Plan B
Ik betrapte me er op dat ik er al gewend ben geraakt dat bijna alle sportcompetities stilliggen. Het leven van een sportverslaggever ziet er momenteel heel anders uit. Vrije zaterdagen en zondagen worden je ongevraagd door COVID-19 in de schoot geworpen. Nu heb ik op zich niets tegen een vrij weekend, maar dit vind ik zo langzamerhand niet leuk meer.
En ik ben ongetwijfeld niet de enige die enigszins gedesoriënteerd is. Zondag liet de trainer van ONA weten dat hij die middag eigenlijk in de dug-out had moeten zitten bij de stadsderby Olympia – ONA. Maar helaas. In plaats daarvan was hij maar gaan wandelen in een weiland bij Hoogmade.
De KNVB heeft inmiddels ‘Plan B’ bekend gemaakt. In dit plan staan een aantal opties hoe de competitie af te maken. De competitie ‘gewoon’ afmaken? Een halve competitie? Spelen in halve poules? Ook doordeweeks spelen? De nacompetitie is inmiddels vervallen en ook de bekercompetitie is van de baan. Er moet worden nagedacht over promotie en degradatie. Kortom veel vragen. Ik heb begrepen dat medio december een ‘definitief’ besluit wordt genomen. Maar ja, dat kan ook zo maar weer anders zijn, want we hebben nu eenmaal met dagkoersen te maken. En dan wil ik er nog niet eens aan denken dat er dit seizoen helemaal niet meer wordt gevoetbald.
De KNVB gaat er op dit moment van uit dat de voetbalcompetitie bij de amateurs in het 3e weekend van januari 2021 weer hervat kan worden. Dat betekent in ieder geval dat ik zeker nog acht microfoonloze weekends heb en Willem Dekker nog heel wat weilanden kan bezoeken. Maar op zondag 24 januari 2021 mag hij dan, deo volente, weer in de dug-out zitten bij ONA – SV DOSKO.
New Kim
Ik had vorige week een afspraak bij mijn tandarts en had die ochtend net gelezen over New Kim, een Belgische topduif die op het punt stond om voor een astronomisch bedrag verkocht te worden. Postduiven, mijn gedachten dwaalden terug naar mijn vorige tandarts die een verwoed duivenmelker was. Vanuit de wachtkamer kon je zijn duivenhok zien.
Duivensport is vooral in Vlaanderen populair, maar China is als duivensportland in opkomst begrijp ik. Toen ik 45 jaar geleden in Gouda kwam wonen struikelde je in mijn buurt ook over de vele duivenmelkers. Maar dat is nu verleden tijd.
Zondag werd New Kim verkocht aan een anonieme Chinese duivenmelker voor maar liefst 1,6 miljoen euro! Een recordbedrag voor een recordduif. Maar het is nu wel afgelopen met het vliegen voor New Kim. Veel te link want straks wordt zij tijdens een vlucht door een roofvogel gepakt of vliegt zij weer terug naar haar oude baasje in Berlaar. Zij mag, nee moet, nu alleen nog voor nageslacht gaan zorgen.
Bij het schrijven van deze sportcolumn vraag ik me dan toch weer af of we bij duivensport van sport kunnen spreken. Ik vind van niet. Voor mij is het gewoon een hobby waar velen plezier aan beleven en waar op zich niets mis mee is lijkt mij.
Maar je kunt en mag dan ook vraagtekens zetten bij hondensport, vissen, hanengevechten, rodeo, stierenvechten, kamelenrace en allerlei categorieën in de paardensport. Of bij folkloristische ‘tradities’ als ‘waar schijt de koe’, ringsteken, hamsterracen, gansslaan, ganstrekken, valkerij en vinkenzetting. Kortom, sporten waar dieren meewerkend dan wel lijdend voorwerp zijn.
Aan de sportcarrière van New Kim is een einde gekomen. Zij wordt nu in de Chinese watten gelegd en mag nu gouden eieren gaan leggen.
Blade Runner
De afgelopen weken zond FOX Sports ‘The Life & Trials of Oscar Pistorius’ uit. Een spraakmakende 4-delige documentaire over de Zuid-Afrikaanse superheld Oscar Pistorius. De atleet, beter bekend onder zijn bijnaam Blade Runner, reeg op de 100, 200 en 400 meter gouden medailles aaneen alsof het kralen waren.
Ik heb Oscar Pistorius in 2008 aan het werk gezien in Stadskanaal. Mijn schoonmoeder vierde op zondag 8 juni haar 81e verjaardag en ik piepte er even tussen uit om een kijkje te nemen bij de Nelli Cooman Games, een atletiekevenement dat jaarlijks op de atletiekbaan van Jahn II in deze Oost Groningse gemeente wordt gehouden. Pistorius was ‘top of the bill’ in Knoal. Ik zag Pistorius langs de baan staan en trok de stoute schoenen aan om een praatje met hem te maken. Dat was geen enkel probleem want hij bleek een heel aardige man en ik kon vragen wat ik wilde.
Ik gaf hem na ons prettige gesprek een hand en wenste hem veel succes. Later die middag won Pistorius als een wervelwind op zijn protheses van koolstofvezel de 200 meter. En een uurtje daarna raffelde hij de 400 meter af in een tijd van 48.19, helaas net niet genoeg om zich voor de ‘echte’ Olympische Spelen te kwalificeren. Groot applaus was zijn deel.
Maar dat applaus is verstorven. De superheld is keihard van zijn voetstuk gevallen en zit nu een gevangenisstraf van 13 jaar en 5 maanden uit wegens moord op zijn vriendin Reeva Steenkamp in 2013.
Ik moest deze week terug denken aan die dag in 2008 in Stadskanaal. Een herinnering die ik ondanks de trieste gebeurtenis vijf jaar later, toch koester. Blade Runner zien we niet meer terug op de atletiekbanen.
Let’s play darts
Op mijn vorige sportcolumn over het 100-jarige SV DONK heb ik veel leuke reacties gekregen. Vooral mooie herinneringen van oud-Donkianen uit de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw.
Ook bij mij komen mooie herinneringen boven. Niet alleen aan DONK, maar aan veel Goudse sportverenigingen. En bij gebrek aan actuele sportactiviteiten in Gouda dompel ik me ook maar onder in mijn herinneringen van de afgelopen 35 jaar als sportverslaggever. Een mooie bron van informatie vormen die aantekenboekjes die ik met liefde koester.
Ik neem u mee terug naar vrijdag 13 april 2007. In Gouda was een groot dartcircus neergestreken. De grote namen van die tijd liepen gewoon in een autoshowroom ‘in het wild’ rond. De Britten Ted Hankey (the count), Daryll Fitton (the dazzler), Tony O’Shea (the silverback) en Amsterdammer Co Stompé (the matchstick). Je kon ze gewoon aanraken en een babbeltje met ze maken. Handtekeningen werden gretig uitgedeeld. Dames gingen gretig met de dartfenomenen op de foto. O’Shea had het uitstekend naar zijn zin en op mijn vraag wat hij van de locatie vond zei hij dat hij in veel locaties had gespeeld maar nog nooit bij een cardealeragent. Een primeur voor Van Beynum! Ook Stompé vermaakte zich uitstekend. “Het is een beetje kermis, de show is het belangrijkste en je moet voor zo’n avond geen grijze muizen uitnodigen. En ik ben geen grijze muis”. De 13-jarige Tim van den Hoek, ‘the little master van Gouda’, was niet echt onder de indruk van al die legendes. Zijn grote voorbeeld was Michael van Gerwen. Kijk, die Tim had een vooruitziende blik.
O ja, ‘the dazzler’ won de bloedstollende finale van ‘the count’ en ging met de titel ‘Master of Gouda’ terug naar Engeland.
100 JAAR SV DONK
Deze week mag de Goudse sportwereld weer een eeuweling begroeten. Donderdag 29 oktober is het precies 100 jaar geleden dat de Goudse voetbalclub R.K.V.V. DONK werd opgericht. Initiatiefnemers waren pater A.J.M. van de Donk OFM en de heer J Kasbergen.
Ik maakte medio jaren ’80 kennis met SV DONK. De club speelde toen bij de Julianasluizen en mijn gedachten dwalen terug naar de tijd van dit oude knusse complex. Naar de legendarische voorzitter Bart van der Sprong. Naar de heer Lorjé, die me corrigeerde als ik het over corner had i.p.v. hoekschop. Naar die kleine generaal Jober Thoen, het oliemannetje, wereldberoemd in Gouda en verre omstreken. Naar het dodelijke spitsenduo René van Beek en Renke Prevo, dat de tegenstander op voorhand al angst aan joeg. Naar de technici Patrick Akerboom en Peter Straver. Naar de supporters van het ‘zuivelfront’, nu melkboeren in ruste Quirien Schoonderwoerd en Kees Olsthoorn. Naar de dames van DONK die toen in de landelijke 1e divisie speelden. Naar de helaas deze week overleden uitstekende doelman Per Lubbers, die af en toe op mijn radiocommentaar reageerde. Ik zat n.l. in die tijd op een bankje pal achter zijn doel en hij kon dus alles wat ik zei verstaan. Naar de grensrechters Rinus van der Stad en Jan Nuijen. Naar de kerkdiensten bij jubilea, waar de DONK-vlag in de kerk pontificaal achter de pastoor hing.
Legendarisch waren de feestavonden van DONK, want feesten kunnen ze bij deze (h)echte familieclub. Zo herinner ik me de optredens van Arne ‘meisjes met rode haren’ Jansen, Dries Roelvink en de imitatie Dorus.
COVID-19 heeft het jubileumprogramma van DONK helaas in het honderd laten lopen, maar ijs en corona dienende neemt DONK volgend jaar revanche. De draaiboeken liggen klaar.
Andere tijden
‘De bomen dorren in het laat seizoen en wachten roerloos den nabijen winter, wat is dat alles stil, doodstil’. Met deze woorden van de dichter Willem Kloos sluit ik in de herfstmaanden mijn verslag van een voetbalwedstrijd wel eens af. Het eindsignaal had dan geklonken. De handen werden geschud. De scheidsrechter werd bedankt. De spelers gingen juichend of teleurgesteld het veld af. De toeschouwers haastten zich richting kantine voor een versnapering. De vlaggen werden gestreken. De meeuwen namen bezit van het veld. De rust keerde weer.
Het is inmiddels herfst en de bomen beginnen hun bladeren te verliezen. Tot zover is alles normaal, maar ik vrees dat ik de komende tijd Willem Kloos niet kan citeren, althans niet tijdens een voetbalverslag. Ik besloot vorige week mijn column met de woorden dat ik mijn hart vast hield voor wat Mark Rutte in petto zou hebben. Inmiddels is mijn vrees bittere waarheid geworden. De sportwereld is, afgezien van het betaald voetbal, maar daar is het ook troosteloos zonder publiek, vanaf woensdag 14 oktober weer bijna in volledige lockdown gegaan. Hier en daar zie je wat jonge voetballertjes een balletje trappen, want voor de jeugd zijn er nog mogelijkheden om te trainen. Maar verder liggen de sportvelden er verlaten bij. Kantines zijn weer hermetisch afgesloten. In de sporthallen en de zwembaden is het passen en meten. Sportverenigingen moeten hun trukendoos opentrekken om toch nog wat activiteiten te kunnen ontplooien.
Ik was juist afgekickt na de noodstop van de eerste coronagolf, maar helaas ligt mijn microfoon weer werkeloos te zijn. Om Kloos nogmaals te citeren ‘Ach, ‘k had zo graag heel, héél veel willen doen’. Ik hou me maar vast aan Lennaert Nijgh, ‘Er komen andere tijden’.
VOETBALSFEER
Ik had me voorgenomen een sportcolumn te schrijven waarin de woorden corona en COVID-19 niet voorkomen. Een kansloze missie, want ik haal in de eerste zin mijn voornemen al keihard onderuit. De gevolgen van deze pandemie zijn groot en worden steeds groter voor de sportwereld, zowel in financieel als in sportief opzicht.
Laat ik me tot het sportieve beperken. Ik zat zaterdag als radioverslaggever op de tribune bij De Jodan Boys om verslag te doen van de wedstrijd tegen Achilles ’29. De tribune was met rood-witte linten afgezet en keurig van stickers voorzien. Reservespelers mochten niet in de dug-out maar in een speciaal vak op de tribune. Geen enthousiast geklap van supporters bij een mooie aanval of een geweldige redding van de doelman. De kletterende regen op het dak van de tribune was het enige geluid, afgezien van de trainers die hun aanwijzingen riepen. Ik miste ook vaste supporter Joost die altijd voorzien van zijn clubsjaal luidruchtig in woord en gebaar aanwezig is.
Desondanks zijn er ook positieve geluiden. De voetballers hebben er wel zin in. Dat geldt ook voor de scheidsrechters. De pers mag aanwezig zijn bij de wedstrijden. Verenigingen bieden hun supporters de service om via een stream live mee te kijken. Leuk, maar de echte voetbalsfeer is desondanks ver te zoeken. Neem de wedstrijd Gouda – TAVV. Zes minuten voor tijd staat er 0-3 op het scorebord, maar in extremis maakt Gouda toch nog 3-3. Jammer dat je als supporter nooit kunt zeggen dat je dat hebt meegemaakt. Afgezien van die paar achter de hekken dan.
Ik schrijf deze column op maandagmorgen, nog onwetend wat Mark Rutte dinsdagavond voor ons in petto heeft. Ik hou mijn hart vast.
https://www.facebook.com/652028634927093/videos/340628037023994/
De leegheid
Er heerste afgelopen weekend een trieste sfeer langs de sportvelden. Het woord sfeer is hier eigenlijk totaal niet op zijn plaats want bij sfeer denk ik aan vrolijkheid, gezelligheid en plezier. Aan sporters die op zaterdag en zondag goedgemutst met hun sportspullen naar de club gaan. En aan supporters die al dan niet met vlaggen en toeters hun favorieten gaan aanmoedigen.
Maar alles is nu anders. Er mag worden gesport, maar de kantines en veelal ook de kleedkamers zijn gesloten. Publiek is persona non grata. Slechts een beperkt aantal mensen mag het sportcomplex op. Op de tribunes kun je een kanon afschieten en dan raak je niemand. Meerdere sportclubs hadden slimme maatregelen getroffen. SV Gouda had net een grote tent neergezet om meer ruimte te creëren, maar die staat nu werkeloos te zijn.
Een sportwedstrijd zonder publiek is nu te vergelijken met een slagroomtaart zonder slagroom. Met een zwembad zonder water. Met een spannend boek zonder plot. Met een tandem zonder duopassagier. Met een aquarium zonder vissen.
Maar supporters zijn ook nu niet voor één gat te vangen. In Katwijk stonden de fans in de duinen de wedstrijd van Quick Boys te volgen. Bij meer voetbalclubs is het mogelijk om toch een glimp op te vangen van de wedstrijd. Vanaf huizen aan de Walvisstraat kun je ONA heel goed zien spelen. Het Groenhovenpark is een openbaar gebied en vanachter de hekken kun je Gouda zien voetballen. Jodan Boys 1 vanaf de Goejanverwelledijk. Olympia vanuit huis aan de Breevaarthoek. GSV vanaf de Sportlaan. Bij DONK kun je met een verrekijker de Oostpolder in.
Maar de leegheid op de voetbalvelden los je zo helaas niet op. Waarom de voetbalcompetitie niet drie weken stilgelegd?
De kop is er af
Na een half jaar gedwongen coronarust zijn er voorzichtig weer een aantal competities begonnen. Ik zeg voorzichtig, want het gaat met horten en stoten. Tientallen wedstrijden zijn niet doorgegaan vanwege besmettingen met het COVID-19 virus. En ik vrees dat we hier de komende tijd ook nog mee te maken krijgen. Clubs worstelen met de RIVM-regels en uit vrees voor mogelijke boetes worden er sportkantines, kleedkamers en douches gesloten. Bezoekende teams worden vriendelijk verzocht geen supporters mee te nemen.
De kop is er af. De eerste wedstrijd van Damlust ging meteen niet door vanwege het afzeggen van Constant Charlois. Nieuw is dat een team dit seizoen slechts acht personen telt. In ieder geval is toptalent Martijn van IJzendoorn weer terug bij de Goudse ereklasser. Korfbalvereniging Gemini heeft inmiddels al weer vier competitiewedstrijden gespeeld maar bungelt puntloos onderaan in de 3e klasse. De dames van Vriendenschaar hadden vorig seizoen het ‘geluk’ dat ze door het afbreken van de tafeltenniscompetitie niet degradeerden. Maar de eerste twee wedstrijden in het nieuwe seizoen gingen kansloos verloren en het zal een megaklus worden om zich te handhaven in de eredivisie.
Dan de voetballers. Jodan Boys is na vier wedstrijden nog ongeslagen en na de recente galavoorstelling tegen ARC zijn de fans optimistisch. Het jonge Gouda verrast tot nu toe en hoopt zich nu op eigen kracht te handhaven in de 3e klasse. En ik ben er van overtuigd dat GSV dit seizoen voor de nodige verrassingen gaat zorgen. Olympia en ONA gaan het moeilijk krijgen vrees ik. En ik verwacht van het jeugdige DONK de nodige verrassingen.
Maar de weg naar de eindstreep is nog heel ver en hopelijk wordt die dit seizoen wel gehaald.
De 5e klasse
De KNVB liet weer van zich spreken. De zedenmeesters van de voetbalbond riepen FC Emmen tot de orde. De Drenten hadden een sponsor gevonden die maar liefst een half miljoen euro in de kas wilde storten van de voetbalvereniging. Maar de activiteiten van deze sponsor, het Veendamse bedrijf Easy Toys, konden volgens de Zeister bobo’s niet door de beugel. Geen reclame voor seksspeeltjes vinden de puriteinse bondsbestuurders. Diezelfde bestuurders die geen enkel probleem hebben als Nederland in Belarus gaat voetballen. En ook blijkbaar niet wakker liggen van de dode arbeiders in Qatar. Nee, het WK voetbal in 2022 moet gewoon doorgaan. Ten koste van alles!
Maar toch brak er afgelopen week een glimp licht door in de Zeister bossen. De KNVB heeft besloten dat er in het voetbalseizoen 2021- 2022 in West I en West II op zaterdag weer een 5e klasse komt. De sterke toename van het aantal clubs dat prestatief op zaterdag gaat voetballen is een van de redenen. En natuurlijk die belachelijke uitslagen van de afgelopen seizoenen. Uitslagen als 10-0, 14-2, 0-11 en 9-3 kwamen regelmatig voor.
Maar er komt dus weer een 5e klasse. Dat betekent wel dat er aan het eind van het huidige seizoen weer gedegradeerd kan worden. En hoe, in iedere 4e klasse dalen maar liefst drie teams af. Wordt het onderin ook weer spannend en spelen ze niet voor de kat zijn viool en soms met enige tegenzin.
De laatste zin van mijn sportcolumn van 11 september 2019 luidde: ‘KNVB let op uw saeck! Invoering van een 5e klasse lijkt mij meer dan ooit urgent’. Ik ga er niet vanuit dat men dit in Zeist heeft gelezen, maar dat terzijde. Toch dit seizoen nog even ‘genieten’ van monsteruitslagen.
