Heb ik iets gemist?
Wanneer je op de terugreis naar Nederland het bord Sint-Job-in-t-Goor weer langs de weg ziet verschijnen weet je het zeker, de vakantie zit er op. Drie weken lekker verpozen aan de Vlaamse kust. Lezen, fietsen, zwemmen, cultuur opsnuiven en de Bourgondiër uithangen. En passant natuurlijk ook op tv gekeken naar het WK atletiek. Schitterende prestaties van Usain Bolt en uiteraard van “onze” Dafne Schippers. Jammer dat de Goudse polsstokhoogspringster Femke Pluim zich niet kon waarmaken. Maar haar tijd komt ongetwijfeld nog.
Thuis aangekomen ga je op je gemak de post doornemen en je door een enorme voorraad mails heen worstelen. Je bent tenslotte toch benieuwd of er nog schokkende dingen zijn gebeurd en dat ik iets heb gemist. Ik beperk me hierbij tot het voetbal in Gouda. De Goudse clubs hebben hun eerste bekerwedstrijden gespeeld en van de resultaten word je niet vrolijk. Alleen Jodan Boys is naar de volgende ronde. Olympia, DONK, ONA en zowel het zaterdag- als het zondagteam van Gouda zijn roemloos uitgeschakeld. Als dat een voorteken is voor het nieuwe voetbalseizoen, dan hou ik mijn hart vast. Maar ik put hoop uit het gegeven dat de meeste trainers nog steeds het bekervoetbal niet serieus nemen.
Ik verheug me in ieder geval op de competitiewedstrijd Quick Boys – Jodan Boys. Ik ben er weer klaar voor.
Er lekker even tussen uit
Sinds ik met pensioen ben hoor ik vaak zeggen dat ik elke dag vakantie heb. Daar zit een kern van waarheid in. Ik hoef er niet meer zo vroeg uit en kan de wekker van 6 uur gewoon negeren. En dat is een lekker gevoel, maar het echte vakantiegevoel krijg ik toch als ik er even helemaal uit ben. Even geen Gouda. Ik ga lekker de Bourgondiër uithangen aan de Vlaamse kust.
Ondanks het vooruitzicht van hopelijk een mooie vakantie vind ik het jammer dat ik zaterdag de 1e Goudse Derbydag bij Jodan Boys moet missen. Jodan Boys en Olympia willen er die dag een Gouds voetbalfeest van maken. De organisatoren hopen dat er een nieuwe traditie geboren wordt. Een lovenswaardig streven vind ik. Toch denk ik met enige weemoed terug aan het Gouda Zes Sterren Toernooi, een jaarlijks toernooi waaraan alle Goudse voetbalclubs deelnamen. Dit toernooi is een langzame dood gestorven. Op het laatst waren er volgens mij ook nog maar twee deelnemers en was er eigenlijk sprake van een DONK – Olympia dag.
Maar wat niet is kan weer komen. Want wat is er mooier dan een dag waarop alle Goudse voetbalclubs zich op één dag aan de Goudse voetballiefhebber vertonen. Ik hoop in ieder geval dat het zaterdag een heel mooie voetbaldag wordt.
Hoe draai ik een speelschema in elkaar
Vorige week sprak ik mijn verbazing uit over het feit dat de KNVB blijkbaar niet door had dat ONA gedegradeerd en Stolwijk kampioen was geworden. Bij de indeling voor het nieuwe seizoen waren ze gewoon weer ingedeeld in resp. de 3e en 4e klasse.
Deze fout is inmiddels hersteld, maar de voetbalverenigingen in West II zitten nog steeds te wachten op het speelschema. Terwijl alle andere districten in Nederland hun schema’s al lang rond hebben, zijn de planners van West II daar nog steeds niet in geslaagd. Volgens de laatste berichten wordt het uiterlijk 31 juli bekendgemaakt. Ik heb niet gehoord of gelezen wat precies de problemen zijn, maar zonder het planproces te bagatelliseren vraag ik me toch af welke hobbels er zijn om een speelschema in elkaar te draaien. En blijkbaar zijn die hobbels alleen in district West II. Heeft het te maken met bezuinigingen? Of zit het probleem in het feit dat er zoveel teams van de zaterdag naar de zondag verhuizen? Dat zou volgens mij toch niets uit hoeven maken.
Hoe dan ook, 31 juli is het D-day. Hopelijk heeft men er ook rekening mee gehouden dat niet alle Goudse standaardteams op dezelfde dag een uit- of een thuiswedstrijd spelen, want daar is de Goudse voetballiefhebber ook niet mee gediend.
Inleidende beschietingen van het voetbalseizoen
Toen ik vorige week door Haastrecht reed zag ik nog veel herinneringen aan de Tour de France. Maar in Gouda is de gele koorts weer snel uit het straatbeeld verdwenen. Over tot de orde van de dag. Desondanks gaat de Tour gewoon door. In het land waar hij thuishoort.
Hoewel de overschrijvingen rond zijn en het nog volop vakantietijd is, worden we al weer voorzichtig geconfronteerd met het nieuwe voetbalseizoen. Vorige week werden de nieuwe competitie indelingen bekend gemaakt. Hoofdklasser Jodan Boys begint in de hoofdklasse B meteen met een kraker tegen Quick Boys. Iets om je vingers bij af te likken.
Toen ik de indeling van de zondagteams zag begon ik aan mezelf te twijfelen. ONA was toch gedegradeerd naar de 4e klasse en Stolwijk gepromoveerd naar de 3e klasse? Maar dat was blijkbaar nog niet doorgedrongen tot de KNVB. Onbegrijpelijk. Dat zal wel te maken hebben met alle bezuinigingen. Nadat het KNVB kantoor aan de Sportlaan jaren geleden verdween is vorige maand ook het steunpunt in Rotterdam opgedoekt. Uit het oog uit het hart. Maar uiteindelijk is er toch iemand wakker geworden in Zeist.
Bij het bekervoetbal kunnen de fans zich gaan verheugen op een aantal (streek) derby’s. Gouda, ONA, DONK en CVC Reeuwijk in één poule is nooit weg. Maar nu nog even niet.
Mijn Tour de France in Gouda
De Tour de France van 2015 start in Utrecht. Dat was een mooi bericht. Nog mooier werd het toen het routeschema bekend werd gemaakt. De 2e etappe van Utrecht naar Neeltje Jans zou dwars door Gouda voeren. Dwars door Gouda! Ja, ja, dat maak je als wielerfan en Gouwenaar niet elke dag mee. Hoewel de toerkoorts langzaam op gang kwam kleurde de stad naarmate zondag 5 juli naderde toch tamelijk geel. Menigeen probeerde een tourgraantje mee te pikken. En daar is niets mis mee. In tegendeel.
Op donderdag 25 juni was ik bij Boekhandel Verkaaik aan de Lange Tiendeweg. Eigenaar Bart Jansen had een mooi wielerprogramma in elkaar gedraaid. Zelfs de NOS radio was er. De schrijvers Gert Jan de Vries en Joost Heyink waren aanwezig om voor te lezen uit hun satirische en hilarische dubbelroman Tour de Farce en Tour de Wobbe.
Gert Jan de Vries beschrijft in Tour de Farce de belevenissen van de wielerverslaggevers Jochem Spaak, Peter Pelleboer en Koos ’t Wiel. Alle drie willen ze de opvolger worden van De Mart, de legendarische Mart Smeets. In de Tour de Farce gebeurt alles wat onze Lieve Heer, de UCI en de WADA verboden hebben.
In Tour de Wobbe van Joost Heyink is de hoofdrol weggelegd voor de homoseksuele wielrenner Wobbe. Deze topwielrenner komt in de Tour de France, die in Dubai wordt verreden, plotseling bovendrijven en draagt tot de laatste etappe de gele trui. Ik zal de plot verder niet verraden want u moet dit boek gewoon lezen. En dan heb je meteen ook Tour de Farce te pakken. Lachen!
Er was nog een schrijver uitgenodigd, Martijn Veltkamp, die behalve schrijver ook psycholoog is. Hij presenteerde zijn boek De verborgen motor, een boek over de psychologie van het wielrennen. Wat motiveert renners, hoe kom je af van de angst voor het afdalen, wat is het belang van teamspirit, wat is het geheim van tijdrijden. Kortom een mooi boek met prachtige anekdotes. Ik kan het iedere wielerliefhebber aanbevelen.
Ook ben ik die avond heel veel te weten gekomen over de sportvoeding en de beste sportkleding. Het belang van een goede zeem in de broek was in ieder geval goed aan mij besteed. En van hongerklop zal ik hopelijk ook geen last meer van hebben.
Zondag 5 juli 2015 steeg de tourkoorts in Gouda tot grote hoogte. Op het moment dat de renners in hun hotels in Utrecht wakker werden en zich gereed maakten voor een stevig ontbijt had ik mijn fiets gepakt en maakte een ronde langs de Reeuwijkse Plassen om vervolgens op mijn gemak het parcours van de Tour in Gouda te verkennen. Het was om half 8 nog heel rustig. Ik kwam alleen een peloton wandelaars tegen die aan het oefenen waren voor de Nijmeegse Vierdaagse. Langs de Goudse singels werden de eerste hekken geplaatst maar verder was er nog sprake van een serene rust. Stilte voor de storm.Ter hoogte van de Coenecoopbrug in Waddinxveen zag ik in de bocht van de weg een camper staan. En aan die camper wapperde de vlag van GRTC Excelsior. Lachend stond Jan van Lith mij toe te zwaaien. “Een mooi plekje heb je hier Jan, hier wil ik ook wel kijken vanmiddag als je het goed vindt”, riep ik. Uiteraard vond Jan dat goed en de koffie smaakte goed.
Om 13.00 uur reed ik weer richting Coenecoopbrug, naar “mijn” stekkie bij de camper van Jan. Het was nu overal behoorlijk druk. Ik had soms de grootste moeite om met door de horden wielertoeristen heen te worstelen. Maar het lukte me om de camper met de wapperende vlag van GRTC Excelsior te bereiken. En nu maar wachten op de renners. De lucht betrok en de eerste regendruppels vielen, maar gelukkig viel het mee. Later bleek dat het verder op weg naar Zeeland wel even wat anders was. De wind stak wel op. De spanning steeg toen we het geluid van de eerste helikopter hoorden. Dan kon het niet lang meer duren en toen ik op een gegeven moment wel zeven helikopters telde kwam de kopgroep van vier renners over de brug aanrijden. Met applaus zoefden ze voor ons langs en toen het hele peloton voorbij kwam was het volksfeest compleet. Een mooi gezicht. Na enkele minuten was het over, de renners waren uit zicht verdwenen op weg naar Neeltje Jans. Een laatste motorrijder keek nog even achterom alsof hij de Goudse regio wilde bedanken. Ik heb de etappe verder voor de TV bekeken. Bonjour le Tour in Gouda en omstreken.
Dinsdag 7 juli zat ik voor de televisie de beroemde etappe over de kasseien te bekijken toen ik tot mijn verrassing zo’n 40 kilometer voor de finish in de bocht bij een kasseientraject een bekende vlag zag wapperen. En dat was niet de Vlaamse Leeuw, maar de vlag van GRTC Excelsior. Ik kon het niet geloven, maar later in de herhaling zag ik het nog een keer. De camper en de bekende vlag! Zou Jan van Lith de renners helemaal tot in Parijs gaan volgen?
Bonjour le Tour in Gouda
Zondagmorgen om half acht fietste ik op mijn racefiets langs de Reeuwijkse Plassen. Lekker rustig, alleen wandelaars die aan het oefenen waren voor de Vierdaagse. Ik besloot ook het parcours waar de Tour de France later die dag langs zou komen te verkennen. De eerste hekken stonden er al, maar er was nog geen enkele toeschouwer langs het parcours te zien. Bij de Coenecoopbrug zag ik in de berm een camper staan met de vlag van GRTC Excelsior. Een lachende Jan van Lith kwam me tegemoet. “Een leuk plekje om te staan Jan, hier kom ik vanmiddag ook staan als je het goed vindt” riep ik. Na een kop koffie fietste ik weer naar huis.
Om 13.00 uur pakte ik de fiets opnieuw en nu stonden er overal rijen wielerfans langs de weg. Het viel niet mee om me door de rijen toeschouwers heen te worstelen op weg naar “mijn” stekkie. Een prachtig stekkie want je kon de renners over de brug zien aankomen, de bocht nemen en op een meter voor je neus langs zijn scheuren. Ondanks dat de renners binnen twee minuten weer uit zicht verdwenen was het toch een belevenis. Een soort volksfeest. De Tour in Gouda is bonjour, maar de gele koorts zal mij de komende weken toch niet loslaten.
Van hongerklop en een goede zeem in de broek
Heel langzaam kleurt Gouda toch geel, hoewel we toch ver achterblijven bij de gele koorts in Utrecht. Maar ja daar start de Tour de France en Gouda wordt slechts in vogelvlucht genomen. Maar in tal van etalages wordt duidelijk dat de beroemdste wielerkoers ter wereld onze Kaasstad ook aandoet.
Ik was vorige week donderdagavond bij Boekhandel Verkaaik. Eigenaar Bart Jansen had een mooi wielerprogramma in elkaar gedraaid. Gert Jan de Vries en Joost Heyink lazen voor uit hun hilarische dubbelroman over de wieleravonturen van de onbekende homoseksuele topwielrenner Wobbe en van de wielerverslaggevers ’t Wiel, Spaak en Pelleboer die Mart Smeets moeten doen vergeten.
Aan bod kwam verder de psychologie in het wielrennen en uiteraard de voeding, want wielrennen is meer dan even op een fiets stappen en gas geven. Neem de hongerklop, een schrikbeeld voor een renner. Ik heb het zelf jaren geleden ook meegemaakt. Ik kon mijn trappers niet meer rond krijgen en sleepte me moeizaam naar de dichtstbijzijnde snackbar om een dubbele frites met heel veel mayonaise en twee frikadellen naar binnen te schrokken. En toen ik vorige maand een lange fietstocht maakte kwam ik er achter dat een goede zeem ook een onmisbaar element is. Al doende leert men. En nu op naar een mooie gele wielerzondag in Gouda.
Smaken verschillen
De een houdt van spruitjes, een ander lijdt nog liever honger. Voor een nieuwe haring kunnen ze mij midden in de nacht wakker maken, iemand anders jaagt de brenger van dit zeebanket met pek en veren de tent uit. De een heeft zondagavond zitten genieten van het concert van Guus Meeuwis, terwijl anderen vol walging de tv het liefst het raam uit kieperen. De een drinkt graag een lekker borreltje, de ander houdt het bij een spaatje. Kortom, smaken verschillen.
Smaken verschillen ook in de sport. Neem het WK voetbal voor vrouwen in Canada. Het aantal voorstanders van vrouwenvoetbal stijgt gelukkig, maar er zijn nog steeds criticasters die het alleen maar zonde van het gras vinden dat vrouwen voetballen. En dan die Europese Spelen, waarvan ik mij ook afvraag wat de toegevoegde waarde is. We hebben toch al een EK? De discussie over de Tour de France laait ook op. Sommigen vinden dat de gemeente Gouda geen geld moet stoppen in de komst van de Tour. Je moet snel kijken want voor je het weet zijn de renners de stad al weer uit. Maar veel liefhebbers smullen er van!
Zo is het altijd wat. Smaken blijven verschillen. En dat is maar goed ook, want eenheidsworst is vaak niet te eten. En nu ga ik een lekker harinkje scoren. Zonder uitjes!
Wat goed is komt snel
Ik was afgelopen weekend op Ameland, waar de tijd soms lijkt stil te staan en dat is een verademing. Je belandt daar in een andere wereld. Lekker een weekend zonder sport aan mijn hoofd. Over verademing gesproken! Natuurlijk heb ik de fiets gepakt want voor fietsers zijn de Waddeneilanden een eldorado.
Toen ik maandagmiddag weer in Gouda was wilde ik toch weten of er schokkende dingen op sportgebied in Gouda waren gebeurd. Het bloed kruipt tenslotte waar het niet gaan kan. Jodan Boys leverde, om met wijlen drs. P. te spreken, een puike prestatie, door de Rijnmond Cup te winnen. Behalve sportief vooral financieel een meevaller, want ook bij Jodan Boys klotst het geld niet meer over de reling.
Verder las ik in de Volkskrant een interview met Femke Pluim en trainer Alex van Zutphen. De Goudse polsstokhoogspringster ging al als de brandweer maar het gaat nu erg snel. Maar wat goed is komt snel. Tot voor vier jaar had ze nog geen polsstok aangeraakt en nu is ze Nederlands recordhoudster en plaatste ze zich voor de Olympische Spelen in Rio. “Je wordt niet rijk van het springen, maar dat hoeft ook niet” aldus Femke, maar topsport kost veel geld en NOC*NSF geeft niet thuis. Misschien heeft de wethouder van sportzaken nog wat pecunia over.
Einde van het voetbalseizoen
Terwijl de corruptiedampen uit de FIFA beerput steeds meer stinken en zich verspreiden als een wolbaal bij windkracht 12, is de voetbalcompetitie bij de amateurs geëindigd. Afgezien dan van een paar herkansingen, want het aantal voetbalclubs in West II dat prestatief van de zondag naar de zaterdag verhuist neemt groteske vormen aan.
Het voetbalseizoen 2014-2015 zit er dus op. Voor de Goudse voetbalwereld een seizoen om maar snel in een diepe archieflade op te bergen. Hier en daar een hoogtepuntje, af en toe een uitschieter, maar het aantal teleurstellingen overheerste bij mij. Gouda (za) en ONA zijn gedegradeerd en bevinden zich weer in de kelder. Jodan Boys handhaafde zich pas op de allerlaatste speeldag. Olympia redde in de nacompetitie het vege lijf en zorgt er voor dat we in Gouda gelukkig nog op 1e klasniveau op zondag blijven spelen. Gouda kon helaas het sterke staaltje van vorig jaar niet herhalen. DONK was gewoon DONK, soms goed, soms slecht, en speelde een keer geen nacompetitie.
Nu maar afwachten hoe groot de spelerscarrousel is die al op gang is gekomen. Sommigen hebben al een keuze gemaakt en anderen zullen de komende dagen gaan wikken en wegen. Maandag 15 juni om 24.00 is de deadline en dan weten we wie welk shirt draagt in het voetbalseizoen 2015-2016.