Henk
Hoe zou het met Mauro Manuel zijn, onze nationale knuffelangolees. Ik heb de laatste drie dagen niets over hem gehoord. Maar ik kan natuurlijk iets hebben gemist. Misschien heeft hij met zijn vriendjes gewoon een potje voetbal gespeeld in het bronsgroen eikenhout. Even geen Gerd Leers, Pauw & Witteman, PVV en DWDD.
Iedereen had natuurlijk weer een mening. Henk Bleeker had zijn ministerie en zijn paarden even gelaten voor wat ze waren en was door het CDA de barricaden opgestuurd om recht te praten wat krom is. En je kunt Henk om een boodschap sturen. Henk dacht het ei van Columbus te hebben gevonden. Stiekem schoof hij een krabbeltje over de tafel naar Mauro. Of hij zin had om met hem naar FC Twente – PSV te gaan. Nu kon hij nog voetbal op topniveau zien. Straks in Angola zou het behelpen zijn. Stel je voor, Henk op de eretribune in Enschede (nog een colaatje vriend?) mooie sier maken en laten zien dat zijn partij echt wel gevoel in zijn donder heeft. “Kijk, daar loopt Douglas, een goede voetballer die binnenkort inburgeringsdiploma krijgt. En dan wordt hij lekker Nederlander. Alleen moet ik Bert van Marwijk nog even bewerken want we hebben die Braziliaan natuurlijk niet voor niets een Nederlands paspoort gegeven. Henk slikte even na deze woorden waarvan hij zo te zien niet eens walgde. In zijn gedachten zag hij zijn partij al weer stijgen in de peilingen. De dissidenten Koppejan en Ferrier waren weer in hun hok teruggezet. Kortom de wereld zag er weer zonnig uit. Niet voor scheidsrechter Blom die als een soort Gerd Leers een rode kaart gaf aan Kevin Strootman. “Die krijgt een terechte rode kaart, die moet er uit”, fulmineerde Henk. Sommigen naast hem op de tribune knikten heftig, maar de fans van PSV wensten Henk snel een enkele reis naar Vlagtwedde.
Maar Mauro wilde niet meewerken aan de Bleeker show. Wat zou Johan Cruijff er van vinden. Destijds was hij boos op Rita Verdonk omdat zij Salomon Kalou geen Nederlands paspoort wilde geven. Maar ik heb JC nu niet gehoord.
De Mauro soap is ongetwijfeld nog niet afgelopen. Maar we hebben er in ieder geval weer een komisch duo bij. Het duo Henk & Bleeker, voor al uw feesten en partijen. Het herenigde duo Johnny & Rijk kijkt van hoog op ons neer, zij schudden het hoofd en nemen er nog eentje.
Reeuwijk
Het mooiste van vakantie is de voorbereiding hoor ik mensen vaak zeggen. Ik ben daar nooit zo erg mee bezig. Toch moest ik hier de afgelopen week aan denken. De fans van De Jodan Boys waren, ondanks het deukje na de bekernederlaag, in een euforische stemming. Na Ter Leede en Bennekom moest SV Huizen ook een niet al te groot obstakel zijn. Maar ja, de bal is rond en als je een gedeelte van de wedstrijd even niet bij de les bent, ben je de pineut. De antracietgrijze pakkenbrigade van de bezoekers kon na 90 minuten juichend van de banken opveren en aan het overwinningsbier gaan. Jodan Boys enorm teleurgesteld, geen periodetitel en de koppositie verloren. Maar een 2e plaats op de ranglijst zou aan het begin van de competitie als een mirakel worden bestempeld, dus niet al te lang getreurd mannen.
Dan moest Gouda het zondag maar doen. Alle wedstrijden waren gewonnen en hoewel RVC ’33 ook nog ongeslagen was, zou het toch moeten kunnen. Zeker toen na vier minuten de 0-1 al op het gloednieuwe scorebord stond. Maar ook hier was de bal rond en omdat een keeper, naar ik hoorde, het nodig vond om zich te verslapen (terwijl hij notabene een uurtje extra had vanwege de wintertijd), werd een B-junior noodgedwongen in het diepe gegooid. En dat pakte helaas dramatisch uit. Voor Gouda, maar zeker voor de arme jongeling in het doel. Gelukkig werd hij na afloop door iedereen troostend opgevangen, maar met de man die zijn ploeg echt in de steek liet moet meer dan een hartig woordje worden gesproken. Gouda droop teleurgesteld af en het Reeuwijkse publiek kon zijn lol niet op. Niet alleen werd de 1e periodetitel binnengehaald, ook werd de koppositie veroverd. Een spontaan volksfeest op Kaagjesland. De voetballers uit Reeuwijk-dorp konden natuurlijk niet achterblijven bij hun dorpsgenoten uit Reeuwijk-Brug, die zaterdag ook de periodetitel veroverden.
Reeuwijk was de winnaar van het afgelopen voetbalweekend. Kevin Blom was dat in ieder geval niet. Los van het feit of hij al dan niet terecht een directe rode kaart trok voor zijn naamgenoot Kevin Strootman, het is toch van de gekke dat hij als een dief in de nacht via de achteruitgang het stadion van FC Twente moest verlaten. Hij had natuurlijk beter de geplande jubileumwedstrijd van de dames van DONK kunnen fluiten. Dan was hij zeker met alle egards behandeld.
Historisch
Deze oktobermaand is uitgeroepen tot de maand van de geschiedenis. Ik lik mijn vingers er bij af want ik ben dol op geschiedenis. En over geschiedenis gesproken, de Goudse voetbaltrots De Jodan Boys heeft deze oktobermaand al geschiedenis geschreven. Door de overwinning vorige week op Bennekom hebben The Boys zich voor het eerst in hun ruim 77 jarige bestaan op de 1e plaats in de hoofdklasse genesteld. Na het belabberde afgelopen seizoen, waarin degradatie met pijn en moeite werd ontlopen, is dat min of meer een wonder. Maar het ene seizoen is het andere niet, de ene trainer is de andere niet en dat geldt ook voor de spelers. Er heerst euforie aan de Sportlaan. Bij de supporters, bij de Goudse voetballiefhebbers en iedereen die het Goudse voetbal een warm hart toedraagt. Ik denk dat Patrick Akerboom en zijn spelers dagelijks even verlekkerd naar pagina 894 van teletekst staren. Al dan niet men ongeloof in de ogen. Een breed lachende oud voorzitter Gerard Wolters staat in ieder geval in volle glorie voor het televisiebeeld met de stand op de website van de club.
Maar de maand oktober is nog niet om. Net voor het verstrijken van de wijnmaand kan de club nogmaals historie schrijven. Als a.s. zaterdag thuis wordt gewonnen van SV Huizen dan kan de vlag wederom in top om de primeur van een periodetitel in de hoofdklasse te vieren. Een makkie zal het niet worden denk ik want SV Huizen is een gerenommeerde tegenstander. Niet voor niets versloeg het afgelopen zaterdag topklasser Hilversum in de beker. Iets wat Jodan Boys niet lukte tegen topklasser VVSB. Hoewel er pas werd verloren na strafschoppen. Maar ja, die ballen moeten er nu eenmaal ook in. De nazaten van het Sint Bavo Gesticht waren de nazaten van de Jongerenvereniging Daniël te slim af. Hopelijk heeft de uitschakeling op sportpark De Boekhorst geen al te diepe wonden geslagen en staat het team van Akerboom a.s. zaterdag klaar om 29 oktober 2011 in grote chocoladeletters in de historie van de club neer te pennen. Winst is misschien niet eens nodig. Als Ter Leede en ODIN ’59 er in hun onderlinge wedstrijd niet uitkomen is zelfs één puntje genoeg. En dan maakt het ook niet meer uit wat Young Boys en Bennekom doen.
En zaterdagavond weer met genoegen naar teletekst kijken. L’histoire se repète. Ik zal een schietgebedje doen.
Periodetitel
Het is herfst in Nederland. De herfstvakantie zit er op of gaat de komende week nog beginnen. Kortom, op sportgebied is het dit weekend relatief rustig. Er is sprake van hier en daar een verdwaalde wedstrijd maar het mooie weer in september en oktober heeft er voor gezorgd dat er bijna geen wedstrijden zijn afgekeurd. Een mooie gelegenheid voor de amateur-voetballers om een korte pauze te nemen en de accu op te laden voor het komend weekend want dan gaan de eerste beslissingen vallen. De 1e periodetitel staat op het spel. Voor sommigen niet zo belangrijk maar anderen willen zich graag verzekerd zien van het toetje dat nacompetitie heet.
En het mooie is dat er voor de Goudse voetbalclubs eer te behalen valt. Allereerst de verrassing van dit voetbalseizoen tot nu toe, De Jodan Boys. Na de afgelopen weken toppers als Ter Leede en Bennekom aan de zegekar te hebben gebonden kan het a.s. zaterdag geschiedenis schrijven. Bij winst op Huizen is de periodetitel binnen en mag men zich verheugen in deelname aan de grote bekercompetitie. Kunnen ze meteen de wellicht iets wrange smaak van de nederlaag gisteren tegen topklasser VVSB wegspoelen. Helaas valt er op zaterdag voor Goudse clubs verder geen periodetitel eer te behalen. Alleen de Goudse trainer Willem Dekker kan zaterdag een extra spaatje rood nemen als hij met zijn CVC Reeuwijk wint van Perkouw. Ik weet zeker dat Dekker nu al met allerlei varianten bezig is om die periodetitel in zijn gedachten althans al te veroveren.
En volgende week zondag om deze tijd weten we of Olympia de 1e periodetitel binnen heeft. Winst op GONA is dan nodig denk ik en dan is het nog afwachten hoe de strijd tussen de beide concurrenten Nieuwkoop en het aloude Wilhelmus is verlopen. Gouwenaar Edwin de Bruin die afgelopen seizoen als eerste trainer met ASW promoveerde staat nu met zijn nieuwe club VEP bovenaan in de 3e klasse en een puntje bij GLZ Delfshaven is voldoende voor weer een feestje.
En dan de topper in de 4e klasse B in Reeuwijk. Op Kaagjesland loopt men zich al warm voor de clash tegen koploper Gouda. Jammer voor RVC’33 dat ze afgelopen zondag de winst op sportpark Wilgenoord uit handen gaven want anders hadden beide koplopers 21 punten gehad uit 7 wedstrijden.
Maar eigenlijk maakt het niets uit want RVC ’33 moet hoe dan ook winnen want het doelsaldo van Gouda is zo goed dat een paard er de hik van krijgt. Het vernieuwde Gouda, dat vorige seizoen op sterven na dood was, is uit zijn as herrezen. Menigeen fronst zijn wenkbrauwen en de indianenverhalen zijn niet van de lucht, maar feit is dat het team van de voormalige sluwe spits Romeo el Bouazatti na 90 minuten iedere tegenstander neer heeft gekregen. En soms met verrassend leuk voetbal.
Het wordt hoe dan ook een spannend weekend waar vreugde en verdriet weer als een eeneiige tweeling langs de lijn zullen staan. En voor de fans van ONA en zeker voor DONK, kop op, ook voor jullie gaat de zon eens ook weer schijnen.
Honkbal
Mijn logeerhond keek verschrikt op vanuit zijn mand toen ik zondagmorgen om zeven uur de televisie aanzette. Hij was waarschijnlijk niet gewend om zo vroeg gestoord te worden. Ik was net op tijd om de winnende vangbal te zien waardoor Nederland geschiedenis schreef en voor het eerst wereldkampioen honkbal werd. Ik zat zaterdagavond om 24.00 uur pontificaal klaar voor de buis om de wedstrijd tegen Cuba te zien, maar ook in Panama schijnt het soms te regenen. “Het wordt wel half 4 lispelde de enthousiaste Dione de Graaff”. “Ja gekke Henkie, daar ga ik niet op wachten” mompelde ik en ging ter kooi. Maar ik hoorde net voor 7 uur op de vroege zondagmorgen radioreporter Andy Houtkamp roepen dat Nederland er bijna was. Vandaar mijn sprint naar de televisie. Logeerhond Banjer was trouwens al weer snel ingedut.
Nederland heeft weer historie geschreven. Vijfhonderd jaar nadat Christoffel Columbus de kust van Panama had verkend en bijna een eeuw nadat het eerste schip door het Panamakanaal voer waren geronselde Nederlandse supporters getuige van een unicum. De doorsnee Nederlander wist niet eens dat er een WK honkbal was, laat staan dat ze überhaupt wisten dat Nederland deel nam. Een verdwaalde krantenverslaggever werd als een held binnengehaald om van de toenemende succeskoorts te berichten. Met panamahoed, grote Cubaanse sigaar en ongetwijfeld een ongelooflijke hoeveelheid tequila zijn er liters vreugdetranen vergoten. Het waterpeil van het Panamakanaal is vele centimeters gestegen. Tjerk Smeets (ja, de zoon van) was in de zevende hemel.
Ik was onlangs bij The Braves. Terwijl het bijna ieder weekend van oktober korte broekenweer was, regende het uitgerekend dat weekend pijpenstelen. Maar met de nodige onderbrekingen werden The Braves toch kampioen en werd directe concurrent Holy gefrustreerd naar Vlaardingen terug gestuurd. Ik sprak er toen schande van dat honkbal ten faveure van in mijn ogen rare sporten niet meer Olympisch is en dat vind ik nog steeds. Maar wie ben ik.
Het was een ongelooflijk sportweekend. Successen en drama’s wisselden elkaar af als regen en zonneschijn. Nederland gaat nu massaal aan de honkbalknuppel. Yuri van Gelder, Epke Zonderland en Jeffrey Wammes moeten even een pas op de plaats maken. In sportpark Uiterwaard hebben ongetwijfeld grote televisieschermen gestaan. Want behalve de honkballers hebben ook de rugbyers daar hun domicilie. Die hebben daar ongetwijfeld onder het genot van grote pints de halve finales van het WK rugby bekeken. Schitterend.
WK rugby
Wat is de overeenkomst tussen Tonga, Samoa en Fiji? Tonga, een eilandengroep in Polynesië. Nog geen 125.000 inwoners. Samoa, ontdekt door de Nederlander Jacob Roggeveen in 1722. Zo’n 180.000 inwoners. Fiji, een eilandengroep bestaande uit ruim 300 vulkanische eilanden, waarvan er slechts ruim 100 bewoond zijn. Deze drie exotische landen nemen deel aan het WK rugby dat op 9 september is begonnen. In Nieuw Zeeland spelen 20 landen om de wereldtitel. De stadions van Auckland, Wellington en andere steden van het land van de kiwi’s puilen uit. Koning Voetbal mag dan in de meeste landen de dienst uitmaken, in landen als Engeland, Frankrijk, Schotland, Ierland, Wales, Australië, Nieuw Zeeland, Zuid Afrika en een handvol andere landen, waaronder de exoten uit de Stille Oceaan is rugby een soort religie. De ogen van miljoenen rugbyliefhebbers all over the world zijn nu gericht op Nieuw Zeeland. Op de website van RFC Gouda wordt al weken reclame gemaakt voor dit toernooi. En terecht, want rugby is een prachtige sport. De stoere krijgers uit Polynesië zijn helaas in de voorronden uitgeschakeld, hoewel Tonga het sterke staaltje uithaalde door in de voorronden een van de favorieten Frankrijk te verslaan. Ondanks de indrukwekkende krijgsdansen konden ook Samoa en Fiji na de voorronden weer naar hun prachtige land terug.
Zondagmorgen heb ik gekeken naar de kwartfinales. Titelverdediger Zuid Afrika verloor van Australië. De Springbokken konden het niet bolwerken tegen de Wallabies. In de andere kwartfinale moest Argentinië het onderspit delven tegen het favoriete Nieuw Zeeland. De Puma’s waren uiteindelijk niet opgewassen tegen de All Blacks. De stoere mannen van Australië, Nieuw Zeeland, Frankrijk en Wales kunnen nu een kleine week uitrusten en zich opmaken voor de halve finales in het komende weekend. Zaterdag en zondag zullen de supporters weer massaal voor de buis zitten, voorzover ze natuurlijk niet in de overvolle stadions zitten.
Rugby, een stoere sport. Geen sport voor mietjes. Rugbyers laten zich niet door een regenbui verjagen. Zelfs een sneeuwbui is geen sta in de weg. Er zal in deze wereld ook wel eens wat gebeuren dat niet door de beugel kan, maar van idiote toestanden als in de voetbalwereld voorkomen heb ik nog niet gehoord. Schatrijke miljonairs die voetbalclubs als speeltje opkopen, illegale pokerijen, wietkwekerijen, hooliganisme en ego’s waar zelfs Ivo Niehe een minderwaardigheidscomplex krijgt, ik heb ze nog niet gezien bij het rugby. Houden zo.
GSV
“Gerrit, wanneer kom je nu eens een keer met je microfoon naar GSV man. We spelen dan wel niet zo hoog als Jodan Boys, maar wij horen er ook bij hoor”. Deze zin en nog veel meer argumenten waarom ik naar GSV moest komen sprak Theo van Eck vorige week zondag tegen mij. Hij genoot met veel andere supporters van een lekker pilsje op een zonovergoten terras in Gouderak. Ik mompelde nog iets dat ik niet zo maar een blik verslaggevers kon open trekken, maar dat ik GSV absoluut niet vergat. En ik beloofde hem ter plaatse dat ik de eerstvolgende wedstrijd van zijn team zou komen verslaan.
En dat was dus gisteren. Terwijl aan de andere kant van de Sportlaan de automobilisten van gekkigheid niet wisten waar ze hun auto moesten parkeren belandde ik bij GSV in een oase van rust. Ik vond het wel vreemd dat ik geen cornervlaggen zag staan en vroeg aan de eerste de beste of de wedstrijd wel door ging. Toch was ik er niet gerust op en mijn achterdocht bleek terecht. Ik zag een jongeman het veld opstappen en meteen al met zijn hoofd schudden. Hij inspecteerde het veld en bleef hoofdschudden. “Het is onverantwoord om te spelen” aldus de zeer jonge scheids. Hij keurde het hoofdveld, waarop notabene dit seizoen nog geen meter was gevoetbald resoluut af. En hoezeer de technische staf van GSV en SPORTIEF ook op de leidsman in probeerden te praten, hij was niet van zijn stuk te brengen. Dan maar het tweede veld. Eerst weer keuren, maar toen waren de lijnen weer niet goed te zien (terwijl er nota bene net een wedstrijd op gespeeld was). De krijtkar te voorschijn gehaald, maar die bleek niet snel genoeg te werken. En toen er ook nog eens een regenbui los barstte vond de scheids het genoeg. “Er wordt helemaal niet gevoetbald vandaag”. Spelers, technische leiding en supporters waren woedend. “Ik zou willen dat wij zo’n veld hadden, bij SPORTIEF spelen we het hele jaar op een knollenveld”, aldus een supporter van de tegenpartij die nu vreesde met zijn vrouw boodschappen te moeten gaan doen in plaats van zijn kluppie aanmoedigen.
Ja, daar sta je dan met je goeie gedrag. Een meer geroutineerde scheidsrechter zou de wedstrijd ongetwijfeld hebben laten spelen, maar deze jonge man niet. Maar uiteindelijk is hij toch verantwoordelijk en achteraf gezien kan ik het ook nog wel begrijpen.
Ik heb mijn spullen ingepakt en ben naar de overkant gegaan waar Jodan Boys tegen de ongeslagen koploper Ter Leede speelde. Als supporter heb ik de tweede helft genoten en ik kon het niet nalaten om bij de winnende treffer van Sander van Goal hard juichend op te springen en naar de gewisselde en gefrustreerde spits van Ter Leede te roepen dat er toch nog gerechtigheid in deze wereld was. Een opgestoken middelvinger was mijn deel, maar daar kon ik niet van wakker liggen. Zo kwam het gistermiddag toch nog allemaal goed en toen ik thuis kwam waren de boodschappen ook al gedaan.
Harry en Hella
Alsof het de normaalste zaak van de wereld is was het dit weekend weer raak. Regenjassen hangen nog steeds werkeloos aan de kapstok en de parapluverkopers doen momenteel slechte zaken. Mensen die de flacons zonnebrandolie al gefrustreerd in de vuilnisbak hadden gegooid hebben deze er weer uitgevist. Weermannen en weervrouwen weten van gekkigheid niet meer wat ze moeten zeggen.
Hoe dan ook, het was goed toeven langs de sportvelden. Ondanks het feit dat dit weekend voor mij twee trieste momenten telde. Die eigenlijk niets met sport te maken hadden, maar ik moest er zaterdagmiddag in Zevenhoven toch aan denken. Op het moment dat SV Gouda binnen twee minuten in de fout ging werd in Rolde bluesicoon Harry Muskee ter aarde besteld. En op zo’n moment zijn mijn gedachten niet echt bij voetballen. Harry heeft gevoetbald bij Achilles 1894 in Assen. Toen ik onlangs het Cuby museum in Grolloo bezocht zag ik een brief dat hij zijn contributie nog moest betalen. Zijn voetbalcarrière is geen succes geweest. Ik heb hem nooit zien voetballen, maar ik denk dat hij een dromerige middenvelder was. Melancholiek strooiend met mooie passes die zijn medespelers niet begrepen. Teleurgesteld heeft hij zijn voetbalschoenen in de Drentse wilgen gehangen. “Ik kom terug” zal hij hebben gezegd in de kleedkamer. “Somebody will know someday”.
Zondagmorgen was ik vroeg uit de veren om de start van de wielercrosscompetitie van Excelsior mee te maken. Meerdere renners hielden het al na twee ronden voor gezien. Niet normaal die temperaturen. En zondagmiddag naar Gouderak. Aan de boorden van de IJssel was het heerlijk toeven. De zeilboten, de speedboten en de jetski’s streden om voorrang. Horden fietsers hadden de dijk in beslag genomen. Met een zeer licht briesje in de nek nestelde ik me langs de lijn om de zoveelste overwinning van het totaal vernieuwde SV Gouda tot me te nemen. Het roze tenue van Gouda deed zeer aan de ogen, maar de drie punten werden weer meegenomen. Na afloop kwam uitblinker doelman Jerry de Jager van Gouderak nog even naar me toe. “Ben je een beetje positief geweest over de boeren?’ sprak de bijna 40 jarige goalie. Hij glimlachte er tevreden bij.
Het sportweekend was weer achter de rug. De zondagavond heb ik doorgebracht met een boek van Hella Haasse, het dieptelood van de herinnering. Er is meer dan sport in het leven natuurlijk. Zeker weten.
Westland
“De slechte gesteldheid van de voetbalvelden heeft ook zo zijn voordelen” mompelde ik gisteren. De standaardteams van de SV Gouda spelen, omdat het hoofdveld in het Groenhovenpark nog niet bespeeld mag worden, alle competitiewedstrijden tot en met het weekend van 8 en 9 oktober allemaal buitenshuis. Kom je nog eens ergens en met deze mooie nazomer is dat iets waar je mij niet over hoort klagen. Twee weken geleden was ik in Hoek van Holland, waar een heerlijk zeebriesje om mijn hoofd waaide en je de golven van de Noordzee bijna kon horen klotsen. Vriendelijke mensen van de Hoekse Voetbal Club en een gezellig complex op de Rondgang. Als een prins zat ik heerlijk langs de lijn. Alleen het voetbal viel niet mee en Gouda ging met 2-0 ten onder. Moet je maar scoren, want zoals de grote filosoof Johan Cruijff altijd predikt: als je niet scoort win je niet. Die waarheid zal toch wel overeind blijven staan mag ik hopen. Maar als nu zelfs de relativiteitstheorie van Albert Einstein al onder druk staat weet je het maar nooit.
Gisteren was het ook schitterend nazomerweer. Op naar De Lier in het Westland. En over sportcomplexen gesproken, het onderkomen van Lyra, sportpark “De Zweth”, is ook om je vingers bij af te likken. Je wist meteen dat je midden in het gebied van de glastuinbouw zat. Voetbalvelden omringd door kassen, iets aparts. In de gloednieuwe bestuurskamer annex sponsorruimte informeerde ik nieuwsgierig naar wat achtergrondgegevens van de VV Lyra. De krasse meneer Jan v.d. Plas (“volgende week word ik 90”), brandde meteen los. “We zijn in 1973 gefuseerd. VV Lyra is ontstaan uit de katholieke club LVSJ (De Lierse Voetbalclub Sint Joris) en de gewone club SV De Lier”. “Ik ben nog bij de oprichtingsvergadering van SV De Lier op 1 april 1932 geweest” aldus de krasse knar. En de veteraan glunderde alsof hij net van een TV opname met Koot en Bie kwam.
Ik wist genoeg en nestelde mij bij de radiokamer. De vergelijking met twee weken geleden drong zich op. Net als in Hoek van Holland won het prachtige weer het ook in De Lier van het voetbal. Een matige pot, met dit verschil dat ditmaal de gastheren geen deuk in een pakje boter konden schieten. En als je niet scoort gooi je je eigen glazen in. En dat is natuurlijk levensgevaarlijk in de omgeving van de glastuinbouw. Dat dacht Gouda waarschijnlijk ook en in de laatste 8 minuten van de wedstrijd werden stiekem de drie punten uit het Westland meegenomen. De beste man van het veld was scheidsrechter De Mik, (ik moest weer aan Koot en Bie denken) die na afloop van de wedstrijd van het bestuur van Lyra een prachtige kist met Westlandse groente kreeg aangeboden. Die kon ook weer lachend thuiskomen. Meneer v.d. Plas heb ik niet meer gezien. Dit zat waarschijnlijk al enigszins teleurgesteld over de nederlaag van zijn Lyra achter de aardappelen om daarna vroeg onder de wol te kruipen.
De Glazen Stad
Ik begrijp niet waarom iedereen steen en been klaagt over de zomer. Het afgelopen weekend was toch prachtig, of niet soms. De terrasjes zaten boordevol. En als je ging fietsen en je vergat je in te smeren, dan was je gewoon de pineut. Kortom, het is de laatste tijd heerlijk nazomerweer. En volgens de vele Erwin Krollen is het nog niet over.
Zaterdagmiddag was ik in het Westland. Op het programma stond de wedstrijd Gouda – Lyra, maar omdat het veld in het Groenhovenpark nog lichtelijk ongesteld is, werd de wedstrijd omgedraaid en gespeeld op sportpark “De Zweth” in De Lier. En als je op dat prachtige complex aankomt weet je meteen dat je midden in het Westland bent. Allemaal glastuinbouw. Een voetbalcomplex geheel omringd door kassen. De tomaten en de komkommers stonden me lachend welkom te heten. De Glazen Stad.
Ik was nog nooit bij Lyra geweest en wist niet zo veel van de geschiedenis van de club. Maar dat veranderde snel. Toen ik in de bestuurskamer voorzichtig informeerde naar de achtergronden van de club werd ik op mijn wenken bediend door meneer Jan van der Plas. “We zijn in 1973 gefuseerd. VV Lyra is ontstaan uit de katholieke club LVSJ (Lierse Voetbalclub Sint Joris) en de gewone club SV De Lier”. De krasse heer (“volgende week word ik negentig”) leek weggelopen uit een aflevering van Koot en Bie en hij was vroeger lid van de “gewone” club. “Ik heb op 1 april 1932 nog de oprichtingsvergadering van SV De Lier bijgewoond”.
Ik wist genoeg en nestelde me bij de radiokamer langs de lijn. Een matige pot voetbal waarin doelpunten net zo schaars waren als overstromingen in de Sahara. Het vizier van de gastheren was in tussen de tomaten blijven liggen en als je de kansen onbenut laat, gooi je je eigen glazen in. En dat is levensgevaarlijk met al die kassen langs het veld. Daarom scoorde Gouda maar en ging met drie punten de bus in. De beste man van het veld was scheidsrechter de Mik (weer die Koot en Bie). De goede man kreeg na de wedstrijd een grote kist met Westlandse groente. Die kon weer met goed fatsoen thuiskomen.
Meneer van der Plas heb ik niet meer gezien. Die zat waarschijnlijk teleurgesteld over de nederlaag van zijn Lyra achter de dampende aardappelen. Om daarna vroeg onder de wol te kruipen.