Gerritschinkel.nl Columns & meer

The Deslondes – Don’t let it die vol. 1

De Amerikaanse americanaband The Deslondes is opgericht in 2013 in New Orleans, Louisiana. Hun muziek heeft invloeden van folk, rock ‘n’ roll, bluegrass, R&B, blues, gospel, country en zydeco. De naam van de band is ontleend aan een straat (Deslonde Street) in de wijk Holy Cross in The Lower Ninth Ward in New Orleans. In 2015 is hun titelloze debuutalbum uitgebracht, in 2017 gevolgd door Hurry home, in 2022 door Ways & means en in 2024 door Roll it out.

Op 22 mei jl. verscheen er weer een nieuw album van The Deslondes, Don’t let it die vol. 1, een album met 12 covers van bekende en minder bekende muzikale helden van de band. 

Het openingsnummer The world beyond is geschreven door singer-songwriter Bobby Goldsboro. R&B zanger Swamp Dogg had er in 1971 een hit mee. The Deslondes met zanger-drummer Howe Pearson, bijgestaan door Sabine McCalla en de fraaie harmoniezang toveren dit nummer om in een countryfolk song. Gitarist Riley Downing neemt de leadvocals voor zijn rekening in het door Carl Perkins geschreven The ballad of Boot Hill, en een hit voor Johnny Cash in 1965. De blazers zijn te horen in de door Drunken Prayer geschreven ballad Cordelia. Dan Cutler is de leadzanger in het gospelachtige funky Try again van Joe Freeman Garner. Moving is een cover van de Britse zangeres Leonie Evans. Droog drumwerk van Howe Pearson, tevens de leadzanger hier. Kiki Cavavos schreef I’m gone. De zang van Riley Downing doet me opnieuw denken aan Lee Hazlewood. Apart is I’m coming home, bekend van The King of Zydeco Clifton Chenier. Michael Gay uit Minneapolis is de drummer in het door singer-songwriter Nick Woods uit Nashville geschreven Family. De traditional Lawdy mama krijgt met een tinkelende piano, een pompende bas en blazers een opwindende vertolking. Countryzanger Patrick Reedy schreef Long drives and lonesome mornings. Viool en piano liggen lekker in het gehoor. Een van de hoogtepunten is de meanderende versie van Shelby Lynn’s Where I’m from. Zang en contrabas van Dan Cutler, blazers en fraaie harmonieen. Het slotnummer is het titelnummer Don’t let it die, een hit uit 1971 van de Britse zanger-producer Norman ‘Hurricane’ Smith. Ingetogen zang van Sam Doores en opnieuw fraaie harmonieen.

Conclusie: Don’t let it die vol. 1 is een lekker in het gehoor liggend album met soms verrassende covers. Wat mij betreft mag vol. 2 snel komen.

Tracks:

1. The world beyond
2. The ballad of Boot Hill
3. Cordelia
4. Try again
5. Moving
6. I’m gone
7. I’m coming home
8. Family
9. Lawdy mama
10. Long drives and lonesome mornings
11. Where I’m from
12. Dont’ let it die

Line-up:

• Dan Cutler – zang (track 4,8,11), contrabas
• Sam Doores – zang (track 3,9,12), gitaar
• Riley Downing – zang (track 2,6,10), gitaar                                                          
• Howe Pearson – zang (track 1,5,7), drums, percussie
• John  James Tourville – toetsen, fiddle, pedal steel

Guest musicians:

• Sabine McCalla – zang (track 1)
• Michael Gay – drums (track 8)
• James Beaumont, Olivier Tuttle, Nathan Wolman – horns (track 3,9,11)