Geen doelpunten
Net als het publiek wil de voetbalcommentator doelpunten zien. En als het aan mij ligt zo veel mogelijk. Liefst zo veel dat je na 90 minuten je stem kwijt bent en geruime tijd bij moet komen van de doelpuntenregen. En het summum is uiteraard dat je een doelpunt ‘live’ hebt. Daar kan ik op kicken.
Maar het feit dat er veel doelpunten vallen in een wedstrijd hoeft niet automatisch te betekenen dat er sprake is van een spannende pot voetbal. Bij een stand van 4-4, 5-4 of 5-5 gieren de zenuwen ongetwijfeld door de keel. Maar ik deed zondag verslag van TAC ’90 – Olympia en daar ebde de spanning na 3-0 snel weg en was de uitslag 7-1 zeker voor de Olympianen niet leuk. Ik heb ook wedstrijden gezien met uitslagen van 15-1 en zelfs 17-3. Nou daar is de lol heel snel van af en krijgt medelijden met de verliezer de overhand.
Maar alles beter dan een bloedeloze 0-0 wedstrijd, met de nadruk op bloedeloze. Maar dat een 0-0 wedstrijd ook heel aantrekkelijk en spannend kan zijn heb ik zaterdag ervaren. In de wedstrijd Gouda – Aarlanderveen werd niet gescoord. De legendarische Frits van Turenhout zat in gedachten de hele wedstrijd zenuwachtig naast me. Zou er toch nog een verdwaalde goal vallen waardoor hij met zijn karakteristieke stem niet de einduitslag null null door de ether kon laten klinken?
Een doelpuntloze wedstrijd hoeft dus niet altijd saai te zijn. Een taart zonder slagroom smaakt soms ook voortreffelijk. De wedstrijd van zaterdag verdiende terecht geen verliezer. Eigenlijk hadden er twee winnaars moeten zijn. Maar daar voorzien de regels helaas (nog) niet in.
Na afloop gaf ik in gedachten ‘mister nul nul’ een schouderklopje. Bedankt meneer van Turenhout!
Meneer Vos
Op 30 maart 1932 wordt de voetbalclub Achilles Veen opgericht. Bekende namen uit die tijd zijn Jan Vos (poes), Giel Vos (de kreek), Piet Verbeek (de plaaier), Bertus Vos (de potluis), Cor van der Pol (de dofkool) en Hen Roeland (de kakkau). Namen die weggelopen lijken uit de roman Bint van Bordewijk. Het toenmalige voetbalveld ligt aan de Groenesteeg. Om tijdens de wedstrijden inkijk te belemmeren zijn draden gespannen en wordt een gordijn van jute langs de straat getrokken. In een keet kunnen de spelers zich omkleden. Sanitaire voorzieningen zijn er niet.
Nadat er een aantal jaren niet was gevoetbald besluiten Jan Vos (den berm), Joost Sonneveld (den hakker) en Gerrit Vos (de fangelo) om Achilles Veen op 7 juni 1944 nieuw leven in te blazen.
Ik was zaterdagmiddag in Veen. Het knollenveld met de keet van Jan Fop had plaatsgemaakt voor een schitterend complex met de welluidende naam ‘De Hanen Weide’.
Na afloop van de wedstrijd tegen Jodan Boys raakte ik in het fraaie sponsorhome in gesprek met een supporter van Achilles. “Herman Vos is de naam”, antwoordde hij. “Ik ben 87 jaar en ken deze omgeving heel goed. Het was pure armoede in die tijd meneer. Dat is nu anders” Hij vertelde me ook dat hij onlangs zijn sleutelbeen had gebroken. Gestruikeld over een gevallen portie kibbeling die hij net had gekocht. Verbluft flapte ik er uit “dan is de vis duur betaald meneer Vos”.
Op de terugreis naar Gouda moest ik aan Herman Vos denken. Hij kwam uit een gezin van 15 kinderen. Die mannen van het eerste uur met de naam Vos zouden broers of in ieder geval familie geweest kunnen zijn. Had ik misschien moeten vragen en ook of hijzelf een bijnaam heeft.
Damlust
De afgelopen weken vond in Ivoorkust het WK dammen plaats. Een bizar WK heb ik begrepen. Elke dag moest maar weer worden afgewacht of de wedstrijden gespeeld konden worden omdat de hoteldirectie telkens met verrassingen kwam. Bondscoach Rob Clerc nam geen blad voor zijn mond en had het over corruptie, maffia, het ‘Wilde Westen’ en matchfixing. En op de dag van hun vertrek werd het Nederlandse team gegijzeld door een hoteldirectie die geld wilde zien.
Op dat WK deed ook Martijn van IJzendoorn mee. Deze 23-jarige dammer heeft de afgelopen jaren grote prestaties verricht. Een kleine greep: 7 keer Nederlands jeugdkampioen, 4 keer Europees jeugdkampioen, 1 keer jeugdwereldkampioen. En met Damlust promoveerde hij enkele jaren geleden naar de ereklasse, het Walhalla van het Nederlandse dammen.
Ik heb vaker de loftrompet gestoken over Damlust, de kleine sympathieke Goudse damvereniging. De club van de enthousiaste secretaris Gerard van der Wouden. De club van voorzitter, internationaal grootmeester en voormalig wereldkampioen blindsimultaan Erno Prosman.
Ook dit jaar komt Damlust weer verenigingen tegen die klinkende namen in hun gelederen hebben. Grote namen als Alexander Baliakin, Guntis Valneris, Roel Boomsma, Auke Scholma, Harm Wiersma en Anatoli Gantwarg. En die spelen echt niet voor een paar extra consumptiebonnen. En tussen dat geweld houdt Damlust zich al jaren staande.
Damlust begon de nieuwe damcompetitie zaterdag met een verrassende overwinning op WSDV uit Wageningen. Met kopman Erno Prosman, maar zonder het vertrouwde gezicht van Martijn van IJzendoorn. Hij speelt dit seizoen voor Constant Charlois Rotterdam. Waarom weet ik niet, maar ik heb zo mijn vermoedens. Maar wie ben ik om daar over te oordelen. Feit is dat hij met zijn nieuwe club meteen een nederlaag leed. Wie weet zien we hem toch weer een keer terugkeren in Gouda.
Ambities
Niets is zo veranderlijk als het weer. Dit spreekwoord werd het afgelopen weekend duidelijk in praktijk gebracht. Vorige week deed ik in zomertenue verslag van voetbalwedstrijden van GSV en Olympia, maar dit weekend had mijn korte broek plaatsgemaakt voor een zuidwester.
De herfst had zaterdag aan de Sportlaan zijn intrede gedaan en Pluvius strooide royaal met zijn regenbuien. En zondag was het op Kaagjesland in Reeuwijk helemaal bar en boos. De hoge bomen maakten diepe buigingen, paraplu’s sneuvelden en de bal was moeilijk onder controle te krijgen.
Zaterdag deed ik verslag van Jodan Boys – DUNO. DUNO is een kleine voetbalvereniging uit het Gelderse dorpje Doorwerth, een club met grote ambities. De club versterkte zich met negen spelers, afkomstig van eredivisieclubs, beloftenteams en topamateurverenigingen. De doelstelling is om dit jaar kampioen te worden van de Hoofdklasse A. En als ze de komende wedstrijden net zoveel geluk hebben als zaterdag tegen Jodan Boys, dan zouden ze best een heel eind kunnen komen. De bestuursleden van DUNO waren trouwens vol lof over de prachtige accommodatie van Jodan Boys. “Als u bij ons komt dan waant u zich in de jaren ’50 meneer”. Op Sportpark ‘De Waayenberg’ waart de geest van Gerard ‘toen was geluk heel gewoon’ Cox blijkbaar nog rond.
Maar DUNO heeft een eigen complex en dat is voor die andere ambitieuze Gelderse hoofdklasser Achilles ’29 niet zeker meer. Door interne twisten binnen de familie Derks dreigt de Groesbeekse club van haar vertrouwde terrein te worden verbannen. Sportief is het ook al een drama.
Jodan Boys heeft in ieder geval zijn wedstrijd nog kunnen spelen op Sportpark De Heijkamp. Ik was daar niet bij, maar ik ben van plan om volgend jaar wel naar ‘De Waayenberg’ te gaan.
De kop is er af
Hoewel het nog steeds volop zomer lijkt zit de vakantie er voor de meeste sporters op. Enkele competities zijn al van start gegaan. Zo heeft RFC Gouda een vliegende start gemaakt in de 3e klasse door de eerste twee wedstrijden te winnen en voeren de Goudse rugbyers de ranglijst aan. De veldkorfballers van Gemini zijn al drie weken onderweg en moeten hun draai nog vinden in de 3e klasse G. VollinGo werd zaterdag op een 4-0 nederlaag getrakteerd, maar ik weet zeker dat de volleybalmeiden van John Stubbe dit seizoen in de 1e divisie nog van zich laten horen. De tafeltennisvrouwen van Vriendenschaar staan dit seizoen weer voor de zeer moeilijke opgave om zich te handhaven in de eredivisie. Maar niets is onmogelijk. De waterpolocompetitie is nog niet begonnen, maar de vrouwen van GZCDONK hebben zondag door het winnen van de Supercup laten zien dat ze weer titelkandidaat zijn.
Ook de voetbalcompetitie draait weer volop. Promovendus Gouda kreeg meteen een nederlaag te slikken, maar dat was vorig seizoen ook zo en toch werden ze kampioen. GSV is ook terug van weggeweest. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar meer dan 1 punt zat er zaterdag niet in.
DONK en ONA schoten zondag flitsend uit de startblokken en staan samen aan kop in de 2e klasse. Maar de weg naar de finish is nog lang om Joop Zoetemelk aan te halen. Olympia moet zich schamen want het leek wel of de Goudse 1e klasser nog in de vakantiemodus zit. De terreinmeester moet zondag maar flink wat peperkorrels in de nieuwe kunstgrasmat strooien!
Tenslotte hoop ik dat Jodan Boys zich woensdagavond kwalificeert voor de knock-outfase van de KNVB beker, want TOP Oss thuis is toch wel een mooie affiche.
GSV
GSV werd opgericht op 21 juni 1913 en lijkt sinds kort als een feniks uit zijn as te herrijzen. Een aantal jaren geleden gaf men de brui aan het prestatievoetbal op de zondag en vroeg menigeen zich daarna af of GSV überhaupt nog bestond. Maar er is weer leven in de brouwerij van de roemruchte Goudse voetbalvereniging. Er waren tijden dat menig tegenstander het bij voorbaat al in de broek deed van de aanvalstandem Piet de Jong – Cees Brem. Namen als Renke Prevo, Remco Anker, Chris Langeveld, Ron Branderhorst, Richard van Grieken, Leen Swanenburg, ‘kleine’ Gerrit Boogaard, Michel Kradolfer, Leon van Golden, Marco Bouwmeester, Glen Telusa, Ferry Christ en doelman Dido Havenaar klinken nog bekend in de oren. GSV met de legendarische voorzitters Jan Kapteijn, Piet Prevo en Leen Bik.
Vooral oudere GSV’ers herinneren zich ongetwijfeld nog de kampioenschappen in de 3e en 4e klasse en het hoogtepunt het kampioenschap van de 2e klasse in 1967 en de promotie naar de 1e klasse. Als verslaggever van Gouwestad Sport heb ik veel wedstrijden van GSV verslagen. Ik herinner me nog goed de beslissingswedstrijd UNIO – GSV, op een donderdagavond in Oudewater. Liveverslag vanaf het dak van de kantine. GSV won met 0-1 door een doelpunt van Manolito v.d. Want. Na afloop groot feest en werden Theo van Eck en Mario de Lange kaalgeschoren.
A.s. zaterdag maakt GSV haar opwachting in de 4e klasse zaterdag. Bekende oud-voetballers van ONA, Olympia, DONK en Gouda, ik hoor hier en daar smalend praten over een vreemdelingenlegioen, gaan nu hun kunsten aan de Sportlaan vertonen. Op papier heeft GSV een sterk elftal, nu de praktijk nog. Ik verwacht dat de Ammerstolse SV dit zaterdag aan den lijve gaat ondervinden. Gaan oude tijden herleven?
De 5e klasse
Afgelopen zaterdagmiddag werd nog maar weer eens duidelijk dat de KNVB ernstig moet overwegen om in West 2 ook een 5e klasse in te voeren bij het prestatievoetbal op zaterdag. Gouda speelde een bekerwedstrijd tegen Moordrecht. Eigenlijk moet je zeggen dat Gouda met Moordrecht speelde, want ik heb zelden een zo’n eenzijdige voetbalwedstrijd gezien. Na een ruststand van 7-0 walste Gouda uiteindelijk met maar liefst 15-1 over het arme Moordrecht heen. Paal, lat, keeper en een aantal gemiste kansen stonden trouwens een nog grotere zege in de weg. Het scorebord in het Groenhovenpark kon nu het scoreverloop al niet bijbenen.
In de bekercompetitie zijn wel meer grote uitslagen te noteren, maar in de reguliere competitie gaat dit volgens mij ook steeds meer gebeuren. Een van de belangrijkste oorzaken is de toenemende instroom van teams die eerder op zondag speelden, en vaker ook nog op een hoger niveau.
VV De Rijnstreek uit Nieuwerbrug heeft voor het komende seizoen het eerste elftal teruggetrokken omdat ze als gevolg van de instroom van die zondagteams weinig heil meer zien in de vierde klasse. De krachtsverhoudingen worden volgens voorzitter Kaptein te groot.
ASW uit Waddinxveen heeft dit seizoen ook afscheid genomen van prestatievoetbal op zondag. Maar om te wennen aan het zaterdagritme gaat ASW in het nieuwe seizoen in de reserveklasse spelen!
VV De Rijnstreek en ASW komen we (voorlopig) niet meer tegen in de standaardcompetitie. En je moet je afvragen hoe het Moordrecht zal vergaan. Ik zou niet vreemd opkijken als er nog meer verenigingen in de problemen komen of de handdoek in de ring gooien.
KNVB let op uw saeck! Invoering van een 5e klasse in West 2 lijkt mij meer dan ooit urgent.
In de hekken!
De Nigeriaanse voetballer Mike Obiku was in de jaren ’90 een cultfiguur. Als hij scoorde rende hij zwaaiend met zijn shirt juichend over het veld en sprong voor de enthousiaste supporters regelmatig in de hekken. Dat deed hij ook op 22 mei 1993 toen hij tegen Willem II als invaller bij Feyenoord het 3e doelpunt scoorde. Uit dat shirt en op naar de hekken! En het prikkeldraad kon hem niets schelen. Bloeden als een rund, even naar de verzorger en hup het veld weer in om verder te voetballen alsof er niets was gebeurd. Zoals een cultheld betaamt. Legendarisch was ook zijn golden goal op 8 maart 1995 tegen Ajax in de kwartfinale van de KNVB beker. Uit dat shirt en op naar de hekken!
Afgelopen zaterdag was Mike Obiku in Gouda om met Oud Feyenoord onder leiding van coach Mario Been een jubileumwedstrijd te spelen tegen de ONA legends. Samen met andere voormalige topvoetballers vermaakte Obiku het publiek aan de Walvisstraat. Mooi was ook weer het moment dat beide teams de bekende trap afdaalden om onder luid applaus het veld te betreden. De ONA legends moesten volgens de verwachting het onderspit delven. De uitslag 2-10 was vrij logisch. Ik heb Obiku zijn shirt niet zien uittrekken. En bij gebrek aan hoge hekken kon hij zijn andere strapatsen in Gouda ook niet vertonen.
Een paar uur eerder en zo’n kleine drie kilometer verderop vertoonde Junior Obiku zijn kunsten. Maar de zoon van cultheld Mike had die middag met zijn SC Feyenoord geen reden tot juichen en verloor de openingswedstrijd van de nieuwe competitie met 2-0 van Jodan Boys. Geen shirt uittrekken en geen juichende gang naar de hekken. Maar Junior is pas 23 en de hekken zijn geduldig.
Hoe warm het was
Ik moet de laatste tijd in deze hete zomer regelmatig denken aan de 19e eeuwse schrijver Nicolaas Beets. In zijn beroemde boek Camera Obscura heeft hij het in het hoofdstuk ‘Een oude kennis’ over hoe warm het was, en hoe ver. ‘Het was een brandendheete vrijdagachtermiddag in zekere hollandsche stad; zoo heet en zoo brandend, dat de mosschen op het dak gaapten, 't welk, op gezag der hollandsche manier van spreken, de grootste hitte is, die men zich voor kan stellen’. Nu weet ik niet of Beets met die zekere hollandsche stad Gouda in gedachten had, maar dat het in Gouda ook warm was is een waarheid als een koe. En niet alleen op die vrijdagachtermiddag.
De Goudse sportwereld had het in ook hard te verduren met die tropische temperaturen. De voetballers bij de Jober Thoen Memorial zullen het zeker zaterdag hebben ondervonden. Maar de bierpompen zijn geduldig en die zullen ongetwijfeld op volle toeren hebben gedraaid.
Op de wielerdag van GRTC Excelsior was het zondag ook peentjes zweten. De toeschouwers lieten het helaas een beetje afweten. Die stonden waarschijnlijk in de vele files naar de stranden. Maar stel je voor dat het de hele dag keihard had geregend. Dan had het publiek het ook laten afweten en veel renners wellicht ook.
De publieke belangstelling had zondag op de finaledag bij Ad Astra ook een beetje te lijden onder de hittegolf. Zelfs de sprinklerinstallatie, die om onduidelijke redenen ineens ging sproeien, kon geen verkoeling brengen. Desondanks was het 30e Open Kaasstadtoernooi een groot succes. De hele week was het een feest. Er waren zelfs meer deelnemers dan vorig jaar. En dat is gezien de tendens van tanende belangstelling bij veel sportclubs zeker een positief gegeven.
We zijn begonnen
Kortom, we gaan weer beginnen! Dat was mijn laatste zin van mijn vorige column. En ze zijn weer begonnen. Voor Jodan Boys stond er zaterdag meteen al heel wat op het spel. Met de nieuwe trainer Leen van Steensel werd 3e divisionist Hoogland in de 1e kwalificatieronde van de KNVB beker met 1-3 verslagen. Deze mooie prestatie was zelfs voor de samenstellers van teletekstpagina 801 aanleiding om dat prominent op regel 2 te vermelden. Op naar de 2e kwalificatieronde en bij winst de rentree in het echte bekertoernooi. Voor menig supporter doemt al weer het scenario van Go Ahead Eagles, of een andere profclub op.
De andere Goudse voetbalclubs zijn nog in hun voorbereidingsperiode. Zaterdag was ik bij de wedstrijd Gouda – ONA en het zag er best aardig uit. Voor trainer Willem Dekker was het weer even thuiskomen en hij kwam handen te kort om ze allemaal te schudden. GSV zit als ik het begrijp nog volop in de opbouw. Na acht jaar weer prestatievoetbal. Ik ben benieuwd hoe het team van trainer Dick Vleggeert zich zal manifesteren in de competitie. Ik heb hoge verwachtingen.
Ik ga de komende week kijken bij SV DONK, bij het Jober Thoen Memorial Toernooi. Mooi dat men deze in 2017 overleden oerdonkiaan eert. Tijdens de wedstrijden van ‘zijn’ DONK, Olympia, RVC ’33 en Groeneweg zal de ‘kleine generaal’ vanaf zijn roze wolk goedkeurend knikken. Over Olympia gesproken, daar is het nog een grote bouwput. Maar de nieuwe kunstgrasmat zal er hopelijk op tijd liggen.
Deze week wordt bij tennisvereniging Ad Astra voor de 30e keer het Open Kaasstadtoernooi gespeeld. Ook hier ga ik een kijkje nemen. Er is tenslotte (gelukkig) meer dan voetbal. U ziet het, ook ik ben weer begonnen.
