen. Die grens van 60 minuten moet dan volgend jaar maar worden geslecht. Heb ik iets om naar uit te kijken.
Eindelijk rolt de bal weer
De voetballiefhebbers hebben er wekenlang naar uitgekeken. Eindelijk is de nieuwe competitie weer gestart. De verwachtingen zijn hooggespannen en nu maar hopen dat het allemaal uitkomt.
JODAN BOYS wil dit seizoen de stap naar de 1e klas maken en daarom was het een zeer koude douche dat afgelopen zaterdag met maar liefst 4-0 van Nootdorp werd verloren. Maar als je hogerop wilt moet je toch echt uit een ander vaatje tappen.
Willem Dekker blijft ambitieus en de eerste punten zijn binnen ondanks het flauwe spel van zijn team tegen ZWAMMERDAM. Maar als er een schaap over de dam is volgen er zeker meer. Maar Dekker “let op uw saeck”.
OLYMPIA bleef met enige moeite in Poortugaal overeind en in deze lastige 2e klas is iedere overwinning meegenomen en de eerste klap is een (euro)daalder waard. En een seizoen als vorig jaar wordt niet op prijs gesteld.
ONA is nog niet in goeden doen en de openingswedstrijd tegen OLIVEO ging verloren. Nu de scherpte nog even terugvinden en de trouwe supporters van de trots van Korte Akkeren zullen nog genoeg kunnen juichen. Opnieuw degraderen is geen optie.
DONK begon de competitie eindelijk eens anders dan “normaal”. In de hel van Cabauw werd zelfs de openingswedstrijd gewonnen. Maar het spreekwoord van de zwaluw zal Akerboom wel kennen hoop ik.
Het leeggelopen GOUDA van trainer Rens Binken verloor volgens “verwachting” dik van zijn liefde MOORDRECHT. De tijden van 1959 en 1960 zijn historie, maar aan afdaling naar de kelder van het amateurvoetbal moet ik niet denken.
GSV had een goede voorbereiding. Het team van Theo van Eck werd terecht de hemel in geprezen, maar afgelopen zondag bleek maar weer eens dat een goede generale nog geen garantie is voor succes. Maar ik weet zeker dat GSV nog verrassingen in petto heeft.
De bal rolt weer en hoewel ik het prettig vond dat het bruine monster deze zomer veilig was opgeborgen, ben ik toch blij dat ik elke zaterdag en zondag weer langs de lijn mag zitten en genieten van lekkere, spannende en vooral sportieve voetbalwedstrijden.
Dag van de arbeid
Was het gisteren de dag voor alle Oranjefans, vandaag zijn de Roden aan de beurt om hun jaarlijkse feest te vieren. Het is vandaag 1 mei, al sinds mensenheugenis de Dag van de Arbeid. Koekhappen, spijkerpoepen, ringsteken en andere historische activiteiten zijn vervangen door het zingen van de Internationale, het hijsen van de rode vlag en diverse bijeenkomsten waarop door veel oude socialisten nog met weemoed wordt teruggedacht aan de idealen van Karl Marx en Friedrich Engels.
Gisteren lag het gehele amateurvoetbal stil vanwege Koninginnedag en konden de voetballers van het eerste voetbalteam zich op de rommelmarkt aan de Raam zich rustig voorbereiden op de laatste competitieronde volgende week zaterdag. Dan zullen de mouwen weer moeten worden opgestroopt en veel noeste arbeid worden verricht. Dat moet toch volgens mij niet zo moeilijk zijn voor spelers van een voetbalclub die nota bene op 1 mei is opgericht. Ik heb dat altijd interessant gevonden, een christelijke voetbalclub die opgericht wordt op de Dag van de Arbeid. Maar dat terzijde. En dan moet Jodan Boys ook nog maar hopen dat Nootdorp zijn sportieve plicht doet. Maar dat is nu eenmaal het mooie van het einde van de competitie.
Over arbeid gesproken. Op het moment dat ik deze column schrijf host het uitgenodigde publiek op het Haagse Malieveld op de muziek van Frans Bauer, Marco Borsato en Trijntje Oosterhuis. Het zou mij niet verbazen als de voetballers van O.N.A. daar ook naar kijken. Maar ze moeten natuurlijk wel op tijd naar bed want morgen (vandaag dus) is het de dag van de waarheid. Op de Dag van de Arbeid kan het eerste team van Ontspanning Na Arbeid na de treurige degradatie van vorig jaar nu de kampioensvlag weer hijsen. Goed, er moet eerst even worden gewonnen van het E.S.T.O. van oud ONA trainer Herman den Haag en moet ook de concurrentie een steekje laten vallen, maar als het eergisteren door de Koningin onderscheiden oud-bestuurslid van ONA Arie de Wit langs de lijn een extra grote sigaar opsteekt dan kan het toch niet meer misgaan zou je denken.
Het kan dus nog alle kanten uit. Vreugde en verdriet kunnen heel dicht bij elkaar liggen. Is het feest aan de Walvisstraat en draaien de bierpompen daar op volle toeren of moet het feestje nog een week worden uitgesteld. Misschien heeft Herman den Haag wel wraak genomen. Ik gun de sympathieke en de scheidende trainer Paul de Jong in ieder geval een kampioenschap als afscheidscadeau. Maar ik heb het niet voor het zeggen.
Afijn u weet hoe het allemaal is gelopen vanmiddag.