Smaken verschillen
De een houdt van spruitjes, een ander lijdt nog liever honger. Voor een nieuwe haring kunnen ze mij midden in de nacht wakker maken, iemand anders jaagt de brenger van dit zeebanket met pek en veren de tent uit. De een heeft zondagavond zitten genieten van het concert van Guus Meeuwis, terwijl anderen vol walging de tv het liefst het raam uit kieperen. De een drinkt graag een lekker borreltje, de ander houdt het bij een spaatje. Kortom, smaken verschillen.
Smaken verschillen ook in de sport. Neem het WK voetbal voor vrouwen in Canada. Het aantal voorstanders van vrouwenvoetbal stijgt gelukkig, maar er zijn nog steeds criticasters die het alleen maar zonde van het gras vinden dat vrouwen voetballen. En dan die Europese Spelen, waarvan ik mij ook afvraag wat de toegevoegde waarde is. We hebben toch al een EK? De discussie over de Tour de France laait ook op. Sommigen vinden dat de gemeente Gouda geen geld moet stoppen in de komst van de Tour. Je moet snel kijken want voor je het weet zijn de renners de stad al weer uit. Maar veel liefhebbers smullen er van!
Zo is het altijd wat. Smaken blijven verschillen. En dat is maar goed ook, want eenheidsworst is vaak niet te eten. En nu ga ik een lekker harinkje scoren. Zonder uitjes!
Wat goed is komt snel
Ik was afgelopen weekend op Ameland, waar de tijd soms lijkt stil te staan en dat is een verademing. Je belandt daar in een andere wereld. Lekker een weekend zonder sport aan mijn hoofd. Over verademing gesproken! Natuurlijk heb ik de fiets gepakt want voor fietsers zijn de Waddeneilanden een eldorado.
Toen ik maandagmiddag weer in Gouda was wilde ik toch weten of er schokkende dingen op sportgebied in Gouda waren gebeurd. Het bloed kruipt tenslotte waar het niet gaan kan. Jodan Boys leverde, om met wijlen drs. P. te spreken, een puike prestatie, door de Rijnmond Cup te winnen. Behalve sportief vooral financieel een meevaller, want ook bij Jodan Boys klotst het geld niet meer over de reling.
Verder las ik in de Volkskrant een interview met Femke Pluim en trainer Alex van Zutphen. De Goudse polsstokhoogspringster ging al als de brandweer maar het gaat nu erg snel. Maar wat goed is komt snel. Tot voor vier jaar had ze nog geen polsstok aangeraakt en nu is ze Nederlands recordhoudster en plaatste ze zich voor de Olympische Spelen in Rio. “Je wordt niet rijk van het springen, maar dat hoeft ook niet” aldus Femke, maar topsport kost veel geld en NOC*NSF geeft niet thuis. Misschien heeft de wethouder van sportzaken nog wat pecunia over.
Einde van het voetbalseizoen
Terwijl de corruptiedampen uit de FIFA beerput steeds meer stinken en zich verspreiden als een wolbaal bij windkracht 12, is de voetbalcompetitie bij de amateurs geëindigd. Afgezien dan van een paar herkansingen, want het aantal voetbalclubs in West II dat prestatief van de zondag naar de zaterdag verhuist neemt groteske vormen aan.
Het voetbalseizoen 2014-2015 zit er dus op. Voor de Goudse voetbalwereld een seizoen om maar snel in een diepe archieflade op te bergen. Hier en daar een hoogtepuntje, af en toe een uitschieter, maar het aantal teleurstellingen overheerste bij mij. Gouda (za) en ONA zijn gedegradeerd en bevinden zich weer in de kelder. Jodan Boys handhaafde zich pas op de allerlaatste speeldag. Olympia redde in de nacompetitie het vege lijf en zorgt er voor dat we in Gouda gelukkig nog op 1e klasniveau op zondag blijven spelen. Gouda kon helaas het sterke staaltje van vorig jaar niet herhalen. DONK was gewoon DONK, soms goed, soms slecht, en speelde een keer geen nacompetitie.
Nu maar afwachten hoe groot de spelerscarrousel is die al op gang is gekomen. Sommigen hebben al een keuze gemaakt en anderen zullen de komende dagen gaan wikken en wegen. Maandag 15 juni om 24.00 is de deadline en dan weten we wie welk shirt draagt in het voetbalseizoen 2015-2016.
Hoera voor het vrouwenvoetbal
Telkens als ik Bert van der Kaa zie moet ik weer denken aan die spannende Hemelvaartsdag in 1993. Als doelman van WSE keepte hij de wedstrijd van zijn leven, maar moest uiteindelijk buigen voor een doelpunt van zijn voormalige ploeggenoot Renke Prevo, waardoor DONK kampioen werd van de 4e klasse.
Zondagmiddag zag ik Bert weer. Glunderend stond hij in de kantine van Olympia. Hij was enkele uren daarvoor met zijn vrouwen van Olympia kampioen van de 4e klasse geworden.
Vrouwenvoetbal. Er wordt nog steeds denigrerend over gesproken, maar ik heb een zwak voor het vrouwenvoetbal. Ik ben in een grijs verleden zelfs vijf jaar voorzitter geweest van de damesafdeling van DONK, dat nog in de 1e divisie heeft gespeeld. Mooie tijd.
Deze week begint het WK voetbal voor vrouwen in Canada. Hopelijk zorgen de vrouwen er voor dat het voetbal na het circus Blatter weer positief in het nieuws komt. De NOS zendt alle wedstrijden uit, maar je moet er wel midden in de nacht je bed voor uit. Hopelijk zorgen de Oranje leeuwinnen voor meer erkenning voor het vrouwenvoetbal. De Olympianen Lisa, Fleur, Stefania, Iris, Romina, Kim, Eva, Marijke, Michelle, Yvette, Robin, Marieke, Anja, Rianne, Tamara en Daphne hebben het goede voorbeeld al gegeven. Nu nog een vrouwelijke voorzitter van de FIFA.
Andere tijden sport
Afgelopen zondag was de 1e aflevering van een nieuwe serie van het onvolprezen TV programma Andere Tijden Sport. Ik was enkele weken geleden getuige van de preview van de serie in het Olympisch Stadion. Tom Egbers sprak daar op zijn eigen losse wijze met een aantal hoofdpersonen, zoals de boksers Rudy Koopmans en Alex Blanchard, de honkballegendes Han en Charles Urbanus en de vader en zus van Rik Smits, Nederlands grootste basketballer aller tijden. Cruijff in de Kuip. Forrest Gump op Texel. Henk Faanhof, Jan Nolten en Gerrit Voorting, Nederlandse helden in de Ronde van Frankrijk. Prachtig!
Het Olympisch Stadion is de klassieke omgeving van Andere Tijden Sport. Bij de ingang staan de namen van alle Nederlandse Olympische medaillewinnaars. Ook de namen van het Nederlandse dameswaterpoloteam dat in 2008 in Beijing Olympisch kampioen werd. Een team met een grote Goudse inbreng. Veel toppers die ooit furore maakten bij GZCDONK als speler, speelster en coach.
De dames van GZCDONK werden vorige week voor de 10e keer landskampioen. Ik had Tom Egbers moeten vragen om volgend jaar eens aandacht te besteden aan de meest succesvolle sportvereniging die Gouda ooit heeft gehad. Daar valt vast iets moois van te maken.
Ik zat zondag en zit de komende zes zondagen in ieder geval gekluisterd aan de buis. Ik kan het u ook aanbevelen
Competitievervalsing
En toen dacht Jodan Boys twee weken geleden veilig te zijn. Maar een paar dagen later kreeg Bennekom zijn vijf strafpunten terug. Paniek in Zeist. Laatste competitieronde uitgesteld. De KNVB kreeg nog een draai om de oren want ook Huizen werd in het gelijk gesteld. De teams die zich hierdoor “benadeeld” voelden, dreigden zelfs met een staking. Merkwaardige reactie.
Maar uiteindelijk kwam het voor Jodan Boys afgelopen zaterdag toch nog goed. Er moest gewonnen worden, maar tegenstander ODIN ’59 was al met de gedachten bij de nacompetitie en had dus niets te verliezen. Geen gele kaarten en blessures oplopen was het devies. En dan stel je een veredeld campingelftal op. Jodan Boys vond dit niet erg en won met 5-0. Iedereen tevreden, maar ik kan me voorstellen dat de mededegradatiekandidaten van Jodan Boys de wenkbrauwen hebben gefronst. Competitievervalsing!
Er is in de laatste competitiewedstrijden vaak sprake van competitievervalsing. Teams voor wie niets meer op het spel staat geloven het wel. Ik begrijp dat. “Daar moet de KNVB iets aan doen” hoorde ik zaterdag. Maar wat moet je daar aan doen?
Ik vind wel dat de KNVB zich achter de oren mag krabben want ik heb de indruk dat ze nogal eens ondoordachte beslissingen nemen. Maar dat kan ik niet bewijzen. Tenslotte ben ik geen rechter.
En toen moest het zonder Thoen?
Afgelopen zondag was ik bij de wedstrijd DONK – Haastrecht. Good old Pascal van Driel (37 jaar) stond voor het laatst in de basis van DONK. Zijn zoon Damian was pupil van de week in de afscheidswedstrijd van pa. De opvolger staat dus klaar om de taak van vader over een aantal jaren over te nemen. Pascal van Driel scoorde nog met een magnifieke kopbal, maar kon verlies niet voorkomen. Wel veel emotie na de wedstrijd. Gelukkig zien we hem terug in een andere functie.
Na afloop dronk ik een biertje met Jober Thoen. “Ik stop er ook mee” zei hij gedecideerd. “Veertig jaar wedstrijdsecretaris is genoeg, het is mooi geweest”. Veertig jaar is niet niks. Hij vulde het eerste wedstrijdformulier al in toen alle voetballers die die middag op het veld stonden nog geboren moest worden. DONK zonder Jober Thoen, dat is een zeilschip zonder zeil. Een timmerman zonder een hamer. Een slagroomtaart zonder slagroom.
Het zal even wennen zijn voor iedereen. Nu komt er aan alle mooie dingen een eind, maar bij Jober Thoen weet je het nooit. Ik hoor hem al jaren zeggen dat hij er mee stopt. Het zou nu echt wel eens zo kunnen zijn, maar voor hetzelfde geld meldt hij zich in september gewoon weer bij de scheidsrechter.
De spanning is te snijden
O rijkdom van het onvoltooide. Deze zin van de dichter J.H. Leopold schoot me zondagavond te binnen toen ik alle voetbaluitslagen van de voorlaatste speelronde op een rijtje zette. Jodan Boys had zich in een zinderende wedstrijd in het landelijke Hoornaar veilig gespeeld. Met dank aan Laurens Borg had Gouda op zaterdag de laatste strohalm om niet rechtstreeks te degraderen gepakt. Nu nog even winnen van Koudekerk en dan volgt het circus dat nacompetitie heet.
Olympia dacht zondag met grote cijfers te winnen van het gedegradeerde HMSH. Een schamele 1-0 overwinning kon worden genoteerd en Olympia heeft zelfs nog kans op de 3e periodetitel. Maar eerst moet zondag met minstens 22 doelpunten verschil worden gewonnen en dan moet de naaste concurrent verliezen. En gij geleuft dat? Nee dat worden degradatiewedstrijden. Maar dan moet er beter worden gespeeld dan zondag. Gouda had de 1e periodetitel veroverd, maar moest tot afgelopen zondag vrezen voor de beruchte degradatiewedstrijden. Ze zijn nu veilig en maken zich op voor eventuele promotie. Dat laatste is ook voor DONK nog mogelijk. Winst op Haastrecht volstaat, maar dan moet kampioen UNIO winnen van ONA. Voor ONA is rechtstreekse degradatie nog niet van de baan.
Ik kijk uit naar het komende weekend. Alfred Hitchcock, boeienkoning Houdini en J.H. Leopold zitten naast mij op de eerste rij.
ONA leeft weer!!
Ik zat na afloop van de wedstrijd ONA – Stompwijk te twijfelen welke titel ik mijn wekelijkse column zou geven. ONA leeft nog? Tenslotte had menigeen zich al weken neergelegd bij degradatie van de trots van Korte Akkeren. ONA leeft op? Misschien, want ONA had zojuist hun trouwe supporters verrast met een overwinning op de op de 3e periodetitel jagende gasten uit Stompwijk. Dokter Jan Oudhof sprak de verlossende woorden: ONA leeft weer! Bingo. Ik was er uit. Het is trouwens niet de eerste keer dat Jan Oudhof als reddende engel optreedt. Jaren geleden dankte een scheidsrechter min of meer zijn leven aan deze trouwe ONA man.
ONA leeft dus weer. De club met de mooie geschiedenis. Legendarische wedstrijden tegen Feyenoord en Ajax. Loop door de lange gang langs de kleedkamers en de nostalgie druipt van de muren. Prachtige foto’s van voormalige voetbalhelden als Johan Cruijff, Sjaak Swart, Arie Haan, John van Loen, Henk Vos en Ed de Goeij. Ik herinner me nog de schaar van Piet Keizer tijdens de Dick van Dijk Memorial. Een jonge Patrick Kluivert. Barry Hulshoff en Ruud Suurendonk die van de ONA trap afdalen. Gerrie Muhren die een balletje hoog houdt.
Nostalgie in de overtreffende trap. ONA leeft weer en verdient geen degradatie. DONK en UNIO kunnen de komende weken de borst natmaken.
We gaan geschiedenis schrijven
“We gaan geschiedenis schrijven in Gouda”. Met deze woorden begon trainer/coach Marvin Paton zijn peptalk voor aanvang van de kampioens-wedstrijd van GZV Watergras tegen FC Eindhoven 2. Ik mocht bij de voorbereiding in de kleedkamer aanwezig zijn. Gezeten op een kruk zette Paton rustig uiteen wat hij van zijn mannen verwachtte. Geen ingewikkelde en in mijn ogen vaak nutteloze lijnen en kreten op een schoolbord, maar duidelijke mondeling instructies. Kort en krachtig. Iedereen wist wat hem te doen stond.
In een enthousiaste sporthal De Mammoet versloeg het vlaggenschip van de Goudse zaalvoetbalvereniging vrijdagavond de tegenstander uit Eindhoven en kroonde zich tot kampioen van de 1e divisie B. Promotie naar de Eredivisie was een feit. Een unicum voor Gouda. Euforie bij de spelers, de supporters en het bestuur. “We gaan Europa in” sprak een geëmotioneerde Bertus Overkamp. Heerlijk optimisme. Ik gun hem deze ideale gedachte. Trainer Paton knikte toen hij dit hoorde, maar hij wilde zich eerst in het nieuwe seizoen maar gaan handhaven in de Eredivisie. Daarna zien we wel verder. Ik heb alleen de wethouder van sportzaken of een vertegenwoordiger van het gemeentebestuur gemist op die gedenkwaardige avond.
GZV Watergras heeft geschiedenis geschreven. Nu eerst nog even de laatste hobbeltjes voor de bouw van een eigen (tijdelijke) sporthal nemen en de Goudse zaalvoetballiefhebber kan vanaf september hopelijk van een mooi zaalvoetbalseizoen gaan genieten. Nieuwe kansen in een nieuwe omgeving om opnieuw geschiedenis te schrijven.