Gerritschinkel.nl Columns & meer

Mike Zito – Outside or the eastside

Mike Zito (19 november 1970) is een Amerikaanse zanger, gitarist, songwriter en producer uit St. Louis, Missouri. Zito begint op 5-jarige leeftijd met zingen en tegen het einde van zijn tienerjaren begint hij aan zijn carrière in de muziekscene van St. Louis. Zijn internationale debuut maakt Zito in 2008 met zijn debuutalbum Today. In 2011 is hij medeoprichter, en tot 2014 lid van de supergroep Royal Southern Brotherhood, met leden Cyril Neville, Damon Allman, Charlie Wooton en Yonrico Scott. Mike Zito is een van de meest geprezen artiesten in de hedendaagse bluesscene. Het behouden van eerlijkheid, authenticiteit en integriteit is voor hem het belangrijkste.

Vorige maand verscheen het nieuwe album van Mike Zito. Outside or the eastside is een persoonlijk album waarmee hij een ode brengt aan zijn geboortestad St. Louis.

Het openings- en titelnummer Outside or the eastside is een zeer energieke uptempo bluesrocker met vlammend gitaarwerk, een swingende piano en een dampende ritmesectie. De Lonnie Brooks cover Don’t take advantage of me drijft naast de vette gitaarsolo’s op de onverstoorbare drums van Matthew Johnson. Het drumwerk blijft strak prominent in het funky Kiss you all over. Downtown at midnight is een fantastische ballad met lyrische gitaarsolo’s en orgel. De bastonen van Scot Sutherland zijn heerlijk in de funky midtempo bluesrocker Grand Avenue. Buddy Guy schreef Too broke to spend the night, waarvan we hier een spetterende versie horen. De piano van Lewis Stephens swingt weer in de energieke uptempo bluesrocker Just like I treat you, een compositie van Willie Dixon. De pompende bas en het vlijmscherpe gitaarwerk bepalen grotendeels de funky Albert King cover Don’t bother me. Indrukwekkend is Do I move you, een song van Nina Simone. Zito en de zijnen gooien in de doordenderende bluesrocker Close to you, opnieuw een compositie van Willie Dixon, alle remmen los. 

The blues lover is de ultieme uitsmijter. Ruim acht minuten lang zweeft de geest van Roy Buchanan boven dit nummer. Componist Roy Buchanan zou volgens mij ongetwijfeld zijn goedkeuring aan deze geweldige versie hebben gegeven.

Conclusie: Outside or the eastside is een authentiek en integer album waar de liefde voor de blues van afdruipt. Een topalbum. Lekker hard draaien.

Tracks:

1. Outside or the eastside
2. Don’t take advantage of me
3. Kiss you all over
4. Downtown at midnight
5. Grand Avenue
6. Too broke to spend the night
7. Just like I treat you
8. Don’t bother me
9. Do I move you
10. Close to you
11. The blues lover

Line-up:

• Mike Zito – zang, gitaar
• Scot Sutherland – bas
• Lewis Stephens – keyboards
• Matthew R. Johnson – drums

Alice Armstrong – Blood in the water

Alice Armstrong is een R&B zangeres uit het Verenigd Koninkrijk. Zij brengt hartverscheurende ballads en aanstekelijke nummers ten gehore. Haar debuut ep Love, Sex & Death verscheen in 2023 en werd door de critici lovend ontvangen. In 2024 kwam het album Live at Area 88 uit en vorig jaar verscheen haar 2^e ep Fury and Euphoria. Alice Armstrong ontving meerdere prestigieuze prijzen.

Op 1 mei jl. verscheen Blood in the water, een live ep met opnamen van het Europese tournee eind vorig jaar in België en Duitsland. Op deze live ep staan zes eigen nummers en een cover van Willie Dixon.

Het album opent met Scratchin walls, een soulballad met soepele en krachtige zang van Armstrong en zeer fraaie gitaarpartijen van Olly Knight. Mooi zijn de basloopjes van Josh Rigal, de fijne bluesy gitaarsolo en de uitbundige zang in het door Willie Dixon geschreven Built for comfort. Het titelnummer Blood in the water is een prachtige gospelachtige ballad. De begeleidingsband, en zeker Olly Knight met zijn spetterende gitaarsolo, geeft een staaltje van hun kunnen weg in het zeven minuten lange AUTOCASSIN, een explosieve ballad afgewisseld met ingetogener fases. Glansrollen zijn er, uiteraard naast de zang en de gitaarsolo, in het funky in soul gedrenkte Good love, voor de geweldige ritmesectie. Punchline begint met een prachtig lang lyrisch gitaarintro, waarna Armstrong het vocale heft weer stevig in handen neemt. Het slotnummer, de slowblues B-Side, is een uitmuntende afsluiter. Een geweldige zangeres met een stem die alles aan kan en een begeleidingsband die opnieuw hun grote klasse toont.

Conclusie: Blood in the water is een album om te koesteren. De optredens van Alice Armstrong en haar band moeten één groot feest zijn.

Tracks:

1. Scratchin walls (live)
2. Built for comfort (live)
3. Blood in the water (live)
4. AUTOASSASSIN (live)
5. Good love (live)
6. Punchline (live)
7. B-Side (live)

Line-up

• Alice Armstrong – zang
• Kev Hickman – drums
• Josh Rigal – bas
• Olly Knight – gitaar

The Damned and Dirty – Fading sun

The Damned and Dirty werd in 2012 in Zaandam opgericht door zanger-mondharmonicaspeler Kevin de Harde en gitarist Micha Sprenger. Het begon als een lo-fi delta bluesexperiment, opgenomen in twee dagen en gratis online uitgebracht. Dat titelloze album won in datzelfde jaar de prijs voor het Beste Nederlandse Bluesalbum. Ook in 2013 en 2014 werd The Damned and Dirty winnaar van een Dutch Blues Award in de categorie ‘Best Album’. In 2024 was het weer raak bij The Dutch Blues Awards en werden ze uitgeroepen tot Best Blues Act. Met de komst van drummer Alexander van Meerten, bassist Dirk van Hoven en achtergrondzangeres Tarah Ouwerkerk is de band inmiddels een vijfkoppige formatie.

Op 8 mei jl. werd hun nieuwe (6^e) studioalbum Fading sun uitgebracht, een album met tien nieuwe eigen nummers, opgenomen in hun eigen studio.

Met het openings- en titelnummer Fading sun is de toon meteen gezet. Stevige bluesrock, een strakke ritmesectie, vette gitaarlicks en een ‘waaierende’ mondharp. A million stars opent met handclapping en een Stones achtig intro. De invloeden van The Rolling Stones zijn verder in dit nummer verder nog meer aanwezig. Things they left behind is een stomende boogie met jagende drums en een loeiende mondharp. Muzikanten die op weg zijn naar hun optredens krijgen een ode in Kickin’ down the doors. In Last night (lost my mind) zakt het tempo, maar het blijft een vurig rockend nummer. Gedragen door de drums en een pompende bas wordt de gashendel in de snelle rocker Evil eye weer helemaal opengedraaid. De melodieuze gevarieerde rocker Forget about the future, met mooie backing vocals, heeft relatief rustige momenten. Drums en mondharp openen het aanstekelijke uitbundig gezongen Queen of the board. De mondharp is weer  een lust voor het oor in het enigszins ‘donkere’ Those were the days. Het slotnummer Lullaby admidst the storm, met een prominente bas, is een stevig wiegelied, eindigend in een storm met regen donder en bliksem.

Conclusie: Fading sun is een album waar de energie van afspat.

Tracks:

1. Fading sun
2. A million stars
3. Things they left behind
4. Kickin’ down the doors
5. Last night (lost my mind)
6. Evil eye
7. Forget about the future
8. Queen of the board
9. Those were the days
10. Lullaby admidst the storm

Line-up

• Kevin de Harde – zang, mondharmonica
• Micha Sprenger – gitaar, bas, backing vocals
• Alexander van Meerten – drums
• Dirk van Hoven – bas
• Tarah Ouwerkerk – backing vocals

Various artists – Rock and roll doctor Lowell George Tribute Album

Lowell George (Los Angeles, 13 april 1945 – 29 juni 1979) was een Amerikaanse singer-songwriter en multi-instrumentalist. Hij speelde in de tweede helft van de jaren ’60 in de folkrockband The Factory en bij Frank Zappa in The Mothers of Invention. In 1969 richtte hij met bassist Roy Estrada in Los Angeles Little Feat op, de band die vooral in de jaren ’70 populair was. George werkte in die tijd ook als sessiemuzikant voor o.a. Maria Muldaur, Robert Palmer, Van Dyke Parks, Linda Ronstadt, John Sebastian, Bonnie Raitt, Jackson Browne en James Taylor.

In 1979 verliet Lowell George Little Feat om zich aan een solocarrière te wijden. In dat jaar verscheen zijn debuutsoloalbum Thanks I’ll eat it here. Om dit album te promoten ging hij op tournee. Tijdens deze tournee overleed hij in een hotelkamer in Arlington aan een hartaanval als gevolg van een overdosis cocaïne. Lowell George werd slechts 34 jaar.

Vorige maand verscheen het album Rock and roll doctor Lowell George Tribute Album. Op dit tributealbum brengt een groot aantal bekende artiesten een ode aan een muzikant die vooral ook door collega muzikanten werd gerespecteerd. Deze hommage werd al eerder in 1997 uitgebracht. Deze heruitgave bevat ook een opname die niet eerder werd uitgebracht.

Cold, cold, cold, met Little Feat en Bonnie Raitt zang en slide, is de opwindende broeierige opener, gevolgd door Feets don’t fail me now met Taj Mahal zang en gitaar. De blazers strooien er nog een gospelachtig sausje overheen. Ingetogen is Roll um easy met J.D. Souther en Karla Bonoff. De countryrockband The Bottle Rockets spelen een strakke soulvolle funky versie van Rocket in my pocket. De vette slide van David Lindley mag er ook zijn. Randy Newman, vocaal bijgestaan door Valerie Carter, overgiet Sailin’ shoes met een typisch Randy Newman sausje. I’ve been the oneis een mooi door Jackson Browne gezongen ballad. David Lindley is weer present met een lyrische slide. De funky souluitvoering, met blazers, vanTwo trains wordt gedragen door zanger-pianist Allen Toussaint en de funky gitaar van Leo Nocentelli van The Meters. Long distance love is weer een ballad, gezongen door de Japanse singer-songwriter Keisuke Kawata, vocaal geassisteerd door Merry Clayton, Maxine Waters en Julia Waters. Het tempo wordt daarna flink opgevoerd door de indierockband Buddaheads in het fel rockende Rock and roll doctor, met zanger Eddie Money, wiens zang me hier zeker doet denken aan die van Lowell George. Bijna pure country is Straight from the heart met Chris Hillman zang en akoestische gitaar,  de backing vocals van Jennifer Warnes en een fraaie steelgitaar Jay Dee Maness. Honest man verscheen voor het eerst in 1979 op het soloalbum Thanks I’ll eat it here van Lowell George. We horen hier Little Feat en de krachtige zang van R&B en soulzangeres Shaun Murphy. Spanish moon is weer funky soul met blazers en zang van Phil Perry en Mary Clayton en de zoemende bas van Jimmy Haslip van The Yellowjackets. Willin’ is de extra track die niet op de editie van 1997 stond. Een schitterende versie met zang van Willie Nelson, Emmylou Harris en Inara George, de dochter van Lowell George. Inara George steelt samen met pianist en accordeonist Van Dyke Parks de show in het gevoelige en mooi georkestreerde Trouble, waarin ook Ry Cooder nog is te horen op gitaar. Het album wordt in vier seconden afgesloten met de master himself: “And that’s it, that’s rock and roll heaven”.  

Conclusie: Rock and roll doctor is een indrukwekkend eerbetoon aan een absolute grootheid

Tracks:

1. Cold, cold, cold – Bonnie Raitt en Little Feat
2. Feets don’t fail me now – Taj Mahal
3. Roll um easy – JD Souther
4. Rocket in my pocket – The Bottle Rockets en David Lindley
5. Sailin’ shoes – Randy Newman en Valerie Carter
6. I’ve been the one – Jackson Browne
7. Two trains – Allen Toussaint en Leo Nocentelli
8. Long distance love – Keisuke Kuwata
9. Rock and roll doctor – Eddie Money en Buddaheads
10. Straight from the heart – Chris Hillman en Jennifer Warnes
11. Honest man – Little Feat
12. Spanish moon – Phil Perry, Merry Clayton en Ricky Lawson
13. Willin’ – Willie Nelson en Emmylou Harris (feat. Inara George)
14. Trouble – Inara George
15. Rock and roll heaven (spoken excerpt) – Lowell George