Chambers DesLauriers – Our time to ride
De Amerikaanse blueszangeres Annika Chambers is geboren in Houston, Texas. Zij begon haar zangcarrière in de kerk. Zij diende 7,5 jaar in het Amerikaanse leger en tijdens haar militaire dienst ontdekte ze de blues. Haar debuutalbum Making my mark verscheen in 2014 en leverde haar een Blues Foundation nominatie op voor best new blues artist.
De Canadese bluesrocker en producer Paul DesLauriers is afkomstig uit Cornwall, Ontario. Hij begon op zijn vijfde met muziek maken en op zijn vijftiende professioneel op te treden. Zijn muzikale voorbeelden zijn BB King en Robert Johnson. Zijn solo- en bandwerk leverde hem o.a. in 2016 zes Maple Blues Awards op en een tweede plaats bij de International Blues Challenge. Daarna won hij nog meerdere prijzen.
Annika Chambers en Paul DesLauriers ontmoetten elkaar in 2018 tijdens de IBC in Memphis. In datzelfde jaar trouwden ze ook. Hun debuutalbum Good trouble verscheen in 2022.
Op 22 augustus a.s. komt hun nieuwe album Our time to ride uit, een album met een mix van blues, soul, rock-‘n’-roll, is volgens Annika en Paul een liefdesverhaal op muziek. Het album is opgenomen in Montreal, Los Angeles en Houston o.l.v. producer Eric Corne, oprichter van het label Forty Below Records.
In het openingsnummer, het stevige funky soulvolle Love you just the same, is meteen al de explosieve zang van Chambers te horen naast het vette gitaarwerk van DesLauriers. Strak is het drumwerk in People gonna talk (“maak je niet druk om wat de mensen over je zeggen, negeer die roddels”). Written in the stars rockt melodieus weg, met wederom fraai gitaarwerk en soulvolle intense zang. Het tempo gaat iets terug in Believe in love (een ode aan de liefde, ‘geloof er in’), maar halverwege gaat het tempo weer flink omhoog met een gierende gitaarsolo, orgel en een stoïcijnse ritmesectie. Het ballade achtige Sing, met mooie backing vocals en een geweldige gitaarsolo, is een compositie van Eric Corne. Verschroeiend is de gitaarsolo in het funky soulvolle met blazers en fraaie bastonen versierde Temperature of one-o-nine. In the heart of the night is een uptempo gitaarrocker met swingend pianospel van Jesse O’Brien. In het titelnummer Our time to ride gaan ook alle remmen weer los met slide en een hamerende piano. Het slotnummer, de mooie 7½ minuut lange ballad One in a million, is een fraaie afsluiter met fantastische zang en prachtig gitaarwerk.
Conclusie: Mijn kennismaking met Chambers DesLauriers is mij uitstekend bevallen. Our time to ride is een indrukwekkend topalbum.
Tracks cd:
- Love you just the same
- People gonna talk
- Written in the stars
- Believe in love
- Sing
- Temperature of one-o-nine
- In the heart of the night
- Our time to ride
- One in a million
Line-up:
- Annika Chambers – zang, handclapping, backing vocals
- Paul DesLauriers – gitaren, zang, handclapping, backing vocals
- Gary Davenport – bas
- Sly Coulombe – drums, percussie
- Sasha Smith – piano, Wurlitzer, orgel, clavinet
- Jesse O’Brien – piano (track 7)
- Mark Penders – trompet
- David Ralicke – saxofoon
- Nicoya Polar, Eric Corne – backing vocals
Maria Muldaur – One hour mama; the blues of Victoria Spivey
De Amerikaanse jazz- blues- en countryzangeres Maria Muldaur (12 september 1943, Greenwich Village) groeit op in een muzikale familie van Italiaanse afkomst en wordt al vroeg blootgesteld aan vele muzikale invloeden zoals de folkmuziek in Greenwich Village in de vroege jaren ’60. Later verhuist zij naar Cambridge, Massachusetts, waar ze haar toekomstige echtgenoot en folkzanger Geoff Muldaur ontmoet. In 1972 komt er een eind aan de samenwerking (en het huwelijk) met Geoff Muldaur en begint Maria aan een solocarrière. In 1973 komt haar debuut soloalbum uit en scoort ze een zeer grote hit met Midnight at the oasis.
Onlangs verscheen er weer een nieuw album (haar 44e) van Maria Muldaur, getiteld One hour mama; the blues of Victoria Spivey.
Victoria Spivey was een Amerikaanse blueszangeres- en pianiste. Zij werd geboren op 15 oktober 1906 in Houston, Texas en overleed op 3 oktober 1976 in New York. Op jonge leeftijd speelde zij al piano in de band van haar vader. In 1926 verhuisde zij naar St. Louis maakte daar haar eerste opname (Black snake blues). In 1929 speelde ze Misty Rose in de musicalfilm Halleluja en in de jaren ‘30 en ‘40 was ze succesvol als actrice. In 1959 trok ze zich terug van het toneel en ging een kerkkoor leiden. Tijdens de bluesrevival begin jaren ‘60 maakte Spivey haar muzikale comeback. Ze maakte opnamen met o.a. Sippie Wallace, Luther Johnson, Sugar Blue en Bob Dylan.
One hour mama – the blues of Victoria Spivey is een bloemlezing van 12 songs uit het repertoire van Victoria Spivey. Muldaur wordt op dit album o.a. op drie nummers begeleid door James Dapogny’s Jazz Band uit Chicago en op twee nummers door Tuba Skinny, een streetband uit New Orleans.
Het openingsnummer, het lome My handy man, werd geschreven door Andy Raza (1895 – 1973). Naast James Dapogny’s Chicago Jazz Band horen we hier Chris Burns op piano. Lekker is het duet met Elvin Bishop in het swingende door Lonnie Johnson (1899 – 1970) geschreven What makes you act like that? Heerlijk klinkt de piano van Neil Fontano in het intens gezongen Don’t love no married man. Het pianospel is daarna ook sprankelend, naast de fraaie baslijnen, in het uptempo Dreaming of you. Met trompet, tuba, washboard, trombone, banjo, gitaar en piano creëert Tuba Skinny, de streetband uit New Orleans, een geweldige sfeer in Organ grinder. No, papa, no is een vrolijk nummer met tinkelend pianospel. James Dapogny’s Chicago Jazz Band speelt weer fraai in het ‘slepende’ One hour mama. Schitterend is de zang van Muldaur in het prachtige Funny feathers, waarin de bandleden van Tuba Skinny fraai soleren. In Gotta have what it takes zingt Muldaur een duet met Taj Mahal. Sprankelend pianospel is weer te horen in Any-kind-a-man, een compositie van actrice-singer-songwriter Hattie McDaniel (1893 – 1952), de eerste Afro-Amerikaanse actrice die een Oscar won. Na het weemoedige Down hill pull, wordt het album afgesloten met het langzaam slepende T-B Blues. Naast de sterke zang van Maria Muldaur wordt er in dit slotnummer ook weer geweldig gemusiceerd door James Dapogny’s Chicago Jazz Band.
ant formulier
Conclusie: Met One hour mama brengt Maria Muldaur een zeer fraai eerbetoon aan Victoria Spivey.
Tracks cd:
- My handy man
- What makes you act like that?
- Don’t love no married man
- Dreaming of you
- Organ grinder
- No, papa, no!
- One hour mama
- Funny feathers
- Gotta have what it takes
- Any-kind-a-man
- Down hill pull
- T-B blues
Line-up:
- Maria Muldaur – zang
- Elvis Bishop – zang (track 2)
- Taj Mahal – zang (track 9)
- Kurt Krahnke, Steve Height –bas
- Pete Siers, Beaumont Beaulieu – drums
- Rob Bourassa – gitaar (track 1,5,8)
- David Torkanowski – piano (track 2,3,4,6,9,10,11)
- Chris Burns – piano (track 1)
- Johnny Bones – sax
- Danny Caron – gitaar
- Neil Fontano, David K. Matthews – piano
James Dapogny’s Chicago Jazz Band
- Kim Cusack – klarinet, alt sax (track 1,7,12)
- Rod McDonald – gitaar, banjo (track 1,7,12)
- Jon-Erik Kellso – trompet (track 1,7,12)
- Russ Whitmann – klarinet, tenorsax, bariton sax (track 1,7,12)
- Chris Smith – trombone, tuba (track 1,7,12)
Tuba Skinny
- Shaye Cohn – trompet (track 5,8)
- Craig Flory – klarinet (track 5,8)
- Greg Sherman – gitaar (track 5,8)
- Max Bien-Kahn – gitaar, banjo (track 5,8)
- Robin Rapuzzi – washboard (track 5,8)
- Barnabus Jones – trombone (track 5,8)
- Todd Burdick – tuba (track 5,8)