De charme van het bekervoetbal
De charme van het bekervoetbal zijn de jaarlijkse verrassingen. Bij amateurclubs komen er buitengewone krachten los en dat was in de eerste bekerronde dit jaar ook weer het geval. Ik sla de deelnemers uit de 3e en 2e divisie dan even over want dat die kun je bijna niet meer als amateurs beschouwen.
Een ware sensatie was de prestatie van AVV Swift, de Amsterdamse hoofdklasser die bekerwinnaar Vitesse uitschakelde. Ik moest meteen weer denken aan De Jodan Boys, dat vorig jaar bekertriomfen vierde. Het hoogtepunt was de uitschakeling van eredivisieploeg Go Ahead Eagles. Ik kan me die gedenkwaardige avond nog goed voor de geest halen. Dat heerlijke Engels aandoende stadion De Adelaarshorst aan de Vetkampstraat in Deventer. De buurtbewoners vergaapten zich aan de Goudse invasie. En dan de wedstrijd. Toen Go Ahead Eagles eindelijk 1-0 scoorde wreef een achter mij staande Deventer suppoost mij fijntjes in dat het nu ging beginnen. 'Het zou zo maar kunnen meneer’ was mijn antwoord. Toen Jodan Boys meteen na de pauze de gelijkmaker liet aantekenen keek ik even om of de suppoost er nog was. Hij was er nog, maar hij bezwoer me, ondertussen de trainer van zijn kluppie verwensingen toevoegend, dat dit niet de einduitslag zou zijn. ‘Het zou zo maar kunnen meneer’ antwoordde ik weer. En toen Roald Heerkens Jodan Boys op voorsprong zette keek ik, toen het gejuich was verstomd, achterom om te horen wat de bewuste suppoost nu te zeggen had. Maar de man was in geen velden of wegen te bekennen. Ik heb de goede man daarna helemaal niet meer gezien. Ook niet aan de bar waar hij mogelijk zijn grote verdriet zat te verdrinken.
In de volgende ronde sneuvelde Jodan Boys tegen Vitesse, de latere bekerwinnaar. Van een bekerwinnaar verliezen is geen schande. Met opgeheven hoofd en trots terug naar Gouda.
Jodan Boys speelde enkele weken geleden de openingswedstrijd van het nieuwe seizoen in Amsterdam. Tegenstander was AVV Swift. Een mooie locatie daar in Oud Zuid, midden in een woonwijk. Net als in Deventer. De wedstrijd werd ook nauwkeurig gadegeslagen door trainer Henk Fräser van Vitesse. ‘Jodan Boys ken ik, maar Swift niet’ aldus de sympathieke trainer in de bestuurskamer. Henk nam het zekere voor het onzekere door zijn eerstvolgende bekertegenstander te bestuderen. De doorgewinterde trainer kent ongetwijfeld zijn klassieken.
Afijn, u weet het resultaat. Woensdagavond kwam het sprookje van AVV Swift uit en het team zorgde voor een primeur door een bekerwinnaar in de eerste ronde uit te schakelen. Mike de Ruijter werd de held van Amsterdam en dat heeft hij geweten ook. Overal dook hij op en moest hij voor de zoveelste keer uitleggen wat er door hem heen ging toen hij de laatste strafschop benutte. Zelfs in De Wereld Draait Door was hij present. Roald Heerkens, de Goudse held kan hier over mee praten, hoewel hij niet in DWDD mocht aantreden.
AVV Swift hoopt in de voetsporen te treden van collega hoofdklasser Jodan Boys. ‘Laat nu Ajax, Feyenoord of PSV maar komen’ waren de euforische kreten in Oud Zuid. Ze hebben hun zin gekregen, want de volgende keer mogen ze tegen landskampioen Feyenoord. In de Kuip en dat is wel even iets anders dan het knusse sportpark Olympiaplein. Ik geef ze net als Jodan Boys destijds tegen Vitesse weinig kans in Rotterdam. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit en mocht Swift ook de primeur hebben om een landskampioen uit te schakelen dan stel ik voor dat de KNVB meteen besluit de bekercompetitie te beëindigen en Swift de beker te geven. Want ga daar nog maar eens over heen.
Jammer trouwens dat Jodan Boys zich een aantal maanden geleden door Sportlust ’46 liet verrassen, waardoor er dit jaar geen bussen besteld hoeven te worden. Volgend jaar dan maar weer?
Even lekker wegdromen
De nieuwe voetbalcompetitie begint a.s. weekend weer. Voor veel liefhebbers heeft de zomerstop al veel te lang geduurd. Die bekerwedstrijden zijn leuk, maar ze zien natuurlijk uit naar het echte werk. Voor De JODAN BOYS is het spel al een paar weken aan de gang en de resultaten zijn heel goed. Sinds zaterdag een gedeelde 2e plaats in de hoofdklasse A en ik heb hier en daar al de term ‘3e divisie’ horen vallen. Dromen mag en ik droom lekker met ze mee.
Vrij naar Kees van Kooten droom ik me verder af. Als OLYMPIA dit seizoen wat minder wisselvallig is dan in het afgelopen seizoen en ook thuiswedstrijden gaat winnen, zie ik een mooie rol weggelegd in de 1e klasse.
ONA weet zo langzamerhand niet meer wat verliezen is. Af en toe een uitglijder, maar twee keer achtereen kampioen worden is een puike prestatie. En waarom zou het gezegde ‘driemaal is scheepsrecht’ in het nieuwe seizoen niet van toepassing kunnen zijn? Ik sluit absoluut niet uit dat ONA, aan de vooravond van hun 100 jarige bestaan, naar de 1e klasse doordendert.
DONK heeft hopelijk het verdriet van de degradatie verwerkt. De resultaten in het bekertoernooi geven in ieder geval hoop voor het nieuwe seizoen. Ik zou niet weten waarom het talentvolle team geen rol van betekenis kan spelen in de 3e klasse C.
Ook GOUDA heeft een kater te verwerken gehad omdat men in het afgelopen seizoen lang gedroomd heeft van de nacompetitie. Als ze net zo spelen als in de 1e helft van de wedstrijd van afgelopen zaterdag tegen Siveo ‘60, dan zie ik het komende jaar mogelijkheden.
En nu maar hopen dat dromen geen bedrog zijn.
Zwemmen fietsen en lopen
Zaterdag jl. werd in Almere het Europees kampioenschap triatlon gehouden. Een kampioenschap voor sporters die van extremen houden. Eerst even 3,8 kilometer zwemmen en dan de zwembroek voor het wielertenue verwisselen om vervolgens 180 kilometer het snot voor de ogen te fietsen. En als ze dan uitgeput over de finish komen als klap op de vuurpijl nog 42,2 kilometer hard lopen. Je moet er maar zin in hebben.
Op dezelfde dag dat de triatleten in Flevoland hun extreme sport bedreven nam Pascal van Norden zo’n 200 kilometer verder naar het noorden deel aan de 100 km RUN. De Goudse atleet werd in Winschoten, net als vorig jaar, Nederlands kampioen. Honderd kilometer hardlopen door het vlakke Gronings landschap, dat is bijna 2 ½ marathon! Iets minder dan 7 uur afzien, terwijl de regen met bakken uit de hemel viel. Ik moet er niet aan denken, maar ik heb grote bewondering voor sportmensen die deze ultieme uitdagingen aan gaan.
Bewondering heb ik ook voor al die lopers die vrijdagavond regen en wind trotseerden voor de Goudse Nationale Singelloop. Al bijna 30 jaar een sportief volksfeest in de binnenstad van Gouda. Iedereen zijn eigen afstand en zijn eigen tempo maar ook de uitdaging om zo snel mogelijk binnen te zijn.
Zondagmiddag was ik in het Houtmansplantsoen bij de start van Gonda’s grootste open water zwemevenement Enthousiastelingen doken welgebadmutst in het water om 3 kilometer door de Goudse singels en grachten te zwemmen. De iets minder drieste zwemmers konden bij de Kleischuur een baantje van 1 kilometer trekken. Een mooi initiatief dat vorig jaar zijn première beleefde. Hopelijk wordt dit ook net zo’n mooie traditie als de Nationale Singelloop.
Verandering is niet altijd een verbetering
Het nieuwe sportseizoen is weer van start gegaan en zoals elk jaar zijn er weer de nodige veranderingen. Kleine voetballertjes gaan op miniveldjes spelen. Ook spelregels zijn aangepast. De competitie bij de voetbalamateurs begint dit jaar later omdat eerst de bekerwedstrijden in de poulefase worden afgewerkt.
Een verandering waar ik zaterdag mee werd geconfronteerd is de afschaffing van het wedstrijdformulier. Voetbalverenigingen moeten nu hun opstelling via een app invoeren. De KNVB hoopt zo van een papierhandel te zijn verlost. Maar voor een verslaggever is het niet fijn, want ik heb geen toegang tot die app. Kreeg je eerst een kopie van het wedstrijdformulier, nu moet je weer met je bloknootje en je pen naar de trainers om net zoals vroeger de opstellingen, inclusief de rugnummers te krijgen. De beslissing van de KNVB zal niet worden teruggedraaid dus moeten we er maar aan wennen.
Ook voor Gouwestad is het sportseizoen weer begonnen. De verslaggevers zijn enthousiast van start gegaan. Al meer dan 30 jaar zijn Sport op Zaterdag en Gouwestad Sport een vertrouwd geluid voor de sportliefhebbers in Gouda en omstreken. Gezien de vele positieve reacties die we uit de sportwereld krijgen, voorzien beide sportprogramma’s duidelijk in een grote behoefte. En als het aan de sportredacties ligt gaan we nog jaren door.
Maar ook hier ligt een grote verandering op de loer. De bal ligt, om in sporttermen te blijven, bij de Goudse politiek. De gemeenteraad beslist deze maand of de sportverslaggevers van Gouwstad verplicht met vervroegd pensioen moeten, want dat is de consequentie als de licentie van lokale omroep van Gouda wordt afgenomen. En ik durf met droge ogen te beweren dat ook hier niet elke verandering een verbetering is. In trainersjargon: ‘Never change a winning team’.
De bal rolt weer
Met de bekerwedstrijden is gisteren het voetbalseizoen 2017 – 2018 bij de amateurs van start gegaan. In vergelijking met voorgaande jaren een wijziging. Daar waar eerst de bekerwedstrijden in de poulefase tussen de competitiewedstrijden door werden gespeeld heeft de KNVB besloten dat de bekerwedstrijden in de poulefase voor aanvang van de competitie worden gespeeld. Ik begrijp dat men over het algemeen tevreden is met dit besluit. Het is niet allemaal kommer en kwel bij de bond en kunnen ze ook nog goede beslissingen nemen.
De competitie begint in het weekend van 23 en 24 september. Alleen voor de teams in de hoofdklasse is de competitie gisteren al begonnen. Voor de teams uit de 3e en 2e divisie vorige week trouwens al, maar die laat ik hier buiten beschouwing, want daar heb je het zo langzamerhand niet meer over amateurs.
Hoofdklasser De Jodan Boys trapte gisteren het nieuwe seizoen af met een uitwedstrijd tegen Swift in Amsterdam. Ik had De Jodan Boys de afgelopen maand slechts 1 keer zien voetballen in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Olympia en ik was benieuwd hoe het vernieuwde team van Dennis van den IJssel de competitie zou openen. Vertrouwde namen als Adil Akanoui, Martijn Jansen, Bram van Loon en Mitchel Heerkens zijn niet meer op het wedstrijdformulier terug te vinden.
Over wedstrijdformulier gesproken, ook hier heeft de KNVB weer iets uit de hoge hoed getoverd waar nog niet iedereen aan gewend is zo bleek mij gisteren. De wedstrijdgegevens moeten voortaan via een app worden ingevoerd. Lekker gemakkelijk voor de KNVB maar als verslaggever sta je dan toch even met je handen in het haar. Kreeg je vroeger een mooi wedstrijdformulier uitgedraaid, dat is dus nu niet meer mogelijk. Terug naar de oude tijden dat je met je bloknootje en je pen naar de trainers toe moet stappen om de opstelling te vragen. Uiteindelijk lukte het me, maar voor de pers is het allemaal wat lastiger geworden.
Het nieuwe Jodan Boys trapte af op het prachtige complex van AVV Swift aan het Olympiaplein, midden in de wijk Oud Zuid. Ik was er een aantal jaren geleden ook en het verschil met de accommodatie toen en nu is groot. Daar waar vroeger de kantine en de bestuurskamer je deden herinneren aan de tijden van ‘Toen was geluk heel gewoon’ stond er nu een ultra modern gebouw. Amsterdamse humor was met grote letters te lezen op de muur in de heren wc: ‘Soms moet er iets gebeuren, voordat er iets gebeurt’.
Dan de wedstrijd die werd bekeken door Vitesse trainer Henk Fraser. ‘Jodan Boys ken ik wel, maar Swift niet’ aldus Fraser, want Vitesse speelt a.s. dinsdag een bekerwedstrijd bij en tegen Swift. Ook Michael Reiziger en zelfs Wim Kieft lieten hun gezichten zien. Verder veel Goudse voetbalsupporters die in de eerste helft een min of meer gelijk opgaande strijd zagen met kleine mogelijkheden voor beide teams. Jodan Boys was in de 2e helft iets de bovenliggende partij, maar tot twee minuten voor tijd leek het, net zoals vorige jaar in Amsterdam, op een 0-0 uit te draaien, toen invaller Bradley el Idrissi de door de Goudse supporters hartstochtelijk begroete openingstreffer scoorde. De supporters rekenden zich al rijk en de spelers misschien ook, maar in de 93e minuut werd het toch nog 1–1. De jarige trainer van den IJssel kreeg geen drie punten als verjaardagscadeautje.
Het nieuwe Jodan Boys heeft mij wel kunnen bekoren. Mijn eerste indruk is dat het elftal sterker is dan vorig jaar, maar of je dat na 1 wedstrijd kunt beoordelen is de vraag. Volgende week komt Hoek naar de Sportlaan. En het gezegde ‘ons Zeeuwen bin zuunig’ ging gisteren voor de mannen uit Zeeuws Vlaanderen niet op want ze wonnen met de korfbalcijfers 5-4 van Smitshoek. Jodan Boys is gewaarschuwd!
Het gevecht van de eeuw
Er was op sportgebied het afgelopen weekend weer genoeg te beleven. Iedere liefhebber kwam min of meer aan zijn trekken. Zo’n 80.000 oranje uitgedoste supporters waren zingend en vol goede moed naar Francorchamps vertrokken voor een volgende episode van de Max Mania. Maar voor de zoveelste keer moesten ze ontgoocheld constateren dat de techniek hun idool voor de zoveelste keer in de steek liet. Na acht ronden stond hen het huilen nader dan het lachen.
Hockeyfans konden hun geluk niet op want Nederland werd maar liefst twee keer Europees kampioen. De vrouwen waren soeverein, maar de mannen dreigden eerst weer tegen een zeperd aan te lopen, maar uiteindelijk werden de Belgen na een fraaie inhaalrace af geserveerd.
In Gouda was er de Goudse Derby Dag, een voetbalontmoetingsdag tussen teams van De Jodan Boys en Olympia. Een leuk initiatief, maar ik blijf toch met enige weemoed verlangen naar het Gouda Zes Sterren Toernooi, het jaarlijkse toernooi waaraan alle zes Goudse voetbalclubs deelnamen.
Yuri van Gelder viel voor de zoveelste keer van zijn voetstuk. Hij miste de limiet voor het WK turnen. Zijn hoogtijdagen liggen nu echt achter hem. Een gastoptreden van de ‘lord of the rings’, zoals tijdens het Goudse Sportgala een aantal jaren geleden, zit er vrees ik voor hem ook niet meer in.
Maar het meest spraakmakend was natuurlijk ‘The money fight’, het boksgevecht tussen de gepensioneerde bokser Floyd Mayweather en de getroebleerde Ierse kooivechter Conor McGregor. Miljoenen kijkers hebben zich verlustigd aan dit primitieve schouwspel. Bloeddorstige aanmoedigingen en commentatoren die zich als oorlogsverslaggever gedroegen. ‘Het gevecht van de eeuw’ werd dit miljoenenbal genoemd. Als dat echt zo is zijn we de komende 83 jaar van dit soort opgefokte ‘sportwedstrijden’ af.
De kunst van het juichen
Nauwelijks is de ophef over de giftige korrels verstomd of de discussie over kunstgras laait weer op. Voetballers klagen steen en been en er zijn er zelfs die weigeren bij een club die kunstgras heeft te voetballen. Coaches, oud-spelers, internationals en aanvoerders hebben een petitie getekend tegen kunstgras.
In het amateurvoetbal komen steeds meer kunstgrasvelden. De Jodan Boys en DONK hebben helemaal geen gras meer. Veel pupilletjes weten niet beter dan dat gras voor de koeien is en niet om op te voetballen. Een vereniging als Olympia heeft een hoofdveld dat zich in december in zo’n deplorabele toestand bevindt dat zelfs mollen er niet meer willen wonen. Een kunstgrasmat is hier volgens velen de oplossing.
Behalve nostalgie (‘je moet het gras kunnen ruiken’) speelt geld een belangrijke rol. De meeste amateurvelden zijn eigendom van de gemeenten en die kijken vooral naar het kostenplaatje. Het sportieve element speelt hier volgens mij geen rol. Hoe dan ook, niet iedereen staat te juichen.
Over juichen gesproken, dat wordt ook steeds gevaarlijker. Doelman Warner Hahn van Heerenveen juichte bij een doelpunt zijn schouder uit de kom en is een paar weken uitgeschakeld. Spits Nicolai Müller van Hamburger SV was zo blij met zijn doelpunt dat hij juichend tegen de cornervlag aan viel en een zware kruisbandblessure opliep. Zeven maanden uit de roulatie. Dan kun je, hoewel ik dat altijd een merkwaardige actie vind, in zo’n geval beter je shirt uittrekken en een gele of een rode kaart incasseren. Of een radslag maken, in trance het hele veld over rennen en je desnoods onder een berg medespelers laten bedelven. Op zich ook niet ongevaarlijk allemaal en zeker niet op kunstgras Juichen is ook een kunst.
Een wielergek land
De vakantie zit er weer op. Helaas, want ik had nog wel een tijdje aan de Vlaamse kust willen vertoeven. En hoewel ik met pensioen ben, roept de plicht weer, ondanks het feit dat veel mensen denken dat je als pensionado alleen maar vrije tijd hebt. En dus eigenlijk constant met vakantie kunt gaan. Niets is minder waar, maar je hoort me niet klagen.
Zoals ik vaker heb laten doorschemeren in mijn columns, heb ik mijn hart verpand aan
België. Ook dit jaar heb ik weer twee weken genoten in De Panne aan de Vlaamse kust. Zon, zee, lekker eten en drinken, cultuur opsnuiven; alles is mogelijk. Uiteraard ook van sport genoten. Via internet de verrichtingen van Boy Vogelzang en Aafke van Leeuwen gevolgd. Nogmaals proficiat met die prachtige prestaties. En op tv uiteraard de Nederlandse voetbalvrouwen, Ranomi Kromowidjojo en Dafne Schippers.
Maar België, en met name Vlaanderen, is vooral een wielergek land. Zo was ik zelf bij het jaarlijkse dernycriterium in Lombardsijde, georganiseerd door good old Freddy Maertens. Wereldkampioen cross Wout van Aert was een van de prominente deelnemers. Evenals de nieuwe Belgische kampioen Oliver Naesen en Jasper Stuyven, de toprenners die een week later in de top 5 van de BinckBank Tour zouden eindigen. Het was feest in het Vlaamse kustplaatsje waar de enthousiaste toeschouwers ook genoten van een nostalgische rit van renners in mooie retroshirts van Molteni, IJsboerke, Flandria, Gitane en TI Raleigh. Met prijzen als: een hele hesp, een kilo witte of zwarte pens of een fles champagne. Terug in de tijden van Eddy Merckx, Eddy Planckaert, Briek Schotte, Herman van Springel, Walter Godefroot, Lucien van Impe en José de Cauwer. Mooie tijden.
World Games 2017
Afgelopen vrijdag begonnen de 10e World Games 2017 in Wroclaw. Net als de Olympische Spelen worden de World Games ook eens in de vier jaar gehouden. Maar de aandacht voor de World Games is lang niet zo groot als voor de Olympische Spelen. Misschien komt dat omdat er sporten als touwtrekken, kanopolo, wakeboarden, powerliften, bowlen, karate, korfbal, inline-skaten en biljarten op het programma staan. In totaal 31 sporten die geen olympische status hebben.
De discussie of een sport al dan niet de olympische status verdient loopt al jaren en zal wel altijd blijven bestaan. Veranderingen gaan ook in de sport snel. Skateboarden, brandingsurfen en sportklimmen zijn sporten die steeds populairder worden en wellicht in 2020 al op het Olympische programma in Tokio zullen staan. Ik zie dit bij touwtrekken nog niet zo snel gebeuren. Maar waarom is het onderdeel compound target bij het handboogschieten niet olympisch en kleiduivenschieten wel? Inline-skaten maakt een stormachtige ontwikkeling door en verdient wat mij betreft ook te promoveren naar de olympische status. Tom den Heijer, topper in de dop van SC Gouda, zal dat ongetwijfeld met mij eens zijn.
Nederland is in Polen met 79 sporters vertegenwoordigd. Twee van hen komen uit Gouda en dat zijn niet de minsten. Aafke van Leeuwen is in haar sport een wereldtopper en staat als 1e op de wereldranglijst. En haar teamgenoot bij Sportschool Den Edel Boy Vogelzang zit niet zo ver van die wereldtop af. Kortom, twee kanjers om met Erica Terpstra te spreken. Aafke gaat a.s. vrijdag voor goud en Boy gaat dat een dag later in het GEM Sports Complex doen. En ik mag hopen dat jiujitsu ook zo snel mogelijk ‘echt’ olympisch wordt.
Women’s Euro 2017
Het was een mooi sportweekend. De meesten van u zullen net als ik de wedstrijden via de televisie hebben beleefd. De Ronde van Frankrijk blijft een fenomeen. Die vlakke etappes doen me niet zo veel, daar schakel ik de televisie pas in bij de laatste twintig kilometer. Maar bij de bergetappes nestel ik me op tijd voor de buis. Prachtig die Bauke Mollema die al slingerend, stoempend, waggelend en beukend na een lange solo eindelijk zijn eerste touretappe won. Venus Williams dolf het onderspit tegen een Spaanse dame die nog niet zo lang uit de luiers was toen Williams al haar eerste Wimbledontitel won. En Roger Federer? Pure klasse. Een fenomeen. Zelfs de fans van Max Verstappen hadden een aardig weekend want hun favoriet finishte weer eens en dat was ook al weer een tijdje geleden.
Maar het evenement is het EK voetbal voor vrouwen dat zondagavond in Utrecht van start ging. Nederland kwam flitsend uit de startblokken en matchwinner Shanice van de Sanden is al bijna een bekende Nederlander. Terecht die aandacht voor het vrouwenvoetbal en hopelijk worden de grote monden van die critici die beweren dat een vrouw niet op een voetbalveld thuis hoort maar achter het fornuis, eindelijk eens gesnoerd. Johan Derksen is al om, nu figuren als René van der Gijp nog. De KNVB zal ongetwijfeld ook goede sier gaan maken met het Weuro 2017, maar laat het bij die bond eens een keer niet bij woorden alleen blijven. Neem het vrouwenvoetbal nu eens echt serieus en laat ze b.v. niet als een wormvormig aanhangsel onder de amateurtak hangen. Het is wel de snelst groeiende tak in het voetbal heren!