Het gesprek van de dag
Er wordt dagelijks heel wat gediscussieerd in Gouda. Mag de kermis op de Markt blijven of moeten we hem ‘verbannen’ naar Goudasfalt. De val van het college van B&W was bij veel Gouwenaars het gesprek van de dag. Maar die discussie is bijna gesloten want als het even meezit is er deze week weer een volledig dagelijks bestuur. En dan heeft Gouda ook weer een nieuwe wethouder van sportzaken, Jan-Willem van Gelder, o.a. bekend als oud voorzitter van GMHC. Kan hij mooi als eerste actie de drie Goudse paralympische medaillewinnaars huldigen, want ik heb nog nergens gelezen dat dit gaat gebeuren. Gouda kan wat dat betreft een voorbeeld nemen aan Woerden en Oudewater.
Het gesprek van de dag in de Goudse sportwereld zijn de prestaties van Jodan Boys. De Goudse hoofdklasser verraste vorige week vriend en vijand door 2e divisionist HHC Hardenberg uit de KNVB beker te knikkeren. De Goudse voetbalfans en zeker die van Jodan Boys kijken nu reikhalzend uit naar de ontmoeting met de profs van Go Ahead Eagles. Als ik de geruchten mag geloven staat de oude Hanzestad Deventer volgende maand een invasie te wachten van Gouwenaars. Bewoners van de Vetkampstraat bereiden zich al voor op de Goudse intocht. Deventer koek maakt tijdelijk plaats voor Goudse stroopwafels. De Adelaarshorst kan de borst nat maken.
Op naar de Vetkampstraat
Ik ging gisteren voor het eerst dit seizoen naar een uitwedstrijd van De Jodan Boys. Met de spelersbus naar Breukelen om radioverslag te doen van de wedstrijd FC Breukelen – Jodan Boys. Jodan Boys verkeerde nog steeds in een euforische stemming want afgelopen week had de Goudse hoofdklasser vriend en vijand verbaasd door 3e divisionist HHC Hardenberg uit het KNVB bekertoernooi te stoten. Zo rond de klok van 23.00 uur benutte Anouar Chairi de laatste strafschop en kon het Goudse feest losbarsten. De vele meegereisde Goudse fans konden hun ogen niet geloven maar het besef kwam al heel snel dat hun cluppie een formidabele prestatie had geleverd.
Tijdens de busreis naar Breukelen was de overwinning van Jodan Boys nog steeds het onderwerp van gesprek. Daar waar sommigen had jammer vonden dat Jodan Boys in de 2e ronde geen thuiswedstrijd had geloot tegen Feyenoord, Ajax, PSV of AZ, maar een uitwedstrijd tegen Go Ahead Eagles. Maar er overheerste toch grote vreugde over deze tegenstander.
Op naar het legendarische gezellige stadion De Adelaarshorst aan de Vetkampstraat in Deventer. Op naar Go Ahead Eagles. Daar waar eens voetballers als Bert van Marwijk, Paul Bosvelt, Henk ten Cate, Ruud Geels, Marc Overmars, Dick Schneider en Nico Reinders triomfen vierden, zullen over enkele weken hopelijk Goudse sterren flonkeren.
Trainer Dennis van den IJssel zal aan de kant staan te coachen op de plek waar eens de legendarische Barry Hughes zijn aanwijzingen het veld in schreeuwde. Penaltykiller Marvin Straver zal naar de hoek van het doel zweven waar eens Jan Jongbloed kanonschoten uit zijn heiligdom ranselde. Fanny Waandels zal met zijn grote sprongkracht proberen de geest van de vorig jaar overleden oud Eagles kopsterke spits Cees van Kooten te doen herleven. Levi Marengo zal met zijn wapperende dreadlocks doelman Theo Zwarthoed proberen te verschalken. Aanvoerder Leroy Brank zal op het middenveld Sander Fischer een hak zetten. Sander Duits komt er bij de met toverpasjes strooiende Mo Bellachen niet aan te pas. Martijn Jansen en Roald Heerkens weerstaan de aanvalsgolven van Marcel Ritzmaier en Jarchinio Antonia.
Ik liet me even gaan beste mensen, maar hopelijk neemt u mij dat niet kwalijk. Ik werd ook aangestoken door het enthousiasme van de Jodan Boys spelers. In de bus werd gisteren zelfs al gedroomd van een finale in de Kuip. Maar dat zou dan wel de KNVB met een probleem opzadelen want dan kan die finale niet op een zondagavond worden gespeeld. ‘Nou ja als dat het enige probleem is’ dacht ik.
Het wordt, los van de uitslag, in Deventer ongetwijfeld een feest. Ik heb al een plaatsje in de bus naar de oude Hanzestad gereserveerd. Op naar Deventer, de geboorteplaats van raadspensionaris Rutger Jan Schimmelpenninck, meester vervalser Han Vermeegeren, acteur Jules Croiset, medium Jomanda en de legendarische sportverslaggever Han Hollander. Op naar de Vetkampstraat.
Alles gaat weer zijn gewone gang
Met de sluitingsceremonie van de Paralympische Spelen in Rio is er zondagavond een einde gekomen aan die lange sportzomer. Menig sporthater slaakt een zucht van verlichting. Ik kan me als sportliefhebber die zucht van verlichting wel een beetje voorstellen, want het was de afgelopen maanden soms wel wat te veel van het goede. De KNVB gaat gewoon door met het maken van onnavolgbare rare bokkensprongen.
Maar goed, alles gaat nu weer zijn gewone gang. Hoewel de zomer nog niet helemaal voorbij is, is het buitenbad van het Groenhovenbad gewoon gesloten. Tijd is tijd. Speculaties over een landskampioenschap van Feyenoord duiken ook weer op. De supporters dromen al van glorieuze horizonten. Het eeuwige optimisme gaat ook hier weer zijn gewone gang.
De paralympiërs komen terug naar Nederland en zullen woensdag gehuldigd worden door koning Willem Alexander. Ik vroeg me vorige week af of de Goudse medaillewinnaars ook gehuldigd worden door de gemeente Gouda. ‘Dat doen ze alleen bij een gouden medaille’ vertelde me iemand. Maar ik vind dat de gemeente alle drie medaillewinnaars moet huldigen. Het excuus dat we geen wethouder van sportzaken hebben gaat niet op, want als het even meezit hebben we in Gouda over een week een ‘zakenkabinet’ met een spiksplinternieuwe wethouder van sportzaken. Ook hier gaat alles weer zijn gewone gang.
Het Goudse sportweekend
Behalve mooi weer was er in Gouda afgelopen weekend ook sprake van een aantal mooie sportevenementen. Vrijdagavond was de Goudse binnenstad het domein van atleten van oud tot jong. Ook de 28e Goudse Nationale Singelloop werd een groot succes. Ik kreeg zelf de kriebels om weer eens mee te lopen, maar dan zal ik eerst stevig aan mijn conditie moeten werken. En dan nog hopen dat ik volgend jaar niet wordt uitgeloot want de belangstelling wordt steeds groter.
Zondag was Gouda het toneel van een ander spektakel. In het Houtmansplantsoen gingen dappere geesten te water om eens lekker drie kilometer door de Goudse grachten te gaan zwemmen. Rustig ronddobberende eenden in de singels vlogen van schrik op want je ziet niet elke dag 85 spetterende badmutsen bezit nemen van ‘jouw’ water. Een enkele zwaan keek verbaasd om zich heen. De bruggen over de singels zuchtten onder het gewicht van de massa’s toeschouwers. Het verkeer werd hier en daar ontregeld. Er waren hardzwemmers die geroutineerd borstcrawlend het water doorkliefden, maar ook zwemmers, zoals opa Ron, die rustig met de schoolslag naar de finish zwom. Ik zag zelfs iemand enige tijd de rugslag testen.
Een pluim voor de organisatoren van Goluda Swimm, waaronder de altijd enthousiaste ‘sportgek’ Andy Koolmees.
En het bleef nog lang onrustig in en rond de Kleischuur.
De paralympics
De sportzomer is ten einde. Dat wil zeggen, op radio en tv zijn ze weer overgegaan op de normale programmering. Jeroen Pauw en Humberto Tan zijn weer dagelijks met hun show in de lucht. Ivon Jaspers heeft weer een aantal boeren opgeduikeld en lokt hele volksstammen naar de buis. En dan heb ik het nog niet eens over “Heel Holland bakt” met Andre van Duin. De voetbalcompetitie is weer begonnen, kortom het leven neemt weer zijn ‘normale’ gang. Hoewel we bij de KNVB niet echt kunnen spreken van een normale gang van zaken. Maar dat terzijde.
Maar toch zijn er nog speciale sportevenementen. Ik heb het dan niet over de 1e Goudse Singelswim, de zwemtocht door de Goudse grachten, maar ik wil even stilstaan bij de Paralympics. Gelukkig is er dit jaar meer aandacht voor op televisie, hoewel dit toch nog tamelijk bescheiden is. Geen nachtelijke uitzendingen met hele hordes deskundigen die het allemaal uiteraard veel beter weten. Soms heb ik ook wel mijn bedenkingen bij bepaalde onderdelen bij de Paralympics, maar je moet erkennen dat er wel degelijk sprake is van topsport. En doorzettingsvermogen! Een voorbeeld is die Amerikaanse soldaat die in Afghanistan zijn zicht kwijt raakte en nu als blinde zwemmer een held is. Ik zat vol verbazing te kijken naar die Egyptische tafeltennisser zonder armen. Hij gooide met zijn voet het balletje op en met het batje in zijn mond stuurde hij zijn tegenstander alle kanten op. De blinde voetballers van Brazilië die beter kunnen dribbelen dan een doorsneevoetballer in het lagere amateurvoetbal.
En nu even lekker chauvinistisch zijn. “We” hebben inmiddels twee Goudse medailles binnen! Zwemmer Duncan van Haaren was verbluft dat hij nu al een bronzen medaille veroverde, want hij had op voorhand ingezet op de spelen van Tokio over vier jaar. Baanwielrenner Stephen de Vries had misschien stiekem op een gouden plak gerekend bij de 4 km achtervolging, maar brons is toch ook heel mooi. Er komen nog meer kansen voor hem.
En die kans komt ook nog voor de Goudse verspringer Ronald Hertog. Vier jaar geleden in Londen veroverde hij een bronzen medaille bij het speerwerpen. Op deze discipline zien we hem in Rio niet, hij is overgeschakeld naar het verspringen. En daar is hij ook een medaillekandidaat. Bijna mocht Hertog trouwens niet meedoen bij de spelen, omdat hij een tattoo van de Olympische ringen op zijn armen heeft. Dat mag niet van de bobo’s. Nu ben ik geen fan van al die tattoos die langzamerhand iedere sporter heeft, maar ik vind het belachelijk dat dit verboden wordt. Ook hier heeft de commercie genadeloos toegeslagen. “Dan maar afplakken die handel” dacht Hertog.
Gouda telt mee bij de Paralympics. Ik verheug me al op een triomftocht door de Goudse grachten als de Goudse medaillewinnaars worden gehuldigd. Of we dan al een nieuwe wethouder van sportzaken hebben betwijfel ik, maar dat mag geen probleem zijn. Daar hebben we een burgemeester voor.
Gouda, 11 september 2016
De oudjes doen het nog best
De grijze golf nam zaterdag bezit van het voetbalcomplex aan de Bodegraafsestraatweg. Deze zaterdag stond in het teken van ONEC. Een landelijk veteranentoernooi van traditionele Nederlandse voetbalclubs. ONEC staat voor Om en Nabij de Eeuw Clubs. Gastheer was dit jaar het 130 jarige GC & FC Olympia. De nostalgie droop er vanaf. Roemruchte verenigingen als RV & AV Sparta (1888), Be Quick (1887), LAC Frisia (1883), HBS (1893), USV Hercules (1882), LSC (1890), uiteraard de Koninklijke HFC (1879) en nog een stel oude ‘knarren’ die aan de wieg stonden van het voetbal in Nederland waren uit alle landstreken naar Gouda gekomen. Iets grijzer, kaler en omvangrijker lieten de spelers, in de geest van Bok de Korver, Gejus van der Meulen en Bep Bakhuys zien dat ze het voetballen nog niet verleerd waren.
‘Van oude mensen de dingen die voorbij gaan’ schreef Louis Couperus in 1906. Maar ik hoop van harte dat sommige dingen niet voorbij gaan. Deze mooie ONEC traditie mag wat mij betreft nog in lengte van jaren worden voorgezet. En over 1906 gesproken, SV Gouda bestaat deze week precies 110 jaar. Misschien zien we deze illustere Goudse voetbalclub ook ooit nog eens in zo’n toernooi. We hebben tenslotte wel met de landskampioen van 1959 en 1960 bij de amateurs te maken.
De Paralympics in Rio de Janeiro
Volgende week woensdag beginnen in Rio de Janeiro de Paralympics. Even dreigde de Olympische droom voor veel sporters uiteen te spatten omdat ze hun reiskosten niet vergoed kregen. Het geld zou op zijn en gebruikt om het financiële gat van € 100 miljoen van de ‘echte’ Olympische Spelen te dichten. Schandalig! Nu maar hopen dat de organisatie zich er verder niet met een jantje-van-leiden van af maakt. Dat laatste hoop ik ook van de media. Dat de beruchte Sportzomer van de NPO niet wordt verlengd vind ik niet zo’n ramp. Zijn we ook van dat oeverloze geklets met al die deskundigen af. Desondanks vind ik de aandacht die de NOS aan de Paralympics gaat besteden aan de magere kant. Is ook hier het geld op? Of toch een gebrek aan erkenning? Chef de mission André Cats heeft gelukkig niet het belachelijke voorbeeld van Maurits Hendriks gevolgd. Er komt geen zgn. ‘losersvlucht’.
Nederland stuurt een grote afvaardiging en daaronder bevinden zich drie Goudse sporters. De Olympische sporters die medailles hebben gewonnen in Rio zijn in hun woonplaatsen inmiddels al dan niet op ludieke wijze gehuldigd. Ik verheug me al op de triomftocht door de Goudse grachten van de Goudse medaillewinnaars baanrenner Stephen de Vries, verspringer Ronald Hertog en zwemmer Duncan van Haaren. Veel succes mannen!
Het voetbalseizoen kon slechter beginnen
Ik was zaterdagmiddag vroeg op het sportcomplex van Jodan Boys. Het was nog rustig. Ik maakte hier en daar een babbeltje toen ik langs de lijn een mysterieuze man zag die me toch bekend voorkwam. De man knikte vriendelijk en wenste me een spannende middag toe.
Terwijl ik me nog steeds afvroeg wie die mysterieuze man was begon de wedstrijd. Vol afgrijzen zag het thuispubliek dat Jodan Boys op een nederlaag afstevende en toen Sliedrecht 0-3 scoorde hoorde ik zelfs al het woord degradatievoetbal vallen. Uit mijn ooghoek zag ik plotseling weer die mysterieuze man die me bemoedigend toeknikte en toen Jodan Boys tien minuten voor tijd eindelijk scoorde zwaaide hij naar me. Vijf minuten later deed hij dat weer en bij de gelijkmaker in de 87e minuut stak hij beide duimen naar me op en maakte een dansje met de supporters. Verbijstering nam bezit van mij en alle andere aanwezigen toen Jodan Boys in de blessuretijd zelfs de winst uit het hete vuur sleepte.
Ik kneep in mijn armen om zeker te weten dat ik niet droomde toen ik op mijn schouder werd getikt. “Nog een fijne middag” zei de mysterieuze man en verdween in de feestende menigte. “Tot volgende week meneer Hitchcock” mompelde ik en ging op weg naar een koud biertje.
Het wel en wee van een topsporter
Je traint je vier jaar het apelazarus. Je ontzegt je veel dingen, gaat niet naar feestjes, vrienden, vriendinnen en familie worden op afstand gehouden. Je leeft het leven van een kluizenaar. Trainen, rusten, eten en vroeg naar bed. Alles moet wijken voor dat ultieme doel, een Olympische medaille. Volk en vaderland hebben ook hoge verwachtingen en in de pers worden die verwachtingen ook flink opgeklopt.
Maar de waarheid kan wreed zijn. Je komt 0,12 seconde te kort en je hele droomwereld stort in. Een lichte blessure zorgt er voor dat de al van te voren gekroonde koningin van de Spelen van Rio niet aan ‘onze’ verwachtingen voldoet. Met de finish in zicht maakt een val aan alle illusies een eind. Je staat nog geen 30 seconden op de judomat en je kunt naar huis. En hijgende verslaggevers willen dan meteen een verklaring want daar hebben wij toch recht op? Hoezo recht op? En het afbranden kan beginnen.
Reputaties sneuvelen en nieuwe fenomenen staan op. Ik heb genoten van Elis Ligtlee, de keizerin van de keirin. Ik zou trouwens graag een keer op dat elektrische brommertje willen zitten. Maar ja, waar doe je dat in Gouda? Toch maar weer de oude wielerbaan die Sjef Cleiren in 1932 in Gouda bouwde in ere herstellen?
De Olympische Spelen
Loopt u overdag al een beetje slaperig rond omdat u tot diep in de nacht naar de Olympische Spelen op de televisie hebt zitten kijken? Ik niet, maar ik ben ‘s-nachts ook niet opgebleven. Zeven uur de volgende ochtend vind ik vroeg genoeg, al weet ik dan vaak de meeste uitslagen al. Maar ik hou het wedstrijdschema wel goed in de gaten, want als binnenkort bv. Dafne Schippers in het holst van de nacht aan de start komt zet ik de wekker heus wel. En niet alleen voor “onze” sporters, want eigenlijk zal het me worst zijn wie er wint.
Het leuke van de Olympische Spelen vind ik dat er zoveel verschillende sporten langs komen. Sporten die eindelijk ook eens meer voor het televisievoetlicht komen en die soms echt fascinerend zijn. Desondanks ontbreken er nog heel wat sporten. Ik hoor ze bij Gemini al mopperen over het feit dat korfbal geen olympische sport is. De Goudse wereldkampioene jiu jitsu Aafke van Leeuwen baalt ook dat ze haar kunsten niet mag vertonen in Rio de Janeiro. Bij RFC Gouda zijn ze vast blij dat rugby weer terug is van weggeweest.
In 2020 komen er vijf nieuwe olympische disciplines, waaronder sportklimmen. Ik ga binnenkort maar naar de klimwand in sporthal De Mammoet om in training te gaan. Tokio, here I come.