Een korte terugblik
De kerstdagen zijn dagen dat je lekker kunt wegdromen. Even de tijd nemen om onder het genot van een goed glas wijn het Goudse sportjaar 2018 de revue te laten passeren. Wat me dan het eerste te binnen schiet is dat het een gewoon sportjaar was met hier en daar een uitschieter maar ook teleurstellingen.
In het Goudse voetbal viel niet veel te vieren. Hoofdklasser Jodan Boys eindigde in de grauwe middenmoot en het nieuwe seizoen begon dramatisch. Maar de weg naar boven is gevonden en de vooruitzichten zijn nu stukken beter en men hoopt met de nieuwe winterse aanwinsten verder te klimmen op de ranglijst. SV Gouda greep naast promotie, maar staat sinds afgelopen zaterdag eenzaam aan kop. Het kampioenschap lonkt. Het Goudse zondagvoetbal was gewoon middelmaat. Niet slecht, maar ook niet top.
Een prima prestatie leverden de dames van Vriendenschaar door voor het eerst in het bestaan naar de top van het Nederlandse tafeltennis te promoveren. Het verblijf daar is waarschijnlijk van korte duur, maar er is geschiedenis geschreven.
De volleybaldames van VollinGo blijven ook in het nieuwe seizoen uitstekend presteren. Gaan de dames weer voor een stunt zorgen? Met John Stubbe aan het roer sluit ik niets uit.
De denksport leeft in Gouda. Dat bewees Martijn van IJzendoorn die zaterdag in Moskou 3e bij het WK dammen werd. Hopelijk blijft hij behouden voor Damlust. De schakers van Messemaker 1847 liggen op kampioenskoers. Aafke van Leeuwen prolongeerde haar wereldtitel niet, maar brons was ook prima. Gaat marathonschaatser Sjoerd den Hertog de KPN Marathon Cup weer winnen?
In deze korte terugblik vergeet ik ongetwijfeld sporters, maar dat ligt aan mijn geheugen. Tot volgend jaar. Ik voel het aan mijn water dat 2019 een prachtig sportjaar wordt.
De winterstop
Ineens was hij daar. Koning Winter! Maar de vorst had blijkbaar enorme haast, want binnen een dag was hij weer met de noorderzon vertrokken. Een van de gevolgen van zijn korte optreden was dat voor de meeste zondagvoetballers de winterstop vervroegd is ingetreden. Olympia kreeg daarom zondag niet de gelegenheid om zich in St Willebrord te revancheren voor de vorige week geleden thuisnederlaag tegen VOC. De laatste thuiswedstrijd van 2018 van ONA ging ook de mist in. Wellicht komende zondag nog een inhaalpotje en dan kan men zich in Korte Akkeren gaan storten op het 100-jarige jubileum. DONK was vorige week al klaar en kijkt volgens mij uit naar de kampioenspoule, want elke week met dubbele cijfers winnen is ook niet leuk.
De zaterdagvoetballers zijn op een verdwaalde inhaalwedstrijd na ook aan de winterstop toe. Jodan Boys loopt na een dramatische start nu bijna weer met het hoofd in de wolken en fanatieke fans dromen weer van de 3e divisie. Maar vrienden, jullie kennen dat liedje van Marco Borsato toch? Leen van Steensel, de nieuwe trainer in het nieuwe seizoen, is vast geen dromer.
In het Groenhovenpark wordt ook gedroomd. En als je met 9 man concurrent Woerden met 4-1 aftroeft mag je een beetje gaan dromen. “We zijn Herbstmeister” hoorde ik zaterdag roepen, maar zo’n titel is niks waard. Misschien een idee voor de KNVB om zo’n ‘titel’ een bonus te geven van 3 extra punten?
Het jaar loopt op zijn laatste benen. De Goudse ijsbaan in de Gouwekerk is afgebroken en wordt op de Markt weer opgebouwd. De meeste competities liggen een paar weken stil. Een tijd van bezinning en voor het opladen van de accu. Ik wens u allemaal heel fijne kerstdagen.
Gele hesjes
Op de televisie, op de radio, in de krant, op social media, op straat, kortom je ziet ze overal. Het is het gesprek van de dag en iedereen heeft er een mening over. De duvel en z’n ouwe moer wordt er bijgehaald. Zin en onzin strijden om voorrang. Sluimerende onvrede ontaardt in opstand en vernielingen. De goed bedoelde proteststem wordt gekaapt door randfiguren die er een sport van maken om overal voor ellende te zorgen. In Frankrijk zijn er zelfs sportwedstrijden door geannuleerd.
De gele hesjes, want daar heb ik het natuurlijk over, zijn ook al in de sportwereld gesignaleerd. Zowel letterlijk als figuurlijk. Je ziet ze letterlijk bij voetbalwedstrijden. Maar dat zijn de vriendelijke stewards die je ook wekelijks bij De Jodan Boys kunt aantreffen en die voor de beveiliging zorgen. En wisselspelers die zich voor een invalbeurt warm lopen hebben ook meestal een hesje aan, hoewel die niet altijd geel zijn.
Figuurlijk spelen de gele hesjes al langer een rol in de sport. Die worden gedragen door ontevreden spelers. Je hebt voetballers die een basisplaats opeisen en als de trainer een andere visie heeft wordt als het ware het ontevreden gele hesje aangetrokken en gooit men de kont tegen de krib. RVC ’33 heeft dat vorige week aan den lijve ondervonden. Bij de Reeuwijkse 2e klasser dook ineens Stojan Cekic op. Maar deze oud-profvoetballer vond het belachelijk dat hij contributie moest betalen want dat had hij nooit gedaan. ‘Sorry RVC, maar ik ga niet betalen’ riep hij boos en vertrok met de noorderzon. Op spelers met zo’n instelling moet je niet zitten te wachten. Maar ach, misschien zien we hem binnenkort toch ergens in een geel hesje zich warm lopen om in te vallen.
Faas Wilkes
Ik heb hem nooit zien voetballen en moet het dus doen met de enthousiaste verhalen van degenen hem wel hebben zien spelen. Of met de spaarzame zwart-wit beelden op YouTube, waar je ziet wat een fenomenale voetballer hij was in vooral de jaren ’40 en ’50 van de vorige eeuw. Faas Wilkes, voorbestemd om meubelmaker te worden, maar die een van de grootste Nederlandse voetballers werd. Een van de eerste vaderlandse profvoetballers die in Italië vooral bij Internationale roem vergaarde en liefkozend Il Tulipo Volante werd genoemd. Na zijn profcarrière keerde Wilkes in 1962 terug bij Xerxes, de club waar hij in 1941 op 17-jarige leeftijd debuteerde.
Zaterdag werd ik weer herinnerd aan de Mona Lisa van Xerxes. Ik mocht radioverslag doen van de wedstrijd XerxesDZB – Jodan Boys. Bij de ingang van het Faas Wilkes sportcomplex werd ik verwelkomd door een fraai portret van Wilkes. En bij het betreden van de kantine sloeg de nostalgie helemaal toe want de portretten van illustere voormalige Xerxes voetballers als Coen Moulijn, Willem van Hanegem, Leo Beenhakker en Nol Heijerman lachten me toe.
Het voetbal was die middag heel matig en bij het verlaten van het sportpark keek ik nog even achterom naar het bord met het portret van Faas Wilkes. ‘Mooi he meneer’ sprak een man tegen mij die ook naar huis ging. ‘Wat zou Faas Wilkes van deze wedstrijd hebben gevonden’ vroeg ik. ‘Hij zal niet genoten hebben meneer. Ik heb Faas nog zien spelen op Spangen. Wat een wereldvoetballer, een raspingelaar. Hij kon alles met de bal. Cruyff zag in Faas zijn grote voorbeeld’. ‘Maar dat waren andere tijden meneer’ sprak de man verzuchtend en stapte in zijn auto. Dat waren inderdaad andere tijden.
De 3e klasse als experiment
Het animo voor prestatievoetbal op de zondag in West II neemt de laatste jaren af dat er bijna sprake is van kaalslag. Gerenommeerde zondagclubs steken massaal over naar de zaterdagmiddag. Over de oorzaken ga ik het hier niet hebben want die zijn legio, al betwijfel ik of die allemaal legitiem zijn. Maar dat er een groot probleem is staat als een paal boven water. Dat is ook bij de KNVB doorgedrongen, althans dat hoop ik, en de bonzen proberen nu met kunstgrepen het tij te keren. Een van die kunstgrepen is het samenvoegen van de 3e en 4e klasse op de zondag. De clubs spelen nu een halve competitie en dan wordt aan de hand van de ranglijst bepaald welke teams in de promotiepoule terecht komen en welke in de zgn. degradatiepoule. Dat is even wennen, niet alleen voor de clubs, maar ook voor de fans. Zo is het b.v. nog niet bij iedereen doorgedrongen dat er geen periodetitels zijn te vergeven.
Het samenvoegen van de 3e en 4e klasse levert soms hilarische toestanden op. Zo is er sprake van uitslagen die het scorebord niet aan kan. FC Blankenburg uit Rozenburg verloor zondag met 0-16 van OHVV. De Rozenburgers hebben in 7 wedstrijden slechts 2 keer gescoord en nu al 108! doelpunten tegen. Ook DONK behaalde zondag een monsteroverwinning van 13-0! Is dat leuk? Ja voor de toeschouwers en de fans, maar zulke uitslagen zijn eigenlijk een blamage voor het zondagvoetbal.
Wat nu? Zaterdag- en zondagvoetbal combineren? Zaterdagclubs zitten daar niet op te wachten hoor ik in de bestuurskamers. Weekendvoetbal? Hoe draai je zo’n competitie in elkaar? Eerst maar eens het resultaat van het experiment van de 3e en 4e klasse afwachten.
Graaf Floris V
In 2022 is het 750 jaar geleden dat Gouda stadsrechten kreeg. Deze stadsrechten werden in 1272 verleend door Floris V, de graaf van Holland en Zeeland, bijgenaamd ‘der keerlen god’. Onze stad gaat dat over 4 jaar groots vieren, maar dat duurt nog even, dus daar kom ik later nog op terug.
Ik werd afgelopen donderdag geconfronteerd met Floris V. Niet letterlijk natuurlijk maar tijdens een feestelijke bijeenkomst van het Genootschap Graaf Floris de Vijfde in de prachtige Spiegeltent. Op die avond werden de prijzen uitgereikt die dit Goudse genootschap jaarlijks beschikbaar stelt. De sportieve en enthousiaste duizendpoot Andy Koolmees was met zijn project ‘Gouds Zwem3Luik' ook genomineerd en had mij een paar dagen daarvoor gevraagd of ik met zijn team mee wilde doen. Ik hoefde niet lang na te denken en mocht die avond als ‘verslaggever’ zijn inzending aan elkaar praten. Om het niet doorgaan van de Goudse Singels Swim deze warme zomer te compenseren wil Koolmees volgend jaar maar liefst drie ‘open water’ activiteiten organiseren. Te beginnen met de Stream Channel Challenge, gevolgd door de Goudse Singels Swim om te eindigen met het Elfhoeven Eind Event bij watersportvereniging Elfhoeven aan de Reeuwijkse Plassen. Ons team sleepte met de 5e prijs in ieder geval die avond al 1000 euro binnen. Andy kan aan de slag en nu maar hopen dat er volgend jaar geen poepbacterie in het zwemwater zit.
Dankzij een groot aantal Goudse bedrijven maakt het Genootschap Graaf Floris V het jaarlijks mogelijk dat een aantal mooie initiatieven in daden kunnen worden omgezet. Hulde daarvoor! Zou er in de gemeente Bodegraven-Reeuwijk ook zo’n Genootschap zijn? Het zou toch jammer zijn als het jaarlijkse Sportgala daar wegens gebrek aan geld definitief zou verdwijnen.
Boksen
Ik wil het in deze column hebben over de Olympische Spelen van 2020 in Tokio. Oké het duurt nog even, maar er is al de nodige heisa. Zo dreigt een van de sporten die vanaf 1904 op het Olympische programma staat te worden geschrapt. Aanleiding is de benoeming van Gafoer Rachimov tot voorzitter van de amateurboksbond AIBA. De Oezbeekse zakenman heeft volgens welingelichte kringen op zijn zachtst gezegd een behoorlijk dubieuze reputatie. ‘Hij eruit of boksen er uit’ is het motto van het IOC.
Een van de oudste sporten, die al door de oude Grieken en Romeinen werd beoefend, dreigt als Olympische sport te verdwijnen en ik zou dat jammer vinden. ‘Er lopen rare figuren rond in de bokssport’ hoor je wel zeggen, maar die lopen overal rond. Max Verstappen vertoont af en toe ook proleterig gedrag. Om over de gekkies in de voetbalwereld nog maar te zwijgen.
Ik was nooit zo’n liefhebber van de bokssport, maar toen ik onlangs een trainingsavond van de Goudse Boks Vereniging bezocht ben ik toch positiever gaan denken over deze sport. Ik raakte onder de indruk van het enthousiasme van de beoefenaars van deze noble art of self defence. Jong en oud werkten zich 1 ½ uur in het zweet en het plezier droop er van af.
Ik hoop dat boksen in 2020 in Tokio te zien is. Al was het alleen maar om nostalgische redenen, want net als worstelen, dat ook dreigde te verdwijnen, is boksen toch een wezenlijk onderdeel van de Olympische Spelen. Schrap liever het nieuwe onderdeel klimsport. Maar misschien komt er in Gouda een klimsportvereniging en ga ik ook genuanceerder tegen deze sport aankijken. Een mooie klimwand in sporthal De Mammoet is er in ieder geval al.
Girl power
Nederlandse sportvrouwen timmerden het afgelopen weekend weer lekker aan de weg. Het podium bij het EK veldrijden was helemaal oranje gekleurd. Annemarie Worst verslaat haar idool Marianne Vos. De aflossing van de wacht is een kwestie van tijd.
Bij het schaatsen reed tiener Jutta Leerdam zich in de kijker en ook de even jonge Joy Beune liet van zich spreken. De toekomst nadert met rasse schreden. Ireen Wüst is nu echt in de herfst van haar schaatscarrière beland. In Gouda zijn de opvolgsters van Andrea Nuyt en Paulien van Deutekom nog niet zo ver, maar er rijden genoeg talenten rond, dus hopelijk is dit een kwestie van tijd.
Ook in Gouda deden de vrouwen het afgelopen weekend van zich spreken. Het eerste damesteam van Vriendenschaar werd een half jaar geleden kampioen en promoveerde naar de eredivisie. Een primeur voor de Goudse tafeltennisvereniging. Een prestatie waar heel tafeltennis minnend Gouda trots op mag zijn. Zaterdag wonnen de Goudse dames hun eerste wedstrijd van dit seizoen, uitgerekend tegen streekgenoot Avanti. Desondanks blijft Vriendenschaar hekkensluiter en lijkt handhaving op het hoogste niveau een hele klus. Maar wie weet gaan de Goudse dames ons versteld doen staan. Ook bij tafeltennis is de bal rond.
De vrouwen van GZC DONK begonnen zaterdag de waterpolocompetitie met een dikke overwinning op het Leidse ZVL. Het Goudse team van de nieuwe hoofdcoach Patrick van den Heuvel is behoorlijk versterkt en wordt door ‘kenners’ als kampioenskandidaat getipt. Om nu na 1 wedstrijd al halleluja te roepen is misschien voorbarig, maar de eerste klap is wel een daalder waard. GZC DONK werd voor het laatst in 2015 landskampioen. Het wordt wel weer eens tijd voor een groot succes en een feestje in het Groenhovenbad.
Historisch besef
Oktober, maand van de geschiedenis, feestmaand voor liefhebbers. Historisch besef is belangrijk. De Duitse historicus Golo Mann was zeer uitgesproken: ‘Wie het verleden niet kent, zal geen greep krijgen op de toekomst’. En zo zijn er nog tientallen citaten te geven die het belang, maar ook de relativering van geschiedenis aangeven.
Zondag was ik bij de voetbalwedstrijd ONA – GDA. Na afloop raakte ik in gesprek met een bestuurslid van de bezoekers. GDA staat voor Gabriele Dell’ Addolorata en is vernoemd naar een Italiaanse heilige. Een jaar na de oprichting van de club verloor het Westlandse tuindersdorp zijn zelfstandigheid en werd geannexeerd door Den Haag. ‘Maar wij van GDA zijn en blijven een Loosduinse sportvereniging en geen Haagse’, benadrukte het bestuurslid.
Thuis gekomen moest ik weer denken aan de ontstaansgeschiedenis van GDA. Net als GDA heeft iedere sportvereniging zijn specifieke geboortekaartje. Veel verhalen zijn te vinden in jubileumboeken. Mooie verhalen van mannen met bolhoeden, een grote sigaar in het hoofd en een glaasje jenever die in de lokale dorpskroeg besluiten een sportclub op te richten. De verzuiling stond nog in volle glorie overeind en zodoende kreeg je katholieke, protestantse en sportverenigingen die voor iedereen toegankelijk waren. Schuren deden dienst als kleedkamer. Voor aanvang van een wedstrijd moesten eerst de schapen en koeien van het veld worden gehaald en de vlaaien worden opgeruimd. Douchen moest je maar thuis doen.
Dat was toen. Veel roemruchte sportclubs zijn verdwenen of gefuseerd en hebben ‘moderne’ namen gekregen. Gelukkig zijn er nog veel clubmensen die trots zijn op hun cluppie en hun geschiedenis en die blijven promoten.
De Italiaanse heilige naamgever uit Assisi kon zondag trouwens niet verhinderen dat GDA de punten aan de Walvisstraat in Gouda achter moest laten. 
De zij-uitgang
‘Het is een klein verschil tussen de zij-uitgang en de ereloge’. Een mooi citaat van de afgelopen zaterdag overleden Wim Kok. De timmermanszoon uit Bergambacht, de vakbondsman, de minister van financiën en die het uiteindelijk schopte tot minister-president. Bij zijn dood wordt hij nu bewierookt door vriend en vijand. In sporttermen te spreken was hij als premier zowel trainer, coach, leider, verzorger en supporter van zijn team. Of hij zelf aan sport heeft gedaan weet ik niet. Misschien heeft hij bij de pupillen van voetbalvereniging Bergambacht gespeeld. Of gezien zijn lengte bij volleybalvereniging Thor? Is tijdens schaatstochten door de polders van de Krimpenerwaard zijn faam als polderaar ontstaan?
Terug naar het citaat van Wim Kok waarmee ik deze column begon. Ook in de sportwereld is er vaak sprake van een verschil tussen de zij-uitgang en de ereloge. De ene keer word je heilig verklaard en als het even tegenzit word je even zo snel de grond ingeboord. De Nederlandse volleybaldames bereikten de drempel van heiligverklaring, maar stonden uiteindelijk met lege handen met een in veler ogen loze 4e plaats.
Het is deze week precies 2 jaar geleden dat de voetballers van De Jodan Boys op die gedenkwaardige avond van 25 oktober 2016 voor een sensatie zorgden door Go Ahead Eagles uit het KNVB bekertoernooi te knikkeren. Afgelopen zaterdag leed de Goudse hoofdklasser zijn 6e nederlaag en bevindt zich nu op een zeer schamele 15e plaats, een degradatieplaats. Langs de lijn en in de wandelgangen broeit het van ongenoegen. De 5e colonne maakt zich op om aan stoelpoten te gaan zagen. Kunnen ze nu ineens niet meer voetballen? Is de chemie uitgewerkt? Zou kunnen. Om met Wim Kok te spreken, ‘komen is een kunst, weggaan ook’.