Geschiedenis
Oktober wordt ook wel de wijnmaand genoemd. Maar sinds 2011 is oktober ook de maand van de geschiedenis. Zondag jl. won Martin Bossenbroek met Zanzibardriehoek, een geschiedenis over de slavenhandel op Zanzibar van 1860 – 1900, de geschiedenisprijs 2023.
Valt het woord geschiedenis dan denkt men over het algemeen aan gebeurtenissen die in het verleden hebben plaatsgevonden. Maar er wordt ook nog dagelijks op veel gebieden nieuwe geschiedenis geschreven. Ik beperk me hier tot de sport.
Zo boekte autocoureur Max Verstappen zondag tijdens de GP van Mexico zijn 16e overwinning in één seizoen. Een record dat binnenkort ongetwijfeld weer wordt herschreven, net zoals het totaal aantal zeges dat ‘onze’ Max op zijn conto gaat schrijven. Zondagmiddag om 16.30 uur schreef Ajax ook geschiedenis. De club bereikte een historisch dieptepunt door af te zakken naar de laatste plaats in de Eredivisie. Sporthistorici rollen in de media over elkaar heen om deze unieke situatie toe te lichten. Sommigen beweren het degradatiespook in de Arena al te hebben gezien. Nu zijn er meer gerenommeerde voetbalclubs gedegradeerd, maar ik kan me absoluut niet voorstellen dat de recordkampioen van Nederland volgend seizoen in de 1e divisie speelt.
Ik deed afgelopen zaterdag radioverslag van de wedstrijd ONA – Gouda. De stadsderby die voor het eerst in de geschiedenis van beide Goudse voetbalclubs in competitieverband op de zaterdagmiddag werd gespeeld. Door de overvloedig gevallen regen was het hoofdveld niet bespeelbaar en moest uitgeweken worden naar het 2e veld. Een beetje troosteloze omgeving met niet overdreven veel toeschouwers. Ik hoorde van oudere voetbalfans mooie nostalgische verhalen uit het verleden toen de wedstrijden van ONA en Gouda door duizenden enthousiaste toeschouwers werden bijgewoond. Hoe anders was dat nu. Komen deze tijden ooit weer terug? Ik kan me nog tijden herinneren dat sporthal De Springers afgeladen was voor de topwedstrijden van Radius. Das war einmal. Allemaal geschiedenis.
L’histoire se répète, de geschiedenis herhaalt zich wordt wel eens gezegd, maar ik ben wat dat betreft somber gestemd. Bij de derby Olympia – DONK waren vorige maand zo’n 1000 toeschouwers aanwezig. Hopelijk was dit geen uitzondering.
De belangrijkste bijzaak
‘Voetbal is de belangrijkste bijzaak van het leven’. Deze uitspraak wordt toegeschreven aan Kees Jansma, hoewel sommigen beweren dat sportcommentator Herman Kuiphof de geestelijk vader is van deze wijsheid. Hoe dan ook, deze uitspraak is eigenlijk een afgeleide van het 19e eeuwse Duitse gezegde ‘Sport ist die wichtigste Nebensache der Welt’. Zelfs paus Johannes Paulus II schijnt dit ook eens te hebben gememoreerd.
Sinds dit weekend twijfel ik of voetbal de belangrijkste bijzaak is van het leven. De oorlog in Oekraïne en het drama in Israel en Gaza worden bijna verdreven van de voorpagina’s van de kranten en in de diverse radio- en televisieprogramma’s. Aanleiding zijn de ‘resultaten’ van Ajax. Iedereen heeft weer een mening en de, al dan niet gemeende adviezen, zijn niet van de lucht. Trainer Maurice Steijn heeft wel prettigere tijden beleefd. Op het moment dat ik dit schrijf (maandagmorgen) is hij nog trainer, maar de opportunistische voetbalwereld is nog veranderlijker dan het weer.
Voetbalwedstrijden die tijdelijk worden gestaakt omdat er blikjes bier op het veld worden gegooid zorgen bij veel sportliefhebbers voor onbegrip. De KNVB roept maatregelen in het leven die nauwelijks tot niet te handhaven zijn. Vorig jaar sloeg de bond stoere taal uit door clubs te verplichten een regenboogband te dragen, maar sinds vorige week laten ze dit vrijblijvend over aan de clubs. Hoezo verantwoordelijkheid nemen!
In Duitsland zijn (Nederlandse) voetballers die een ‘afwijkend’ standpunt innemen door de clubleiding ter verantwoording geroepen en zelfs op non-actief gesteld. Bang voor het oplopen van imagoschade lijkt hier de hoofdzaak.
Terug naar de blikjes en plastic glazen die op het veld worden geworpen. Jodan Boys speelde zaterdag een beroerde bekerwedstrijd. Een schrale troost was dat de strafschoppen net iets beter werden genomen, waardoor de volgende ronde werd bereikt. Ik heb supporters die teleurgesteld waren over het vertoonde spel van hun favorieten echter geen blikjes of plastic glazen zien werpen als protest. Had ik ook niet verwacht trouwens, maar je kunt het nooit weten. Overal heb je idioten, zeker ook in deze belangrijkste bijzaak van het leven.
Het prille begin
De verschillende competities 2023-2024 verkeren nog in een prille fase, maar desondanks is het verleidelijk om nu al de eerste conclusies te trekken. Conclusie is misschien een te groot woord, laten we het dan houden op de eerste aanwijzingen, te beginnen bij het amateurvoetbal in Gouda.
Jodan Boys begon aarzelend met een gelijkspel, gevolgd door twee overwinningen. Maar afgelopen zaterdag kreeg de Goudse 1e klasser een lesje in effectief afronden en verloor, ondanks een veldoverwicht, met 1-2. Even op de plaats rust en scorend vermogen vinden.
In de 2e klasse C gaat DONK na vier wedstrijden min of meer dezelfde kant op als het vorige seizoen, meedraaien in de top. Het gedegradeerde Olympia zorgt bij veel voetballiefhebber voor gefronste wenkbrauwen. Met slechts één schamel puntje, behaald in de stadsderby tegen DONK, gevolgd door drie nederlagen, staat Olympia op de laatste plaats. Niet dat de alarmbellen al rinkelen, maar het baart toch wel enige zorg.
Het gepromoveerde ONA begint te draaien en is na vier wedstrijden de subtop ingeslopen. In dezelfde 4e klasse B heeft Gouda het heel moeilijk en heeft slechts twee moeizame puntjes bijeengesprokkeld. Zal een lastig seizoen worden vrees ik.
De mannen van landskampioen GZCDONK staan na vier wedstrijden weer aan kop van de eredivisie waterpolo. Een vertrouwde plaats. Verrassend is de plaats die de vrouwen van GZCDONK innemen. Twee wedstrijden gespeeld, twee keer verloren en de Goudse vrouwen staan op de laatste plaats. Ik kan me niet herinneren dat dit ooit is gebeurd. Maar de bekerwinst afgelopen weekend tegen PSV biedt ongetwijfeld hoop voor dit jonge team. Gaat vast goed komen.
Tenslotte dammen. Van 28 september t/m 13 oktober was het WK dammen in Willemstad op Curaçao. Met twee deelnemers van Damlust Gouda. Martijn van IJzendoorn eindigde met 23 punten op een prachtige 3e plaats. Clubgenoot Sven Winkel haalde 20 punten en eindigde op de 11e plaats. Damlust intussen is de competitie uitstekend begonnen, twee keer winst en een keer remise en staat nu na drie wedstrijden op de 3e plaats in de Ereklasse. Dat belooft veel.
De bovenliggende partij
“Ik vond ons de bovenliggende partij”. Een reactie die je nogal eens hoort van trainers en spelers na afloop van een voetbalwedstrijd. Ik las vandaag ook weer zo’n reactie van een trainer die vond dat zijn team de bovenliggende partij was, maar dat zij geen scoringskansen creëerden, en daardoor verloren. Maar toch de bovenliggende partij! Heb je wat aan. Zal de teleurstelling wel zijn. Dat Max Verstappen bijna altijd de bovenliggende partij is zal niemand tegenspreken. En dat Ajax dat niet is zullen de meesten op dit moment ook bevestigen.
Afgelopen zaterdag was ik in Linschoten om radioverslag te doen van de wedstrijd VVL – Gouda, een wedstrijd die ondanks het nog zeer prille seizoen al als een degradatiekraker kon worden bestempeld. Nu had ik geen wervelend voetbal verwacht, maar het vertoonde spel was zo slecht dat ik de scheidsrechter op mijn blote knieën dankte dat hij in de eerste helft nul seconden extra tijd bijtrok. De spanning vergoedde in de tweede helft in ieder geval heel wat en dat de scheids nu wel ruim tijd bijtrok vond ik niet erg. Ik heb trouwens zelden zulke grote kansen om zeep zien helpen. Maar gebrek aan werklust kon de spelers niet worden ontzegd. Met het gelijke spel waren zowel Gouda als VVL van de hatelijke nul verlost. Soms verdient een wedstrijd geen verliezer zoals twee weken geleden bij de stadsderby Olympia – DONK. Maar afgelopen zaterdag verdiende de wedstrijd geen winnaar.
Na afloop werd er uiteraard nagekaart over de wedstrijd. VVL vond zichzelf in de eerste helft de bovenliggende partij en Gouda vond dat van zichzelf in de tweede helft. Het was wel een sportieve wedstrijd hoewel ik op een gegeven moment dacht iets gemist te hebben, want er kwam een man de bestuurskamer binnen met de vraag of er iemand van het bestuur van Gouda aanwezig was, want er stond politie aan de poort. Had ik iets gemist, politie? “Jullie schijnen een punt te hebben gestolen”, was het antwoord van de man die grinnikend weg liep.
Toen kwamen de bitterballen!
We zijn begonnen!
Voetbaljaargang 2023 – 2024 is voor alle amateurs afgelopen weekend afgetrapt. Vol goede moed en met de beste verwachtingen zijn de eerste wedstrijden weer gespeeld. Na de vele bespiegelingen vooraf gaat het nu echt gebeuren. De supporters zijn er in ieder geval klaar voor.
Dat de supporters er klaar voor zijn bleek zaterdag bij de stadsderby Olympia – DONK.
Een primeur, want nog nooit troffen beide Goudse teams elkaar in de zaterdagcompetitie.
Ik heb het aantal toeschouwers niet geteld, maar ik heb het getal 1000 horen fluisteren. Hoe dan ook, iedereen heeft volgens mij genoten van een sensationele wedstrijd. Een wedstrijd die geen verliezer verdiende. Olympia een punt, DONK een punt en het derde punt voor het publiek. Niks geen supportersrellen. Geen vuurwerk en bierbekers op het veld. Promotie voor het amateurvoetbal! Een mooiere openingswedstrijd is er niet. En als radioverslaggever is zo’n wedstrijd iets om je vingers bij af te likken. Als dit een voorbode is van de komende wedstrijden, hoor je mij niet klagen. Dat geen enkel Gouds standaardteam in de eerste competitieronde drie punten kon bijschrijven is een kille constatering, maar de weg naar de finish is nog lang. We zijn in ieder geval begonnen!
Ook andere competities zijn het afgelopen weekend begonnen. De mannen van landskampioen GZCDONK begonnen de nieuwe waterpolocompetitie met een overwinning. De rugbyers van RFC Gouda legden het af tegen de Rotterdamse Studenten en in de topdivisie gingen de vrouwen van VollinGo met 0-3 ten onder in hun eerste wedstrijd.
Dan nog iets anders. We zijn in Gouda verwend met de grote medaillestroom van de jiujitsuka’s van Den Edel, maar wat te denken van De Goudse Reddingsbrigade. Leden namen de afgelopen twee weken in Brugge en Blankenberge deel aan de European Lifesaving Championships. De medailleoogst was overweldigend. Er werden meerdere gouden, zilveren en bronzen medailles in de diverse leeftijdscategorieën, zowel individueel als met de estafette-onderdelen mee naar Gouda genomen. Bij de Masters naar verluid maar liefst 34! Ik kan me voorstellen dat de prijzenkast van De Goudse Reddings Brigade aan een grondige verbouwing toe is.
Zijn we er klaar voor?
A.s. zaterdag gaat het nieuwe voetbalseizoen voor alle amateurs echt van start. In die vriendschappelijke wedstrijden en bekerwedstrijden die de afgelopen weken zijn gespeeld, hebben de trainers allerlei dingen kunnen uitproberen. Vragen als hoe pas ik nieuwe spelers in en met welke speelwijze kan ik het beste de gewenste resultaten boeken zijn hopelijk beantwoord.
Maar vanaf zaterdag gaat het om het ‘egje’. Je moet er als team nu staan. Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Ook de resultaten van de drie recente poulewedstrijden in het bekervoetbal zeggen niet alles, want ik ben nog steeds van mening dat lang niet iedereen die bekercompetitie als een belangrijke prioriteit beschouwt. Het is leuk als je verder bekert, maar doe je dat niet, dan is er geen mens overboord. De competitie staat voorop!
A.s. zaterdag begint de competitie 2023 – 2024. De KNVB heeft vorige week de promotie/degradatieregeling vastgesteld. Om de beoogde voetbalpiramide verder uit te werken is er dit seizoen ook weer sprake van een verscherpte regeling. Voor veel teams zal het opnieuw een hele klus worden om niet in die vermaledijde degradatiezone verzeild te raken. En je hoeft maar naar het afgelopen seizoen te kijken om te constateren dat dit soms tot onverwachte resultaten kan leiden. ESTO uit Bodegraven kan er van meepraten.
Kijken we even naar de Goudse clubs. Het gedegradeerde Jodan Boys heeft moed geput uit de resultaten van de voorbereiding en zal ongetwijfeld weer linearecta naar de 4e divisie terug willen. Maar je weet het nooit in die ‘vreemde’ 1e klasse B. Eerst maar bij de veilige eerste 8 eindigen.
De competitie in de 2e klasse C opent met de stadsderby Olympia – DONK. Olympia wil ook zo snel mogelijk weer omhoog en DONK zal weer lekker willen meedraaien. Voor handhaving moet je in ieder geval 5 teams onder je houden.
Ook in de 4e klasse B hebben we een stadsderby. Het gepromoveerde ONA is vol goede moed en het ‘nieuwe’ Gouda zal alle zeilen moeten bijzetten. En bij nummer 9 ben je pas veilig.
Ik ben benieuwd.
Wereldrecord kloksimultaan
Biljart & Bridge Centrum De Hoog in Gouda is a.s. zaterdag top of the bill als het op dammen aankomt. Internationaal grootmeester Martijn van IJzendoorn doet die dag een aanval op het wereldrecord kloksimultaan dammen. Hij neemt het op tegen 50 opponenten. Een heel grote uitdaging, maar het wordt gewoon de hoogste tijd om het wereldrecord, die al vijf jaar in het bezit is van de Rus Alexander Georgiev, naar Gouda te halen.
Martijn van IJzendoorn is een wereldtopper. Al jaren is hij een van de steunpilaren van de sympathieke damvereniging Damlust Gouda, de kleine vereniging die het presteert om ook al weer heel wat jaren in de Ereklasse, de top van dammend Nederland, te spelen. Afgelopen zaterdag begon Damlust de nieuwe competitie meteen heel goed met een 11-9 overwinning op CDT Arnhem. Van IJzendoorn speelde remise tegen Thijs Gerritsen, maar dat terzijde.
De palmares van Martijn van IJzendoorn is om je vingers bij af te likken. Zeven keer Nederlands jeugdkampioen, vier keer Europees jeugdkampioen en vier keer wereldkampioen jeugd. In 2017 werd hij als debutant in Urk meteen ook Nederlands kampioen bij de senioren.
Van 28 september tot 13 oktober hoopt Martijn Van IJzendoorn op Curaçao wereldkampioen te worden. Maar dan moet hij o.a. af zien te rekenen met zijn clubgenoot Sven Winkel. Twee spelers van Damlust Gouda naar het WK, wat een weelde. De titel ‘Gouda sportstad’ krijgt steeds meer allure.
Maar voor Martijn van IJzendoorn eerst de grote uitdaging op zaterdag 16 september. Vier uur lang rennen van bord naar bord en van klok naar klok. Proberen zo weinig mogelijk naar het toilet te gaan, want dat kost alleen maar tijd. Ik kan me goed voorstellen dat Martijn advies heeft gekregen van internationaal grootmeester en clubgenoot Erno Prosman. De huidige voorzitter van Damlust Gouda weet wat het is om een dergelijke uitdaging aan te gaan want hij werd op 7 juli 2012, na een zenuwslopende sessie van bijna 29 uur, wereldrecordhouder blindsimultaan dammen. Dat de legendarische Ton Sijbrands zijn record in 2014 weer van Prosman afpakte, het zij zo.
De weergoden
Schiet Feyenoord een keer flitsend uit de startblokken wordt hun wedstrijd door de scheidsrechter na een paar minuten stilgelegd. Niet vanwege biergooiers of andere onverlaten en ook niet door de VAR. Nee, de weergoden grepen in met donder- en bliksemslagen. Terecht natuurlijk dat staken want je wilt het als scheidsrechter toch niet op je geweten hebben dat er slachtoffers vallen.
Niet alleen in Rotterdam donderde en bliksemde het, bij meerdere sportwedstrijden werden de wedstrijden tijdelijk gestaakt. Zelfs de verder tamelijk bizarre hockeyfinale tussen Nederland en Engeland werd onderbroken vanwege onweer. De fans van Max Verstappen werden ook op beestachtige weersomstandigheden getrakteerd. En dan zwijg ik nog maar over de apocalyptische toestanden tijdens de eerste dagen van de Ronde van Spanje.
Over weergoden gesproken, die waren zaterdagmiddag afgereisd naar het sportcomplex van sv DONK voor de finales van de Jober Thoen Memorial. Daar waren op een gegeven moment ook donderslagen te horen en bliksemschichten te zien. Aanleiding voor de scheidsrechter om de wedstrijd tussen FC Oudewater en Groeneweg een tijdje stil te leggen. Even dacht ik dat Jober Thoen vanaf zijn wolk ons wilde laten weten dat hij in gedachten aanwezig was bij ‘zijn’ toernooi. Vreemd was het wel dat de wedstrijd op het hoofdveld, hemelsbreed zo’n 25 meter verder, tussen DONK en ONA gewoon doorging. Gelukkig gebeurde er verder niets. Ja ik was drijfnat geregend, maar een kniesoor die daar op let. Hoort allemaal bij het vak van sportverslaggever.
Zondagmorgen dreigden de weergoden ook roet in het eten te gooien bij de Ronde van Gouda. Donkere wolken hadden zich dreigend gemeld boven het parcours van GRTC Excelsior. Maar de weergoden waren of wielerliefhebbers of gewoon in een goede bui, want ze hielden zich tamelijk gedeisd. Fijn ook voor die ruim 50 kinderen die ’s-middags volop genoten van de dikken banden race.
Het was al met al een enerverend sportweekend. Met als hoogtepunt wat mij betreft die fenomenale gouden estafette van het vrouwenkwartet onder aanvoering van Femke Bol. Vier maal vierhonderd meter puur genieten. Daar kon eigenlijk geen doelpunt, een wielersprint en een Formule 1 coureur tegenop.
Hoge verwachtingen
De verwachtingen waren zeer hoog gespannen. Bij het WK atletiek zou Nederland een karrevracht aan gouden, zilveren en bronzen medailles veroveren. Maar ja, het moet allemaal eerst nog gebeuren en een ongeluk en pech zitten soms in een verdomd klein hoekje. Ik kon mijn ogen ook niet geloven toen maar liefst twee valpartijen bijna op de finish de Nederlandse droom aan diggelen viel. Twee bijna zekere gouden medailles gingen in rook op. Ik moest denken aan Pieter van den Hoogenband, chef de mission Parijs 2024, die onlangs zei dat het streven er niet op gericht is zoveel mogelijk medailles binnen te slepen, maar dat de verhalen van de atleten belangrijker zijn. Maar ook hij zal dit scenario niet in gedachten hebben gehad toen hij zijn ontboezeming deed.
Over hoge verwachtingen gesproken, landskampioen Feyenoord heeft die in het prille voetbalseizoen nog niet waar gemaakt. Je kunt je natuurlijk afvragen of de supporters en de media de lat voor de Rotterdammers niet te hoog hebben gelegd. Maar om Joop Zoetemelk te parafraseren, de weg naar de finish is nog lang.
Zaterdag was ik bij de Jodan Boys. Sfeer proeven, de oefenwedstrijd tegen VELO bekijken en een praatje maken. De sfeer was goed en het spel schiep verwachtingen. Bij zeer enthousiaste supporters zijn de verwachtingen zelfs zo hoog dat de vraag of hun club gaat promoveren alleen met ‘natuurlijk’ wordt beantwoord. Mooi dat enthousiasme, ook ik hoop dat we zo snel mogelijk in Gouda weer een 4e divisionist hebben, maar het is geen wet van Meden en Perzen dat een degradant meteen het verloren gegane terrein goed maakt. Dat zal men zich bij 2e klasser Olympia mag ik aannemen ook realiseren, want als ik het lijstje met tegenstanders bekijk dan zie ik meerdere clubs die ook ambitie hebben om hogerop te komen. Na het kampioenschap van de 5e klasse meteen doorstomen naar de 3e klasse is een wens die bij ONA ongetwijfeld leeft, maar ONA is ook niet de enige club met een hogere ambitie.
Maar met het uitspreken van verwachtingen is niets mis.
Siem de Jong, een echte ONA man
Zondagmorgen vroeg kreeg ik een appje van Simon de Jong dat zijn vader Siem de Jong zaterdagavond op 80-jarige leeftijd is overleden. Daar werd ik even stil van. Siem de Jong, een heel aardige en vriendelijke man, die ik regelmatig tegenkwam langs de lijn.
Ik pakte het jubileumboek 100 jaar ONA en bladerde naar mijn interview met deze ONA icoon. Ik heb Siem nooit zien voetballen, maar uit zijn verhaal bleek dat ik wel wat heb gemist. Siem debuteerde op zijn 17e in ONA 1 als linksbuiten tegen Quick (H). Ook spits Dick van Dijk maakte zijn debuut.
Op maandag 7 april 1969, 2e Paasdag, speelde ONA tegen FC Lisse. Tijdens deze wedstrijd zegt een verdediger van FC Lisse tegen hem dat hij er ‘geen hout van kan’. Siem bewijst het tegendeel en scoort de enige en winnende treffer. En dat allemaal op de dag dat zijn vrouw was uitgerekend en zoon Simon werd geboren.
Siem de Jong was een ONA man in hart en nieren. Als hij in 1963, samen met Dick van Dijk, een aanbod van 2e divisionist SVV uit Schiedam krijgt, zegt hij doodleuk nee. Hij is te verknocht aan ONA. Dick van Dijk accepteerde het aanbod trouwens wel en dat was het begin van een mooie profcarrière.
Hoewel Siem een echte ONA man was, was hij de laatste jaren vooral ook te vinden langs de lijn bij sv DONK. De reden daarvan is dat zijn kleinzoon Jordy in DONK 1 speelt. En in zo’n geval was zelfs de keuze van opa Siem om ONA even te laten voor wat het is, een in zijn ogen logische keuze.
De nieuwe voetbalcompetitie moet het vanaf september zonder supporter Siem de Jong doen. Zou hij nog meegekregen hebben dat de openingswedstrijd op zaterdag 23 september a.s. Olympia – DONK is? Ik weet zeker dat hij dan om 17.00 uur aan de Bodegraafsestraatweg kleinzoon Jordy zou aanmoedigen. En het zou met ook niet hebben verbaasd als hij daarvoor om 14.30 uur eerst nog naar ONA – Groeneweg zou zijn gegaan.
Siem, we gaan je missen.
