Kampioenskoorts
Het was afgelopen zondag weer even normaal. Dat wil zeggen, alle voetbalwedstrijden in de Eredivisie begonnen op hetzelfde tijdstip. Om 14.30 uur, net zoals vroeger. Tegenwoordig worden wedstrijden op allerlei tijdstippen gespeeld en met de komst van de commerciële televisie is het puzzelen wie die wedstrijden uitzendt. Je hoeft maar een tv-kanaal op te zoeken of er wordt wel een voetbalwedstijd uitgezonden. Iedereen probeert elkaar de loef af te steken en er worden miljoenen betaald voor de uitzendrechten. En dan heb ik het nog niet eens over de voorbeschouwingen en de nabeschouwingen van al die wedstrijden. Ik ben ook een voetballiefhebber maar ik zit hier niet op te wachten. Maar voor sommigen is het al voldoende als de bal maar rolt. Ieder zijn meug.
Maar je hebt baas boven baas want nu gaat Fox Sports zelfs een wedstrijd van Jodan Boys 10 live uitzenden! Op zaterdagmorgen 19 mei om 11.30 uur! Tegenstander is het altijd lastige Moerkapelle 3. Jodan Boys heeft flink aan de weg getimmerd om dit voor elkaar te krijgen. Iedereen werd ingeschakeld tot en met oud voetballer en tegenwoordig realityster Andy van der Meijde toe. En met succes dus want concurrenten Altena 5 en Spero 7 werden alvast afgeserveerd.
Desondanks vind ik het mooi dat Jodan Boys 10 dit voor elkaar heeft gekregen en ik gun het ze van harte. Maar het mooiste vind ik de aandacht voor de Stichting Kans Tegen Kanker. Dit initiatief van de twee jaar geleden overleden Han Heerkens verdient alle steun! En nu moeten er vooral heel veel toeschouwers komen die ook nog de nodige consumpties nemen zodat er flink wat geld wordt opgehaald voor de Stichting. Ik ben er in ieder geval bij op 19 mei.
Het Damlust van het tafeltennis
De dames van GTV Vriendenschaar zorgden afgelopen zaterdag voor een primeur. Voor het eerst in de historie van de Goudse tafeltennisvereniging promoveerden de dames naar de Eredivisie, het Walhalla van het Nederlandse tafteltennis. Wekenlang was er al naar uitgekeken en de benodigde zes punten tegen hekkensluiter SVE mochten toch geen probleem zijn. Maar of het de zenuwen waren of niet, de start was belabberd en er kwam tot afgrijzen van de Goudse supporters zelfs een 0-2 achterstand op het bord te staan. Zou het met de finish in zicht toch nog mis gaan? Mijn gedachten gingen terug naar die zaterdagmiddag enkele jaren geleden toen Damlust in de laatste competitieronde ook zou gaan promoveren. Ook toen gierden de zenuwen bij de Goudse damliefhebbers door de keel. Ik was met een cameraman van RTV Gouwestad aanwezig om het a.s. kampioensfeest te filmen. En het zal je maar gebeuren dat je min of meer voor de kat zijn viool staat te filmen.
Maar net als bij Damlust kwam het bij Vriendenschaar uiteindelijk ook goed en werd met 8-2 het kampioenschap binnen gehaald. Ik weet zeker dat Ton de Gruyl het tafereel vanaf zijn wolk glimlachend heeft aanschouwd en goedkeurend heeft geknikt.
Tafeltennis is een kleine sport, maar ik heb een zwak voor kleine sporten en voor kleine sportverenigingen. Ik maakte, toen ik met een tafeltennisicoon van Vriendenschaar over het wel en wee van tafeltennis stond te praten, de vergelijking met Damlust, die kleine Goudse damvereniging die ook in het nieuwe seizoen weer met beperkte middelen op het hoogste damniveau in Nederland speelt. ‘Wij zijn in feite het Damlust van het tafeltennis’, was het antwoord. Mooi gezegd! En dames, succes, op naar Heerlen en Den Helder!
De play-offs waterpolo
De waterpolovrouwen van GZC DONK hebben het niet gered. Vrijdag jl. waren de Goudse vrouwen in Ede verrassend begonnen, maar zaterdag en zondag gingen zij helaas kopje onder tegen Polar Bears. Geen finale om het landskampioenschap. De teller blijft voorlopig op 10 landstitels staan.
Finalewedstrijden zijn altijd heerlijk. Diep gravend in mijn geheugen ga ik terug naar de jaren ’80 en ’90, toen de dames van DONK het vrouwenwaterpolo in Nederland domineerden. Ik herinner me b.v. nog een hete zondagmiddag in een zwembad in Dordrecht, waar ik als beginnend verslaggever live verslag mocht doen voor RTV Gouwestad. De titel ging naar Gouda en ik was na afloop mijn stem kwijt.
Ik heb meerdere keren radioverslag van finales van de vrouwen en mannen van GZC DONK gedaan. De jaartallen willen me even niet te binnen schieten, maar ik herinner me nog goed die broeierige zaterdagmiddag in mei in zwembad De Tobbe. De belangstelling was enorm en de telefoonlijnen waren overbelast. Via een heel lange telefoonkabel uit het huis van een kennis aan de Groenhovenweg kon ik zodoende toch live de ether in. En die zondagmiddag in mei 2008, toen ik staande op een keukentrap voor het badmeestershokje in De Tobbe in een zinderende finale de mannen van GZC DONK van PSV zag winnen en de Goudse ploeg zich tot de beste van Nederland liet kronen.
Dat was toen. De mannen van coach Ingrid Veenhuis beginnen binnenkort met hun play-offs. De eerste tegenstander is De Zijl Zwemsport. En worden de Leidse mannen aan de kant gezet dan wacht zeer waarschijnlijk de ongenaakbare landskampioen UZSC. Het zal zeer lastig worden en ik acht de kans dan ook niet groot. Maar ook bij waterpolo is de bal rond.
Lentekriebels
De lente had volop bezit genomen van het weekend. De terrassen zaten overvol. Fiets- en wandelpaden raakten overbevolkt. Iedereen was vrolijk en trok er op uit. Winterkleding werd resoluut in de kast opgeborgen. ‘Een nieuwe lente, een nieuw geluid’, om met de dichter Herman Gorter te spreken. Langs de sportvelden zag ik zelfs al supporters in korte broeken.
Het was me het sportweekend wel. Rotterdam stond in vuur en vlam voor de Marathon. Na de Ronde van Vlaanderen verlekkerden de wielerliefhebbers zich zondag aan de klassieker Parijs – Roubaix. Dirk Kuyt maakte zijn opwachting als speler van Quick Boys. De massale belangstelling van de pers hiervoor deed me denken aan het eenmalige optreden van doelman Edwin van der Sar twee jaar geleden in de wedstrijd Noordwijk – Jodan Boys. Een speciaal uit Engeland overgekomen fotograaf vroeg mij toen of hij een foto mocht maken van het wedstrijdformulier. ‘Of course sir’.
De honkballers van The Braves startten de nieuwe competitie meteen met een overwinning. De vrouwen van GZC DONK bereikten de halve finales in de play-offs om het landskampioenschap. De talentvolle Goudse judoka Ruben Raghunath veroverde tijdens het NK judo in Leek een bronzen medaille. Martijn van IJzendoorn van Damlust is uitstekend op dreef bij het NK dammen in Harlingen. Dankzij de lentekriebels?
Maar die mooie sportmomenten werden overschaduwd door dat vreselijke busongeluk in Canada waarbij een jong ijshockeyteam om het leven kwam. En door de tragische dood van de jonge wielrenner Michel Goolaerts. Dan is alles in het leven maar relatief. En dan maken wij ons druk om een stuurfout van autocoureur Max Verstappen. Of een trainer van AZ die uit frustratie over een nederlaag scheidsrechter Kevin Blom daarvan de schuld geeft.
Zoete herinneringen
Het is maandagmorgen 2e Paasdag. Ik heb net een eenvoudig ontbijtje achter de kiezen en zet me achter de computer om een nieuwe column te schrijven. In Vlaanderen zijn ze nog aan het bijkomen van de Ronde van Vlaanderen. Het is voor de Vlamingen even slikken dat de Hollanders hun jaarlijkse wielerhoogmis hebben gedomineerd. En de Reeuwijkse blauw-witte invasiemacht is inmiddels weer veilig vanuit Gouda naar Reeuwijk-dorp teruggekeerd.
Mijn gedachten dwalen af naar het verleden. ONA zit op dit moment sportief in een dipje en een 3e opeenvolgend kampioenschap lijkt er na de 3-3 van zondag niet in te zitten. Ik heb de laatste weken de geschiedenis van de bijna 100 jarige club uit Korte Akkeren doorgenomen en dan komen veel zoete herinneringen boven. Wedstrijden tegen Ajax, Feyenoord, Napoli en als klap op de vuurpijl de wedstrijd tegen het Ajax van 1971 om de Dick van Dijk Memoriaal. De slaloms van Johan Cruijff, de schaar van Piet Keizer, het fanatisme van Sjaak Swart, de onverzettelijkheid van Barry Hulshof, allemaal te bewonderen aan de Walvisstraat op 12 oktober 1997.
Maar dan het Goudse tafeltennis. De dames van Vriendenschaar dromen al van de eredivisie, maar dan moet in ieder geval eerst met naaste concurrent Avanti a.s. zaterdag worden afgerekend en daarna ook nog met Disnierats en SVE. Wordt 21 april historie geschreven?
Ik dwaalde even af naar het jaarlijkse tafeltennistoernooi om de Dirk Nobel Cup bij het helaas ter ziele gegane ILAC. ILAC, de club waar, als je Ragunath riep, veel tafeltennissers je vragend aankeken. Welke Ragunath bedoel je? En Vriendenschaar, de club van Ton de Gruijl, een van de grootste tafeltennissers die Gouda ooit heeft gehad.
En nu is het tijd voor een laatste paaseitje.
De blauw-witte-mars
De wegen van de KNVB zijn vaak ondoorgrondelijk. Ik weet niet wat de achterliggende gedachte is om nu competitiewedstrijden op 1 april, 1e Paasdag, te laten spelen. Gelet op de datum dacht ik eerst aan een 1-april grap, maar het blijkt bittere ernst te zijn. Clubs mogen onderling wel uitmaken of ze naar de 2e Paasdag gaan, maar wat schiet je daar mee op. Met het spelen op paaszaterdag en op paasmaandag zou je meteen het aantal achterstallige wedstrijden kunnen wegwerken. Nu moeten al die wedstrijden misschien op doordeweekse dagen worden ingehaald. En wie zit daar op te wachten. Maar wie ben ik, misschien zit er wel een visie achter die ik niet zie en begrijp ik er niets van.
In Reeuwijk-dorp maken ze zich hierover niet druk denk ik. RVC ’33 roept op hun website, onder het motto ‘Reeuwijkers aller landen verenigd u’ (het taalfoutje zullen we ze maar vergeven), hun leden op om op 1e Paasdag lopend naar Olympia te gaan om hun team aan te moedigen. De blauw-witte-mars naar de Bodegraafsestraatweg. Een schitterend idee. Ik zie in mijn gedachten al die lange sliert Reeuwijkers, onder aanvoering van kapelaan van Paassen en Aad de Wit op zijn scooter en zwaailicht op zijn helm, richting Gouda marcheren. Het zou me niet verbazen als er ook nog een paashaas mee loopt. Het clublied van RVC ’33 zal uit volle borst worden gezongen. De jaarlijkse Noord Ierse Oranjemarsen en de Nijmeegse Vierdaagse verbleken er bij.
Olympia zal zich ongetwijfeld ‘wapenen’ tegen deze Reeuwijkse invasie en de buren hartelijk onthalen. Wie weet komen de Olympianen met een rood-zwarte tegenzet. Het zou me niet verbazen. En nu maar hopen dat die blauw-witte-mars geen 1 april grap is.
Wensen en beloften
Het kan u niet zijn ontgaan dat er deze week gemeenteraadsverkiezingen zijn. Heel Gouda is ‘vergeven’ van verkiezingsborden waarop politici u toelachen en flyers vallen massaal in de brievenbussen. Afgelopen zaterdag werden, ondanks de bittere kou, op de verkiezingsmarkt achter De Waag pogingen ondernomen om de kiezer over te halen op hen te stemmen.
Vorige week vrijdag organiseerde Sport.Gouda een politiek sportcafé. In de kantine van Olympia waren alle politieke partijen uitgenodigd om hun visie op sportgebied te delen. Vertegenwoordigers van (vooral) buitensporten kregen de kans om hun wensen aan de politiek kenbaar te maken. Aan de hand van stellingen werden de politici gedwongen om in hun vak van keuze te gaan staan. Wat mij opviel was de politieke eensgezindheid op veel gebieden. Nu waren de stellingen zo opgesteld dat grote afwijkende meningen met een lampje te zoeken waren. Bereikbaarheid en veiligheid is voor iedereen belangrijk. En dat iedereen aan sport moet kunnen meedoen bestrijdt ook niemand. Duurzaamheid is het grote toverwoord voor de komende decennia en daar zal de sportwereld ook aan moeten geloven, of ze nu willen of niet. Sportstimulering wordt ook breed onderschreven, alleen over de manier waarop wordt verschillend gedacht. Algemeen wordt erkend dat er nogal wat achterstallig onderhoud is bij sportaccommodaties. De conclusie is in ieder geval dat iedereen overtuigd is van het feit dat sport zeer belangrijk is en dat sportverenigingen daarbij een prominente rol (moeten kunnen) spelen.
In alle verkiezingsprogramma’s hebben de Goudse politieke partijen een paragraaf over sport opgenomen en tijdens het politieke café werden er beloften gedaan. Na woensdag zal moeten blijken in hoeverre hieraan uitvoering wordt gegeven. Beloven is mooi, maar waarmaken is nog mooier. Geen woorden maar daden.
De coolste baan van Nederland
De nostalgie sloeg ongenadig toe het afgelopen weekend. De schaatsliefhebbers die begin maart toch nog massaal het natuurijs bestormden waren nu in groten getale afgereisd naar Amsterdam. Het oude Olympisch Stadion was omgetoverd in een groot ijspaleis waar de schaatscracks streden om de wereldtitels. Meer dan vijftig duizend fans wentelden zich vergenoegd in nostalgie. Voormalige grootheden als Johan Olaf Koss, Eric Flaim, Gianni Romme, Chad Hedrick, Paulien van Deutekom, Leo Visser en Hein Vergeer dineerden in het Rijksmuseum onder het toeziend oog van Rembrandt voor zijn meesterwerk De Nachtwacht. Het befaamde duo Ard en Keesie zat gebroederlijk naast elkaar op de tribune te genieten.
Mijn gedachten gingen terug naar het EK van 1971. Thialf in Heerenveen was toen nog onoverdekt. En net als dit weekend regende het pijpenstelen. Ook ik zat toen, weggedoken onder plastic met een kop erwtensoep, gespannen te kijken naar de schaatskanonnen. Ik was toen getuige van een van de meest historische foute wissels. Later zou Sven Kramer ook zo’n blunder maken, maar in 1971 was het Jan Bols die vergat te wisselen en werd gediskwalificeerd.
Topschaatsen op onoverdekte banen. Sommigen moeten er niets van weten en spreken van ongelijke meteorologische omstandigheden. Dat klopt, maar het overgrote deel van de deelnemers en zeker de toeschouwers hadden een onvergetelijk weekend. Met een Japanse winnares, een ontroostbare Noor die het huzarenstukje van zijn landgenoot Dag Fornaess van 1971 niet kon herhalen en een onverwachte jonge winnaar uit Lekkerkerk. De Haastrechters Leo Visser en Hein Vergeer kregen met Patrick Roest hun opvolger. De gemeente Krimpenerwaard is wat dat betreft een bron van schaatstalent. Voor zijn Goudse fans was het alleen jammer dat Ted-Jan Bloemen geen potjes kon breken.
Dag Koning Winter
De regeerperiode van de Russische beer was kort maar hevig. Nederland was een week lang in de ban van de late vorstperiode. Schaatsliefhebbers hingen amechtig aan de lippen van de weermannen en -vrouwen. De borden ‘schaatsen te koop’ en ‘hier schaatsen slijpen’ waren op veel plaatsen te zien. Standhouders van koek- en zopietenten zagen hun kansen schoon. Toen ik woensdag, op weg om mijn moeder met haar 98e verjaardag te feliciteren door de polder reed, moest ik alle moeite doen om de kriskras ‘geparkeerde’ auto’s bij de ijsbaan tussen Oudewater en Benschop te omzeilen. De snijdende wind weerhield schaatsers er niet van om de ijzers onder te binden. Fascinerend dat geluid van het soms krakende ijs. De zwanen en de eenden in de wakken keken verbaasd naar de waaghalzen die zich van geen gevaar bewust waren. Geen stukje ijs was heilig.
Maar de ijspret was van korte duur. Daar waar vrijdag en vooral zaterdag de Goudse regio was veranderd in een landschap dat we kennen van de 16e eeuwse schilder Hendrick Avercamp, was het zondag over en uit. De ijsvloer was veranderd in een tranendal. De laatste restjes sneeuw verdwenen snel onder de zon. De krokussen en sneeuwklokjes haalden opgelucht adem en hieven hun kopjes vrolijk op. De eenden kwetterden van geluk. De terrassen zaten weer vol en de ijssalon deed goede zaken. Laat de lente nu maar komen!
Rest mij nog om SC Gouda weer te feliciteren. Na de eerste olympische medailles van Ted-Jan Bloemen had de Goudse schaatsclub zaterdag weer een primeur. Sjoerd den Hertog won de KPN Marathon Cup. Hoewel hij in Groningen woont is hij nog steeds lid van SC Gouda. En dan ‘blijft hij een van ons’.
De beer gaat los
De Olympische Winterspelen zijn achter de rug en veel sporters kijken al weer vol verlangen uit naar de Spelen van 2022 in Beijing. De winnaars koesteren hun medailles en maken zich op voor de nodige huldigingen. De verliezers, of zij die zich verliezer voelen, likken hun wonden en zoeken troost bij familie en vrienden. Zij hopen op betere tijden of besluiten hun carrière maar af te sluiten. Er waren veel verrassingen zoals het curlingteam van Zuid-Korea met de ‘knoflookmeisjes’ Kim, Kim, Kim en Kim, reserve Kim en coach Kim. Schaatsclub Gouda probeert Ted-Jan Bloemen nog een keer te strikken om naar Gouda te komen. Publiciteit verzekerd natuurlijk.
Nu zou je denken dat na de Olympische Winterspelen Koning Winter ook afstand doet van zijn troon. Maar daar heeft hij blijkbaar nog geen zin in. De Russische beer gaat deze week volgens de meteorologen los in Nederland. Snijdende kou met gevoelstemperaturen van min 17 graden worden ons in het vooruitzicht gesteld. Is dit misschien een wraakactie van de Russen die eigenlijk persona non grata waren in Pyeongchang?
Zou het er deze week dan toch nog van komen? De rayonhoofden in Friesland maken zich geen illusies en nemen als troost een extra Beerenburg. Op onder water gezette weilanden en op de sloten in de polder zullen ongetwijfeld wel schaatsers verschijnen. Maar ik vrees dat de zon en de wind de oorzaak zullen zijn dat het op de Reeuwijkse Plassen te gevaarlijk dan wel onmogelijk is. Wel jammer, want wat zou het leuk geweest zijn om op de Breevaart het Open Goudse Kampioenschap Curling op natuurijs te organiseren. Ik ga in ieder geval voor de zekerheid kijken of mijn schaatsen nog ergens liggen.